1 Και εφάνη εις αυτόν ο Κύριος εις τας δρυς Μαμβρή, ενώ εκάθητο εν τη θύρα της σκηνής εις το καύμα της ημέρας. 2 Και υψώσας τους οφθαλμούς αυτού, είδε· και ιδού, τρεις άνδρες ιστάμενοι έμπροσθεν αυτού· και ως είδεν, έδραμεν εις προϋπάντησιν αυτών από της θύρας της σκηνής, και προσεκύνησεν έως εδάφους· 3 και είπε, Κύριέ μου, εάν εύρηκα χάριν εις τους οφθαλμούς σου, μη παρέλθης, παρακαλώ, τον δούλον σου· 4 ας φερθή, παρακαλώ, ολίγον ύδωρ, και νίψατε τους πόδας σας, και αναπαύθητε υπό το δένδρον· 5 και εγώ θέλω φέρει ολίγον άρτον, και στηρίξατε την καρδίαν σας· έπειτα θέλετε παρέλθει· επειδή διά τούτο επεράσατε προς τον δούλον σας· οι δε είπον, Κάμε ούτω, καθώς είπας. 6 Και έσπευσεν ο Αβραάμ εις την σκηνήν προς την Σάρραν και είπε, Σπεύσον ζύμωσον τρία μέτρα σεμιδάλεως, και κάμε εγκρυφίας. 7 Ο δε Αβραάμ έδραμεν εις τους βόας, και έλαβε μοσχάριον απαλόν και καλόν, και έδωκεν εις τον δούλον· ο δε έσπευσε να ετοιμάση αυτό· 8 έπειτα έλαβε βούτυρον και γάλα και το μοσχάριον, το οποίον ητοίμασε, και έθεσεν έμπροσθεν αυτών· αυτός δε ίστατο πλησίον αυτών υπό το δένδρον, και αυτοί έφαγον. 9 Είπον δε προς αυτόν, Που είναι Σάρρα η γυνή σου; Ο δε είπεν, Ιδού, εν τη σκηνή. 10 Και είπεν, Εξάπαντος θέλω επιστρέψει προς σε κατά τον αυτόν τούτον καιρόν του έτους· και ιδού, Σάρρα η γυνή σου θέλει έχει υιόν. Η δε Σάρρα ήκουσεν εν τη θύρα της σκηνής ήτις ήτο όπισθεν αυτού. 11 Ο δε Αβραάμ και η Σάρρα ήσαν γέροντες, προβεβηκότες εις ηλικίαν· εις την Σάρραν είχον παύσει να γίνωνται τα γυναικεία. 12 Εγέλασε δε η Σάρρα καθ' εαυτήν λέγουσα, Αφού εγήρασα, θέλει γείνει εις εμέ ηδονή και ο κύριός μου γέρων; 13 Και είπε Κύριος προς τον Αβραάμ, Διά τι εγέλασεν η Σάρρα, λέγουσα, Αφού εγώ εγήρασα, θέλω τωόντι γεννήσει; 14 είναι τι αδύνατον εις τον Κύριον; εν τω ωρισμένω καιρώ θέλω επιστρέψει προς σε κατά τον αυτόν τούτον καιρόν του έτους, και η Σάρρα θέλει έχει υιόν. 15 Τότε η Σάρρα ηρνήθη λέγουσα, δεν εγέλασα· διότι εφοβήθη. Ο δε είπεν, Ουχί, αλλ' εγέλασας. 16 Σηκωθέντες δε εκείθεν οι άνδρες διευθύνθησαν προς τα Σόδομα· και ο Αβραάμ επορεύετο μετ' αυτών διά να συμπροπέμψη αυτούς. 17 Και είπε Κύριος, Θέλω κρύψει εγώ από του Αβραάμ ό,τι κάμνω; 18 ο δε Αβραάμ θέλει εξάπαντος γείνει έθνος μέγα και δυνατόν· και θέλουσιν ευλογηθή εις αυτόν πάντα τα έθνη της γής· 19 επειδή γνωρίζω αυτόν ότι θέλει διατάξει προς τους υιούς αυτού και προς τον οίκον αυτού, μεθ' εαυτόν, και θέλουσι φυλάξει την οδόν του Κυρίου, διά να πράττωσι δικαιοσύνην και κρίσιν, ώστε να επιφέρη ο Κύριος επί τον Αβραάμ τα όσα ελάλησε προς αυτόν. 