Skip to the text

Deuteronomy · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Deuteronomy 32 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Slušaj, nebo, govoriću; i zemlja neka čuje govor usta mojih.
1 ESCUCHAD, cielos, y hablaré; y oiga la tierra los dichos de mi boca.
2 Neka se spusti kao dažd nauka moja, i neka padne kao rosa govor moj, kao sitan dažd na mladu travu i kao krupan dažd na odraslu travu.
2 Goteará como la lluvia mi doctrina; destilará como el rocío mi razonamiento; como la llovizna sobre la grama, y como las gotas sobre la hierba:
3 Jer ću javljati ime Gospodnje; veličajte Boga našeg.
3 Porque el nombre de Jehová invocaré: engrandeced á nuestro Dios.
4 Delo je te Stene savršeno, jer su svi putevi Njegovi pravda; Bog je veran, bez nepravde; pravedan je i istinit.
4 [El es] la Roca, cuya obra es perfecta, porque todos sus caminos son rectitud: Dios de verdad, y ninguna iniquidad en él: es justo y recto.
5 Oni se pokvariše prema Njemu; njihovo nevaljalstvo nije nevaljalstvo sinova Njegovih; to je rod zao i pokvaren.
5 La corrupción no [es] suya: á sus hijos la mancha de ellos, generación torcida y perversa.
6 Tako li vraćate Gospodu, narode ludi i bezumni? Nije li On Otac tvoj koji te je zadobio? On te je načinio i stvorio.
6 ¿Así pagáis á Jehová, pueblo loco é ignorante? ¿no es él tu padre que te poseyó? él te hizo y te ha organizado.
7 Opomeni se nekadašnjih dana, pogledajte godine svakog veka; pitaj oca svog i on će ti javiti, starije svoje i kazaće ti.
7 Acuérdate de los tiempos antiguos; considerad los años de generación y generación: pregunta á tu padre, que él te declarará; á tus viejos, y ellos te dirán.
8◆ Kad Višnji razdade nasledstvo narodima, kad razdeli sinove Adamove, postavi međe narodima po broju sinova Izrailjevih.
8 Cuando el Altísimo hizo heredar á las gentes, cuando hizo dividir los hijos de los hombres, estableció los términos de los pueblos según el número de los hijos de Israel.
9◆ Jer je deo Gospodnji narod Njegov, Jakov je uže nasledstva Njegovog.
9 Porque la parte de Jehová es su pueblo; Jacob la cuerda de su heredad.
10 Nađe ga u zemlji pustoj, na mestu strašnom gde buči pustoš; vodi ga unaokolo, uči ga i čuva kao zenicu oka svog.
10 Hallólo en tierra de desierto, y en desierto horrible y yermo; trájolo alrededor, instruyólo, guardólo como la niña de su ojo.
11 Kao što orao izmamljuje orliće svoje, diže se nad ptićima svojim, širi krila svoja, uzima ih i nosi na krilima svojim,
11 Como el águila despierta su nidada, revolotea sobre sus pollos, extiende sus alas, los toma, los lleva sobre sus plumas:
12 Tako ga Gospod vođaše, i s njim ne beše tuđeg boga;
12 Jehová solo le guió, que no hubo con él dios ajeno.
13 Vođaše ga na visine zemaljske da jede rod poljski, i davaše mu da sisa med iz stene i ulje iz tvrdog kamena,
13 Hízolo subir sobre las alturas de la tierra, y comió los frutos del campo, é hizo que chupase miel de la peña, y aceite del duro pedernal;
14 Maslo od krava i mleko od ovaca s pretilinom od jaganjaca i ovnova vasanskih i jaraca, sa srcem zrna pšeničnih; i pio si vino, krv od grožđa.
14 Manteca de vacas y leche de ovejas, con grosura de corderos, y carneros de Basán; también machos de cabrío, con grosura de riñones de trigo: y sangre de uva bebiste, vino puro.
15 Ali se Izrailj ugoji, pa se stade ritati; utio si, udebljao i zasalio; pa ostavi Boga koji ga je stvorio, i prezre stenu spasenja svog.
15 Y engrosó Jeshurun, y tiró coces: engordástete, engrosástete, cubrístete: y dejó al Dios que le hizo, y menospreció la Roca de su salud.
16 Na revnost razdražiše Ga tuđim bogovima, gadovima razgneviše Ga.
16 Despertáronle á celos con los [dioses] ajenos; ensañáronle con abominaciones.
17 Prinosiše žrtve đavolima, ne Bogu, bogovima, kojih nisu znali, novim, koji iz bliza dođoše, kojih se nisu strašili oci vaši.
17 Sacrificaron á los diablos, no á Dios; á dioses que no habían conocido, á nuevos [dioses] venidos de cerca, que no habían temido vuestros padres.
