Skip to the text

Jeremiah · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Jeremiah 18 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)

Leer en español
About DK latinica
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Reč koja dođe Jeremiji od Gospoda govoreći:
1 LA palabra que fué á Jeremías de Jehová, diciendo:
2 Ustani, i siđi u kuću lončarevu, i onde ću ti kazati reči svoje.
2 Levántate, y vete á casa del alfarero, y allí te haré oir mis palabras.
3 Tada siđoh u kuću lončarevu, i gle, on rađaše posao na svom kolu.
3 Y descendí á casa del alfarero, y he aquí que él hacía obra sobre la rueda.
4 I pokvari se u ruci lončaru sud koji građaše od kala, pa načini iznova od njega drugi sud, kako beše volja lončaru da načini.
4 Y el vaso que él hacía de barro se quebró en la mano del alfarero; y tornó é hízolo otro vaso, según que al alfarero pareció mejor hacerlo.
5 Tada dođe mi reč Gospodnja govoreći:
5 Entonces fué á mí palabra de Jehová, diciendo:
6 Ne mogu li činiti od vas kao ovaj lončar, dome Izrailjev? Govori Gospod; gle, šta je kao u ruci lončarevoj, to ste vi u mojoj ruci, dome Izrailjev.
6 ¿No podré yo hacer de vosotros como este alfarero, oh casa de Israel, dice Jehová? He aquí que como el barro en la mano del alfarero, así sois vosotros en mi mano, oh casa de Israel.
7 Kad bih rekao za narod i za carstvo da ga istrebim i razorim i zatrem;
7 En un instante hablaré contra gentes y contra reinos, para arrancar, y disipar, y destruir.
8 ako se obrati narod oda zla, za koje bih rekao, i meni će biti žao sa zla koje mišljah da mu učinim.
8 Empero si esas gentes se convirtieren de su maldad, de que habré hablado, yo me arrepentiré del mal que había pensado hacerles.
9 A kad bih rekao za narod i za carstva da ga sazidam i nasadim;
9 Y en un instante hablaré de la gente y del reino, para edificar y para plantar;
10 ako učini šta je zlo preda mnom ne slušajući glas moj, i meni će biti žao dobra koje rekoh da mu učinim.
10 Pero si hiciere lo malo delante de mis ojos, no oyendo mi voz, arrepentiréme del bien que había determinado hacerle.
11 Zato sada reci Judejcima i Jerusalimljanima govoreći: Ovako veli Gospod: Evo spremam na vas zlo, i mislim misli na vas; vratite se, dakle, svaki sa svog puta zlog, i popravite puteve svoje i dela svoja.
11 Ahora pues habla luego á todo hombre de Judá, y á los moradores de Jerusalem, diciendo: Así ha dicho Jehová: He aquí que yo dispongo mal contra vosotros, y trazo contra vosotros designios: conviértase ahora cada uno de su mal camino, y mejorad vuestros caminos y vuestras obras.
12 A oni rekoše: Nema ništa od toga, nego ćemo ići za svojim mislima i činićemo svaki po misli srca svog zlog.
12 Y dijeron: Es por demás: porque en pos de nuestras imaginaciones hemos de ir, y hemos de hacer cada uno el pensamiento de su malvado corazón.
13 Zato ovako govori Gospod: Pitajte po narodima je li ko čuo takvo šta? Grdilo veliko učini devojka Izrailjeva.
13 Por tanto, así dijo Jehová: Preguntad ahora á las gentes, quién tal haya oído. Gran fealdad ha hecho la virgen de Israel.
14 Ostavlja li sneg livanski sa stene moja polja? Ostavljaju li se vode studene, koje teku?
14 ¿Faltará la nieve del Líbano de la piedra del campo? ¿faltarán las aguas frías que corren de lejanas tierras?
15 A narod moj mene zaboravi, kadi taštini, i spotiču se na svojim putevima, na starim stazama, da hode stazama puta neporavnjenog,
15 Porque mi pueblo me ha olvidado, incensando á la vanidad, y hácenles tropezar en sus caminos, en las sendas antiguas, para que caminen por sendas, por camino no hollado;
16 Da bih obratio zemlju njihovu u pustoš, na večnu sramotu, da se čudi ko god prođe preko nje i maše glavom svojom.
16 Para poner su tierra en desolación, y en silbos perpetuos; todo aquel que pasare por ella se maravillará, y meneará su cabeza.
17 Kao ustokom razmetnuću ih pred neprijateljem; leđa a ne lice pokazaću im u nevolji njihovoj.
17 Como viento solano los esparciré delante del enemigo; mostraréles las espaldas, y no el rostro, en el día de su perdición.
18 A oni rekoše: Hodite da smislimo šta Jeremiji, jer neće nestati zakona svešteniku ni saveta mudracu ni reči proroku; hodite, ubijmo ga jezikom i ne pazimo na reči njegove.
