Skip to the text

Jeremiah · Clementine Vulgate

Jeremiah 18 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, dicens:
1 LA palabra que fué á Jeremías de Jehová, diciendo:
2 Surge, et descende in domum figuli, et ibi audies verba mea.
2 Levántate, y vete á casa del alfarero, y allí te haré oir mis palabras.
3 Et descendi in domum figuli, et ecce ipse faciebat opus super rotam.
3 Y descendí á casa del alfarero, y he aquí que él hacía obra sobre la rueda.
4 Et dissipatum est vas quod ipse faciebat e luto manibus suis: conversusque fecit illud vas alterum, sicut placuerat in oculis ejus ut faceret.
4 Y el vaso que él hacía de barro se quebró en la mano del alfarero; y tornó é hízolo otro vaso, según que al alfarero pareció mejor hacerlo.
5 Et factum est verbum Domini ad me, dicens:
5 Entonces fué á mí palabra de Jehová, diciendo:
6 [Numquid sicut figulus iste, non potero vobis facere, domus Israël? ait Dominus: ecce sicut lutum in manu figuli, sic vos in manu mea, domus Israël.
6 ¿No podré yo hacer de vosotros como este alfarero, oh casa de Israel, dice Jehová? He aquí que como el barro en la mano del alfarero, así sois vosotros en mi mano, oh casa de Israel.
7 Repente loquar adversum gentem et adversus regnum, ut eradicem, et destruam, et disperdam illud:
7 En un instante hablaré contra gentes y contra reinos, para arrancar, y disipar, y destruir.
8 si pœnitentiam egerit gens illa a malo suo quod locutus sum adversus eam, agam et ego pœnitentiam super malo quod cogitavi ut facerem ei.
8 Empero si esas gentes se convirtieren de su maldad, de que habré hablado, yo me arrepentiré del mal que había pensado hacerles.
9 Et subito loquar de gente et de regno, ut ædificem et plantem illud.
9 Y en un instante hablaré de la gente y del reino, para edificar y para plantar;
10 Si fecerit malum in oculis meis, ut non audiat vocem meam, pœnitentiam agam super bono quod locutus sum ut facerem ei.
10 Pero si hiciere lo malo delante de mis ojos, no oyendo mi voz, arrepentiréme del bien que había determinado hacerle.
11 Nunc ergo dic viro Juda, et habitatoribus Jerusalem, dicens: Hæc dicit Dominus: Ecce ego fingo contra vos malum, et cogito contra vos cogitationem: revertatur unusquisque a via sua mala, et dirigite vias vestras et studia vestra.
11 Ahora pues habla luego á todo hombre de Judá, y á los moradores de Jerusalem, diciendo: Así ha dicho Jehová: He aquí que yo dispongo mal contra vosotros, y trazo contra vosotros designios: conviértase ahora cada uno de su mal camino, y mejorad vuestros caminos y vuestras obras.
12 Qui dixerunt: Desperavimus: post cogitationes enim nostras ibimus, et unusquisque pravitatem cordis sui mali faciemus.
12 Y dijeron: Es por demás: porque en pos de nuestras imaginaciones hemos de ir, y hemos de hacer cada uno el pensamiento de su malvado corazón.
13 Ideo hæc dicit Dominus: Interrogate gentes: Quis audivit talia horribilia, quæ fecit nimis virgo Israël?
13 Por tanto, así dijo Jehová: Preguntad ahora á las gentes, quién tal haya oído. Gran fealdad ha hecho la virgen de Israel.
14 Numquid deficiet de petra agri nix Libani? aut evelli possunt aquæ erumpentes frigidæ, et defluentes?
14 ¿Faltará la nieve del Líbano de la piedra del campo? ¿faltarán las aguas frías que corren de lejanas tierras?
15 Quia oblitus est mei populus meus, frustra libantes, et impingentes in viis suis, in semitis sæculi, ut ambularent per eas in itinere non trito,
15 Porque mi pueblo me ha olvidado, incensando á la vanidad, y hácenles tropezar en sus caminos, en las sendas antiguas, para que caminen por sendas, por camino no hollado;
16 ut fieret terra eorum in desolationem, et in sibilum sempiternum: omnis qui præterierit per eam obstupescet, et movebit caput suum.
16 Para poner su tierra en desolación, y en silbos perpetuos; todo aquel que pasare por ella se maravillará, y meneará su cabeza.
17 Sicut ventus urens dispergam eos coram inimico: dorsum, et non faciem, ostendam eis in die perditionis eorum.]
17 Como viento solano los esparciré delante del enemigo; mostraréles las espaldas, y no el rostro, en el día de su perdición.
18 Et dixerunt: [Venite, et cogitemus contra Jeremiam cogitationes: non enim peribit lex a sacerdote, neque consilium a sapiente, nec sermo a propheta: venite, et percutiamus eum lingua, et non attendamus ad universos sermones ejus.]
