Luke · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Luke 21 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Αναβλέψας δε είδε τους πλουσίους, τους βάλλοντας τα δώρα αυτών εις το γαζοφυλάκιον·
1 Y MIRANDO, vió á los ricos que echaban sus ofrendas en el gazofilacio.
2 είδε δε και χήραν τινά πτωχήν, βάλλουσαν εκεί δύο λεπτά,
2 Y vió también una viuda pobrecilla, que echaba allí dos blancas.
3 και είπεν· Αληθώς σας λέγω ότι η πτωχή αύτη χήρα έβαλε περισσότερον πάντων·
3 Y dijo: De verdad os digo, que esta pobre viuda echó más que todos:
4 διότι άπαντες ούτοι εκ του περισσεύματος αυτών έβαλον εις τα δώρα του Θεού, αύτη όμως εκ του υστερήματος αυτής έβαλεν όλην την περιουσίαν όσην είχε.
4 Porque todos estos, de lo que les sobra echaron para las ofrendas de Dios; mas ésta de su pobreza echó todo el sustento que tenía.
5 Και ενώ τινές έλεγον περί του ιερού ότι είναι εστολισμένον με λίθους ωραίους και αφιερώματα, είπε·
5 Y á unos que decían del templo, que estaba adornado de hermosas piedras y dones, dijo:
6 Ταύτα, τα οποία θεωρείτε, θέλουσιν ελθεί ημέραι, εις τας οποίας δεν θέλει αφεθή λίθος επί λίθον, όστις δεν θέλει κατακρημνισθή.
6 Estas cosas que veis, días vendrán que no quedará piedra sobre piedra que no sea destruída.
7 Ηρώτησαν δε αυτόν, λέγοντες· Διδάσκαλε, πότε λοιπόν θέλουσι γείνει ταύτα και τι το σημείον, όταν μέλλωσι ταύτα να γείνωσιν;
7 Y le preguntaron, diciendo: Maestro, ¿cuándo será esto? ¿y qué señal [habrá] cuando estas cosas hayan de comenzar á ser hechas?
8 Ο δε είπε· Βλέπετε μη πλανηθήτε· διότι πολλοί θέλουσιν ελθεί εν τω ονόματί μου, λέγοντες ότι Εγώ είμαι και Ο καιρός επλησίασε. Μη υπάγητε λοιπόν οπίσω αυτών.
8 El entonces dijo: Mirad, no seáis engañados; porque vendrán muchos en mi nombre, diciendo: Yo soy; y, El tiempo está cerca: por tanto, no vayáis en pos de ellos.
9 Όταν δε ακούσητε πολέμους και ακαταστασίας, μη φοβηθήτε· διότι πρέπει ταύτα να γείνωσι πρώτον, αλλά δεν είναι ευθύς το τέλος.
9 Empero cuando oyereis guerras y sediciones, no os espantéis; porque es necesario que estas cosas acontezcan primero: mas no luego será el fin.
10 Τότε έλεγε προς αυτούς· θέλει εγερθή έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν,
10 Entonces les dijo: Se levantará gente contra gente, y reino contra reino;
11 και θέλουσι γείνει κατά τόπους σεισμοί μεγάλοι και πείναι και λοιμοί, και θέλουσιν είσθαι φόβητρα και σημεία μεγάλα από του ουρανού.
11 Y habrá grandes terremotos, y en varios lugares hambres y pestilencias: y habrá espantos y grandes señales del cielo.
12 Προ δε τούτων πάντων θέλουσιν επιβάλει εφ' υμάς τας χείρας αυτών, και θέλουσι σας καταδιώξει, παραδίδοντες εις συναγωγάς και φυλακάς, φερομένους έμπροσθεν βασιλέων και ηγεμόνων ένεκεν του ονόματός μου·
12 Mas antes de todas estas cosas os echarán mano, y perseguirán, entregándoos á las sinagogas y á las cárceles, siendo llevados á los reyes y á los gobernadores por causa de mi nombre.
13 και τούτο θέλει αποβή εις εσάς προς μαρτυρίαν.