18 Stenu koja te je rodila zaboravio si; zaboravio si Boga Stvoritelja svog.
18 De la Roca que te crió te olvidaste: te has olvidado del Dios tu criador.
19 Kad to vide Gospod, razgnevi se na sinove svoje i na kćeri svoje,
19 Y vió[lo] Jehová, y encendióse en ira, por el menosprecio de sus hijos y de sus hijas.
20 I reče: Sakriću od njih lice svoje, videću kakav će im biti posledak, jer su rod pokvaren, sinovi u kojima nema vere.
20 Y dijo: Esconderé de ellos mi rostro, veré cuál será su postrimería: que son generación de perversidades, hijos sin fe.
21 Oni me razdražiše na revnost onim što nije Bog, razgneviše svojim taštinama; i ja ću njih razdražiti na revnost onim koji nije narod, narodom ludim razljutiću ih.
21 Ellos me movieron á celos con lo que no es Dios; hiciéronme ensañar con sus vanidades: yo también los moveré á celos con [un pueblo que] no [es] pueblo, con gente insensata los haré ensañar.
22 Jer se oganj razgoreo u gnevu mom, i goreće do najdubljeg pakla; spaliće zemlju i rod njen, i popaliće temelje brdima.
22 Porque fuego se encenderá en mi furor, y arderá hasta el profundo; y devorará la tierra y sus frutos, y abrasará los fundamentos de los montes.
23 Zgrnuću na njih zla, strele svoje pobacaću na njih.
23 Yo allegaré males sobre ellos; emplearé en ellos mis saetas.
24 Glad će ih cediti, vrućice i ljuti pomori proždiraće ih; i zube zverske poslaću na njih i jed zmija zemaljskih.
24 Consumidos [serán] de hambre, y comidos de fiebre ardiente y de amarga pestilencia; diente de bestias enviaré también sobre ellos, con veneno de serpiente de la tierra.
25 Spolja će ih ubijati mač, a po kletima strah, i momka i devojku, dete na sisi i sedog čoveka.
25 De fuera desolará la espada, y dentro de las cámaras el espanto; así al mancebo como á la doncella, al que mama como el hombre cano.
26 Rekao bih: Rasejaću ih po svim uglovima zemaljskim, učiniću da nestane spomen njihov između ljudi,
26 Dije: Echaríalos yo del mundo, haría cesar de entre los hombres la memoria de ellos,
27 Da mi nije do mržnje neprijateljeve, da se ne bi neprijatelji njihovi poneli i rekli: Ruka se naša uzvisila, a nije Gospod učinio sve ovo.
27 Si no temiese la ira del enemigo, no sea que se envanezcan sus adversarios, no sea que digan: Nuestra mano alta ha hecho todo esto, no Jehová.
28 Jer su narod koji propada sa svojih namera, i nema u njih razuma.
28 Porque son gente de perdidos consejos, y no hay en ellos entendimiento.
29 Kamo da su pametni, da razumeju ovo, i gledaju na kraj svoj!
29 ¡Ojalá fueran sabios, que comprendieran esto, y entendieran su postrimería!
30 Kako bi jedan gonio hiljadu a dvojica terala deset hiljada, da ih nije stena njihova prodala i Gospod ih predao?
30 ¿Cómo podría perseguir uno á mil, y dos harían huir á diez mil, si su Roca no los hubiese vendido, y Jehová no los hubiera entregado?
31 Jer stena njihova nije kao naša Stena; neprijatelji naši neka budu sudije.
31 Que la roca de ellos no es como nuestra Roca: y nuestros enemigos [sean de ello] jueces.
32 Jer je čokot njihov od čokota sodomskog i iz polja gomorskog; grožđe je njihovo grožđe otrovno, puca su mu gorka.
32 Porque de la vid de Sodoma es la vid de ellos, y de los sarmientos de Gomorra: las uvas de ellos son uvas ponzoñosas, racimos muy amargos tienen.
33 Vino je njihovo otrov zmajevski, i ljuti jed aspidin.
33 Veneno de dragones es su vino, y ponzoña cruel de áspides.
34 Nije li to sakriveno kod mene, zapečaćeno u riznicama mojim?
34 ¿No tengo yo esto guardado, sellado en mis tesoros?
35 Moja je osveta i plata, u svoje vreme popuznuće noga njihova, jer je blizu dan propasti njihove, i ide brzo šta će ih zadesiti.
35 Mía es la venganza y el pago, al tiempo que su pie vacilará; porque el día de su aflicción está cercano, y lo que les está preparado se apresura.
36 Sudiće Gospod narodu svom, i žao će mu biti sluga Njegovih, kad vidi da je prošla snaga i da nema ništa ni od uhvaćenog ni od ostavljenog.
