Saltar al texto

Mateo · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Mateo 22 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Y respondiendo Jesús, les volvió á hablar otra vez en parábolas, diciendo:
1 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λέγων·
2 Semejante es el reyno de los cielos á cierto Rey, que hizo bodas á su hijo.
2 ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ.
3 Y envió sus siervos á llamar á los convidados á las bodas, mas no quisieron ir.
3 καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.
4 Envió de nuevo otros siervos, diciendo: Decid á los convidados: He aquí he preparado mi banquete, mis toros, y los animales cebados están ya muertos, todo está pronto: venid á las bodas.
4 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.
5 Mas ellos lo despreciáron, y se fuéron, el uno á su granja, y el otro á su tráfico.
5 οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·
6 Y los otros echáron mano de los siervos, y después de haberlos ultrajado, los matáron.
6 οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.
7 Y el Rey, quando lo oyó, se irritó: y enviando sus exércitos, acabó con aquellos homicidas, y puso fuego á su ciudad.
7 ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.
8 Entónces dixo á sus siervos: Las bodas ciertamente están aparejadas, mas los que habian sido convidados, no fuéron dignos.
8 τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ· ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι·
9 Pues id á las salidas de los caminos, y á quantos halláreis, llamadlos á las bodas.
9 πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.
10 Y habiendo salido sus siervos á los caminos, congregáron quantos halláron, malos y buenos: y se llenáron las bodas de convidados.
10 καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.
11 Y entró el Rey para ver á los que estaban á la mesa, y vió allí un hombre, que no estaba vestido con vestidura de boda.
11 εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου,
12 Y le dixo: Amigo, ¿cómo has entrado aquí sin vestido de boda? Mas él enmudeció.
12 καὶ λέγει αὐτῷ· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη.
13 Entonces el Rey dixo á sus Ministros: Atado de pies y de manos arrojadle en las tinieblas exteriores: allí será el llorar y el cruxir de dientes.
13 τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
14 Porque muchos son los llamados y pocos los escogidos.
14 πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
15 Entonces los Phariséos se fuéron, y consultáron entre sí, cómo le sorprenderían en lo que hablase.
15 Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.
16 Y le envian sus discípulos juntamente con los Herodianos, diciendo: Maestro, sabemos que eres veráz, y que enseñas el camino de Dios en verdad, y que no te cuidas de cosa alguna: porque no miras á la persona de los hombres.
16 καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν λέγοντες· διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων·
17 Dinos pues, ¿qué te parece? ¿es lícito dar tributo al César, ó no?
17 εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;
18 Mas Jesús, conociendo la malicia de ellos, dixo: ¿Por qué me tentais, hypócritas?
18 γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε· τί με πειράζετε, ὑποκριταί;
19 Mostradme la moneda del tributo. Y ellos le presentáron un denario.
19 ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.
20 Y Jesús les dixo: ¿Cuya es esta figura, é inscripción?
20 καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;
21 Dícenle: Del César. Entonces les dixo: Pues pagad á César, lo que es del César: y á Dios, lo que es de Dios.
21 λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος. τότε λέγει αὐτοῖς· ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.
22 Y quando ésto oyéron, se maravilláron, y dexándole, se retiráron.
22 καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.
23 En aquel día se llegáron á él los Sadducéos, que dicen no haber resurrección, y le preguntaron,
23 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν
24 Diciendo: Maestro, Moysés dixo: Si muriere alguno que no tenga hijo, su hermano se case con su muger, y levánte linage á su hermano.
24 λέγοντες· διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
25 Pues había entre nosotros siete hermanos: y habiéndose casado el primero, murió: y por no haber tenido sucesión, dexó su muger á su hermano.
25 ἦσαν δὲ παρ᾽ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ·
26 Y lo mismo el segundo y el tercero hasta el séptimo.
26 ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.
27 Y después de todos murió también la muger.
27 ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.
28 ¿Pues en la resurrección, de quál de los siete será muger? porque todos la tuviéron.
28 ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται ἡ γυνή; πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.
29 Y respondiendo Jesús, les dixo: Errais, no sabiendo las Escrituras, ni el poder de Dios.
29 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.
30 Porque en la resurrección, ni se casarán, ni serán dados en casamiento: sino que serán como ángeles de Dios en el cielo.
30 ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾽ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.
31 Y de la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído las palabras, que Dios os dice:
31 περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ λέγοντος,