13 Y os será para testimonio.
14 Βάλετε λοιπόν εις τας καρδίας σας να μη προμελετάτε τι να απολογηθήτε·
14 Poned pues en vuestros corazones no pensar antes cómo habéis de responder:
15 διότι εγώ θέλω σας δώσει στόμα και σοφίαν, εις την οποίαν δεν θέλουσι δυνηθή να αντιλογήσωσιν ουδέ να αντισταθώσι πάντες οι εναντίοι σας.
15 Porque yo os daré boca y sabiduría, á la cual no podrán resistir ni contradecir todos los que se os opondrán.
16 Θέλετε δε παραδοθή και υπό γονέων και αδελφών και συγγενών και φίλων, και θέλουσι θανατώσει τινάς εξ υμών,
16 Mas seréis entregados aun de vuestros padres, y hermanos, y parientes, y amigos; y matarán [á algunos] de vosotros.
17 και θέλετε είσθαι μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά μου·
17 Y seréis aborrecidos de todos por causa de mi nombre.
18 πλην θριξ εκ της κεφαλής σας δεν θέλει χαθή·
18 Mas un pelo de vuestra cabeza no perecerá.
19 διά της υπομονής σας αποκτήσατε τας ψυχάς σας.
19 En vuestra paciencia poseeréis vuestras almas.
20 Όταν δε ίδητε την Ιερουσαλήμ περικυκλουμένην υπό στρατοπέδων, τότε γνωρίσατε ότι επλησίασεν η ερήμωσις αυτής.
20 Y cuando viereis á Jerusalem cercada de ejércitos, sabed entonces que su destrucción ha llegado.
21 Τότε οι όντες εν τη Ιουδαία ας φεύγωσιν εις τα όρη, και οι εν μέσω αυτής ας αναχωρώσιν έξω, και οι εν τοις αγροίς ας μη εμβαίνωσιν εις αυτήν,
21 Entonces los que estuvieren en Judea, huyan á los montes; y los que en medio de ella, váyanse; y los que estén en los campos, no entren en ella.
22 διότι ημέραι εκδικήσεως είναι αύται, διά να πληρωθώσι πάντα τα γεγραμμένα.
22 Porque estos son días de venganza: para que se cumplan todas las cosas que están escritas.
23 Ουαί δε εις τας εγκυμονούσας και τας θηλαζούσας εν εκείναις ταις ημέραις· διότι θέλει είσθαι μεγάλη στενοχωρία επί της γης και οργή κατά του λαού τούτου,
23 Mas ¡ay de las preñadas, y de las que crían en aquellos días! porque habrá apuro grande sobre la tierra é ira en este pueblo.
24 και θέλουσι πέσει εν στόματι μαχαίρας και θέλουσι φερθή αιχμάλωτοι εις πάντα τα έθνη, και η Ιερουσαλήμ θέλει είσθαι πατουμένη υπό εθνών, εωσού εκπληρωθώσιν οι καιροί των εθνών.
24 Y caerán á filo de espada, y serán llevados cautivos á todas las naciones: y Jerusalem será hollada de las gentes, hasta que los tiempos de las gentes sean cumplidos.
25 Και θέλουσιν είσθαι σημεία εν τω ηλίω και τη σελήνη και τοις άστροις, και επί της γης στενοχωρία εθνών εν απορία, και θέλει ηχεί η θάλασσα και τα κύματα,
25 Entonces habrá señales en el sol, y en la luna, y en las estrellas; y en la tierra angustia de gentes por la confusión del sonido de la mar y de las ondas:
26 οι άνθρωποι θέλουσιν αποψυχεί εκ του φόβου και προσδοκίας των επερχομένων δεινών εις την οικουμένην· διότι αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή.
26 Secándose los hombres á causa del temor y expectación de las cosas que sobrevendrán á la redondez de la tierra: porque las virtudes de los cielos serán conmovidas.
27 Και τότε θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλη μετά δυνάμεως και δόξης πολλής.
