Saltar al texto

Lucas · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Lucas 6 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Y aconteció un Sábado segundo primero, que como pasase por los sembrados, sus discípulos cortaban espigas, y estregándolas entre las manos, las comian.
1 Ἐγένετο δὲ ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ διαπορεύεσθαι αὐτὸν διὰ τῶν σπορίμων· καὶ ἔτιλλον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τοὺς στάχυας καὶ ἤσθιον ψώχοντες ταῖς χερσί.
2 Y algunos de los Phariséos les decían: ¿Por qué hacéis lo que no es lícito en los Sábados?
2 τινὲς δὲ τῶν Φαρισαίων εἶπον αὐτοῖς· τί ποιεῖτε ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν τοῖς σάββασι;
3 Y Jesús, tomando la palabra, les respondió: ¿Ni aún esto habéis leído, qué hizo David, quando tuvo hambre él, y los que con él estaban?
3 καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺς εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· οὐδὲ τοῦτο ἀνέγνωτε ὃ ἐποίησε Δαυῒδ ὁπότε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾽ αὐτοῦ ὄντες;
4 ¿Cómo entró en la casa de Dios, y tomó los panes de la proposicion, y comió, y dió á los que con él estaban: aunque no podian comer de ellos, sino solos los sacerdotes?
4 ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔλαβε καὶ ἔφαγε, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς μετ᾽ αὐτοῦ, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ μόνους τοὺς ἱερεῖς;
5 Y les decía: El Hijo del hombre es señor también del Sábado.
5 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.
6 Y aconteció, que otro Sábado entró también en la Synagoga, y enseñaba. Y había allí un hombre que tenia seca la mano derecha.
6 Ἐγένετο δὲ καὶ ἐν ἑτέρῳ σαββάτῳ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ διδάσκειν· καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἡ δεξιὰ ἦν ξηρά.
7 Y los Escribas, y los Phariséos le estaban acechando, por ver, si curaria en Sábado: para hallar de qué acusarlo.
7 παρετήρουν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι εἰ ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύσει, ἵνα εὕρωσι κατηγορίαν αὐτοῦ.
8 Mas él sabía los pensamientos de ellos, y dixo al hombre, que tenia la mano seca: Levántate, y ponte en medio. Y él levantándose, se puso en pie.
8 αὐτὸς δὲ ᾔδει τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶπε τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ξηρὰν ἔχοντι τὴν χεῖρα· ἔγειρε καὶ στῆθι εἰς τὸ μέσον. ὁ δὲ ἀναστὰς ἔστη.
9 Y Jesús les dixo: Os pregunto, ¿es lícito en Sábados hacer bien, ó hacer mal; salvar la vida, ó quitarla?
9 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτούς· ἐπερωτήσω ὑμᾶς τί ἔξεστι τοῖς σάββασιν, ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι, ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀποκτεῖναι;
10 Y mirándolos á todos al rededor, dixo al hombre: Tiende tu mano. Él la tendió, y fué sana la mano.
10 καὶ περιβλεψάμενος πάντας αὐτοὺς εἶπεν αὐτῷ· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. ὁ δὲ ἐποίησε, καὶ ἀποκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὡς ἡ ἄλλη.
11 Y ellos se llenáron de furor, y hablaban los unos con los otros, qué harían de Jesús.
11 αὐτοὶ δὲ ἐπλήσθησαν ἀνοίας, καὶ διελάλουν πρὸς ἀλλήλους τί ἂν ποιήσειαν τῷ Ἰησοῦ.
12 Y aconteció en aquellos días, que salió al monte á hacer oración, y pasó toda la noche orando á Dios.
12 Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐξῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι, καὶ ἦν διανυκτερεύων ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ.
13 Y quando fué de día, llamó á sus discípulos, y escogió doce de ellos, que nombró Apóstoles.
13 καὶ ὅτε ἐγένετο ἡμέρα, προσεφώνησε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἐκλεξάμενος ἀπ᾽ αὐτῶν δώδεκα, οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασε,
14 A Simón, á quien dió el sobrenombre de Pedro, y á Andrés su hermano, á Santiago, y á Juan, á Phelipe, y á Bartholomé,
14 Σίμωνα, ὃν καὶ ὠνόμασε Πέτρον, καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον,
15 A Mathéo, y á Thomás, á Santiago de Alphéo, y á Simón, llamado el Zelador.