36 Porque Jehová juzgará á su pueblo, y por amor de sus siervos se arrepentirá, cuando viere que la fuerza pereció, y que no hay guardado, mas desamparado.
37 I reći će: Gde su bogovi njihovi? Stena u koju se uzdaše?
37 Y dirá: ¿Dónde están sus dioses, la roca en que se guarecían;
38 Koji salo od žrtava njegovih jedoše i piše vino od naliva njihovih. Neka ustanu i pomognu vam, i neka vam budu zaklon.
38 Que comían el sebo de sus sacrificios, bebían el vino de sus libaciones? Levántense, que os ayuden y os defiendan.
39 Vidite sada da sam ja, ja sam, i da nema Boga osim mene. Ja ubijam i oživljujem, ranim i isceljujem, i nema nikoga ko bi izbavio iz moje ruke.
39 Ved ahora que yo, yo soy, y no hay dioses conmigo: yo hago morir, y yo hago vivir: yo hiero, y yo curo: y no hay quien pueda librar de mi mano.
40 Jer podižem k nebu ruku svoju i kažem: Ja sam živ doveka.
40 Cuando yo alzaré á los cielos mi mano, y diré: Vivo yo para siempre,
41 Ako naoštrim sjajni mač svoj i uzmem u ruku sud, učiniću osvetu na neprijateljima svojim i vratiću onima koji mrze na me.
41 Si afilare mi reluciente espada, y mi mano arrebatare el juicio, yo volveré la venganza á mis enemigos, y daré el pago á los que me aborrecen.
42 Opojiću strele svoje krvlju, i mač će se moj najesti mesa, krvlju isečenih i zarobljenih, kad počnem osvetu na neprijateljima.
42 Embriagaré de sangre mis saetas, y mi espada devorará carne: en la sangre de los muertos y de los cautivos de las cabezas, con venganzas de enemigo.
43 Veselite se narodi s narodom Njegovim, jer će pokajati krv sluga svojih, i osvetiće se neprijateljima svojim, i očistiće zemlju svoju i narod svoj.
43 Alabad, gentes, á su pueblo, porque él vengará la sangre de sus siervos, y volverá la venganza á sus enemigos, y expiará su tierra, á su pueblo.
44 I dođe Mojsije i izgovori sve reči pesme ove narodu, on i Isus, sin Navin.
44 Y vino Moisés, y recitó todas las palabras de este cántico á oídos del pueblo, él, y Josué hijo de Nun.
45 A kad izgovori Mojsije sve reči ove svemu Izrailju,
45 Y acabó Moisés de recitar todas estas palabras á todo Israel;
46 reče im: Privijte srce svoje k svim rečima koje vam ja danas zasvedočavam, i kazujte ih sinovima svojim da bi držali sve reči ovog zakona i tvorili ih.
46 Y díjoles: Poned vuestro corazón á todas las palabras que yo os protesto hoy, para que las mandéis á vuestros hijos, y cuiden de poner por obra todas las palabras de esta ley.
47 Jer nije prazna reč da za nju ne marite, nego je život vaš; i tom ćete rečju produžiti dane svoje na zemlji, u koju idete preko Jordana da je nasledite.
47 Porque no os es cosa vana, mas es vuestra vida: y por ellas haréis prolongar los días sobre la tierra, para poseer la cual pasáis el Jordán.
48 U isti dan reče Gospod Mojsiju govoreći:
48 Y habló Jehová á Moisés aquel mismo día, diciendo:
49 Iziđi na ovu goru avarimsku, na goru Navav, koja je u zemlji moavskoj prema Jerihonu, i vidi zemlju hanansku koju dajem sinovima Izrailjevim u državu.
49 Sube á este monte de Abarim, al monte Nebo, que está en la tierra de Moab, que está en derecho de Jericó, y mira la tierra de Canaán, que yo doy por heredad á los hijos de Israel;
50 I umri na gori na koju iziđeš, i priberi s k rodu svom, kao što je umro Aron, brat tvoj na gori Oru i pribrao se k rodu svom.
50 Y muere en el monte al cual subes, y sé reunido á tus pueblos; al modo que murió Aarón tu hermano en el monte de Hor, y fué reunido á sus pueblos:
51 Jer mi zgrešiste među sinovima Izrailjevim na vodi od svađe u Kadisu u pustinji Sinu, što me ne proslaviste među sinovima Izrailjevim.
51 Por cuanto prevaricasteis contra mí en medio de los hijos de Israel en las aguas de la rencilla de Cades, en el desierto de Zin; porque no me santificasteis en medio de los hijos de Israel.
52 Pred sobom ćeš videti zemlju, ali nećeš u nju ući, u zemlju koju dajem sinovima Izrailjevim.
52 Verás por tanto delante de ti la tierra; mas no entrarás allá, á la tierra que doy á los hijos de Israel.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Moses