27 Y entonces verán al Hijo del hombre, que vendrá en una nube con potestad y majestad grande.
28 Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας.
28 Y cuando estas cosas comenzaren á hacerse, mirad, y levantad vuestras cabezas, porque vuestra redención está cerca.
29 Και είπε προς αυτούς παραβολήν· Ίδετε την συκήν και πάντα τα δένδρα.
29 Y díjoles una parábola: Mirad la higuera y todos los árboles:
30 Όταν ήδη ανοίξωσι, βλέποντες γνωρίζετε αφ' εαυτών ότι ήδη το θέρος είναι πλησίον.
30 Cuando ya brotan, viéndolo, de vosotros mismos entendéis que el verano está ya cerca.
31 Ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα γινόμενα, εξεύρετε ότι είναι πλησίον η βασιλεία του Θεού.
31 Así también vosotros, cuando viereis hacerse estas cosas, entended que está cerca el reino de Dios.
32 Αληθώς σας λέγω ότι δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα.
32 De cierto os digo, que no pasará esta generación hasta que todo sea hecho.
33 Ο ουρανός και η γη θέλουσι παρέλθει, οι δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει.
33 El cielo y la tierra pasarán; mas mis palabras no pasarán.
34 Προσέχετε δε εις εαυτούς μήποτε βαρυνθώσιν αι καρδίαι σας από κραιπάλης και μέθης και μεριμνών βιωτικών, και επέλθη αιφνίδιος εφ' υμάς η ημέρα εκείνη·
34 Y mirad por vosotros, que vuestros corazones no sean cargados de glotonería y embriaguez, y de los cuidados de esta vida, y venga de repente sobre vosotros aquel día.
35 διότι ως παγίς θέλει επέλθει επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης της γης.
35 Porque como un lazo vendrá sobre todos los que habitan sobre la faz de toda la tierra.
36 Αγρυπνείτε λοιπόν δεόμενοι εν παντί καιρώ, διά να καταξιωθήτε να εκφύγητε πάντα ταύτα τα μέλλοντα να γείνωσι και να σταθήτε έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου.
36 Velad pues, orando en todo tiempo, que seáis tenidos por dignos de evitar todas estas cosas que han de venir, y de estar en pie delante del Hijo del hombre.
37 Και τας μεν ημέρας εδίδασκεν εν τω ιερώ, τας δε νύκτας εξερχόμενος διενυκτέρευεν εις το όρος το ονομαζόμενον Ελαιών·
37 Y enseñaba de día en el templo; y de noche saliendo, estábase en el monte que se llama de las Olivas.
38 και πας ο λαός από του όρθρου συνήρχετο προς αυτόν εν τω ιερώ διά να ακούη αυτόν.
38 Y todo el pueblo venía á él por la mañana, para oirle en el templo.
Cross references (38)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Mark 12:41–44; John 8:20; 2 Chronicles 36:18; Matthew 27:6; Nehemiah 13:13
- 2 Mark 12:42
- 3 2 Corinthians 8:12; Acts 10:34; 2 Corinthians 8:2–3; Exodus 35:21–29; Mark 12:43–44
- 4 Acts 2:44–45; Luke 15:12; Acts 4:34; Luke 8:43
- 5 Matthew 24:1–51; Mark 13:1–37; John 2:20
- 6 Mark 13:2; Matthew 24:2; Zechariah 14:2; Lamentations 5:18; Acts 6:13–14
- 7 Mark 13:3–4; Mark 13:14; Acts 1:6–7; Luke 21:27–28; Luke 21:20–21
- 8 1 John 4:1; Mark 13:5–6; Ephesians 5:6; 2 Thessalonians 2:3; Matthew 24:11
- 9 Luke 21:28; Matthew 24:6–8; Mark 13:7–8; Isaiah 51:12–13; Luke 21:18–19
- 10 Acts 2:19–20; Mark 13:8; Hebrews 12:27; Zechariah 14:13; Zechariah 14:2–3
- 11 Matthew 24:29–30; Luke 21:25–27
