Isaiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Isaiah 14 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Διότι ο Κύριος θέλει ελεήσει τον Ιακώβ, και θέλει έτι εκλέξει τον Ισραήλ και καταστήσει αυτούς εν τη γη αυτών· και οι ξένοι θέλουσιν ενωθή μετ' αυτών και θέλουσι προσκολληθή εις τον οίκον του Ιακώβ.
1 PORQUE Jehová tendrá piedad de Jacob, y todavía escogerá á Israel, y les hará reposar en su tierra: y á ellos se unirán extranjeros, y allegaránse á la familia de Jacob.
2 Και οι λαοί θέλουσι λάβει αυτούς και φέρει αυτούς εις τον τόπον αυτών· και ο οίκος του Ισραήλ θέλει κληρονομήσει αυτούς εν τη γη του Κυρίου διά δούλους και δούλας· και θέλουσιν είσθαι αιχμάλωτοι αυτών οι αιχμαλωτίσαντες αυτούς, και θέλουσι γείνει κύριοι των καταθλιβόντων αυτούς.
2 Y los tomarán los pueblos, y traeránlos á su lugar: y la casa de Israel los poseerá por siervos y criadas en la tierra de Jehová: y cautivarán á los que los cautivaron, y señorearán á los que los oprimieron.
3 Και καθ' ην ημέραν ο Κύριος θέλει σε αναπαύσει από της θλίψεώς σου και από του φόβου σου και από της σκληράς δουλείας, εις την οποίαν ήσο καταδεδουλωμένος,
3 Y será en el día que Jehová te diere reposo de tu trabajo, y de tu temor, y de la dura servidumbre en que te hicieron servir,
4 θέλεις μεταχειρισθή την παροιμίαν ταύτην κατά του βασιλέως της Βαβυλώνος, λέγων, Πως επαύθη ο καταδυνάστης· πως επαύθη η φορολόγος του χρυσίου.
4 Que levantarás esta parábola sobre el rey de Babilonia, y dirás: ¡Cómo paró el exactor, [cómo] cesó la ciudad codiciosa del oro!
5 Ο Κύριος συνέτριψε την ράβδον των ασεβών, το σκήπτρον των δυναστών.
5 Quebrantó Jehová el bastón de los impíos, el cetro de los señores;
6 Ο πατάσσων εν θυμώ τον λαόν με ακατάπαυστον κτύπημα, ο δεσπόζων εν οργή επί τα έθνη, καταδιώκεται, και ουδείς ο κωλύων.
6 Al que con ira hería los pueblos de llaga permanente, el cual se enseñoreaba de las gentes con furor, y las perseguía con crueldad.
7 Πάσα η γη αναπαύεται, ησυχάζει· εκφωνούσιν άσματα αγαλλιάσεως.
7 Descansó, sosegó toda la tierra: cantaron alabanza.
8 Χαίρουσιν επί σε και αι έλατοι, αι κέδροι του Λιβάνου, λέγουσαι, Αφού συ εκοιμήθης, δενδροτόμος δεν ανέβη εφ' ημάς.
8 Aun las hayas se holgaron de ti, y los cedros del Líbano, [diciendo]: Desde que tú pereciste, no ha subido cortador contra nosotros.
9 Ο άδης κάτωθεν εκινήθη διά σε, διά να απαντήση την έλευσίν σου· διά σε εξήγειρε τους νεκρούς, πάντας τους ηγεμόνας της γής· εσήκωσεν εκ των θρόνων αυτών πάντας τους βασιλείς των εθνών.
9 El infierno abajo se espantó de ti; te despertó muertos que en tu venida saliesen á recibirte, hizo levantar de sus sillas á todos los príncipes de la tierra, á todos los reyes de las naciones.
10 Πάντες ούτοι θέλουσιν αποκριθή και ειπεί προς σε, Και συ έγεινες αδύνατος, καθώς ημείς; κατεστάθης όμοιος ημών;
10 Todos ellos darán voces, y te dirán: ¿Tú también enfermaste como nosotros, [y] como nosotros fuiste?
11 Η μεγαλαυχία σου κατηνέχθη εις τον τάφον και ο θόρυβος των μουσικών σου οργάνων· ο σκώληξ είναι εστρωμένος υποκάτω σου και οι σκώληκες σε σκεπάζουσι·
11 Descendió al sepulcro tu soberbia, y el sonido de tus vihuelas: gusanos serán tu cama, y gusanos te cubrirán.
12 πως έπεσες εκ του ουρανού, Εωσφόρε, υιέ της αυγής· συνετρίφθης κατά γης, συ ο καταπατών τα έθνη.
