Saltar al texto

2 Corintios · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

2 Corintios 4 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Read in English
Sobre PT
  • Ortodoxa
  • NT: Texto bizantino
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1912
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 δια τουτο, εχοντες την διακονιαν ταυτην καθως ηλεηθημεν, ουκ εκκακουμεν,
1 Διὰ τοῦτο, ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην καθὼς ἠλεήθημεν, οὐκ ἐκκακοῦμεν,
2 αλλ απειπαμεθα τα κρυπτα της αισχυνης, μη περιπατουντες εν πανουργια μηδε δολουντες τον λογον του θεου, αλλα τη φανερωσει της αληθειας συνιστωντες εαυτους προς πασαν συνειδησιν ανθρωπων ενωπιον του θεου.
2 ἀλλ᾽ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστῶντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
3 ει δε και εστιν κεκαλυμμενον το ευαγγελιον ημων, εν τοις απολλυμενοις εστιν κεκαλυμμενον,
3 εἰ δὲ καὶ ἔστι κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν, ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστὶ κεκαλυμμένον,
4 εν οις ο θεος του αιωνος τουτου ετυφλωσεν τα νοηματα των απιστων εις το μη αυγασαι αυτοις τον φωτισμον του ευαγγελιου της δοξης του χριστου, ος εστιν εικων του θεου.
4 ἐν οἷς ὁ θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσε τὰ νοήματα τῶν ἀπίστων εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι αὐτοῖς τὸν φωτισμὸν τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ.
5 ου γαρ εαυτους κηρυσσομεν, αλλα χριστον ιησουν κυριον, εαυτους δε δουλους υμων δια ιησουν.
5 οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν, ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον, ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν.
6 οτι ο θεος ο ειπων εκ σκοτους φως λαμψαι, ος ελαμψεν εν ταις καρδιαις ημων προς φωτισμον της γνωσεως της δοξης του θεου εν προσωπω ιησου χριστου.
6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
7 εχομεν δε τον θησαυρον τουτον εν οστρακινοις σκευεσιν, ινα η υπερβολη της δυναμεως η του θεου και μη εξ ημων,
7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν,
8 εν παντι θλιβομενοι αλλ ου στενοχωρουμενοι, απορουμενοι αλλ ουκ εξαπορουμενοι,
8 ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾽ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ᾽ οὐκ ἐξαπορούμενοι,
9 διωκομενοι αλλ ουκ εγκαταλειπομενοι, καταβαλλομενοι αλλ ουκ απολλυμενοι,
9 διωκόμενοι ἀλλ᾽ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ᾽ οὐκ ἀπολλύμενοι,
10 παντοτε την νεκρωσιν του κυριου ιησου εν τω σωματι περιφεροντες, ινα και η ζωη του ιησου εν τω σωματι ημων φανερωθη.
10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ.
11 αει γαρ ημεις οι ζωντες εις θανατον παραδιδομεθα δια ιησουν, ινα και η ζωη του ιησου φανερωθη εν τη θνητη σαρκι ημων.
11 ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν.
12 ωστε ο μεν θανατος εν ημιν ενεργειται, η δε ζωη εν υμιν.
12 ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν.
13 εχοντες δε το αυτο πνευμα της πιστεως κατα το γεγραμμενον, επιστευσα, διο ελαλησα, και ημεις πιστευομεν, διο και λαλουμεν,
13 ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν,
14 ειδοτες οτι ο εγειρας τον κυριον ιησουν και ημας δια ιησου εγερει και παραστησει συν υμιν.
14 εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν.
15 τα γαρ παντα δι υμας, ινα η χαρις πλεονασασα δια των πλειονων την ευχαριστιαν περισσευση εις την δοξαν του θεου.
15 τὰ γὰρ πάντα δι᾽ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.
16 διο ουκ εκκακουμεν, αλλ ει και ο εξω ημων ανθρωπος διαφθειρεται, αλλ ο εσωθεν ανακαινουται ημερα και ημερα.
16 Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν, ἀλλ᾽ εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ᾽ ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ.
17 το γαρ παραυτικα ελαφρον της θλιψεως ημων καθ υπερβολην εις υπερβολην αιωνιον βαρος δοξης κατεργαζεται ημιν,
17 τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ᾽ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν,
18 μη σκοπουντων ημων τα βλεπομενα, αλλα τα μη βλεπομενα· τα γαρ βλεπομενα προσκαιρα, τα δε μη βλεπομενα αιωνια.
18 μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα, ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα· τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα, τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια.
Referencias cruzadas (18)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 2 Tesalonicenses 3:13; Gálatas 6:9; Efesios 3:13; Apocalipsis 2:3; Filipenses 4:13
  2. 2 2 Corintios 2:17; 1 Tesalonicenses 2:3–5; 2 Corintios 5:11; 2 Corintios 11:13–15; 1 Corintios 4:5
  3. 3 1 Corintios 1:18; 2 Corintios 3:14; 2 Tesalonicenses 2:9–11; 2 Corintios 2:15–16; Mateo 11:25
  4. 4 Juan 12:40; 2 Corintios 3:14; Hechos 26:18; Isaías 6:10; 1 Juan 5:19
  5. 5 1 Tesalonicenses 2:5–6; 2 Corintios 1:24; 1 Corintios 1:23; Gálatas 5:13; 2 Corintios 5:14–15
  6. 6 Isaías 60:2; Génesis 1:3; 1 Pedro 2:9; 2 Pedro 1:19; Efesios 5:8
  7. 7 2 Corintios 3:5–6; 2 Corintios 5:1; Efesios 2:8–9; 1 Corintios 1:28; Colosenses 2:3
  8. 8 Santiago 1:2–4; Romanos 8:35–37; 1 Pedro 4:12–14; 2 Corintios 12:10; Salmo 56:2–3
  9. 9 Isaías 43:2; Miqueas 7:8; Salmo 37:24–25; Proverbios 24:16; Salmo 42:11
  10. 10 Romanos 6:5; 2 Timoteo 2:11; 1 Pedro 4:13; Romanos 6:8; Filipenses 3:10–11
  11. 11 1 Corintios 15:49; 1 Corintios 15:53–54; Salmo 44:22; Romanos 8:36; 1 Corintios 15:31
  12. 12 2 Corintios 13:9; 1 Corintios 4:10; 1 Juan 3:16; Hechos 20:24; Filipenses 2:17
  13. 13 Salmo 116:10; Hebreos 11:1–40; 2 Corintios 3:12; Proverbios 21:28; 1 Corintios 12:9
  14. 14 Romanos 8:11; 1 Tesalonicenses 4:14; 1 Corintios 6:14; Juan 11:25–26; Judas 24
  15. 15 Romanos 8:28; Efesios 3:20–21; 2 Corintios 9:11–12; Salmo 50:23; 2 Corintios 1:11
  16. 16 Isaías 40:31; Colosenses 3:10; Isaías 40:29; Romanos 12:2; Salmo 73:26
  17. 17 Romanos 8:18; 1 Pedro 5:10; Romanos 5:3–5; Santiago 1:12; Hebreos 12:10–11
  18. 18 2 Corintios 5:7; Romanos 8:24–25; Hebreos 11:1; 1 Juan 2:16–17; 1 Juan 2:25