32 Yo soy el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob? No es Dios de muertos, sino de vivos.
32 ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.
33 Y oyendo esto las gentes, se maravillaban de su doctrina.
33 καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
34 Mas los Phariséos, quando oyéron que había hecho callar á los Sadducéos, se juntaron á consejo:
34 Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό,
35 Y le preguntó uno de ellos, que era doctor de la Ley, tentándole:
35 καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν, νομικός, πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων·
36 Maestro, ¿quál es el grande mandamiento en la ley?
36 διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;
37 Jesús le dixo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de todo tu entendimiento.
37 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.
38 Este es el mayor, y el primer mandamiento.
38 αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.
39 Y el segundo semejante es á éste: Amarás á tu próximo, cómo á tí mismo.
39 δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
40 De éstos dos mandamientos depende toda la Ley, y los Prophetas.
40 ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.
41 Y estando juntos los Phariséos, les preguntó Jesús,
41 Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς
42 Diciendo: ¿Qué os parece del Christo? ¿de quién es hijo? Dícenle: de David.
42 λέγων· τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστι; λέγουσιν αὐτῷ· τοῦ Δαυΐδ.
43 Díceles: ¿Pues cómo David en espíritu lo llama, Señor, diciendo:
43 λέγει αὐτοῖς· πῶς οὖν Δαυῒδ ἐν Πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ λέγων,
44 Dixo el Señor á mi Señor: siéntate á mi derecha, hasta que ponga tus enemigos por peana de tus pies?
44 εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;
45 Pues si David le llama Señor, ¿cómo es su hijo?
45 εἰ οὖν Δαυῒδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;
46 Y nadie le podia responder palabra: ni alguno desde aquel día fué osado mas á preguntarle.
46 καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾽ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.
Referencias cruzadas (42)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Mateo 20:1–16; Mateo 12:43–45; Lucas 8:10; Marcos 4:33–34; Mateo 13:3–11
  2. 2 Apocalipsis 19:7–9; Mateo 13:24; Efesios 5:24–32; Salmo 45:10–16; 2 Corintios 11:2
  3. 3 Apocalipsis 22:17; Lucas 14:15–17; Juan 5:40; Salmo 81:10–12; Oseas 11:7
  4. 4 Hechos 13:46; Juan 6:50–57; Mateo 21:36; Salmo 86:5; Nehemías 9:17
  5. 5 Lucas 14:18–20; Hebreos 2:3; 1 Juan 2:15–16; Mateo 24:38–39; Lucas 17:26–32
  6. 6 Juan 15:19–20; Mateo 10:22–25; Mateo 5:10–12; Hechos 8:1; Juan 16:2–3
  7. 7 Lucas 19:27; 1 Pedro 4:17–18; Lucas 21:24; Joel 2:25; Lucas 21:21
  8. 8 2 Tesalonicenses 1:5; Apocalipsis 3:4; Hechos 13:46; Lucas 20:35; Apocalipsis 22:14
  9. 9 Lucas 14:21–24; Marcos 16:15–16; Proverbios 1:20–23; Proverbios 9:4–6; Isaías 55:1–3
  10. 10 1 Juan 2:19; 1 Corintios 6:9–11; 2 Corintios 12:21; Mateo 13:47–48; Apocalipsis 7:9
  11. 11 Apocalipsis 3:4–5; Apocalipsis 19:8; Zacarías 3:3–4; Hebreos 4:12–13; Apocalipsis 16:15
  12. 12 Job 5:16; Mateo 20:13; 1 Samuel 2:9; Hechos 5:2–11; Jeremías 2:23
  13. 13 Mateo 8:12; Mateo 25:30; Mateo 24:51; 2 Pedro 2:4; Apocalipsis 21:27
  14. 14 2 Pedro 1:10; Lucas 13:23–24; Apocalipsis 17:14; Mateo 7:13–14; Mateo 20:16
  15. 15 Lucas 20:20–26; Marcos 12:13–17; Salmo 2:2; Salmo 56:5–7; Salmo 59:3
  16. 16 Marcos 3:6; Lucas 20:21; Marcos 8:15; Marcos 12:14; Juan 7:18
  17. 17 Lucas 2:1; Romanos 13:6–7; Mateo 17:25; Hechos 28:22; Hechos 5:37
  18. 18 Juan 8:6; Lucas 5:22; Juan 2:25; Hechos 5:9; Apocalipsis 2:23
  19. 19 Mateo 20:2; Mateo 18:28; Apocalipsis 6:6
  20. 20 Lucas 20:24
  21. 21 Romanos 13:7; Proverbios 24:21; Hechos 4:19; Malaquías 1:6–8; Mateo 22:37
  22. 22 Marcos 12:12; Mateo 22:46; Mateo 10:16; Proverbios 26:4–5; Mateo 22:33
  23. 23 Hechos 4:1; Hechos 23:6–8; Mateo 3:7; Lucas 20:27–40; Marcos 12:18–27
  24. 24 Deuteronomio 25:5–10; Lucas 20:28; Mateo 7:21; Marcos 12:19; Mateo 22:16
  25. 25 Hebreos 9:27; Marcos 12:19–23; Lucas 20:29–33
  26. 29 Juan 20:9; Romanos 15:4; Lucas 1:37; Jeremías 32:17; Daniel 12:2–3
  27. 30 Lucas 20:34–36; Marcos 12:24–25; Juan 5:28–29; 1 Corintios 7:29–31; Mateo 24:38
  28. 31 Mateo 21:16; Mateo 12:3
  29. 32 Éxodo 3:6; Marcos 12:26–27; Hechos 7:32; Lucas 20:37–38; Éxodo 3:15–16
  30. 33 Lucas 20:39–40; Mateo 7:28–29; Juan 7:46; Mateo 22:22; Marcos 6:2
  31. 34 Marcos 12:28–31; Mateo 25:3–5
  32. 35 Lucas 7:30; Lucas 10:25–37; Lucas 11:52; Lucas 11:45–46; Lucas 14:3
  33. 36 Marcos 12:28–33; Mateo 5:19–20; Lucas 11:42; Mateo 23:23–24; Oseas 8:12
  34. 37 Marcos 12:29–30; Lucas 10:27; Deuteronomio 6:5; Deuteronomio 10:12; Marcos 12:33
  35. 39 Marcos 12:31; Lucas 10:27–37; Levítico 19:18; Romanos 13:9–10; Gálatas 5:14
  36. 40 Romanos 13:9; Mateo 7:12; 1 Juan 4:19–21; Santiago 2:8; Juan 1:17
  37. 41 Marcos 12:35–37; Lucas 20:41–44; Mateo 22:34; Mateo 22:15
  38. 42 Jeremías 23:5–6; Juan 6:68–69; Amós 9:11; Ezequiel 34:23–24; Mateo 16:13–17
  39. 43 2 Samuel 23:2; Apocalipsis 4:2; Marcos 12:36; Hebreos 3:7; 2 Pedro 1:21
  40. 44 Salmo 110:1; Hebreos 1:13; Hechos 2:34–35; 1 Corintios 15:25; Hebreos 10:12–13
  41. 45 Apocalipsis 22:16; Romanos 1:3–4; Juan 8:58; 1 Timoteo 3:16; Filipenses 2:6–8
  42. 46 Marcos 12:34; Lucas 20:40; Lucas 14:6; Hechos 4:14; Mateo 21:27