12 ¡Cómo caiste del cielo, oh Lucero, hijo de la mañana! Cortado fuiste por tierra, tú que debilitabas las gentes.
13 Συ δε έλεγες εν τη καρδία σου, Θέλω αναβή εις τον ουρανόν, θέλω υψώσει τον θρόνον μου υπεράνω των άστρων του Θεού· και θέλω καθήσει επί το όρος της συνάξεως, προς τα μέρη του βορρά·
13 Tú que decías en tu corazón: Subiré al cielo, en lo alto junto á las estrellas de Dios ensalzaré mi solio, y en el monte del testimonio me sentaré, á los lados del aquilón;
14 θέλω αναβή επί τα ύψη των νεφελών· θέλω είσθαι όμοιος του Υψίστου.
14 Sobre las alturas de las nubes subiré, y seré semejante al Altísimo.
15 Εις τον άδην όμως θέλεις καταβή, εις τα βάθη του λάκκου.
15 Mas tú derribado eres en el sepulcro, á los lados de la huesa.
16 Οι βλέποντές σε θέλουσιν ενατενίσει προς σε, θέλουσι σε παρατηρεί, λέγοντες, ούτος είναι ο άνθρωπος ο ποιών την γην να τρέμη, ο σείων τα βασίλεια;
16 Inclinarse han hacia ti los que te vieren, te considerarán [diciendo]: ¿Es este aquel varón que hacía temblar la tierra, que trastornaba los reinos;
17 Ο ερημόνων την οικουμένην και καταστρέφων τας πόλεις αυτής; ο μη απολύων εις τας οικίας αυτών τους δεσμίους αυτού;
17 Que puso el mundo como un desierto, que asoló sus ciudades; que á sus presos nunca abrió la cárcel?
18 Πάντες οι βασιλείς των εθνών, πάντες αναπαύονται εν δόξη, έκαστος εν τη οικία αυτού·
18 Todos los reyes de las gentes, todos ellos yacen con honra cada uno en su casa.
19 συ δε απερρίφθης του τάφου σου ως κλάδος βδελυκτός, ιμάτιον κεκεντημένων, πεφονευμένων εν μαχαίρα, καταβαινόντων εις τας πέτρας του λάκκου· ως πτώμα καταπατούμενον.
19 Mas tú echado eres de tu sepulcro como tronco abominable, [como] vestido de muertos pasados á cuchillo, que descendieron al fondo de la sepultura; como cuerpo muerto hollado.
20 Δεν θέλεις ενωθή μετ' αυτών εις ενταφιασμόν, διότι ηφάνισας την γην σου, εφόνευσας τον λαόν σου· το σπέρμα των κακοποιών ουδέποτε θέλει ονομασθή.
20 No serás contado con ellos en la sepultura: porque tú destruiste tu tierra, mataste tu pueblo. No será nombrada para siempre la simiente de los malignos.
21 Ετοιμάσατε σφαγήν εις τα τέκνα αυτού διά την ανομίαν των πατέρων αυτών, διά να μη σηκωθώσι και κληρονομήσωσι την γην, και γεμίσωσι το πρόσωπον της οικουμένης από πόλεων.
21 Aparejad sus hijos para el matadero por la maldad de sus padres: no se levanten, ni posean la tierra, é hinchan la haz del mundo de ciudades.
22 Διότι θέλω σηκωθή εναντίον αυτών, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων· και θέλω εξαλείψει από της Βαβυλώνος το όνομα και το υπόλοιπον και υιόν και έκγονον, λέγει Κύριος.
22 Porque yo me levantaré sobre ellos, dice Jehová de los ejércitos, y raeré de Babilonia el nombre y las reliquias, hijo y nieto, dice Jehová.
23 Και θέλω καταστήσει αυτήν κληρονομίαν εχίνων και λίμνας υδάτων· και θέλω σαρώσει αυτήν με το σάρωθρον της απωλείας, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων.
23 Y convertiréla en posesión de erizos, y en lagunas de agua; y la barreré con escobas de destrucción, dice Jehová de los ejércitos.
