1 Ούτως ας μας θεωρή πας άνθρωπος ως υπηρέτας του Χριστού και οικονόμους των μυστηρίων του Θεού. 2 Το δε επίλοιπον ζητείται μεταξύ των οικονόμων, να ευρεθή έκαστος πιστός. 3 Εις εμέ δε ελάχιστον είναι να ανακριθώ υφ' υμών ή υπό ανθρωπίνης κρίσεως· αλλ' ουδέ ανακρίνω εμαυτόν. 4 Διότι η συνείδησίς μου δεν με ελέγχει εις ουδέν· πλην με τούτο δεν είμαι δεδικαιωμένος· αλλ' ο ανακρίνων με είναι ο Κύριος. 5 Ώστε μη κρίνετε μηδέν προ καιρού, έως αν έλθη ο Κύριος, όστις και θέλει φέρει εις το φως τα κρυπτά του σκότους και θέλει φανερώσει τας βουλάς των καρδιών, και τότε ο έπαινος θέλει γείνει εις έκαστον από του Θεού. 6 Ταύτα δε, αδελφοί, μετέφερα παραδειγματικώς εις εμαυτόν και εις τον Απολλώ διά σας, διά να μάθητε διά του παραδείγματος ημών να μη φρονήτε υπέρ ό,τι είναι γεγραμμένον, διά να μη επαίρησθε εις υπέρ του ενός κατά του άλλου. 7 Διότι τις σε διακρίνει από του άλλου; και τι έχεις, το οποίον δεν έλαβες, εάν δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών; 8 Τώρα είσθε κεχορτασμένοι, τώρα επλουτήσατε, εβασιλεύσατε χωρίς ημών· και είθε να εβασιλεύητε, διά να συμβασιλεύσωμεν και ημείς με σας. 9 Διότι νομίζω ότι ο Θεός απέδειξεν ημάς τους αποστόλους εσχάτους ως καταδεδικασμένους εις θάνατον· διότι εγείναμεν θέατρον εις τον κόσμον, και εις αγγέλους και εις ανθρώπους. 10 Ημείς μωροί διά τον Χριστόν, σεις δε φρόνιμοι εν Χριστώ· ημείς ασθενείς, σεις δε ισχυροί· σεις ένδοξοι, ημείς δε άτιμοι. 11 Έως της παρούσης ώρας και πεινώμεν και διψώμεν και γυμνητεύομεν και ραπιζόμεθα και περιπλανώμεθα 12 και κοπιώμεν, εργαζόμενοι με τας ιδίας ημών χείρας· λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι υποφέρομεν, 13 βλασφημούμενοι παρακαλούμεν· ως περικαθάρματα του κόσμου εγείναμεν, σκύβαλον πάντων έως της σήμερον. 14 Δεν γράφω ταύτα προς εντροπήν σας, αλλ' ως τέκνα μου αγαπητά νουθετώ. 15 Διότι εάν έχητε μυρίους παιδαγωγούς εν Χριστώ, δεν έχετε όμως πολλούς πατέρας· επειδή εγώ σας εγέννησα εν Χριστώ Ιησού διά του ευαγγελίου. 16 Σας παρακαλώ, λοιπόν, γίνεσθε μιμηταί μου. 17 Διά τούτο σας έπεμψα τον Τιμόθεον, όστις είναι τέκνον μου αγαπητόν και πιστόν εν Κυρίω, όστις θέλει σας ενθυμίσει τας οδούς μου τας εν Χριστώ, καθώς διδάσκω πανταχού εν πάση εκκλησία. 18 Τινές όμως εφυσιώθησαν, ως εάν εγώ δεν έμελλον να έλθω προς εσάς· 19 πλην θέλω ελθεί ταχέως προς εσάς, εάν ο Κύριος θελήση, και θέλω γνωρίσει ουχί τον λόγον των πεφυσιωμένων, αλλά την δύναμιν· 20 διότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι εν λόγω, αλλ' εν δυνάμει. 21 Τι θέλετε; με ράβδον να έλθω προς εσάς, ή με αγάπην και με πνεύμα πραότητος;
1 Corinthians · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
1 Corinthians 4 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Timothy
A disciple from Lystra with a Greek father and a believing Jewish mother, whom Paul circumcised and took with him as a coworker; he received two letters from Paul.