15 Ματθαῖον καὶ Θωμᾶν, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἀλφαίου καὶ Σίμωνα τὸν καλούμενον Ζηλωτήν,
16 A Júdas hermano de Santiago, y á Júdas Iscariotes, que fué el traidor.
16 Ἰούδαν Ἰακώβου καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς καὶ ἐγένετο προδότης,
17 Y descendiéndo con ellos, se paró en un llano, y la compañía de sus discípulos, y de un grande gentío de toda la Judea, y de Jerusalém, y de la marina, y de Tyro, y de Sydón,
17 καὶ καταβὰς μετ᾽ αὐτῶν ἔστη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν,
18 Que habían venido á oirle, y á que los sanase de sus enfermedades. Y los que eran atormentados de espíritus inmundos, eran sanos.
18 καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο·
19 Y toda la gente procuraba tocarle: porque salia de él virtud, y los sanaba á todos.
19 καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ᾽ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας.
20 Y él alzando los ojos hacia sus discípulos, decía: Bienaventurados los pobres, porque vuestro es el reyno de Dios.
20 Καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔλεγε· μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
21 Bienaventurados los que ahora tenéis hambre; porque hartos seréis: Bienaventurados los que ahora lloráis; porque reiréis.
21 μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε.
22 Bienaventurados seréis, quando os aborrecieren los hombres, y os apartaren de sí, y os ultrajaren, y desecharen vuestro nombre, como malo, por el Hijo del hombre.
22 μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
23 Gozaos en aquel día, y regocijaos: porque vuestro galardón grande es en el Cielo: porque de esta manera trataban á los Prophetas los padres de ellos.
23 χάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ· κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς προφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.
24 ¡Mas ay de vosotros los ricos, porque tenéis vuestro consuelo!
24 πλὴν οὐαὶ ὑμῖν τοῖς πλουσίοις, ὅτι ἀπέχετε τὴν παράκλησιν ὑμῶν.
25 ¡Ay de vosotros, los que estáis hartos; porque tendreis hambre! ¡Ay de vosotros, los que ahora reis; porque gemiréis, y lloraréis!
25 οὐαὶ ὑμῖν οἱ ἐμπεπλησμένοι, ὅτι πεινάσετε. οὐαὶ ὑμῖν οἱ γελῶντες νῦν, ὅτι πενθήσετε καὶ κλαύσετε.
26 ¡Ay de vosotros, quando os bendixeren los hombres; porque así hacían á los falsos Prophetas los padres de ellos!
26 οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι· κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.
27 Mas dígoos á vosotros que lo oís: amad á vuestros enemigos, haced bien á los que os quieren mal.
27 Ἀλλὰ ὑμῖν λέγω τοῖς ἀκούουσιν· ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς,
28 Bendecid á los que os maldicen, y orad por los que os calumnian.
28 εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμῖν, προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς.
29 Y al que te hiriere en una mexilla, preséntale también la otra. Y al que te quitáre la capa, no le impidas llevar también la túnica.
29 τῷ τύπτοντί σε ἐπὶ τὴν σιαγόνα πάρεχε καὶ τὴν ἄλλην, καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντός σου τὸ ἱμάτιον καὶ τὸν χιτῶνα μὴ κωλύσῃς.
30 Da á todos los que te pidieren: y al que tomare lo que es tuyo, no se lo vuelvas á pedir.
30 παντὶ δὲ τῷ αἰτοῦντί σε δίδου, καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος τὰ σὰ μὴ ἀπαίτει.
31 Y lo que quereis que hagan á vosotros los hombres, éso mismo haced vosotros á ellos.
31 καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως.
32 Y si amais á los que os aman, ¿qué mérito tendréis? porque los pecadores también aman á los que los aman á ellos.
32 καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι.
33 Y si hiciereis bien á los que os hacen bien, ¿qué mérito tendréis? porque los pecadores también hacen esto.
33 καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι.
34 Y si prestáreis á aquellos, de quienes esperéis recibir, ¿qué mérito tendreis? porque también los pecadores prestan unos á otros, para recibir otro tanto.
34 καὶ ἐὰν δανείζητε παρ᾽ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα.