20 Είπε δε Κύριος, Η κραυγή των Σοδόμων και των Γομόρρων επλήθυνε, και η αμαρτία αυτών βαρεία σφόδρα· 21 θέλω λοιπόν καταβή και θέλω ιδεί αν έπραξαν ολοκλήρως κατά την κραυγήν την ερχομένην προς εμέ· και θέλω γνωρίσει, αν ουχί. 22 Και αναχωρήσαντες εκείθεν οι άνδρες υπήγον προς τα Σόδομα· ο δε Αβραάμ ίστατο έτι ενώπιον του Κυρίου. 23 Και πλησιάσας ο Αβραάμ είπε, Μήπως θέλεις απολέσει τον δίκαιον μετά του ασεβούς; 24 εάν ήναι πεντήκοντα δίκαιοι εν τη πόλει, θέλεις άρα γε απολέσει αυτούς; και δεν ήθελες συγχωρήσει εις τον τόπον διά τους πεντήκοντα δικαίους, τους εν αυτώ; 25 μη γένοιτο ποτέ συ να πράξης τοιούτον πράγμα, να θανατώσης δίκαιον μετά ασεβούς, και ο δίκαιος να ήναι ως ο ασεβής μη γένοιτο ποτέ εις σε ο κρίνων πάσαν την γην δεν θέλει κάμει κρίσιν; 26 Είπε δε Κύριος, Εάν εύρω εν Σοδόμοις πεντήκοντα δικαίους εν τη πόλει, θέλω συγχωρήσει εις πάντα τον τόπον δι' αυτούς. 27 Και αποκριθείς ο Αβραάμ είπεν, Ιδού, τώρα ετόλμησα να ομιλήσω προς τον Κύριόν μου, ενώ είμαι γη και σποδός· 28 εάν λείψωσι πέντε εκ των πεντήκοντα δικαίων, θέλεις απολέσει πάσαν την πόλιν εξ αιτίας των πέντε; Και είπε, Δεν θέλω απολέσει αυτήν εάν εύρω εκεί τεσσαράκοντα πέντε. 29 Και προσέθεσεν έτι ο Αβραάμ να λαλήση προς αυτόν, και είπεν, Εάν ευρεθώσιν εκεί τεσσαράκοντα; Και είπε, Δεν θέλω απολέσει αυτήν χάριν των τεσσαράκοντα. 30 Και είπεν ο Αβραάμ, Ας μη παροξυνθή ο Κύριός μου εάν έτι λαλήσω· εάν ευρεθώσιν εκεί τριάκοντα; Και είπε, Δεν θέλω απολέσει αυτήν εάν εύρω εκεί τριάκοντα. 31 Και είπεν ο Αβραάμ, Ιδού, τώρα ετόλμησα να λαλήσω προς τον Κύριόν μου· εάν ευρεθώσιν εκεί είκοσι; και είπε, Δεν θέλω απολέσει αυτήν χάριν των είκοσι. 32 Και είπεν ο Αβραάμ, Ας μη παροξυνθή ο Κύριός μου, εάν λαλήσω έτι άπαξ· εάν ευρεθώσιν εκεί δέκα; και είπε, Δεν θέλω απολέσει αυτήν χάριν των δέκα. 33 Και ανεχώρησεν ο Κύριος, αφού έπαυσε να λαλή προς τον Αβραάμ· και ο Αβραάμ επέστρεψεν εις τον τόπον αυτού.
Genesis · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Genesis 18 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Abraham
Called by God, he left home in faith to become the father of a chosen people.
Cited in the guide: Genesis 12–25
Sarah
Wife of Abraham who bore Isaac in her old age, long after hope seemed gone.
