Mateo 26 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

261 και εγενετο οτε ετελεσεν ο ιησους παντας τους λογους τουτους ειπεν τοις μαθηταις αυτου· 2 οιδατε οτι μετα δυο ημερας το πασχα γινεται, και ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται εις το σταυρωθηναι. 3 τοτε συνηχθησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι του λαου εις την αυλην του αρχιερεως του λεγομενου καιαφα, 4 και συνεβουλευσαντο ινα τον ιησουν δολω κρατησωσιν και αποκτεινωσιν. 5 ελεγον δε· μη εν τη εορτη, ινα μη θορυβος γενηται εν τω λαω. 6 του δε ιησου γενομενου εν βηθανια εν οικια σιμωνος του λεπρου, 7 προσηλθεν αυτω γυνη αλαβαστρον μυρου εχουσα βαρυτιμου, και κατεχεεν επι την κεφαλην αυτου ανακειμενου. 8 ιδοντες δε οι μαθηται αυτου ηγανακτησαν λεγοντες· εις τι η απωλεια αυτη; 9 ηδυνατο γαρ τουτο το μυρον πραθηναι πολλου και δοθηναι [τοις] πτωχοις. 10 γνους δε ο ιησους ειπεν αυτοις· τι κοπους παρεχετε τη γυναικι; εργον γαρ καλον ειργασατο εις εμε. 11 τους πτωχους γαρ παντοτε εχετε μεθ εαυτων, εμε δε ου παντοτε εχετε. 12 βαλουσα γαρ αυτη το μυρον τουτο επι του σωματος μου, προς το ενταφιασαι με εποιησεν. 13 αμην λεγω υμιν, οπου εαν κηρυχθη το ευαγγελιον τουτο εν ολω τω κοσμω, λαληθησεται και ο εποιησεν αυτη εις μνημοσυνον αυτης. 14 τοτε πορευθεις εις των δωδεκα, ο λεγομενος ιουδας ισκαριωτης, προς τους αρχιερεις 15 ειπεν· τι θελετε μοι δουναι, και εγω υμιν παραδωσω αυτον; οι δε εστησαν αυτω τριακοντα αργυρια. 16 και απο τοτε εζητει ευκαιριαν ινα αυτον παραδω. 17 τη δε πρωτη των αζυμων προσηλθον οι μαθηται τω ιησου λεγοντες αυτω· που θελεις ετοιμασωμεν σοι φαγειν το πασχα; 18 ο δε ειπεν· υπαγετε εις την πολιν προς τον δεινα και ειπατε αυτω· ο διδασκαλος λεγει, ο καιρος μου εγγυς εστιν· προς σε ποιω το πασχα μετα των μαθητων μου. 19 και εποιησαν οι μαθηται ως συνεταξεν αυτοις ο ιησους, και ητοιμασαν το πασχα. 20 οψιας δε γενομενης ανεκειτο μετα των δωδεκα. 21 και εσθιοντων αυτων ειπεν· αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδωσει με. 22 και λυπουμενοι σφοδρα ηρξαντο λεγειν αυτω εκαστος αυτων· μητι εγω ειμι, κυριε; 23 ο δε αποκριθεις ειπεν· ο εμβαψας μετ εμου εν τω τρυβλιω την χειρα, ουτος με παραδωσει. 24 ο μεν υιος του ανθρωπου υπαγει καθως γεγραπται περι αυτου· ουαι δε τω ανθρωπω εκεινω δι ου ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται· καλον ην αυτω ει ουκ εγεννηθη ο ανθρωπος εκεινος. 25 αποκριθεις δε ιουδας ο παραδιδους αυτον ειπεν· μητι εγω ειμι, ραββι; λεγει αυτω· συ ειπας. 26 εσθιοντων δε αυτων λαβων ο ιησους τον αρτον και ευχαριστησας εκλασεν και εδιδου τοις μαθηταις και ειπεν· λαβετε φαγετε· τουτο εστιν το σωμα μου· 27 και λαβων το ποτηριον και ευχαριστησας εδωκεν αυτοις λεγων· πιετε εξ αυτου παντες· 28 τουτο γαρ εστιν το αιμα μου το της καινης διαθηκης το περι πολλων εκχυνομενον εις αφεσιν αμαρτιων. 