1 Cum disperdiderit Dominus Deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ejus et in ædibus: 2 tres civitates separabis tibi in medio terræ, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem, 3 sternens diligenter viam: et in tres æqualiter partes totam terræ tuæ provinciam divides: ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est, quo possit evadere. 4 Hæc erit lex homicidæ fugientis, cujus vita servanda est: qui percusserit proximum suum nesciens, et qui heri et nudiustertius nullum contra eum odium habuisse comprobatur: 5 sed abiisse cum eo simpliciter in silvam ad ligna cædenda, et in succisione lignorum securis fugerit manu, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit, et occiderit: hic ad unam supradictarum urbium confugiet, et vivet: 6 ne forsitan proximus ejus, cujus effusus est sanguis, dolore stimulatus, persequatur, et apprehendat eum si longior via fuerit, et percutiat animam ejus, qui non est reus mortis: quia nullum contra eum, qui occisus est, odium prius habuisse monstratur. 7 Idcirco præcipio tibi, ut tres civitates æqualis inter se spatii dividas. 8 Cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut juravit patribus tuis, et dederit tibi cunctam terram, quam eis pollicitus est 9 (si tamen custodieris mandata ejus, et feceris, quæ hodie præcipio tibi, ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus omni tempore), addes tibi tres alias civitates, et supradictarum trium urbium numerum duplicabis: 10 ut non effundatur sanguis innoxius in medio terræ, quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam, ne sis sanguinis reus. 11 Si quis autem, odio habens proximum suum, insidiatus fuerit vitæ ejus, surgensque percusserit illum, et mortuus fuerit, fugeritque ad unam de supradictis urbibus, 12 mittent seniores civitatis illius, et arripient eum de loco effugii, tradentque in manu proximi, cujus sanguis effusus est, et morietur. 13 Non miseraberis ejus, et auferes innoxium sanguinem de Israël, ut bene sit tibi. 14 Non assumes, et transferes terminos proximi tui, quos fixerunt priores in possessione tua, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam. 15 Non stabit testis unus contra aliquem, quidquid illud peccati, et facinoris fuerit: sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum. 16 Si steterit testis mendax contra hominem, accusans eum prævaricationis, 17 stabunt ambo, quorum causa est, ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus illis. 18 Cumque diligentissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium, 19 reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui: 20 ut audientes ceteri timorem habeant, et nequaquam talia audeant facere. 21 Non misereberis ejus, sed animam pro anima, oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede exiges.
Deuteronomy · Clementine Vulgate
Deuteronomy 19 Clementine Vulgate
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Moses
Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.
Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34
Cross references (20)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Deuteronomy 12:29; Deuteronomy 6:10; Deuteronomy 7:1–2; Deuteronomy 17:14; Deuteronomy 12:1
- 2 Exodus 21:13; Hebrews 6:18; Deuteronomy 4:41–43; Joshua 20:2–7; Numbers 35:10–15
- 3 Isaiah 57:14; Hebrews 12:13; Isaiah 62:10; Isaiah 35:8
- 4 Numbers 35:15–24; Deuteronomy 4:42; 1 Chronicles 11:2; Deuteronomy 19:6; Genesis 31:2
- 5 Proverbs 27:12; 2 Kings 6:5–7; Isaiah 32:2; Numbers 35:25
- 6 Numbers 35:12; 2 Samuel 14:7; Joshua 20:5; Deuteronomy 21:22; Jeremiah 26:15–16
- 8 Genesis 15:18–21; Exodus 34:24; Exodus 23:31; Deuteronomy 12:20; Ezra 4:20
- 9 Joshua 20:7–8; Deuteronomy 12:32; Deuteronomy 11:22–25
- 10 Isaiah 59:7; Proverbs 6:17; Matthew 27:4–5; Jonah 1:14; 1 Kings 2:31
- 11 Deuteronomy 27:24; Numbers 35:16–21; Numbers 35:24; Exodus 21:12–14; Proverbs 28:17
- 12 1 Kings 2:28–34; 1 Kings 2:5–6
- 13 1 Kings 2:31; Deuteronomy 7:2; Deuteronomy 21:9; Deuteronomy 7:16; 2 Samuel 21:1
- 14 Proverbs 22:28; Deuteronomy 27:17; Hosea 5:10; Job 24:2; Proverbs 23:10
- 15 Numbers 35:30; 2 Corinthians 13:1; Deuteronomy 17:6; Matthew 18:16; Hebrews 10:28
- 16 Psalm 27:12; Psalm 35:11; Exodus 23:1–7; 1 Kings 21:10–13; Acts 6:13
- 17 Deuteronomy 17:9; Deuteronomy 21:5; Malachi 2:7
- 18 Deuteronomy 17:4; Deuteronomy 13:14; Job 19:16; 2 Chronicles 19:6–7
- 19 Proverbs 19:5; Proverbs 19:9; Deuteronomy 22:24; Daniel 6:24; Deuteronomy 17:7
- 20 Deuteronomy 21:21; Deuteronomy 17:13; Deuteronomy 13:11; 1 Timothy 5:20; Romans 13:3–4
- 21 Matthew 5:38–39; Exodus 21:23–25; Deuteronomy 19:13; Leviticus 24:17–21
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
For it is a great question, my brethren, and to me it certainly appears to have been ordained in a mystery, where God said, "In the mouth of two or three witnesses every word shall stand." Is truth sought by two witnesses?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
What then, shall every word be established at the mouth of two of three witnesses, according to the Scripture, and, though twelve bear witness to the Resurrection of Christ, art thou still incredulous in regard to His Resurrection?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
I think so; for "at the mouth of two or three witnesses shall the matter be established." And if we could prove clearly to you that a long period of time was in our favour, should we not have seemed to you to urge with reason that this suit ought not to be brought into court against us?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)
For who speaketh in secret, that speaketh before so many persons; as it is written, "At the mouth of two or three witnesses shall every word be established:" especially if that be spoken to a few which he wisheth to become known to many through them; as the Lord Himself said to the few whom He had as yet, "What …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
… there was in that place a Title inscribed in Hebrew, in Greek, and in Latin, "The King of the Jews;" in three tongues as though by three witnesses the Title was confirmed: because "in the mouth of two or three witnesses shall stand every word."...
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)