Cited in the guide: Acts 16:1; 1 Corinthians 4:17; Philippians 2:19
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 1 Peter 4:10; Titus 1:7; 1 Timothy 3:9; Ephesians 6:19; 2 Corinthians 4:5
- 2 Matthew 25:21; Luke 12:42; Luke 16:10–12; Colossians 4:17; Numbers 12:7
- 3 John 7:24; 1 Corinthians 2:15; 1 Samuel 16:7; 1 Corinthians 3:13
- 4 Psalm 143:2; 1 John 3:20–21; Psalm 130:3; Proverbs 21:2; Psalm 19:12
- 5 James 5:7; 2 Corinthians 5:10; 1 Corinthians 3:13; Hebrews 4:13; 2 Corinthians 10:18
- 6 2 Corinthians 11:4; 2 Corinthians 12:19; 2 Corinthians 12:6; Colossians 2:18; Romans 12:3
- 7 John 3:27; 1 Peter 4:10; James 1:17; 1 Chronicles 29:11–16; John 1:16
- 8 Proverbs 13:7; Romans 12:3; Luke 6:25; 1 Corinthians 5:6; 2 Corinthians 13:9
- 9 Hebrews 10:33; 2 Corinthians 4:8–12; Romans 8:36; 2 Corinthians 1:8–10; 1 Corinthians 15:30–32
- 10 1 Corinthians 2:3; Acts 26:24; 1 Corinthians 3:18; 2 Corinthians 13:9; Acts 17:18
- 11 Romans 8:35; Philippians 4:12; 2 Corinthians 11:23–27; Matthew 8:20; 2 Timothy 3:11
- 12 1 Peter 3:9; Romans 12:14; Matthew 5:11; 1 Peter 4:12–14; Luke 6:28
- 13 Lamentations 3:45; Acts 22:22
- 14 1 Thessalonians 2:11; 3 John 4; 1 Corinthians 9:15; 1 Corinthians 4:15; Colossians 1:28
- 15 1 Corinthians 3:10; Galatians 4:19; 1 Peter 1:23; 1 Corinthians 9:14; 1 Corinthians 9:23
- 16 1 Corinthians 11:1; Philippians 3:17; 2 Thessalonians 3:9; 1 Thessalonians 1:6; Hebrews 13:7
- 17 1 Timothy 1:2; 1 Corinthians 16:10; 1 Corinthians 7:17; 2 Timothy 1:2; 1 Corinthians 16:1
- 18 1 Corinthians 5:2; 1 Corinthians 4:6–8; 1 Corinthians 4:21
- 19 2 Corinthians 13:1–4; Acts 18:21; Acts 19:21; 1 Corinthians 11:34; 1 Corinthians 2:6
- 20 1 Corinthians 2:4; 1 Thessalonians 1:5; 2 Corinthians 10:4–5; Romans 14:17; Romans 1:16
- 21 2 Corinthians 13:2; 2 Corinthians 13:10; 1 Thessalonians 2:7; 2 Corinthians 12:20–21; James 3:17
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Together with all other ills, I know not how, there hath come upon man's nature the disease of restless prying and of unseasonable curiosity, which Christ Himself chastised, saying, (St. Matt. vii. 1.) "Judge not, that ye be not judged." A kind of thing, which hath no pleasure as all other sins have, but only punishment and vengeance.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)
… not one thing in one place, and another in another; according to which Abraham, and Isaac, and Jacob, and Moses, and David, and all those commended by the mouth of God were righteous, but were judged unrighteous by foolish men, judging out of man's judgment, and gauging by the petty standard of their own manners the manners of the whole …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
… is against our will; but nevertheless it doth not escape punishment, but of it too we have to give account:--both of what we know, and of what we do not know; "For I know nothing by myself," saith one, "yet am I not hereby justified:" --both for what we have done in ignorance, and what in knowledge; "For I bear …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
And the Martyrs confess, by being made a spectacle unto the world, and to Angels, and to men; and thou wilt soon confess:--but it is not yet the time for thee to hear of this.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
7. For it is Thou, Lord, that judgest me; for although no "man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him," yet is there something of man which "the spirit of man which is in him" itself knoweth not.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)