35 Amad pues á vuestros enemigos: haced bien, y dad prestado sin esperar por eso nada: y vuestro galardón será grande, y seréis hijos del Altísimo; porque él es bueno aún para los ingratos y malos.
35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.
36 Sed pues misericordiosos, como también vuestro Padre es misericordioso.
36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.
37 No juzgueis, y no seréis juzgados: no condenéis, y no seréis condenados. Perdonad, y seréis perdonados.
37 Καὶ μὴ κρίνετε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε· μὴ καταδικάζετε, καὶ οὐ μὴ καταδικασθῆτε· ἀπολύετε, καὶ ἀπολυθήσεσθε·
38 Dad, y se os dará: buena medida, y apretada, y remecida, y colmada darán en vuestro seno. Porque con la misma medida con que midiéreis, se os volverá á medir.
38 δίδοτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· μέτρον καλόν, πεπιεσμένον καὶ σεσαλευμένον καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν· τῷ γὰρ αὐτῷ μέτρῳ, ᾧ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.
39 Y les decía también una semejanza: ¿Acaso podrá un ciego guiar á otro ciego? ¿no caerán ambos en el hoyo?
39 Εἶπε δὲ παραβολὴν αὐτοῖς· μήτι δύναται τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγεῖν; οὐχὶ ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται;
40 No es el discípulo sobre el Maestro: mas será perfecto todo aquel que fuere como su maestro.
40 οὐκ ἔστι μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ· κατηρτισμένος δὲ πᾶς ἔσται ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ.
41 ¿Y por qué miras la mota en el ojo de tu hermano, y no reparas la viga, que tienes en tu ojo?
41 Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὐ κατανοεῖς;
42 ¿O como puedes decir á tu hermano: Déxame, hermano, sacarte la mota de tu ojo, no viendo tú la viga, que hay en tu ojo? Hypócrita, saca primero la viga de tu ojo, y después verás, para sacar la mota del ojo de tu hermano.
42 ἢ πῶς δύνασαι λέγειν τῷ ἀδελφῷ σου, ἀδελφέ, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου, αὐτὸς τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου δοκὸν οὐ βλέπων; ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
43 Porque no es buen árbol, el que cria frutos malos: ni mal árbol, el que lleva buenos frutos.
43 οὐ γάρ ἐστι δένδρον καλὸν ποιοῦν καρπὸν σαπρόν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν ποιοῦν καρπὸν καλόν·
44 Pues cada árbol es conocido por su fruto. Porque ni cogen higos de espinos, ni vendimian uvas de zarzas.
44 ἕκαστον γὰρ δένδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ γινώσκεται. οὐ γὰρ ἐξ ἀκανθῶν συλλέγουσι σῦκα, οὐδὲ ἐκ βάτου τρυγῶσι σταφυλήν.
45 El hombre bueno del buen thesoro de su corazón saca bien; y el hombre malo del mal thesoro saca mal. Porque de la abundancia del corazón habla la boca.
45 ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.
46 ¿Por qué pues me llamáis Señor, Señor, y no hacéis lo que digo?
46 Τί δέ με καλεῖτε Κύριε Κύριε, καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω;
47 Todo el que viene á mí, y oye mis palabras, y las cumple, os mostraré á quien es semejante:
47 πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός με καὶ ἀκούων μου τῶν λόγων καὶ ποιῶν αὐτούς, ὑποδείξω ὑμῖν τίνι ἐστὶν ὅμοιος·
48 Semejante es á un hombre, que edifica una casa, el qual cavó, y ahondó, y cimentó sobre la piedra; y quando vino una avenida de aguas, dió impetuosamente la inundación sobre aquella casa, y no pudo moverla: porque estaba fundada sobre piedra.
48 ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομοῦντι οἰκίαν, ὃς καὶ ἔσκαψε καὶ ἐβάθυνε καὶ ἔθηκε θεμέλιον ἐπὶ τὴν πέτραν· πλημμύρας δὲ γενομένης προσέρρηξεν ὁ ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἴσχυσε σαλεῦσαι αὐτήν· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν.
49 Mas el que oye, y no hace, semejante es á un hombre, que fabrica su casa sobre tierra sin cimiento, y contra la qual dió impetuosamente la corriente, y luego cayó: y fué grande la ruina de aquella casa.
49 ὁ δὲ ἀκούσας καὶ μὴ ποιήσας ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομήσαντι οἰκίαν ἐπὶ τὴν γῆν χωρὶς θεμελίου· ᾗ προσέρρηξεν ὁ ποταμός, καὶ εὐθὺς ἔπεσε, καὶ ἐγένετο τὸ ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Bartholomew