- 12 1 Peter 4:12–14; Acts 9:4; John 16:2–3; Acts 26:2–11; Acts 25:1–2
- 13 Philippians 1:28; Philippians 1:12; 2 Thessalonians 1:5; 1 Thessalonians 3:3–4
- 14 Luke 12:11–12; Mark 13:11; Matthew 10:19–20
- 15 Jeremiah 1:9; Ephesians 6:19; Luke 12:12; Acts 6:10; Exodus 4:11–12
- 16 Luke 12:53; Revelation 6:9; Matthew 10:21; Jeremiah 9:4; Micah 7:5–6
- 17 John 15:19; Luke 6:22; 2 Corinthians 12:10; John 15:21; Matthew 24:9
- 18 Matthew 10:30; 1 Samuel 14:45; Acts 27:34; Luke 12:7; 2 Samuel 14:11
- 19 Hebrews 10:36; Matthew 10:22; James 1:3; Romans 5:3; Revelation 3:10
- 20 Luke 19:43; Daniel 9:27; Mark 13:14; Matthew 24:15; Luke 21:7
- 21 Jeremiah 6:1; Mark 13:15; Proverbs 22:3; Exodus 9:20–21; Luke 17:31–33
- 22 Hosea 9:7; Isaiah 65:12–16; 2 Peter 2:9; Isaiah 34:8; Isaiah 63:4
- 23 Matthew 24:19; Mark 13:17; Luke 23:29; Lamentations 4:10; Deuteronomy 28:56–57
- 24 Romans 11:25; Revelation 11:2; Isaiah 63:18; Daniel 12:7; Daniel 9:27
- 25 Isaiah 13:10; Joel 2:30–31; Revelation 6:12–14; Daniel 12:1; Isaiah 24:23
- 26 Deuteronomy 28:65–67; Matthew 24:29; 2 Peter 3:10–12; Leviticus 26:36; Mark 13:25
- 27 Revelation 1:7; Matthew 24:30; Mark 13:26; Matthew 26:64; Daniel 7:13
- 28 Romans 8:23; Isaiah 60:1–2; Ephesians 4:30; Romans 8:19; Isaiah 12:1–3
- 29 Mark 13:28–30; Matthew 24:32–35
- 30 Luke 12:57
- 31 James 5:9; Hebrews 10:37; 1 Peter 4:7; Matthew 3:2; Luke 12:51–57
- 32 Matthew 24:34; Mark 13:30; Matthew 23:36; Matthew 16:28; Luke 11:50–51
- 33 Isaiah 40:8; Mark 13:31; Matthew 24:35; Isaiah 51:6; Psalm 102:26
- 34 Mark 4:19; Luke 12:45–46; Luke 12:40; 1 Thessalonians 5:2–8; 1 Peter 4:3–7
- 35 Revelation 16:15; Isaiah 24:17–18; Jeremiah 48:43–44; Luke 17:37; Psalm 11:6
- 36 1 John 2:28; Matthew 25:13; 1 Peter 5:8; Matthew 24:42; 1 Peter 4:7
- 37 Luke 22:39; Matthew 21:17; Mark 11:19; Matthew 26:55; Matthew 21:1
- 38 John 8:1–2
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… set aside all their possessions for the Lord's purposes, bestowing joyfully and freely not the less valuable portions of their property, since they have the hope of better things [hereafter]; as that poor widow acted who cast all her living into the treasury of God.
I hear the voice of my God commanding, let not "your hearts be overcharged with surfeiting and drunkenness." "Drunkenness," it is far from me; Thou wilt have mercy, that it approach not near unto me.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
And elsewhere indeed He saith, "I will give you a mouth and wisdom;" but here, "It is the Spirit of your Father that speaketh in you," advancing them unto the dignity of the prophets.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
These things have already come to pass; and again, And fearful sights from heaven, and mighty storms.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
… continually upon every occasion, lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting and drunkenness, and cares of this life, and that day shall come upon you unawares; for as a snare shall it come upon all dwelling upon the face of the earth." "Let your loins, therefore, be girded about, and your lights burning, and ye like to …