Skip to the text

Jeremiah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Jeremiah 4 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Ako ćeš se vratiti, Izrailju, veli Gospod, k meni se vrati, i ako ukloniš gadove svoje ispred mene, nećeš se skitati.
1 SI te has de convertir, oh Israel, dice Jehová, conviértete á mí; y si quitares de delante de mí tus abominaciones, no andarás de acá para allá.
2 I klećeš se istinito, verno i pravo: Tako da je živ Gospod. I narodi će se blagosiljati Njim, i Njim će se hvaliti.
2 Y jurarás, [diciendo], Vive Jehová, con verdad, con juicio, y con justicia: y bendecirse han en él las gentes, y en él se gloriarán.
3 Jer ovako veli Gospod Judejcima i Jerusalimljanima: orite sebi krčevinu, i ne sejte u trnje.
3 Porque así dice Jehová á [todo] varón de Judá y de Jerusalem: Haced barbecho para vosotros, y no sembréis sobre espinas.
4 Obrežite se Gospodu, i skinite okrajak sa srca svog, Judejci i Jerusalimljani, da ne iziđe jarost moja kao oganj i razgori se da ne bude nikoga ko bi ugasio za zla dela vaša.
4 Circuncidaos á Jehová, y quitad los prepucios de vuestro corazón, varones de Judá y moradores de Jerusalem; no sea que mi ira salga como fuego, y se encienda y no haya quien apague, por la malicia de vuestras obras.
5 Objavite u Judeji i oglasite u Jerusalimu i recite: trubite u trubu po zemlji; vičite, sazovite narod i recite: Skupite se, i uđimo u tvrde gradove.
5 Denunciad en Judá, y haced oir en Jerusalem, y decid: Sonad trompeta en la tierra. Pregonad, juntad, y decid: Reuníos, y entrémonos en las ciudades fuertes.
6 Podignite zastavu prema Sionu, bežite i ne stajte, jer ću dovesti zlo od severa i pogibao veliku.
6 Alzad bandera en Sión, juntaos, no os detengáis; porque yo hago venir mal del aquilón, y quebrantamiento grande.
7 Izlazi lav iz česte svoje i koji zatire narode krenuvši se ide s mesta svog da obrati zemlju tvoju u pustoš, gradovi tvoji da se raskopaju da ne bude nikoga u njima.
7 El león sube de su guarida, y el destruidor de gentes ha partido; salido ha de su asiento para poner tu tierra en soledad; tus ciudades serán asoladas, y sin morador.
8 Za to pripašite kostret, plačite i ridajte, jer se žestoki gnev Gospodnji nije odvratio od nas.
8 Por esto vestíos de saco, endechad y aullad; porque la ira de Jehová no se ha apartado de nosotros.
9 I tada će, veli Gospod, nestati srca caru i srca knezovima, i sveštenici će se udiviti i proroci će se začuditi.
9 Y será en aquel día, dice Jehová, que desfallecerá el corazón del rey, y el corazón de los príncipes, y los sacerdotes estarán atónitos, y se maravillarán los profetas.
10 I rekoh: Ah Gospode Gospode! Baš si prevario ovaj narod i Jerusalim govoreći: Imaćete mir, a mač dođe do duše.
10 Y dije: ¡Ay, ay, Jehová Dios! verdaderamente en gran manera has engañado á este pueblo y á Jerusalem, diciendo, Paz tendréis; pues que el cuchillo ha venido hasta el alma.
11 U to će se vreme kazati ovom narodu i Jerusalimu: Vetar vruć s visokih mesta u pustinji duva ka kćeri naroda mog, ne da proveje ni pročisti.
11 En aquel tiempo se dirá de este pueblo y de Jerusalem: Viento seco de las alturas del desierto vino á la hija de mi pueblo, no para aventar, ni para limpiar.
12 Vetar jači od tih doći će mi; i ja ću im sada izreći sud.
12 Viento más vehemente que estos vendrá á mí: y ahora yo hablaré juicios con ellos.
13 Gle, kao oblak podiže se, i kola su mu kao vihor, konji su mu brži od orlova. Teško nama! Propadosmo.
13 He aquí que subirá como nube, y su carro como torbellino: más ligeros con sus caballos que las águilas. ¡Ay de nosotros, porque dados somos á saco!
14 Umij srce svoje od zla, Jerusalime, da bi se izbavio; dokle će stajati u tebi misli tvoje ništave?
14 Lava de la malicia tu corazón, oh Jerusalem, para que seas salva. ¿Hasta cuándo dejarás estar en medio de ti los pensamientos de iniquidad?