18 Y dijeron: Venid, y tracemos maquinaciones contra Jeremías; porque la ley no faltará del sacerdote, ni consejo del sabio, ni palabra del profeta. Venid é hirámoslo de lengua, y no miremos á todas sus palabras.
19 [Attende, Domine, ad me, et audi vocem adversariorum meorum.
19 Oh Jehová, mira por mí, y oye la voz de los que contienden conmigo.
20 Numquid redditur pro bono malum, quia foderunt foveam animæ meæ? Recordare quod steterim in conspectu tuo ut loquerer pro eis bonum, et averterem indignationem tuam ab eis.
20 ¿Dase mal por bien, para que hayan cavado hoyo á mi alma? Acuérdate que me puse delante de ti para hablar bien por ellos, para apartar de ellos tu ira.
21 Propterea da filios eorum in famem, et deduc eos in manus gladii: fiant uxores eorum absque liberis, et viduæ: et viri earum interficiantur morte: juvenes eorum confodiantur gladio in prælio:
21 Por tanto, entrega sus hijos á hambre, y hazlos derramar por medio de la espada; y queden sus mujeres sin hijos, y viudas; y sus maridos sean puestos á muerte, y sus jóvenes heridos á cuchillo en la guerra.
22 audiatur clamor de domibus eorum: adduces enim super eos latronem repente, quia foderunt foveam ut caperent me, et laqueos absconderunt pedibus meis.
22 Oigase clamor de sus casas, cuando trajeres sobre ellos ejército de repente: porque cavaron hoyo para prenderme, y á mis pies han escondido lazos.
23 Tu autem, Domine, scis omne consilium eorum adversum me in mortem: ne propitieris iniquitati eorum, et peccatum eorum a facie tua non deleatur: fiant corruentes in conspectu tuo; in tempore furoris tui abutere eis.]
23 Mas tú, oh Jehová, conoces todo su consejo contra mí para muerte; no perdones su maldad, ni borres su pecado de delante de tu rostro: y tropiecen delante de ti; haz [así] con ellos en el tiempo de tu furor.
Cross references (21)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 2 Hebrews 1:1; Acts 9:6; Jeremiah 23:22; Jeremiah 19:1–2; Ezekiel 4:1–5
  2. 3 John 15:14; Jonah 1:3; Acts 26:19
  3. 4 Romans 9:20–23; Jeremiah 18:6; Isaiah 45:9
  4. 6 Isaiah 64:8; Romans 9:20–21; Jeremiah 18:4; Isaiah 45:9; Matthew 20:15
  5. 7 Jeremiah 1:10; Jeremiah 12:14–17; Jeremiah 45:4; Jonah 3:4; Amos 9:8
  6. 8 Ezekiel 18:21; Jeremiah 26:13; Jonah 3:9–10; Hosea 11:8; Jeremiah 26:3
  7. 9 Jeremiah 31:28; Amos 9:11–15; Jeremiah 1:10; Jeremiah 11:17; Jeremiah 30:18
  8. 10 1 Samuel 2:30; Ezekiel 33:18; 1 Samuel 13:13; Ezekiel 18:24; 1 Samuel 15:11
  9. 11 2 Kings 17:13; Isaiah 55:6–7; Jeremiah 35:15; Jeremiah 7:3; Isaiah 1:16–19
  10. 12 Jeremiah 2:25; Jeremiah 16:12; Jeremiah 7:24; Deuteronomy 29:19; Isaiah 57:10
  11. 13 Jeremiah 5:30; Isaiah 66:8; Jeremiah 23:14; Hosea 6:10; Jeremiah 2:10–13
  12. 14 John 6:68
  13. 15 Jeremiah 6:16; Jeremiah 2:32; Isaiah 57:14; Hosea 11:2; Malachi 2:8
  14. 16 Psalm 22:7; Jeremiah 25:9; Jeremiah 19:8; Micah 6:16; Jeremiah 50:13
  15. 17 Jeremiah 13:24; Jeremiah 2:27; Hosea 13:15; Job 27:21; Psalm 48:7
  16. 18 Psalm 52:2; Jeremiah 11:19; Malachi 2:7; Jeremiah 18:11; Jeremiah 13:13–14
  17. 19 Nehemiah 6:9; Psalm 55:16–17; Micah 7:8; Psalm 109:28; Jeremiah 20:12
  18. 20 Psalm 35:7; Psalm 57:6; Psalm 106:23; Psalm 35:12; 1 Samuel 24:17–19
  19. 21 Psalm 109:9–20; Deuteronomy 32:25; Jeremiah 9:21; Jeremiah 16:3–4; Amos 4:10
  20. 22 Jeremiah 6:26; Psalm 140:5; Zephaniah 1:10–11; Jeremiah 25:34–36; Isaiah 10:30
  21. 23 Psalm 35:4; Psalm 69:22–28; Psalm 109:14–15; Isaiah 2:9; Nehemiah 4:4–5

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Commentary 18:1 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XVI)

    ) power, of the same lump to make one vessel unto honor, and another unto dishonor?" Here it is not to do away with free-will that he says this, but to show, up to what point we ought to obey God.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Quotes verse 18:7–10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXIV)

    … what instant I shall speak concerning a nation and kingdom to build and to plant it; and if they do evil in my sight, that they obey not my voice, I also will repent of the good, which I said I would do unto them." For the same custom do I observe with respect to the good things as well, …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)