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 22:2 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon XL)

    All the faithful know the marriage of the king's son, and his feast, and the spreading of the Lord's Table is open to them all who will. But it is of importance to each one to see how he approaches, even when he is not forbidden to approach It.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  2. Comentario 22:1 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXIX)

    Seest thou both in the former parable and in this the difference between the Son and the servants? Seest thou at once the great affinity between both parables, and the great difference also? For this also indicates God's long-suffering, and His great providential care, and the Jews' ingratitude. But this parable hath something also more than the other.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Cita 22:17 Justin Martyr, First Apology (Chapters XVII–XXI)

    … if one ought to pay tribute to Cæsar; and He answered, "Tell Me, whose image does the coin bear?" And they said, "Cæsar's." And again He answered them, "Render therefore to Cæsar the things that are Cæsar's, and to God the things that are God's." Whence to God alone we render worship, but in other things we gladly serve you, …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 22:29 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Preface)

    To those, therefore, who are ignorant of these matters, and on this account imagine that they have discovered another Father, justly does one say, "Ye do err, not knowing the Scriptures, nor the power of God."

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  5. Cita 22:37–39 Augustine of Hippo, Confessions (Book III, Chapters VIII–XI)

    Can it at any time or place be an unrighteous thing for a man to love God with all his heart, with all his soul, and with all his mind, and his neighbour as himself? Therefore those offences which be contrary to nature are everywhere and at all times to be held in detestation and punished; such were those of …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)