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Artículos y respuestas de este sitio que citan 2 Corintios 4 (en inglés).

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 4:1 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily VIII)

    Seeing he had uttered great things and had set himself and all the faithful before Moses, aware of the height and greatness of what he had said, observe how he moderates his tone again.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 4:4 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter VII)

    As to their affirming that Paul said plainly in the Second [Epistle] to the Corinthians, "In whom the god of this world hath blinded the minds of them that believe not," and maintaining that there is indeed one god of this world, but another who is beyond all principality, and beginning, and power, we are not to blame if they, …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 4:16 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIII, Chapters 21–23)

    … contrary, it so thoroughly adopts it, that even while a man is alive, and body and soul are united, it calls each of them singly by the name "man," speaking of the soul as the "inward man," and of the body as the "outward man," as if there were two men, though both together are indeed but one.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 4:17 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XVI)

    Hear, for instance, how of those passions Paul is ashamed, even after his deliverance from them, saying, "For what fruit had ye then in those things, whereof ye are now ashamed?" But virtue, even after his labor, he affirms to be light, calling the laboriousness of our affliction momentary and "light," and rejoicing in his sufferings, and glorying in his …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 4:4 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VI)

    For it is Paul who saith, In whom the God of this world hath blinded the minds of them that believe not, lest the light of the Gospel should shine unto them." But Archelaus made a good retort, saying, "Read a little before: But if our Gospel is veiled, it is veiled in them that are perishing.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)