Isaiah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Isaiah 57 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- eBible.org's Latin-script edition, ekavian pronunciation (e.g. svet, greh).
- No deuterocanonical books.
- Chapter divisions follow the Hebrew Bible in Job 39–41, Ezekiel 20–21, Hosea 11–12 and Jonah 1–2 (verse numbers there differ from English Bibles).
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Pravednik mre, i niko ne mari; i pobožni se ljudi uzimaju, a niko se ne seća da se pred zlo uzima pravednik;
1 PERECE el justo, y no hay quien pare mientes; y los píos son recogidos, y no hay quien entienda que delante de la aflicción es recogido el justo.
2 Dolazi u mir i počiva na postelji svojoj ko god hodi pravim putem.
2 Entrará en la paz; descansarán en sus lechos [todos] los que andan delante de [Dios].
3 A vi sinovi vračarini, rode kurvarski, koji se kurvate, pristupite ovamo.
3 Mas vosotros llegaos acá, hijos de la agorera, generación de adúltero y de fornicaria.
4 Kim se rugate? Na koga razvaljujete usta i plazite jezik? Niste li sinovi prestupnički, seme lažno?
4 ¿De quién os habéis mofado? ¿contra quién ensanchasteis la boca, y alargasteis la lengua? ¿No sois vosotros hijos rebeldes, simiente mentirosa,
5 Koji se upaljujete za lugovima, pod svakim zelenim drvetom, koljete sinove svoje u potocima, pod vrletima kamenim.
5 Que os enfervorizáis con los ídolos debajo de todo árbol umbroso, que sacrificáis los hijos en los valles, debajo de los peñascos?
6 Deo ti je među glatkim kamenjem potočnim; to je, to je tvoj deo; njemu liješ naliv svoj, prinosiš dar; time li ću se umiriti?
6 En las pulimentadas [piedras] del valle está tu parte; ellas, ellas son tu suerte; y á ellas derramaste libación, y ofreciste presente. ¿No me tengo de vengar de estas cosas?
7 Na gori visokoj i uzvišenoj mećeš postelju svoju; i onamo izlaziš da prineseš žrtvu.
7 Sobre el monte alto y empinado pusiste tu cama: allí también subiste á hacer sacrificio.
8 I iza vrata i iza dovrataka mećeš spomen svoj; odstupivši od mene otkrivaš se, i izašavši gore širiš odar svoj, ugovaraš s njima, mila ti je postelja njihova, gde ugledaš mesto.
8 Y tras la puerta y el umbral pusiste tu recuerdo: porque á otro que á mí [te] descubriste, y subiste, y ensanchaste tu cama, é hiciste con ellos alianza: amaste su cama donde quiera que la veías.
9 Ideš k caru s uljem, s mnogim mirisima svojim; šalješ poslanike svoje daleko i ponižuješ se do groba.
9 Y fuiste al rey con ungüento, y multiplicaste tus perfumes, y enviaste tus embajadores lejos, y te abatiste hasta el profundo.
10 Od dalekog puta svog umorna ne kažeš: Zaludu. Nalaziš život ruci svojoj, zato ne sustaješ.
10 En la multitud de tus caminos te cansaste, mas no dijiste: No hay remedio; hallaste la vida de tu mano, por tanto no te arrepentiste.
11 I od koga si se uplašila i koga si se pobojala, te si slagala i nisi se mene opominjala niti si marila? Što ja ćutah odavna, zato li me se ne bojiš?
11 ¿Y de quién te asustaste y temiste, que has faltado á la fe, y no te has acordado de mí, ni te vino al pensamiento? ¿No he yo disimulado desde tiempos antiguos, y nunca me has temido?
12 Ja ću objaviti tvoju pravdu i tvoja dela; ali ti neće pomoći.
12 Yo publicaré tu justicia y tus obras, que no te aprovecharán.
13 Kad staneš vikati, neka te izbave oni koje si sabrala; ali će ih sve vetar odneti, i uzeće ih taština. Ali ko se u me uzda, naslediće zemlju i dobiće svetu goru moju.
13 Cuando clamares, líbrente tus allegados; empero á todos ellos llevará el viento, un soplo los arrebatará; mas el que en mí espera, tendrá la tierra por heredad, y poseerá el monte de mi santidad.
14 I reći će se: Poravnite, poravnite, pripravite put, uklonite smetnje s puta naroda mog.
14 Y dirá: Allanad, allanad; barred el camino, quitad los tropiezos del camino de mi pueblo.
15 Jer ovako govori Visoki i uzvišeni, koji živi u večnosti, kome je ime Sveti: Na visini i u svetinji stanujem i s onim ko je skrušenog srca i smernog duha oživljujući duh smernih i oživljujući srce skrušenih.
15 Porque así dijo el Alto y Sublime, el que habita la eternidad, y cuyo nombre es el Santo: Yo habito en la altura y la santidad, y con el quebrantado y humilde de espíritu, para hacer vivir el espíritu de los humildes, y para vivificar el corazón de los quebrantados.