15 Jer glas javlja od Dana, i oglašuje zlo od gore Jefremove.
15 Porque la [voz se oye] del que trae las nuevas desde Dan, y del que hace oir la calamidad desde el monte de Ephraim.
16 Kazujte narodima; evo oglašujte za Jerusalim da idu stražari iz daleke zemlje, i puštaju glas svoj na gradove Judine.
16 Decid á las gentes; he aquí, haced oir sobre Jerusalem: Guardas vienen de tierra lejana, y darán su voz sobre las ciudades de Judá.
17 Kao čuvari poljski staće oko njega, jer se odmetnu od mene, veli Gospod.
17 Como las guardas de las heredades, estuvieron sobre ella en derredor, porque se rebeló contra mí, dice Jehová.
18 Put tvoj i dela tvoja to ti učiniše; to je od zla tvog da je gorko i da ti dopire do srca.
18 Tu camino y tus obras te hicieron esto, ésta tu maldad: por lo cual amargura penetrará hasta tu corazón.
19 Jaoh utroba, jaoh utroba! Boli me u srcu; srce mi bije; ne mogu ćutati; jer glas trubni čuješ, dušo moja, viku ubojnu.
19 ¡Mis entrañas, mis entrañas! Me duelen las telas de mi corazón: mi corazón ruge dentro de mí; no callaré; porque voz de trompeta has oído, oh alma mía, pregón de guerra.
20 Pogibao na pogibao oglašuje se; jer se pustoši sva zemlja, najedanput će se opustošiti moji šatori, zavesi moji za čas.
20 Quebrantamiento sobre quebrantamiento es llamado; porque toda la tierra es destruída: en un punto son destruídas mis tiendas, en un momento mis cortinas.
21 Dokle ću gledati zastavu? Slušati glas trubni?
21 ¿Hasta cuándo tengo de ver bandera, tengo de oir voz de trompeta?
22 Jer je narod moj bezuman, ne poznaje me, ludi su sinovi i bez razuma, mudri su da zlo čine, a dobro činiti ne umeju.
22 Porque mi pueblo es necio; no me conocieron los hijos ignorantes y los no entendidos; sabios para mal hacer, y para bien hacer no supieron.
23 Pogledah na zemlju, a gle bez obličja je i pusta; i na nebo, a svetlosti njegove nema.
23 Miré la tierra, y he aquí que estaba asolada y vacía; y los cielos, y no había en ellos luz.
24 Pogledah na gore, a gle, tresu se i svi humovi drmaju se.
24 Miré los montes, y he aquí que temblaban, y todos los collados fueron destruídos.
25 Pogledah, a gle, nema čoveka, i sve ptice nebeske odletele.
25 Miré, y no parecía hombre, y todas las aves del cielo se habían ido.
26 Pogledah, a gle, Karmil je pustinja i svi gradovi njegovi oboreni od Gospoda, od žestokog gneva Njegovog.
26 Miré, y he aquí el Carmelo desierto, y todas sus ciudades eran asoladas á la presencia de Jehová, á la presencia del furor de su ira.
27 Jer ovako govori Gospod: Sva će zemlja opusteti; ali neću sasvim zatrti.
27 Porque así dijo Jehová: Toda la tierra será asolada; mas no haré consumación.
28 Zato će tužiti zemlja, i nebo će gore potamneti, jer rekoh, namislih, i neću se raskajati, niti ću udariti natrag.
28 Por esto se enlutará la tierra, y los cielos arriba se oscurecerán, porque hablé, pensé, y no me arrepentí, ni me tornaré de ello.
29 Od vike konjika i strelaca pobeći će svi gradovi, otići će u guste šume i na stene će se popeti; svi će gradovi biti ostavljeni i niko neće u njima živeti.
29 Del estruendo de la gente de á caballo y de los flecheros huyó toda la ciudad; entráronse en las espesuras de los bosques, y subiéronse en peñascos; todas las ciudades fueron desamparadas, y no quedó en ellas morador alguno.
30 A ti, opustošena, šta ćeš činiti? Ako se i oblačiš u skerlet, ako se i kitiš nakitom zlatnim, i mažeš lice svoje, zaludu se krasiš, preziru te milosnici, traže dušu tvoju.
30 Y tú, destruída, ¿qué harás? Bien que te vistas de grana, aunque te adornes con atavíos de oro, aunque pintes con antimonio tus ojos, en vano te engalanas; menospreciáronte los amadores, buscarán tu alma.
31 Jer čujem glas kao porodiljin, cviljenje kao žene koja se prvi put porađa, glas kćeri sionske, koja rida, pruža ruke svoje govoreći: Teško meni! Jer mi nestaje duša od ubilaca.
31 Porque voz oí como de mujer que está de parto, angustia como de primeriza; voz de la hija de Sión que lamenta y extiende sus manos, [diciendo]: ¡Ay ahora de mí! que mi alma desmaya á causa de los matadores.