18 Y dijeron: Venid, y tracemos maquinaciones contra Jeremías; porque la ley no faltará del sacerdote, ni consejo del sabio, ni palabra del profeta. Venid é hirámoslo de lengua, y no miremos á todas sus palabras.
19 Pazi na me, Gospode, i čuj glas mojih protivnika.
19 Oh Jehová, mira por mí, y oye la voz de los que contienden conmigo.
20 Eda li će se zlo vratiti za dobro, kad mi kopaju jamu? Opomeni se da sam stajao pred Tobom govoreći za njihovo dobro, da bih odvratio gnev Tvoj od njih.
20 ¿Dase mal por bien, para que hayan cavado hoyo á mi alma? Acuérdate que me puse delante de ti para hablar bien por ellos, para apartar de ellos tu ira.
21 Zato predaj sinove njihove gladi i učini da izginu od mača, i žene njihove da budu sirote i udove, i muževi njihovi da se pogube, mladiće njihove da pobije mač u boju.
21 Por tanto, entrega sus hijos á hambre, y hazlos derramar por medio de la espada; y queden sus mujeres sin hijos, y viudas; y sus maridos sean puestos á muerte, y sus jóvenes heridos á cuchillo en la guerra.
22 Neka se čuje vika iz kuća njihovih, kad dovedeš na njih vojsku iznenada; jer iskopaše jamu da me uhvate, i zamke namestiše nogama mojim.
22 Oigase clamor de sus casas, cuando trajeres sobre ellos ejército de repente: porque cavaron hoyo para prenderme, y á mis pies han escondido lazos.
23 A Ti, Gospode, znaš sve što su naumili meni da me ubiju, nemoj im oprostiti bezakonja ni greh njihov izbrisati ispred sebe; nego neka popadaju pred Tobom, u gnevu svom radi suprot njima.
23 Mas tú, oh Jehová, conoces todo su consejo contra mí para muerte; no perdones su maldad, ni borres su pecado de delante de tu rostro: y tropiecen delante de ti; haz [así] con ellos en el tiempo de tu furor.
Cross references (21)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 2 Hebrews 1:1; Acts 9:6; Jeremiah 23:22; Jeremiah 19:1–2; Ezekiel 4:1–5
  2. 3 John 15:14; Jonah 1:3; Acts 26:19
  3. 4 Romans 9:20–23; Jeremiah 18:6; Isaiah 45:9
  4. 6 Isaiah 64:8; Romans 9:20–21; Jeremiah 18:4; Isaiah 45:9; Matthew 20:15
  5. 7 Jeremiah 1:10; Jeremiah 12:14–17; Jeremiah 45:4; Jonah 3:4; Amos 9:8
  6. 8 Ezekiel 18:21; Jeremiah 26:13; Jonah 3:9–10; Hosea 11:8; Jeremiah 26:3
  7. 9 Jeremiah 31:28; Amos 9:11–15; Jeremiah 1:10; Jeremiah 11:17; Jeremiah 30:18
  8. 10 1 Samuel 2:30; Ezekiel 33:18; 1 Samuel 13:13; Ezekiel 18:24; 1 Samuel 15:11
  9. 11 2 Kings 17:13; Isaiah 55:6–7; Jeremiah 35:15; Jeremiah 7:3; Isaiah 1:16–19
  10. 12 Jeremiah 2:25; Jeremiah 16:12; Jeremiah 7:24; Deuteronomy 29:19; Isaiah 57:10
  11. 13 Jeremiah 5:30; Isaiah 66:8; Jeremiah 23:14; Hosea 6:10; Jeremiah 2:10–13
  12. 14 John 6:68
  13. 15 Jeremiah 6:16; Jeremiah 2:32; Isaiah 57:14; Hosea 11:2; Malachi 2:8
  14. 16 Psalm 22:7; Jeremiah 25:9; Jeremiah 19:8; Micah 6:16; Jeremiah 50:13
  15. 17 Jeremiah 13:24; Jeremiah 2:27; Hosea 13:15; Job 27:21; Psalm 48:7
  16. 18 Psalm 52:2; Jeremiah 11:19; Malachi 2:7; Jeremiah 18:11; Jeremiah 13:13–14
  17. 19 Nehemiah 6:9; Psalm 55:16–17; Micah 7:8; Psalm 109:28; Jeremiah 20:12
  18. 20 Psalm 35:7; Psalm 57:6; Psalm 106:23; Psalm 35:12; 1 Samuel 24:17–19
  19. 21 Psalm 109:9–20; Deuteronomy 32:25; Jeremiah 9:21; Jeremiah 16:3–4; Amos 4:10
  20. 22 Jeremiah 6:26; Psalm 140:5; Zephaniah 1:10–11; Jeremiah 25:34–36; Isaiah 10:30
  21. 23 Psalm 35:4; Psalm 69:22–28; Psalm 109:14–15; Isaiah 2:9; Nehemiah 4:4–5

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Commentary 18:1 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XVI)

    ) power, of the same lump to make one vessel unto honor, and another unto dishonor?" Here it is not to do away with free-will that he says this, but to show, up to what point we ought to obey God.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Quotes verse 18:7–10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXIV)

    … what instant I shall speak concerning a nation and kingdom to build and to plant it; and if they do evil in my sight, that they obey not my voice, I also will repent of the good, which I said I would do unto them." For the same custom do I observe with respect to the good things as well, …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)