24 Ώμοσεν ο Κύριος των δυνάμεων, λέγων, Εξάπαντος καθώς εβουλεύθην, ούτω θέλει γείνει· και καθώς απεφάσισα, ούτω θέλει μείνει,
24 Jehová de los ejércitos juró, diciendo: Ciertamente se hará de la manera que lo he pensado, y será confirmado como lo he determinado:
25 να συντρίψω τον Ασσύριον εν τη γη μου και να καταπατήσω αυτόν επί των ορέων μου· τότε ο ζυγός αυτού θέλει σηκωθή απ' αυτών και το φορτίον αυτού θέλει αφαιρεθή από των ώμων αυτών.
25 Que quebrantaré al Asirio en mi tierra, y en mis montes lo hollaré; y su yugo será apartado de ellos, y su carga será quitada de su hombro.
26 Αύτη είναι η βουλή η βεβουλευμένη καθ' όλης της γής· και αύτη η χειρ η εξηπλωμένη επί πάντα τα έθνη.
26 Este [es] el consejo que está acordado sobre toda la tierra; y ésta, la mano extendida sobre todas las gentes.
27 Διότι ο Κύριος των δυνάμεων απεφάσισε και τις θέλει αναιρέσει; και η χειρ αυτού εξηπλώθη και τις θέλει αποστρέψει αυτήν;
27 Porque Jehová de los ejércitos ha determinado: ¿y quién invalidará? Y su mano extendida, ¿quién la hará tornar?
28 Εν τω έτει, καθ' ο απέθανεν ο βασιλεύς Άχαζ, έγεινεν αύτη η όρασις.
28 En el año que murió el rey Achâz fué esta carga:
29 Μη χαίρε, Παλαιστίνη πάσα, διότι συνετρίφθη η ράβδος του πατάξαντός σε· επειδή εκ της ρίζης του όφεως θέλει εξέλθει βασιλίσκος, και ο καρπός αυτού θέλει είσθαι φλογερός πετώμενος όφις.
29 No te alegres tú, Filistea toda, por haberse quebrado la vara del que te hería; porque de la raíz de la culebra saldrá basilisco, y su fruto, ceraste volador.
30 Και οι πρωτότοκοι του πτωχού θέλουσι τραφή και οι ενδεείς θέλουσιν αναπαύεσθαι εν ασφαλεία· και θέλω θανατώσει την ρίζαν σου με πείναν, και θέλω φονεύσει το υπόλοιπόν σου.
30 Y los primogénitos de los pobres serán apacentados, y los menesterosos se acostarán seguramente: mas yo haré morir de hambre tu raíz, y mataré tus reliquias.
31 Ολόλυζε, πύλη· βόα, πόλις· εχάθης, Παλαιστίνη πάσα· διότι έρχεται καπνός από βορρά, και ουδέ εις θέλει λείψει από της εκστρατεύσεως αυτού εν τοις ωρισμένοις καιροίς.
31 Aulla, oh puerta; clama, oh ciudad; disuelta estás toda tú, Filistea: porque humo vendrá de aquilón, no quedará uno solo en sus asambleas.
32 Και τις απόκρισις θέλει δοθή εις τους πρέσβεις των εθνών; Ότι ο Κύριος εθεμελίωσε την Σιών, και επ' αυτήν θέλουσιν ελπίζει οι πτωχοί του λαού αυτού.
32 ¿Y qué se responderá á los mensajeros de la gentilidad? Que Jehová fundó á Sión, y que á ella se acogerán los afligidos de su pueblo.
