Matthew · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Matthew 19 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- eBible.org's Latin-script edition, ekavian pronunciation (e.g. svet, greh).
- No deuterocanonical books.
- Chapter divisions follow the Hebrew Bible in Job 39–41, Ezekiel 20–21, Hosea 11–12 and Jonah 1–2 (verse numbers there differ from English Bibles).
DK latinica Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Latin script)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 I kad svrši Isus reči ove, otide iz Galileje, i dođe u okoline judejske preko Jordana.
1 Y ACONTECIÓ que acabando Jesús estas palabras, se pasó de Galilea, y vino á los términos de Judea, pasado el Jordán.
2 I za Njim idoše ljudi mnogi i isceli ih onde.
2 Y le siguieron muchas gentes, y los sanó allí.
3 I pristupiše k Njemu fariseji da Ga kušaju, i rekoše Mu: Može li čovek pustiti ženu svoju za svaku krivicu?
3 Entonces se llegaron á él los Fariseos, tentándole, y diciéndole: ¿Es lícito al hombre repudiar á su mujer por cualquiera causa?
4 A On odgovarajući reče im: Niste li čitali da je Onaj koji je u početku stvorio čoveka muža i ženu stvorio ih?
4 Y él respondiendo, les dijo: ¿No habéis leído que el que [los] hizo al principio, macho y hembra los hizo,
5 I reče: Zato ostaviće čovek oca svog i mater, i prilepiće se k ženi svojoj, i biće dvoje jedno telo.
5 Y dijo: Por tanto, el hombre dejará padre y madre, y se unirá á su mujer, y serán dos en una carne?
6 Tako nisu više dvoje, nego jedno telo; a šta je Bog sastavio čovek da ne rastavlja.
6 Así que, no son ya más dos, sino una carne: por tanto, lo que Dios juntó, no [lo] aparte el hombre.
7 Rekoše Mu: Zašto dakle Mojsije zapoveda da se da knjiga raspusna, i da se pusti?
7 Dícenle: ¿Por qué, pues, Moisés mandó dar carta de divorcio, y repudiarla?
8 Reče im: Mojsije je vama dopustio po tvrđi vašeg srca puštati svoje žene; a iz početka nije bilo tako.
8 Díceles: Por la dureza de vuestro corazón Moisés os permitió repudiar á vuestras mujeres: mas al principio no fué así.
9 Nego ja vama kažem: Ako ko pusti svoju ženu, osim za kurvarstvo, i oženi se drugom, čini preljubu; i koji uzme puštenicu čini preljubu.
9 Y yo os digo que cualquiera que repudiare á su mujer, si no fuere por causa de fornicación, y se casare con otra, adultera: y el que se casare con la repudiada, adultera.
10 Rekoše Mu učenici Njegovi: Ako je tako čoveku sa ženom, nije se dobro ženiti.
10 Dícenle sus discípulos: Si así es la condición del hombre con su mujer, no conviene casarse.
11 A On reče im: Ne mogu svi primiti te reči do oni kojima je dano.
11 Entonces él les dijo: No todos reciben esta palabra, sino aquellos á quienes es dado.
12 Jer ima uškopljenika koji su se tako rodili iz utrobe materine; a ima uškopljenika koje su ljudi uškopili; a ima uškopljenika koji su sami sebe uškopili carstva radi nebeskog. Ko može primiti neka primi.
12 Porque hay eunucos que nacieron así del vientre de su madre; y hay eunucos, que son hechos eunucos por los hombres; y hay eunucos que se hicieron á sí mismos eunucos por causa del reino de los cielos; el que pueda ser capaz de eso, séalo.
13 Tada privedoše k Njemu decu da metne ruke na njih, i da se pomoli Bogu; a učenici zabranjivahu im.
13 Entonces le fueron presentados unos niños, para que pusiese las manos sobre ellos, y orase; y los discípulos les riñeron.
