Saltar al texto

Romanos · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Romanos 11 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Digo pues: ¿Por ventura ha desechado Dios á su pueblo? No por cierto: porque también yo soy Israelita del linage de Abraham, de la tribu de Benjamín,
1 Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν.
2 No ha desechado Dios á su pueblo, al que conoció en su presciencia. ¿O no sabéis lo que dice de Elías la Escritura: cómo se queja á Dios contra Israél?
2 οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή, ὡς ἐντυγχάνει τῷ Θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ λέγων;
3 Señor, matáron tus Prophetas, derribaron tus altares: y yo he quedado solo, y me buscan para matarme.
3 Κύριε, τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν καὶ τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν, κἀγὼ ὑπελείφθην μόνος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου.
4 ¿Mas qué le dice la respuesta de Dios? Me he reservado siete mil varones, que no han doblado las rodillas delante de Báal.
4 ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ.
5 Pues así también en éste tiempo, los que se han reservado de ellos, según la elección de la gracia, se han hecho salvos.
5 οὕτως οὖν καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λεῖμμα κατ᾽ ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν.
6 Y sí por gracia: luego no por obra: de otra manera la gracia ya no es gracia.
6 εἰ δὲ χάριτι, οὐκέτι ἐξ ἔργων· ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται χάρις. εἰ δὲ ἐξ ἔργων, οὐκέτι ἐστὶ χάρις· ἐπεὶ τὸ ἔργον οὐκέτι ἐστὶν ἔργον.
7 ¿Pues qué? lo que buscaba Israél; esto no lo alcanzó: mas los escogidos lo alcanzaron; y los demás fuéron cegados.
7 Τί οὖν; ὃ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ, τοῦτο οὐκ ἐπέτυχεν, ἡ δὲ ἐκλογὴ ἐπέτυχεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἐπωρώθησαν,
8 Así como está escrito: Les dió Dios espíritu de remordimiento: ojos para que no vean, y orejas para que no oigan hasta hoy día.
8 καθὼς γέγραπται· ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς πνεῦμα κατανύξεως, ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν καὶ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
9 Y David dice: La mesa de ellos se les convierta en lazo, y en presa, y en escándalo, y en paga.
9 καὶ Δαυῒδ λέγει· γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς θήραν καὶ εἰς σκάνδαλον καὶ εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς·
10 Escurecidos sean los ojos de ellos para que no vean: y agovia cada vez mas su espinazo.
10 σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διὰ παντὸς σύγκαμψον.
11 Pues digo: ¿Qué, tropezáron de manera que cayésen? No por cierto. Mas por el pecado de ellos vino la salud á los Gentiles, para incitarlos á la imitación.
11 Λέγω οὖν, μὴ ἔπταισαν ἵνα πέσωσι; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς.
12 Y si el pecado de ellos son las riquezas del mundo, y el menoscabo de ellos las riquezas de los Gentiles; ¿Quánto mas la plenitud de ellos?
12 εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν, πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν;
13 Porque con vosotros hablo, Gentiles: Mientras que yo sea Apóstol de las Gentes, honraré mi ministerio,
13 Ὑμῖν γὰρ λέγω τοῖς ἔθνεσιν. ἐφ᾽ ὅσον μέν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω,
14 Por si de algun modo puedo mover á emulación á los de mi nación, y hacer que se salven algunos de ellos.
14 εἴ πως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν.
15 Porque si la pérdida de ellos es la reconciliación del mundo; ¿qué será su restablecimiento, sino vida de los muertos?
15 εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν καταλλαγὴ κόσμου, τίς ἡ πρόσληψις εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν;
16 Y si el primer fruto es santo, lo es también la masa: y si la raíz es santa, también los ramos,
16 εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα· καὶ εἰ ἡ ῥίζα ἁγία, καὶ οἱ κλάδοι.
17 Y si alguno de los ramos fuéron quebrados, y tú siendo acebuche, fuiste ingerido en ellos, y has sido hecho participante de la raiz, y de la grosura de la oliva,
17 Εἰ δέ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ ἀγριέλαιος ὢν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς καὶ συγκοινωνὸς τῆς ῥίζης καὶ τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου,
18 No te jactes contra los ramos. Porque si te jactas, tú no sustentas á la raíz, sino la raíz á ti.