    One of the Twelve

    Listed among the Twelve after Philip in Matthew 10:3, Mark 3:18 and Luke 6:14; the Gospels say nothing more of him by that name.

    Citado en la guía: Matthew 10:3; Mark 3:18; Luke 6:14

  • James

    Apostle, son of Alphaeus

    One of the Twelve, named son of Alphaeus in every list of the apostles.

    Citado en la guía: Matthew 10:3; Mark 3:18; Luke 6:15

  • Judas Iscariot

    Apostle who betrayed Jesus

    One of the Twelve, son of Simon Iscariot, who betrayed Jesus.

    Citado en la guía: Matthew 10:4; Mark 3:19; Luke 6:16

  • Simon the Zealot

    One of the Twelve

    One of the Twelve, called the Zealot, listed next to Judas Iscariot in each list.

    Citado en la guía: Matthew 10:4; Mark 3:18; Luke 6:15

  • Thaddaeus

    One of the Twelve

    Listed as Thaddaeus in Matthew 10:3 and Mark 3:18 (Lebbaeus in some KJV readings) and as Judas son of James in Luke 6:16 in the same place among the Twelve; John 14:22 names a…

    Citado en la guía: Matthew 10:3; Mark 3:18; Luke 6:16

Referencias cruzadas (48)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Deuteronomio 23:25; Marcos 2:23–28; Mateo 12:1–8; Levítico 23:7; Éxodo 12:15
  2. 2 Mateo 12:2; Juan 5:16; Éxodo 35:2; Juan 9:14–16; Juan 5:9–11
  3. 3 1 Samuel 21:3–6; Marcos 2:25–26; Mateo 12:3–5; Mateo 21:16; Marcos 12:26
  4. 4 Levítico 24:5–9
  5. 5 Marcos 2:27; Apocalipsis 1:10; Marcos 9:7; Mateo 11:5–8
  6. 6 Marcos 3:1–6; Mateo 12:9–14; Mateo 4:23; Juan 5:3; Lucas 4:31
  7. 7 Lucas 20:20; Salmo 38:12; Salmo 37:32–33; Marcos 3:2; Juan 9:26–29
  8. 8 Isaías 42:4; Mateo 9:4; Apocalipsis 2:23; Filipenses 1:28; 1 Pedro 4:1
  9. 9 Marcos 3:4; Mateo 12:12–13; Lucas 14:3; Juan 7:19–23; Lucas 9:56
  10. 10 Marcos 3:5; Éxodo 4:6–7; 1 Reyes 13:6; Salmo 107:20; Juan 5:8
  11. 11 Salmo 2:1–2; Hechos 5:33; Eclesiastés 9:3; Mateo 21:45; Juan 11:47
  12. 12 Hebreos 5:7; Marcos 6:46; Marcos 1:35; Marcos 14:34–36; Mateo 14:23–25
  13. 13 Marcos 3:13–19; Apocalipsis 21:14; Marcos 6:7; Mateo 9:36–10:4; Efesios 4:11
  14. 14 Hechos 1:13; Mateo 4:21; Juan 1:40–42; 2 Pedro 1:1; Juan 21:15–24
  15. 15 Mateo 9:9; Hechos 1:13; Marcos 3:18; Mateo 10:3–4; Gálatas 2:9
  16. 16 Juan 6:70–71; Judas 1; Mateo 27:3–5; Juan 14:22; Mateo 26:14–16
  17. 17 Mateo 11:21; Salmo 107:17–20; Mateo 14:14; Marcos 3:7–12; Mateo 12:15
  18. 18 Mateo 15:22; Mateo 17:15; Hechos 5:16
  19. 19 Mateo 14:36; Marcos 3:10; Hechos 5:15–16; Marcos 6:56; Marcos 5:30
  20. 20 Santiago 2:5; Lucas 6:20–24; 2 Corintios 8:9; Lucas 12:32; Mateo 25:34
  21. 21 Juan 6:35; Santiago 1:12; Mateo 5:6; Isaías 61:1–3; Apocalipsis 7:16
  22. 22 Mateo 5:10–12; Mateo 10:22; 1 Pedro 4:12–16; 1 Pedro 3:14; 1 Tesalonicenses 2:14–15
  23. 23 Hechos 5:41; Apocalipsis 21:7; Apocalipsis 3:5; Apocalipsis 3:12; Santiago 1:2
  24. 24 Salmo 49:6–7; Mateo 6:2; 1 Timoteo 6:17; Salmo 49:16–19; Santiago 5:1–6
  25. 25 Isaías 65:13; Santiago 4:9; Proverbios 14:13; Lucas 16:14–15; Apocalipsis 3:17
  26. 26 Juan 15:19; Santiago 4:4; Mateo 7:15; 1 Juan 4:5–6; Miqueas 2:11
  27. 27 1 Tesalonicenses 5:15; Lucas 6:35; Proverbios 25:21–22; Proverbios 24:17; Romanos 12:17–21
  28. 28 1 Pedro 3:9; Romanos 12:14; 1 Corintios 4:12; Lucas 23:34; Santiago 3:10
  29. 29 Hebreos 10:34; Mateo 5:39–42; 2 Corintios 11:20; Isaías 50:6; 1 Corintios 6:7
  30. 30 Deuteronomio 15:7–10; Hechos 20:35; Isaías 58:7–10; Salmo 41:1; Mateo 6:12
  31. 31 Mateo 7:12; Gálatas 5:14; Mateo 22:39; Santiago 2:8–16
  32. 32 Mateo 5:46–47; 1 Pedro 2:19–20
  33. 34 Mateo 5:42; Lucas 14:12–14; Lucas 6:35; Deuteronomio 15:8–11
  34. 35 Mateo 5:44–45; Juan 13:35; Proverbios 19:17; Romanos 5:8–10; Salmo 145:9
  35. 36 Efesios 5:1–2; Mateo 5:48; 1 Pedro 1:15–16; Efesios 4:31
  36. 37 Efesios 4:32; Santiago 5:9; Mateo 7:1–5; Marcos 11:25; 1 Corintios 13:4–7
  37. 38 2 Corintios 9:6–8; Deuteronomio 15:10; Marcos 4:24; Proverbios 3:9–10; Mateo 7:2
  38. 39 Mateo 15:14; 2 Timoteo 3:13; Isaías 9:16; Mateo 23:16–26; 1 Timoteo 6:3–5
  39. 40 Juan 13:16; Mateo 10:24–25; Juan 15:20; Mateo 23:15
  40. 41 Juan 8:7; Santiago 1:24; Romanos 2:1; Romanos 2:21–24; Mateo 7:3–5
  41. 42 Romanos 2:21–29; 1 Tesalonicenses 2:10–12; Salmo 51:9–13; Apocalipsis 3:17–18; 2 Timoteo 2:21
  42. 43 Mateo 12:33; Mateo 7:16–20; Jeremías 2:21; Mateo 3:10; Salmo 92:12–14
  43. 44 Santiago 3:12; Mateo 12:33; Gálatas 5:19–23; Tito 2:11–13; Judas 12
  44. 45 Proverbios 4:23; Mateo 12:34–37; Efesios 4:29; Juan 7:38; Salmo 37:30–31
  45. 46 Gálatas 6:7; Mateo 7:21–23; Malaquías 1:6; Lucas 13:25–27; Mateo 25:44
  46. 47 Santiago 1:22–25; Mateo 7:24–27; Lucas 11:28; Juan 14:15; Santiago 4:17
  47. 48 1 Corintios 3:10–15; Salmo 62:2; Mateo 7:25–26; Isaías 28:16; Judas 24
  48. 49 Ezequiel 33:31; Santiago 1:22–26; Mateo 13:20–22; 2 Pedro 1:5–9; 1 Juan 2:3–4