    Deliverer and lawgiver

    Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.

    Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34

    See in the family tree

Places

  • Mount Nebo

    Today: Jordan (highlands of Moab)

    A summit in the Transjordan highlands of Moab. From here Moses surveyed Canaan before his death; the view spans the Jordan Valley, Jericho, and the Dead Sea.

    Cited in the guide: Deuteronomy 34:1; Deuteronomy 32:49

    Bible map game · View on OpenStreetMap

Cross references (51)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Isaiah 1:2; Deuteronomy 4:26; Jeremiah 22:29; Psalm 49:1; Jeremiah 6:19
  2. 2 Isaiah 55:10–11; Psalm 72:6; Micah 5:7; Job 29:22–23; Hosea 14:5
  3. 3 Jeremiah 10:6; Psalm 150:2; Ephesians 1:19; Deuteronomy 5:24; Exodus 33:19
  4. 4 Psalm 18:30–31; Psalm 92:15; Isaiah 26:4; Psalm 18:2; 2 Samuel 22:31–32
  5. 5 Philippians 2:15; Isaiah 1:4; Deuteronomy 31:29; Matthew 17:17; Luke 9:41
  6. 6 Isaiah 63:16; 1 John 3:1; Isaiah 64:8; Isaiah 44:2; Psalm 74:2
  7. 7 Psalm 78:3–4; Psalm 44:1; Job 8:8–10; Isaiah 46:9; Psalm 77:5–6
  8. 8 Acts 17:26; Genesis 11:8–9; Daniel 4:17; Genesis 15:18–21; Psalm 115:16
  9. 9 Jeremiah 10:16; 1 Peter 2:9–10; 1 Kings 8:51; Exodus 19:5–6; 1 Kings 8:53
  10. 10 Psalm 17:8; Zechariah 2:8; Deuteronomy 8:15–16; Hosea 13:5; Jeremiah 2:6
  11. 11 Exodus 19:4; Isaiah 46:4; Isaiah 63:9; Isaiah 40:31; Isaiah 31:5
  12. 12 Isaiah 46:4; Psalm 78:52–53; Isaiah 44:7–8; Deuteronomy 1:31; Isaiah 43:11–12
  13. 13 Isaiah 58:14; Job 29:6; Psalm 81:16; Ezekiel 36:2; Deuteronomy 33:29
  14. 14 Genesis 49:11; Psalm 81:16; Psalm 147:14; Matthew 26:28–29; Psalm 22:12
  15. 15 Deuteronomy 31:20; Hosea 13:6; Deuteronomy 33:5; Psalm 89:26; Acts 28:27
  16. 16 Psalm 78:58; 1 Corinthians 10:22; 2 Kings 23:13; Deuteronomy 7:25; Deuteronomy 5:9
  17. 17 Judges 5:8; Deuteronomy 28:64; Leviticus 17:7; Isaiah 44:8; 1 Timothy 4:1
  18. 18 Isaiah 17:10; Jeremiah 2:32; Psalm 106:21; Deuteronomy 32:4; Deuteronomy 32:15
  19. 19 Psalm 106:40; Isaiah 1:2; Judges 2:14; Psalm 5:4; Jeremiah 44:21–23
  20. 20 Deuteronomy 31:17–18; Luke 7:31–32; Deuteronomy 32:5; Matthew 17:17; Mark 9:19
  21. 21 Romans 10:19; Romans 9:25; Romans 11:11–14; 1 Kings 16:26; 1 Kings 16:13
  22. 22 Lamentations 4:11; Jeremiah 15:14; Zephaniah 3:8; Micah 1:4; Numbers 16:35