14 A Isus reče: Ostavite decu i ne zabranjujte im dolaziti k meni; jer je takvih carstvo nebesko.
14 Y Jesús dijo: Dejad á los niños, y no les impidáis de venir á mí; porque de los tales es el reino de los cielos.
15 I metnuvši na njih ruke otide odande.
15 Y habiendo puesto sobre ellos las manos, se partió de allí.
16 I gle, neko pristupivši reče Mu: Učitelju blagi! Kakvo ću dobro da učinim da imam život večni?
16 Y he aquí, uno llegándose le dijo: Maestro bueno, ¿qué bien haré para tener la vida eterna?
17 A On reče mu: Što me zoveš blagim? Niko nije blag osim jednog Boga. A ako želiš ući u život, drži zapovesti.
17 Y él le dijo: ¿Por qué me llamas bueno? Ninguno [es] bueno sino uno, [es á saber], Dios: y si quieres entrar en la vida, guarda los mandamientos.
18 Reče Mu: Koje? A Isus reče: Da ne ubiješ; ne činiš preljube; ne ukradeš; ne svedočiš lažno;
18 Dícele: ¿Cuáles? Y Jesús dijo: No matarás: No adulterarás: No hurtarás: No dirás falso testimonio:
19 poštuj oca i mater; i ljubi bližnjeg svog kao samog sebe.
19 Honra á tu padre y á tu madre: y, Amarás á tu prójimo como á ti mismo.
20 Reče Mu mladić: Sve sam ovo sačuvao od mladosti svoje; šta mi još treba?
20 Dícele el mancebo: Todo esto guardé desde mi juventud: ¿qué más me falta?
21 Reče mu Isus: Ako hoćeš savršen da budeš, idi i prodaj sve što imaš i podaj siromasima; i imaćeš blago na nebu; pa hajde za mnom.
21 Dícele Jesús: Si quieres ser perfecto, anda, vende lo que tienes, y da[lo] á los pobres, y tendrás tesoro en el cielo; y ven, sígueme.
22 A kad ču mladić reč, otide žalostan; jer beše vrlo bogat.
22 Y oyendo el mancebo esta palabra, se fué triste, porque tenía muchas posesiones.
23 A Isus reče učenicima svojim: Zaista vam kažem da je teško bogatome ući u carstvo nebesko.
23 Entonces Jesús dijo á sus discípulos: De cierto os digo, que un rico difícilmente entrará en el reino de los cielos.
24 I još vam kažem: Lakše je kamili proći kroz iglene uši nego li bogatome ući u carstvo Božije.
24 Mas os digo, que más liviano trabajo es pasar un camello por el ojo de una aguja, que entrar un rico en el reino de Dios.
25 A kad to čuše učenici, divljahu se vrlo govoreći: Ko se dakle može spasiti?
25 Mas sus discípulos, oyendo [estas cosas], se espantaron en gran manera, diciendo: ¿Quién pues podrá ser salvo?
26 A Isus pogledavši na njih reče im: Ljudima je ovo nemoguće, a Bogu je sve moguće.
26 Y mirándo[los] Jesús, les dijo: Para con los hombres imposible es esto; mas para con Dios todo es posible.
27 Tada odgovori Petar i reče Mu: Eto mi smo ostavili sve i za Tobom idemo; šta će dakle biti nama?
27 Entonces respondiendo Pedro, le dijo: He aquí, nosotros hemos dejado todo, y te hemos seguido: ¿qué pues tendremos?
28 A Isus reče im: Zaista vam kažem da ćete vi koji idete za mnom, u drugom rođenju, kad sede Sin čovečiji na prestolu slave svoje, sešćete i vi na dvanaest prestola i suditi nad dvanaest kolena Izrailjevih.
28 Y Jesús les dijo: De cierto os digo, que vosotros que me habéis seguido, en la regeneración, cuando se sentará el Hijo del hombre en el trono de su gloria, vosotros también os sentaréis sobre doce tronos, para juzgar á las doce tribus de Israel.
29 I svaki, koji ostavi kuće, ili braću, ili sestre, ili oca, ili mater, ili ženu, ili decu, ili zemlju, imena mog radi, primiće sto puta onoliko, i dobiće život večni.
29 Y cualquiera que dejare casas, ó hermanos, ó hermanas, ó padre, ó madre, ó mujer, ó hijos, ó tierras, por mi nombre, recibirá cien veces tanto, y heredará la vida eterna.