Cited in the guide: Genesis 17-21
Cross references (32)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Genesis 14:13; Genesis 13:18; Genesis 48:3; Acts 7:2; Genesis 26:2
- 2 Hebrews 13:2; Genesis 18:22; Genesis 19:1; Judges 13:3; Genesis 23:7
- 4 Genesis 43:24; Genesis 24:32; Genesis 19:2; Luke 7:44; 1 Samuel 25:41
- 5 Psalm 104:15; Judges 6:18; Judges 13:15; Matthew 6:11; Judges 19:5
- 6 Matthew 13:33; Galatians 5:13; Romans 12:13; Hebrews 13:2; Luke 10:38–40
- 7 Judges 13:15–16; Matthew 22:4; Luke 15:27; Amos 6:4; Luke 15:30
- 8 Genesis 19:3; Acts 10:41; Judges 13:15; John 12:2; Revelation 3:20
- 9 Titus 2:5; Genesis 24:67; Genesis 4:9; Genesis 31:33
- 10 Genesis 21:2; Genesis 17:21; Romans 9:8–9; Genesis 17:19; 2 Kings 4:16–17
- 11 Genesis 17:17; Hebrews 11:11–12; Luke 1:36; Romans 4:18–21; Leviticus 15:19
- 12 1 Peter 3:6; Genesis 17:17; Luke 1:18–20; Genesis 21:6–7; Luke 1:34–35
- 13 John 2:25
- 14 Luke 1:37; Matthew 19:26; Mark 10:27; Jeremiah 32:27; Ephesians 3:20
- 15 Proverbs 28:13; 1 John 1:8; Ephesians 4:23; Psalm 44:21; John 18:25–27
- 16 Acts 21:5; Acts 15:3; Acts 20:38; 3 John 6; Romans 15:24
- 17 Amos 3:7; Psalm 25:14; John 15:15; Genesis 19:24; James 2:23
- 18 Galatians 3:8; Genesis 26:4; Galatians 3:14; Genesis 12:2–3; Genesis 22:17–18
- 19 1 Timothy 3:4–5; Deuteronomy 6:6–7; Deuteronomy 4:9–10; Ephesians 6:4; 2 Timothy 3:15
- 20 Genesis 19:13; Ezekiel 16:49–50; Isaiah 3:9; Genesis 13:13; Genesis 4:10
- 21 Exodus 3:8; Genesis 11:5; Joshua 22:22; Zephaniah 1:12; Deuteronomy 8:2
- 22 Genesis 19:1; 1 Timothy 2:1; Acts 7:55; Ezekiel 22:30; Jeremiah 18:20
- 23 Numbers 16:22; 2 Samuel 24:17; Genesis 20:4; Genesis 18:25; Psalm 11:4–7
- 24 Jeremiah 5:1; Isaiah 1:9; Matthew 7:13–14; Genesis 18:32; Acts 27:24
- 25 Job 8:20; Job 8:3; Isaiah 3:10–11; Psalm 58:11; Deuteronomy 32:4
- 26 Jeremiah 5:1; Matthew 24:22; Isaiah 65:8; Ezekiel 22:30; Isaiah 10:22
- 27 Isaiah 6:5; Genesis 3:19; Luke 5:8; Isaiah 64:8; Job 30:19
- 28 Genesis 18:26; Job 23:3–4; Numbers 14:17–19; Genesis 18:29; 1 Kings 20:32–33
- 29 Ephesians 6:18; Hebrews 4:16
- 30 Psalm 10:17; Job 40:4; Isaiah 55:8–9; Hebrews 12:28–29; Psalm 89:7
- 31 Luke 11:8; Matthew 7:7; Hebrews 10:20–22; Hebrews 4:16; Luke 18:1
- 32 James 5:15–17; Judges 6:39; Matthew 7:7; 1 John 5:15–16; Ephesians 3:20
- 33 Genesis 32:26; Genesis 18:22; Genesis 18:16; Genesis 31:55
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Abraham was specially honoured, and was called the friend of God; yet he, earnestly regarding the glory of God, humbly declared, "I am but dust and ashes." Moreover, it is thus written of Job, "Job was a righteous man, and blameless, truthful, God-fearing, and one that kept himself from all evil." But bringing an accusation against himself, he said, "No …
Still suffer me to speak before Thy mercy--me, "dust and ashes." Suffer me to speak, for, behold, it is Thy mercy I address, and not derisive man.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
So likewise He doth in Abraham's case, saying, "I will by no means hide from Abraham my servant;" to make thee know that man's kindly affection, and his care for Sodom.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
A great and honourable man was Abraham, but only great in comparison with men; and when he came before God, then speaking the truth candidly he saith, I am earth and ashes.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
I should seem tedious were I to recount all the ancient miracles, which were wrought in attestation of God's promises which He made to Abraham thousands of years ago, that in his seed all the nations of the earth should be blessed. For who can but marvel that Abraham's barren wife should have given birth to a son at an …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)