  23. 23 Ezekiel 5:16; Psalm 7:12–13; Isaiah 24:17–18; Ezekiel 14:21; Isaiah 26:15
  24. 24 Leviticus 26:22; Ezekiel 5:17; Genesis 3:14; Deuteronomy 28:22; Lamentations 5:10
  25. 25 Ezekiel 7:15; Lamentations 1:20; Jeremiah 9:21; 2 Corinthians 7:5; Lamentations 4:4
  26. 26 Deuteronomy 28:64; Isaiah 63:16; Leviticus 26:38; Deuteronomy 28:37; Leviticus 26:33
  27. 27 Numbers 14:15–16; Zechariah 1:14–15; 1 Samuel 12:22; Joshua 7:9; Psalm 140:8
  28. 28 Jeremiah 4:22; Hosea 4:6; Proverbs 1:7; Job 28:28; Isaiah 27:11
  29. 29 Psalm 81:13; Deuteronomy 5:29; Hosea 14:9; Luke 19:41–42; Luke 12:20
  30. 30 Leviticus 26:8; Joshua 23:10; Isaiah 30:17; Psalm 31:8; Psalm 44:12
  31. 31 1 Samuel 4:8; Exodus 14:25; Jeremiah 40:3; Daniel 2:47; 1 Samuel 2:2
  32. 32 Deuteronomy 29:18; Isaiah 1:10; Ezekiel 16:45–51; Isaiah 5:4; Jeremiah 2:21
  33. 33 Psalm 58:4; Romans 3:13; Jeremiah 8:14; Job 20:14–16; Psalm 140:3
  34. 34 Job 14:17; Hosea 13:12; Jeremiah 2:22; Romans 2:5; 1 Corinthians 4:5
  35. 35 Romans 12:19; Hebrews 10:30; Nahum 1:2; Psalm 73:17–19; 2 Peter 2:3
  36. 36 Psalm 135:14; Psalm 106:45; 2 Kings 14:26; Judges 2:18; Joel 2:14
  37. 37 Jeremiah 2:28; Judges 10:14; 2 Kings 3:13
  38. 38 Judges 10:14; Ezekiel 16:18–19; Leviticus 21:21; Psalm 50:13; Zephaniah 2:11
  39. 39 1 Samuel 2:6; Hosea 6:1; Job 5:18; Isaiah 45:5; Isaiah 45:22
  40. 40 Hebrews 6:17–18; Genesis 14:22; Revelation 10:5–6; Jeremiah 4:2; Numbers 14:28–30
  41. 41 Isaiah 66:16; Isaiah 34:5–6; Exodus 20:5; Psalm 7:12; Isaiah 27:1
  42. 42 Deuteronomy 32:23; Jeremiah 46:10; Jeremiah 30:14; Lamentations 2:5; Ezekiel 38:21–22
  43. 43 Revelation 19:2; Romans 12:19; Revelation 6:10; Psalm 85:1; Deuteronomy 32:35
  44. 44 Numbers 13:16; Numbers 13:8; Deuteronomy 31:30; Deuteronomy 31:22
  45. 46 1 Chronicles 22:19; Ezekiel 40:4; Deuteronomy 11:18; Proverbs 3:1–4; Hebrews 2:1
  46. 47 Proverbs 4:22; Leviticus 18:5; 2 Peter 1:16; 1 Peter 3:10–12; Proverbs 3:22
  47. 48 Numbers 27:12–13
  48. 49 Numbers 27:12; Numbers 33:47–48; Deuteronomy 34:1–5; Isaiah 33:17; 2 Corinthians 5:1
  49. 50 Genesis 25:8; Numbers 33:38; Numbers 20:24–29; Genesis 15:15; Genesis 25:17
  50. 51 Numbers 27:14; Numbers 20:11–14; 1 Kings 13:21–26; Deuteronomy 3:23–27; Numbers 20:24
  51. 52 Deuteronomy 34:1–4; Deuteronomy 1:37; Deuteronomy 32:49; Numbers 27:12; Hebrews 11:13

