1 Και έγεινε λόγος Κυρίου προς Ιωνάν τον υιόν του Αμαθί, λέγων, 2 Σηκώθητι, ύπαγε εις Νινευή, την πόλιν την μεγάλην, και κήρυξον κατ' αυτής· διότι η ασέβεια αυτών ανέβη ενώπιόν μου. 3 Και εσηκώθη ο Ιωνάς διά να φύγη εις Θαρσείς από προσώπου Κυρίου και κατέβη εις Ιόππην· και εύρηκε πλοίον πορευόμενον εις Θαρσείς, και έδωκε τον ναύλον αυτού και επέβη εις αυτό, διά να υπάγη μετ' αυτών εις Θαρσείς από προσώπου Κυρίου. 4 Αλλ' ο Κύριος εξήγειρεν άνεμον μέγαν επί την θάλασσαν, και έγεινε κλύδων μέγας εν τη θαλάσση και το πλοίον εκινδύνευε να συντριφθή. 5 Και εφοβήθησαν οι ναύται και ανεβόησαν έκαστος προς τον θεόν αυτού και έκαμον εκβολήν των εν τω πλοίω σκευών εις την θάλασσαν, διά να ελαφρωθή απ' αυτών· ο δε Ιωνάς κατέβη εις το κοίλωμα του πλοίου και επλαγίασε και εκοιμάτο βαθέως. 6 Και επλησίασε προς αυτόν ο πλοίαρχος και είπε προς αυτόν, Τι κοιμάσαι συ; σηκώθητι, επικαλού τον Θεόν σου, ίσως ο Θεός μας ενθυμηθή και δεν χαθώμεν. 7 Και είπον έκαστος προς τον πλησίον αυτού, Έλθετε και ας ρίψωμεν κλήρους, διά να γνωρίσωμεν τίνος ένεκεν το κακόν τούτο είναι εφ' ημάς. Και έρριψαν κλήρους και έπεσεν ο κλήρος επί τον Ιωνάν. 8 Τότε είπον προς αυτόν, Ειπέ τώρα προς ημάς, τίνος ένεκεν το κακόν τούτο ήλθεν εφ' ημάς; Τι είναι το έργον σου; και πόθεν έρχεσαι; τις ο τόπος σου; και εκ τίνος λαού είσαι; 9 Ο δε είπε προς αυτούς, Εγώ είμαι Εβραίος· και σέβομαι Κύριον τον Θεόν του ουρανού, όστις εποίησε την θαλάσσαν και την ξηράν. 10 Τότε εφοβήθησαν οι άνθρωποι φόβον μέγαν και είπον προς αυτόν, Τι είναι τούτο, το οποίον έκαμες; διότι εγνώρισαν οι άνθρωποι, ότι έφευγεν από προσώπου Κυρίου, επειδή είχεν αναγγείλει τούτο προς αυτούς. 11 Και είπον προς αυτόν, Τι να σε κάμωμεν, διά να ησυχάση η θάλασσα αφ' ημών; διότι η θάλασσα εκλυδωνίζετο επί το μάλλον. 12 Και είπε προς αυτούς, Σηκώσατέ με και ρίψατέ με εις την θάλασσαν, και η θάλασσα θέλει ησυχάσει αφ' υμών· διότι εγώ γνωρίζω, ότι εξ αιτίας εμού έγεινεν ο μέγας ούτος κλύδων εφ' υμάς. 13 Οι άνθρωποι όμως εκωπηλάτουν δυνατά διά να επιστρέψωσι προς την ξηράν· αλλά δεν εδύναντο, διότι η θάλασσα εκλυδωνίζετο επί το μάλλον κατ' αυτών. 14 Όθεν ανεβόησαν προς τον Κύριον και είπον, Δεόμεθα, Κύριε, δεόμεθα, ας μη χαθώμεν διά την ζωήν του ανθρώπου τούτου και μη επιβάλης εφ' ημάς αίμα αθώον· διότι συ, Κύριε, έκαμες ως ήθελες. 15 Και εσήκωσαν τον Ιωνάν και έρριψαν αυτόν εις την θάλασσαν και η θάλασσα εστάθη από του θυμού αυτής. 16 Τότε οι άνθρωποι εφοβήθησαν τον Κύριον φόβον μέγαν και προσέφεραν θυσίαν εις τον Κύριον και έκαμον ευχάς. 17 Και διέταξε Κύριος μέγα κήτος να καταπίη τον Ιωνάν. Και ήτο ο Ιωνάς εν τη κοιλία του κήτους τρεις ημέρας και τρεις νύκτας.