29 λεγω δε υμιν οτι ου μη πιω απ αρτι εκ τουτου του γενηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω μεθ υμων καινον εν τη βασιλεια του πατρος μου. 30 και υμνησαντες εξηλθον εις το ορος των ελαιων. 31 τοτε λεγει αυτοις ο ιησους· παντες υμεις σκανδαλισθησεσθε εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη· γεγραπται γαρ, παταξω τον ποιμενα, και διασκορπισθησονται τα προβατα της ποιμνης· 32 μετα δε το εγερθηναι με προαξω υμας εις την γαλιλαιαν. 33 αποκριθεις δε ο πετρος ειπεν αυτω· ει παντες σκανδαλισθησονται εν σοι, εγω δε ουδεποτε σκανδαλισθησομαι. 34 εφη αυτω ο ιησους· αμην λεγω σοι οτι εν ταυτη τη νυκτι πριν αλεκτορα φωνησαι τρις απαρνηση με. 35 λεγει αυτω ο πετρος· καν δεη με συν σοι αποθανειν, ου μη σε απαρνησομαι. ομοιως δε και παντες οι μαθηται ειπον. 36 τοτε ερχεται μετ αυτων ο ιησους εις χωριον λεγομενον γεθσημανη, και λεγει τοις μαθηταις· καθισατε αυτου εως ου απελθων προσευξωμαι εκει. 37 και παραλαβων τον πετρον και τους δυο υιους ζεβεδαιου ηρξατο λυπεισθαι και αδημονειν. 38 τοτε λεγει αυτοις ο ιησους· περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως θανατου· μεινατε ωδε και γρηγορειτε μετ εμου. 39 και προελθων μικρον επεσεν επι προσωπον αυτου προσευχομενος και λεγων· πατερ μου, ει δυνατον εστιν, παρελθετω απ εμου το ποτηριον τουτο· πλην ουχ ως εγω θελω, αλλ ως συ. 40 και ερχεται προς τους μαθητας και ευρισκει αυτους καθευδοντας, και λεγει τω πετρω· ουτως ουκ ισχυσατε μιαν ωραν γρηγορησαι μετ εμου! 41 γρηγορειτε και προσευχεσθε, ινα μη εισελθητε εις πειρασμον. το μεν πνευμα προθυμον, η δε σαρξ ασθενης. 42 παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων· πατερ μου, ει ου δυναται τουτο το ποτηριον παρελθειν απ εμου εαν μη αυτο πιω, γενηθητω το θελημα σου. 43 και ελθων ευρισκει αυτους παλιν καθευδοντας· ησαν γαρ αυτων οι οφθαλμοι βεβαρημενοι. 44 και αφεις αυτους απελθων παλιν προσηυξατο εκ τριτου τον αυτον λογον ειπων. 45 τοτε ερχεται προς τους μαθητας αυτου και λεγει αυτοις· καθευδετε το λοιπον και αναπαυεσθε! ιδου ηγγικεν η ωρα και ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται εις χειρας αμαρτωλων. 46 εγειρεσθε αγωμεν· ιδου ηγγικεν ο παραδιδους με. 47 και ετι αυτου λαλουντος ιδου ιουδας εις των δωδεκα ηλθεν, και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων απο των αρχιερεων και πρεσβυτερων του λαου. 48 ο δε παραδιδους αυτον εδωκεν αυτοις σημειον λεγων· ον αν φιλησω, αυτος εστιν· κρατησατε αυτον. 49 και ευθεως προσελθων τω ιησου ειπεν· χαιρε, ραββι, και κατεφιλησεν αυτον. 50 ο δε ιησους ειπεν αυτω· εταιρε, εφ ω παρει. τοτε προσελθοντες επεβαλον τας χειρας επι τον ιησουν και εκρατησαν αυτον. 51 και ιδου εις των μετα ιησου εκτεινας την χειρα απεσπασεν την μαχαιραν αυτου, και παταξας τον δουλον του αρχιερεως αφειλεν αυτου το ωτιον. 