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

Why does my Bible say something different?

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 32:8 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters XXVI–XXXIII)

    His people Jacob became the portion of the Lord, and Israel the lot of His inheritance." And in another place [the Scripture] saith, "Behold, the Lord taketh unto Himself a nation out of the midst of the nations, as a man takes the first-fruits of his threshing-floor; and from that nation shall come forth the Most Holy." Chapter XXX — …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Quotes verse 32:8 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XII)

    … also make one race of men to dwell upon all the earth; as also Moses declared: "When the Most High divided the nations, as He scattered the sons of Adam, He set the bounds of the nations after the number of the angels of God;" but that people which believes in God is not now under the power of angels, …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Quotes verse 32:39 Augustine of Hippo, Confessions (Book II)

    But where I could meet with such except in Thee, O Lord, I could not find,--except in Thee, who teachest by sorrow, and woundest us to heal us, and killest us that we may not die from Thee.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  4. Quotes verse 32:8 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LIX)

    For the apostle too saith of the woman, "That she ought to have power on her head because of the angels." And Moses, "He set the bounds of the nations according to the number of the angels of God." But here He is discoursing not of angels only, but rather of angels that are greater than others.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Quotes verse 32:6 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XIII)

    Do ye thus requite the Lord? This people is foolish and unwise.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)