Cross references (31)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Joel 2:12; Jeremiah 3:22; Ezekiel 43:9; Genesis 35:2; Jeremiah 3:1
  2. 2 Isaiah 65:16; Genesis 22:18; Jeremiah 9:24; 1 Corinthians 1:31; 2 Corinthians 10:17
  3. 3 Hosea 10:12; Luke 8:14; Luke 8:7; Galatians 6:7–8; Mark 4:18–19
  4. 4 Deuteronomy 10:16; Romans 2:28–29; Deuteronomy 30:6; Colossians 2:11; Jeremiah 9:26
  5. 5 Jeremiah 8:14; Joshua 10:20; Jeremiah 6:1; Hosea 8:1; Amos 3:6
  6. 6 Jeremiah 50:2; Jeremiah 1:13–15; Jeremiah 51:27; Jeremiah 6:22; Jeremiah 4:21
  7. 7 Isaiah 6:11; Ezekiel 26:7–10; Isaiah 1:7; Jeremiah 2:15; Jeremiah 5:6
  8. 8 Jeremiah 6:26; Isaiah 22:12; Isaiah 10:4; Isaiah 5:25; Isaiah 32:11
  9. 9 Isaiah 22:3–5; Isaiah 29:9–10; Ezekiel 13:9–16; Isaiah 19:16; Jeremiah 37:19
  10. 10 Jeremiah 5:12; 2 Thessalonians 2:9–12; Isaiah 37:35; Jeremiah 14:13–14; Romans 1:28
  11. 11 Hosea 13:15; Ezekiel 17:10; Isaiah 41:16; Luke 3:17; Jeremiah 8:19
  12. 12 Jeremiah 1:16; Ezekiel 5:8; Ezekiel 6:11–13; Ezekiel 7:8–9
  13. 13 Isaiah 19:1; Isaiah 66:15; Lamentations 4:19; Habakkuk 1:8; Isaiah 5:28
  14. 14 James 4:8; Isaiah 55:7; Acts 8:22; Romans 1:21; Luke 11:39
  15. 15 Jeremiah 8:16; Judges 18:29; Joshua 17:15; Joshua 20:7; Jeremiah 6:1
  16. 16 Ezekiel 21:22; Jeremiah 5:15; Isaiah 39:3; Jeremiah 2:15; Jeremiah 31:10
  17. 17 Jeremiah 5:23; 2 Kings 25:1–4; Ezekiel 2:3–7; Luke 19:43–44; Isaiah 30:9
  18. 18 Psalm 107:17; Jeremiah 2:19; Jeremiah 2:17; Proverbs 1:31; Jeremiah 6:19
  19. 19 Habakkuk 3:16; Isaiah 22:4; Isaiah 16:11; Jeremiah 9:1; Jeremiah 9:10
  20. 20 Psalm 42:7; Joel 1:15; 2 Thessalonians 1:9; Ezekiel 7:25–26; Matthew 10:28
  21. 21 2 Chronicles 36:6–7; 2 Chronicles 35:25; 2 Chronicles 36:10; Jeremiah 4:5–6; 2 Chronicles 36:3
  22. 22 1 Corinthians 14:20; Romans 16:19; Jeremiah 5:21; Romans 3:11; Hosea 4:6
  23. 23 Matthew 24:29; Mark 13:24–25; Joel 3:15–16; Isaiah 13:10; Genesis 1:2
  24. 24 Ezekiel 38:20; Isaiah 5:25; Jeremiah 10:10; Nahum 1:5–6; Judges 5:4–5
  25. 25 Zephaniah 1:2–3; Jeremiah 12:4; Jeremiah 9:10; Hosea 4:3
  26. 26 Psalm 107:34; Micah 3:12; Jeremiah 14:2–6; Isaiah 7:20–25; Jeremiah 12:4
  27. 27 Jeremiah 46:28; Jeremiah 5:18; Jeremiah 5:10; Jeremiah 30:11; Romans 9:27–29
  28. 28 Numbers 23:19; Jeremiah 12:4; Isaiah 50:3; Hosea 4:3; Joel 2:30–31
  29. 29 Isaiah 2:19–21; Jeremiah 4:7; Revelation 6:15–17; Isaiah 30:17; Jeremiah 39:4–6
  30. 30 Lamentations 1:2; 2 Kings 9:30; Lamentations 1:19; Isaiah 10:3; Ezekiel 16:36–41
  31. 31 Isaiah 1:15; Lamentations 1:17; Jeremiah 13:21; Jeremiah 18:21; Lamentations 2:21

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 4:22 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Preface)

    … fatherless, and negligent of the cause of the widows." And Jeremiah, in like manner: "They," he says, "who rule my people did not know me; they are senseless and imprudent children; they are wise to do evil, but to do well they have no knowledge."

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)