Cross references (32)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Psalm 102:13; Zechariah 1:17; Ephesians 2:12–19; Isaiah 54:7–8; Zechariah 8:22–23
- 2 Isaiah 61:5; Isaiah 60:14; Jeremiah 30:16; Daniel 7:25–27; Isaiah 60:9–12
- 3 Jeremiah 30:10; Ezra 9:8–9; Isaiah 32:18; Jeremiah 46:27–28; Zechariah 8:8
- 4 Isaiah 49:26; Jeremiah 50:22–23; Revelation 18:16; Revelation 18:5–8; Revelation 16:5–6
- 5 Psalm 125:3; Isaiah 9:4; Isaiah 14:29; Jeremiah 48:15–17; Isaiah 10:5
- 6 Daniel 7:19–21; Jeremiah 50:31; Revelation 17:16–17; James 2:13; Revelation 18:8–10
- 7 Psalm 126:1–3; Psalm 96:11–13; Isaiah 49:13; Psalm 98:7–9; Proverbs 11:10
- 8 Ezekiel 31:16; Isaiah 55:12–13; Zechariah 11:2
- 9 Ezekiel 32:21–32; Jeremiah 50:8; Proverbs 15:24
- 10 Psalm 82:6–7; Ezekiel 32:21; Ecclesiastes 2:16; Psalm 49:6–14; Psalm 49:20
- 11 Daniel 5:25–30; Ezekiel 32:19–20; Isaiah 21:4–5; Job 17:13–14; Job 21:11–15
- 12 Ezekiel 28:13–17; Luke 10:18; Revelation 12:7–10; Revelation 8:10; Revelation 22:16
- 13 Daniel 8:10–12; Ezekiel 28:2; Ezekiel 28:12–16; 2 Thessalonians 2:4; Ezekiel 29:3
- 14 Isaiah 47:8; Genesis 3:5; 2 Thessalonians 2:4; Isaiah 37:23–24
- 15 Matthew 11:23; Acts 12:22–23; Ezekiel 32:23; Revelation 19:20; Luke 10:15
- 16 Jeremiah 50:23; Psalm 58:10–11; Jeremiah 51:20–23; Isaiah 14:4–5; Psalm 52:7
- 17 Joel 2:3; Ezekiel 6:14; Isaiah 58:6; Isaiah 13:19–22; Ezra 1:2–4
- 18 2 Chronicles 24:16; Ezekiel 32:18–32; 2 Chronicles 24:25; Job 30:23; Isaiah 22:16
- 19 Jeremiah 41:9; Jeremiah 41:7; 2 Kings 9:34–36; Jeremiah 22:19; 1 Kings 21:19
- 20 Psalm 21:10; Job 18:19; Psalm 37:28; Psalm 109:13; Job 18:16
- 21 Matthew 23:35; Leviticus 26:39; Habakkuk 2:8–12; Exodus 20:5; Isaiah 27:6
- 22 1 Kings 14:10; Jeremiah 50:29–35; Proverbs 10:7; Isaiah 43:14; Jeremiah 51:62–64
- 23 Zephaniah 2:14; Isaiah 13:21–22; 1 Kings 14:10; Isaiah 34:11–15; Revelation 14:8
- 24 Proverbs 19:21; Job 23:13; Isaiah 46:10–11; Jeremiah 29:11; Acts 4:28
- 25 Isaiah 9:4; Isaiah 37:36–38; Nahum 1:13; Isaiah 10:12; Isaiah 10:32–34
- 26 Isaiah 23:9; Zephaniah 3:6–8; Exodus 15:12; Isaiah 5:25
- 27 Isaiah 43:13; Job 23:13; 2 Chronicles 20:6; Proverbs 21:30; Job 9:12
- 28 2 Kings 16:20; 2 Chronicles 28:27; Isaiah 13:1; Isaiah 6:1
- 29 Isaiah 11:8; 2 Chronicles 26:6; Isaiah 30:6; 2 Chronicles 28:18; Hosea 9:1
- 30 Isaiah 7:21–22; Zephaniah 2:4–7; Isaiah 8:21; Zechariah 9:5–7; Isaiah 30:23–24
- 31 Jeremiah 1:14; Isaiah 20:1; Jeremiah 25:16–20; Isaiah 14:29; Isaiah 13:6
- 32 Psalm 87:5; Psalm 102:16; Psalm 87:1; James 2:5; Zephaniah 3:12
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… loved and feared, not for Thy sake, but in Thy stead, by which means, being made like unto him, he may have them as his, not in harmony of love, but in the fellowship of punishment; who aspired to exalt his throne in the north, that dark and cold they might serve him, imitating Thee in perverse and distorted ways.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
Such an one was he that saith, "I will exalt my throne above the Heavens." and did not account himself to be worthy so much as of the title of the apostles, after so many and so great deeds of goodness.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
And how do they answer the prophetic proofs,--either what Isaiah says when he represents the devil under the person of the king of Babylon, "How art thou fallen, O Lucifer, son of the morning!" or what Ezekiel says, "Thou hast been in Eden, the garden of God; every precious stone was thy covering," where it is meant that he was …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
For example, what is said in Isaiah, "How he is fallen from heaven, Lucifer, son of the morning!" and the other statements of the context which, under the figure of the king of Babylon, are made about the same person, are of course to be understood of the devil; and yet the statement which is made in the same place, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)