Jonah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Jonah 1 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Amittai
Named as the father of the prophet Jonah.
Cited in the guide: 2 Kings 14:25; Jonah 1:1
Jonah
The prophet from Gath-hepher, son of Amittai, through whom the LORD spoke that Jeroboam son of Joash would restore Israel's boundary.
Cited in the guide: 2 Kings 14:25; Jonah 1:1; Jonah 1:3
Places
Joppa
Judah's main seaport. Cedar for the Temple arrived here, Jonah fled from here, and Peter's rooftop vision here opened the gospel to the Gentiles.
Cited in the guide: Jonah 1:3; Acts 9:36; Acts 10:9
Cross references (17)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Luke 11:32; Luke 11:29–30; 2 Kings 14:25; Matthew 16:4; Matthew 12:39–41
- 2 Genesis 18:20–21; Genesis 10:11; Nahum 1:1; Isaiah 58:1; Jonah 4:11
- 3 Psalm 139:7–12; Joshua 19:46; Genesis 4:16; Acts 9:43; 2 Thessalonians 1:9
- 4 Psalm 107:23–31; Matthew 8:24–27; Exodus 14:21; Psalm 135:7; Amos 4:13
- 5 Jeremiah 2:28; Acts 27:18–19; 1 Kings 18:26; Judges 16:19; Luke 22:45–46
- 6 Psalm 107:28–29; Jonah 3:9; Mark 4:37–41; Ephesians 5:14; 2 Samuel 12:22
- 7 Proverbs 16:33; Joshua 7:13–18; Numbers 32:23; Joshua 7:10; 1 Samuel 14:41–42
- 8 Genesis 47:3; 1 Samuel 30:13; James 5:16; Joshua 7:19; 1 Samuel 14:43
- 9 Psalm 146:5–6; Psalm 95:5–6; Nehemiah 9:6; Psalm 136:26; Nehemiah 1:4
- 10 Jonah 1:3; Job 27:22; Joshua 7:25; John 19:8; Daniel 5:6–9
- 11 1 Samuel 6:2–3; Micah 6:6–7; 2 Samuel 21:1–6; 2 Samuel 24:11–13
- 12 2 Samuel 24:17; 1 Chronicles 21:17; Joshua 7:12; John 11:50; Joshua 7:20–21
- 13 Proverbs 21:30; Job 34:29
- 14 Psalm 115:3; Psalm 135:6; Deuteronomy 21:8; Ephesians 1:11; Psalm 107:28
- 15 Luke 8:24; Psalm 93:3–4; Psalm 107:29; Psalm 89:9; Matthew 8:26
- 16 Daniel 6:26; Psalm 116:14; Genesis 8:20; Psalm 50:14; Psalm 107:22
- 17 Matthew 12:40; Luke 11:30; Matthew 16:4; Psalm 104:25–26; Habakkuk 3:2
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… the sign of Jonah, for those who held the same opinion as Jonah regarding the Lord, and who confessed, and said, "I am a servant of the Lord, and I worship the Lord God of heaven, who hath made the sea and the dry land." [This was done] that man, receiving an unhoped-for salvation from God, might rise from the …
But the one says, Take me, and cast me into the sea; so shall the sea be calm unto you; the other, Himself rebuked the winds and the sea, and there was a great calm.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)