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 6:37 Polycarp of Smyrna, Epistle to the Philippians (The Epistle of Polycarp to the Philippians)

    … false witness; "not rendering evil for evil, or railing for railing," or blow for blow, or cursing for cursing, but being mindful of what the Lord said in His teaching: "Judge not, that ye be not judged; forgive, and it shall be forgiven unto you; be merciful, that ye may obtain mercy; with what measure ye mete, it shall be …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 6:28 Justin Martyr, First Apology (Chapters XIII–XVI)

    But I say unto you, Pray for your enemies, and love them that hate you, and bless them that curse you, and pray for them that despitefully use you." And that we should communicate to the needy, and do nothing for glory, He said, "Give to him that asketh, and from him that would borrow turn not away; for if …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 6:13 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapters III–IV)

    The production, again, of the Duodecad of the Æons, is indicated by the fact that the Lord was twelve years of age when He disputed with the teachers of the law, and by the election of the apostles, for of these there were twelve. The other eighteen Æons are made manifest in this way: that the Lord, [according to them,] …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 6:13 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVIII, Chapters 49–51)

    … they are multiplied above number." This takes place now, since He has spoken, first by the mouth of his forerunner John, and afterward by His own mouth, saying, "Repent: for the kingdom of heaven is at hand." He chose disciples, whom He also called apostles, of lowly birth, unhonored, and illiterate, so that whatever great thing they might be or …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  5. Cita 6:22 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XV)

    And again He saith, "When they shall cast out your name as evil, rejoice ye, and leap for joy." For not only of the dangers they underwent, but of the calumny also, He appoints the recompence to be great.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)