16 Jer se neću jednako preti niti ću se doveka gneviti, jer bi iščezao preda mnom duh i duše koje sam stvorio.
16 Porque no tengo de contender para siempre, ni para siempre me he de enojar: pues decaería ante mí el espíritu, y las almas que yo he criado.
17 Za bezakonje lakomosti njegove razgnevih se, i udarih ga, sakrih se i razgnevih se, jer odmetnuvši se otide putem srca svog.
17 Por la iniquidad de su codicia me enojé y heríle, escondí [mi rostro] y ensañéme; y fué él rebelde por el camino de su corazón.
18 Vidim puteve njegove, ali ću ga isceliti, vodiću ga i daću opet utehu njemu i njegovima koji tuže.
18 Visto he sus caminos, y le sanaré, y le pastorearé, y daréle consolaciones, á él y á sus enlutados.
19 Ja stvaram plod usnama: mir, mir onome ko je daleko i ko je blizu, veli Gospod, i isceliću ga.
19 Crío fruto de labios: Paz, paz al lejano y al cercano, dijo Jehová; y sanarélo.
20 A bezbožnici su kao more uskolebano, koje se ne može umiriti i voda njegova izmeće nečistoću i blato.
20 Mas los impíos son como la mar en tempestad, que no puede estarse quieta, y sus aguas arrojan cieno y lodo.
21 Nema mira bezbožnicima, veli Bog moj.
21 No hay paz, dijo mi Dios, para los impíos.
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 2 Kings 22:20; 2 Chronicles 34:28; Psalm 12:1; Micah 7:2; Isaiah 42:25
- 2 Revelation 14:13; 2 Corinthians 5:1; Job 3:17; Luke 2:29; 2 Corinthians 5:8
- 3 Matthew 16:4; 1 John 3:10; James 4:4; Hosea 1:2; Revelation 17:1–5
- 4 2 Peter 2:13; Psalm 35:21; Exodus 9:17; Isaiah 1:4; Psalm 22:13
- 5 2 Kings 16:3–4; Isaiah 1:29; Ezekiel 16:20; Jeremiah 7:31; 2 Kings 23:10
- 6 Jeremiah 3:9; Jeremiah 7:18; Habakkuk 2:19; Jeremiah 19:13; Isaiah 66:3
- 7 Ezekiel 16:16; Ezekiel 23:41; Jeremiah 2:20; Ezekiel 16:25; Jeremiah 3:6
- 8 Ezekiel 23:41; Ezekiel 23:2–20; Ezekiel 8:8–12; Ezekiel 16:32; Ezekiel 16:25–28
- 9 Ezekiel 23:16; Isaiah 30:1–6; Ezekiel 23:40; Isaiah 31:1–3; Colossians 2:18
- 10 Jeremiah 2:25; Jeremiah 18:12; Jeremiah 5:3; Isaiah 47:13; 2 Chronicles 28:22–23
- 11 Isaiah 51:12–13; Proverbs 29:25; Psalm 50:21; Jeremiah 3:21; Jeremiah 9:3–5
- 12 Matthew 23:13; Romans 3:10–20; Micah 3:2–4; Isaiah 1:11–15; Jeremiah 7:4–11
- 13 Psalm 37:9; Psalm 37:3; Isaiah 65:25; Isaiah 56:7; Ezekiel 20:40
- 14 Isaiah 62:10; Luke 3:5–6; Isaiah 35:8; Isaiah 40:3; Jeremiah 18:15
- 15 Psalm 34:18; Isaiah 66:1–2; Psalm 138:6; Psalm 147:3; Exodus 15:11
- 16 Micah 7:18; Jeremiah 10:24; Psalm 103:9–16; Psalm 85:5; Hebrews 12:9
- 17 Isaiah 56:11; Colossians 3:5; Jeremiah 6:13; 2 Peter 2:14; Ephesians 5:3–5
- 18 Jeremiah 33:6; Revelation 7:17; Jeremiah 3:22; Hosea 14:4–8; Jeremiah 31:3
- 19 Acts 2:39; Hebrews 13:15; Luke 10:5–6; Acts 10:36; Ephesians 6:19
- 20 Isaiah 3:11; Proverbs 4:16–17; Job 18:5–14; Jude 12; Job 20:11–29
- 21 Isaiah 48:22; Isaiah 3:11; 2 Kings 9:22; Isaiah 59:8; Romans 3:16–17
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
He says, "For behold how the just man perishes, and no man considers it; and righteous men are taken away, and no man layeth it to heart." These things were acted beforehand in Abel, were also previously declared by the prophets, but were accomplished in the Lord's person; and the same [is still true] with regard to us, the body …
So that the Prophet in amazement speaks of this too, Against whom have ye opened your mouth, and against whom have ye let loose your tongue?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
For as a man is said to "perish," according to that which is written, Behold, how the righteous perisheth, and no man layeth it to heart, and this, though the resurrection is looked for; so we look for a resurrection, as it were, of the heavens also.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)