52 τοτε λεγει αυτω ο ιησους· αποστρεψον σου την μαχαιραν εις τον τοπον αυτης· παντες γαρ οι λαβοντες μαχαιραν εν μαχαιρα αποθανουνται. 53 η δοκεις οτι ου δυναμαι αρτι παρακαλεσαι τον πατερα μου, και παραστησει μοι πλειους η δωδεκα λεγεωνας αγγελων; 54 πως ουν πληρωθωσιν αι γραφαι οτι ουτως δει γενεσθαι; 55 εν εκεινη τη ωρα ειπεν ο ιησους τοις οχλοις· ως επι ληστην εξηλθετε μετα μαχαιρων και ξυλων συλλαβειν με· καθ ημεραν προς υμας εκαθεζομην διδασκων εν τω ιερω, και ουκ εκρατησατε με. 56 τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωθωσιν αι γραφαι των προφητων. τοτε οι μαθηται παντες αφεντες αυτον εφυγον. 57 οι δε κρατησαντες τον ιησουν απηγαγον προς καιαφαν τον αρχιερεα, οπου οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι συνηχθησαν. 58 ο δε πετρος ηκολουθει αυτω απο μακροθεν εως της αυλης του αρχιερεως, και εισελθων εσω εκαθητο μετα των υπηρετων ιδειν το τελος. 59 οι δε αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και το συνεδριον ολον εζητουν ψευδομαρτυριαν κατα του ιησου οπως θανατωσωσιν αυτον, 60 και ουχ ευρον· και πολλων ψευδομαρτυρων προσελθοντων, ουχ ευρον. 61 υστερον δε προσελθοντες δυο ψευδομαρτυρες ειπον· ουτος εφη, δυναμαι καταλυσαι τον ναον του θεου και δια τριων ημερων οικοδομησαι αυτον. 62 και αναστας ο αρχιερευς ειπεν αυτω· ουδεν αποκρινη; τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν; 63 ο δε ιησους εσιωπα. και αποκριθεις ο αρχιερευς ειπεν αυτω· εξορκιζω σε κατα του θεου του ζωντος ινα ημιν ειπης ει συ ει ο χριστος ο υιος του θεου. 64 λεγει αυτω ο ιησους· συ ειπας· πλην λεγω υμιν, απ αρτι οψεσθε τον υιον του ανθρωπου καθημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου. 65 τοτε ο αρχιερευς διερρηξεν τα ιματια αυτου λεγων οτι εβλασφημησεν· τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων; ιδε νυν ηκουσατε την βλασφημιαν αυτου· 66 τι υμιν δοκει; οι δε αποκριθεντες ειπον· ενοχος θανατου εστιν. 67 τοτε ενεπτυσαν εις το προσωπον αυτου και εκολαφισαν αυτον, οι δε ερραπισαν 68 λεγοντες· προφητευσον ημιν, χριστε, τις εστιν ο παισας σε; 69 ο δε πετρος εξω εκαθητο εν τη αυλη· και προσηλθεν αυτω μια παιδισκη λεγουσα· και συ ησθα μετα ιησου του γαλιλαιου. 70 ο δε ηρνησατο εμπροσθεν αυτων παντων λεγων· ουκ οιδα τι λεγεις. 71 εξελθοντα δε αυτον εις τον πυλωνα ειδεν αυτον αλλη και λεγει αυτοις· εκει και ουτος ην μετα ιησου του ναζωραιου. 72 και παλιν ηρνησατο μεθ ορκου οτι ουκ οιδα τον ανθρωπον. 73 μετα μικρον δε προσελθοντες οι εστωτες ειπον τω πετρω· αληθως και συ εξ αυτων ει· και γαρ η λαλια σου δηλον σε ποιει. 74 τοτε ηρξατο καταθεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανθρωπον. και ευθεως αλεκτωρ εφωνησεν. 75 και εμνησθη ο πετρος του ρηματος ιησου ειρηκοτος αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνησαι τρις απαρνηση με· και εξελθων εξω εκλαυσεν πικρως.