18 μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων· εἰ δὲ κατακαυχᾶσαι, οὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις, ἀλλ᾽ ἡ ῥίζα σέ.
19 Pero dirás: Los ramos han sido quebrados, para que yo sea ingerido.
19 ἐρεῖς οὖν· ἐξεκλάσθησαν [οἱ] κλάδοι, ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ.
20 Bien por su incredulidad fuéron quebrados: mas tú por la fé estás en pie: pues no te engrias por eso, mas antes teme.
20 καλῶς· τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ τῇ πίστει ἕστηκας. μὴ ὑψηλοφρόνει, ἀλλὰ φοβοῦ·
21 Porque si Dios no perdonó á los ramos naturales, ni menos te perdonará á tí.
21 εἰ γὰρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο, μή πως οὐδὲ σοῦ φείσεται.
22 Mira pues la bondad y la severidad de Dios: la severidad para con aquellos que cayéron; y la bondad de Dios para contigo, si permaneciéres en la bondad: de otra manera serás tú también cortado.
22 ἴδε οὖν χρηστότητα καὶ ἀποτομίαν Θεοῦ, ἐπὶ μὲν τοὺς πεσόντας ἀποτομίαν, ἐπὶ δὲ σὲ χρηστότητα, ἐὰν ἐπιμείνῃς τῇ χρηστότητι· ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ.
23 Y aún ellos, si no permanecieren en la incredulidad, serán ingeridos pues Dios es poderoso para ingerirlos de nuevo.
23 καὶ ἐκεῖνοι δέ, ἐὰν μὴ ἐπιμείνωσι τῇ ἀπιστίᾳ, ἐγκεντρισθήσονται· δυνατὸς γὰρ ὁ Θεός ἐστι πάλιν ἐγκεντρίσαι αὐτούς.
24 Porque si tú fuiste cortado del natural acebuche, y contra natura has sido ingerido en buen olivo; ¿quánto mas aquellos, que son naturales, serán ingeridos en su propio olivo?
24 εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι οἱ κατὰ φύσιν ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ;
25 Mas no quiero, hermanos, que ignoréis éste misterio (porque no seáis sabios en vosotros mismos) que la ceguedad ha venido en parte á Israél, hasta que haya entrado la plenitud de las Gentes:
25 Οὐ γὰρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, τὸ μυστήριον τοῦτο, ἵνα μὴ ἦτε παρ᾽ ἑαυτοῖς φρόνιμοι, ὅτι πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ Ἰσραὴλ γέγονεν ἄχρις οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ,
26 Y que así todo Israél se salvase, como está escrito: Vendrá de Sión el Libertador, que desterrará la impiedad de Jacob.
26 καὶ οὕτω πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται, καθὼς γέγραπται· ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ·
27 Y ésta será mi alianza con ellos: quando quitáre sus pecados.
27 καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ᾽ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
28 En verdad según el Evangelio son enemigos por causa de vosotros: mas según la elección son muy amados por causa de sus padres.
28 κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον ἐχθροὶ δι᾽ ὑμᾶς, κατὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας·
29 Pues los dones y vocación de Dios son inmutables.
29 ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ Θεοῦ.
30 Porque como también vosotros en algún tiempo no creísteis á Dios, y ahora habéis alcanzado misericordia por la incredulidad de ellos,
30 ὥσπερ γὰρ καὶ ὑμεῖς ποτε ἠπειθήσατε τῷ Θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε τῇ τούτων ἀπειθείᾳ,
31 Así también estos ahora no han creído en vuestra misericordia: para que ellos alcancen también misericordia.
31 οὕτω καὶ οὗτοι νῦν ἠπείθησαν, τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐλεηθῶσι·
32 Porque Dios todas las cosas encerró en incredulidad, para usar con todos de misericordia.
32 συνέκλεισε γὰρ ὁ Θεὸς τοὺς πάντας εἰς ἀπείθειαν, ἵνα τοὺς πάντας ἐλεήσῃ.
33 O profundidad de las riquezas de la sabiduría y de la ciencia de Dios! ¡ Quán incomprehensibles son sus juicios, é impenetrables sus caminos!
33 Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ! ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ!
34 Porque quién entendió la mente del Señor? ¿O quién fué su consejero?
34 τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου; ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο;
35 ¿O quién le dió á el primero, para que le sea recompensado?
35 ἢ τίς προέδωκεν αὐτῷ, καὶ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ;
36 Porque de él, y por él, y en él son todas las cosas: á él sea gloria en los siglos. Amén.
36 ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ δι᾽ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα. αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
Referencias cruzadas (36)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 2 Corintios 11:22; 1 Samuel 12:22; Jeremías 33:24–26; Filipenses 3:5; Hechos 26:4
  2. 2 Salmo 94:14; Romanos 8:29–30; 1 Pedro 1:2; Hechos 3:17; Números 16:15
  3. 3 1 Reyes 19:10–18; 1 Reyes 18:13; Nehemías 9:26; Jeremías 2:30; 1 Reyes 18:4
  4. 4 1 Reyes 19:18; Números 25:3; Sofonías 1:4; 2 Reyes 10:19–20; Jueces 2:13
  5. 5 Romanos 9:27; Efesios 1:5–6; Romanos 9:11; Romanos 11:6–7; Romanos 11:28
  6. 6 Gálatas 2:21; 2 Timoteo 1:9; Tito 3:5; Romanos 3:27–28; Romanos 4:4–5
  7. 7 Romanos 9:18; Romanos 11:5; 2 Corintios 4:4; Romanos 11:25; Romanos 9:31–32
  8. 8 Deuteronomio 29:4; Isaías 29:10; Ezequiel 12:2; Jeremías 5:21; 2 Corintios 3:14–15
  9. 9 Salmo 69:22–23; Salmo 28:4; Deuteronomio 32:13–15; Isaías 59:18; 1 Timoteo 6:17–19
  10. 10 Salmo 69:23; Deuteronomio 28:64–68; 2 Pedro 2:4; Romanos 11:8; Romanos 1:21
  11. 11 Hechos 13:46–48; Romanos 11:31; Romanos 10:19; Romanos 11:12; Romanos 11:14
  12. 12 Romanos 11:25; Colosenses 1:27; Romanos 11:15; Isaías 11:11–12:6; Efesios 3:8
  13. 13 Hechos 9:15; 2 Timoteo 1:11–12; Romanos 15:16–19; Gálatas 1:16; 1 Timoteo 2:7
  14. 14 1 Corintios 7:16; 1 Timoteo 4:16; Romanos 9:3; Tito 3:5; 1 Timoteo 2:4
  15. 15 Efesios 1:10; Romanos 5:10–11; Lucas 15:24; Romanos 11:11–12; 2 Corintios 5:18–20
  16. 16 Proverbios 3:9; Ezequiel 44:30; Santiago 1:18; Jeremías 2:21; Números 15:17–21
  17. 17 Efesios 2:11–13; Efesios 3:6; Jeremías 11:16; Juan 15:2; Salmo 52:8
  18. 18 1 Corintios 10:12; Romanos 11:20; Romanos 3:27; Efesios 2:19–20; Juan 10:16
  19. 19 Romanos 11:23–24; Romanos 11:17; Romanos 11:11–12
  20. 20 Romanos 12:16; 2 Corintios 1:24; 1 Corintios 10:12; Filipenses 2:12; 1 Pedro 1:17
  21. 21 Jeremías 49:12; 2 Pedro 2:4–9; Jeremías 25:29; Romanos 8:32; Judas 5
  22. 22 Hebreos 3:14; Hebreos 3:6; 1 Corintios 15:2; Juan 15:2; Apocalipsis 2:5
  23. 23 2 Corintios 3:16; Zacarías 12:10; Mateo 23:39
  24. 24 Romanos 11:17–18
  25. 25 Lucas 21:24; 2 Corintios 3:14–16; Romanos 16:25; Romanos 12:16; Zacarías 8:20–23
  26. 26 Isaías 59:20; Jeremías 31:31–37; Salmo 14:7; Oseas 3:5; Zacarías 10:6–12
  27. 27 Jeremías 31:31–34; Isaías 59:21; Jeremías 32:38–40; Ezequiel 36:25–29; Isaías 43:25
  28. 28 Deuteronomio 10:15; Deuteronomio 7:7–8; Mateo 21:43; Romanos 11:7; Romanos 9:5
  29. 29 Números 23:19; Hebreos 7:21; Malaquías 3:6; Romanos 8:28; Oseas 13:14
  30. 30 Colosenses 3:7; Efesios 2:1–2; 1 Corintios 7:25; Romanos 11:31; Tito 3:3–7
  31. 31 Romanos 11:25; Romanos 11:15; Romanos 10:16
  32. 32 Gálatas 3:22; Romanos 3:9; 1 Timoteo 2:4–6; Romanos 3:22; Juan 1:7
  33. 33 Job 5:9; Job 11:7–9; Salmo 92:5; Colosenses 2:2–3; Romanos 2:4
  34. 34 Isaías 40:13; 1 Corintios 2:16; Job 15:8; Job 36:22; Jeremías 23:18
  35. 35 Job 41:11; Job 35:7; 1 Corintios 4:7
  36. 36 Colosenses 1:15–17; 1 Corintios 8:6; Hebreos 2:10; 1 Timoteo 1:17; Romanos 16:27

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 11:7 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XIX)

    He had said that God did not cast off His people; and to show in what sense He had not cast them off, he takes refuge in the Prophets again.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Cita 11:16 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapter VIII)

    And that the Saviour received first-fruits of those whom He was to save, Paul declared when he said, "And if the first-fruits be holy, the lump is also holy," teaching that the expression "first-fruits" denoted that which is spiritual, but that "the lump" meant us, that is, the animal Church, the lump of which they say He assumed, and blended …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 11:33 Augustine of Hippo, Confessions (Book IV, Chapters IV–VII)

    What was it that Thou didst then, O my God, and how unsearchable are the depths of Thy judgments! For when, sore sick of a fever, he long lay unconscious in a death-sweat, and all despaired of his recovery, he was baptized without his knowledge; myself meanwhile little caring, presuming that his soul would retain rather what it had imbibed …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  4. Cita 11:28 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily IX)

    "But yet Paul," one may say, "allows them, saying on this wise, As touching the election, they are beloved for the fathers' sake.'" But tell me, when, and of what things was he discoursing, and to whom?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 11:24 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (First Catechetical Lecture)

    Thou art transplanted henceforth among the spiritual olive-trees, being grafted from the wild into the good olive-tree, from sins into righteousness, from pollutions into purity.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)