30 Ali će mnogi prvi biti poslednji i poslednji prvi.
30 Mas muchos primeros serán postreros, y postreros primeros.
Cross references (30)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 John 10:40; Matthew 19:1–9; Mark 10:1–12; Matthew 7:28
- 2 Matthew 12:15; Matthew 15:30–31; Matthew 9:35–36; Matthew 4:23–25; Mark 6:55–56
- 3 Mark 10:2; Hebrews 3:9; Luke 11:53–54; Mark 12:15; Matthew 5:31–32
- 4 Genesis 2:23; Genesis 1:27; Genesis 5:2; Luke 10:26; Malachi 2:15
- 5 Genesis 2:21–24; 1 Corinthians 7:4; 1 Corinthians 7:2; Ephesians 5:31; Mark 10:5–9
- 6 Mark 10:9; Hebrews 13:4; Romans 7:2; 1 Corinthians 7:10–14; Ephesians 5:28
- 7 Deuteronomy 24:1–4; Matthew 5:31; Mark 10:4; Malachi 2:16; Matthew 1:19
- 8 Malachi 2:13–14; Genesis 2:24; Zechariah 7:12; Jeremiah 6:16; Mark 10:5
- 9 Matthew 5:32; Luke 16:18; 1 Corinthians 7:39; 1 Corinthians 7:10–13; Mark 10:11–12
- 10 1 Corinthians 7:32–35; 1 Corinthians 7:8; Proverbs 19:13–14; 1 Corinthians 7:1–2; Proverbs 21:9
- 11 1 Corinthians 7:17; Matthew 13:11; 1 Corinthians 7:2; 1 Corinthians 7:35; 1 Corinthians 7:7–9
- 12 1 Corinthians 7:32–38; 1 Corinthians 9:5; Isaiah 56:3–4; Isaiah 39:7; 1 Corinthians 9:15
- 13 Mark 10:13–16; Luke 18:15–17; Matthew 18:2–5; Acts 2:39; 1 Corinthians 7:14
- 14 Matthew 18:3; Luke 18:16–17; 1 Corinthians 14:20; Mark 10:14; Matthew 11:25
- 15 Mark 10:16; 1 Corinthians 7:14; Isaiah 40:11; 2 Timothy 3:15
- 16 Mark 10:17–30; John 3:15; Luke 18:18–30; Jude 21; Matthew 25:46
- 17 Leviticus 18:5; Galatians 3:11–13; Luke 10:26–28; Romans 10:5; 1 Samuel 2:2
- 18 Deuteronomy 5:16–21; Exodus 20:12–17; Mark 10:19; Luke 18:20; James 2:10–11
- 19 Leviticus 19:18; Exodus 20:12; Matthew 22:39; Deuteronomy 5:16; Ephesians 6:1–2
- 20 Galatians 3:24; Mark 10:20–21; Philippians 3:6; Luke 18:11–12; Luke 18:21–22
- 21 Mark 10:21; Luke 18:22; Luke 12:33; Acts 2:45; Luke 14:33
- 22 Ezekiel 33:31; Matthew 6:24; Matthew 13:22; Ephesians 5:5; Mark 10:22
- 23 1 Timothy 6:9–10; Matthew 13:22; Mark 10:23; Luke 18:24; James 5:1–4
- 24 John 5:44; Luke 18:25; Mark 10:24–25; Jeremiah 13:23; Matthew 19:26
- 25 Romans 10:13; Matthew 24:22; Mark 13:20; Luke 13:23–24; Romans 11:5–7
- 26 Jeremiah 32:27; Luke 1:37; Job 42:2; Mark 10:27; Luke 18:27
- 27 Philippians 3:8; Luke 18:28; Luke 5:11; Mark 1:17–20; Luke 15:29
- 28 Luke 22:28–30; 1 Corinthians 6:2–3; Matthew 25:31; Revelation 20:4; Isaiah 65:17
- 29 Luke 18:29–30; Mark 10:29–30; Philippians 3:8; Luke 14:26; Matthew 16:25
- 30 Matthew 20:16; Luke 13:30; Mark 10:31; Matthew 21:31–32; Luke 18:13–14
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
We heard in the Gospel that the Lord, rejoicing greatly in Spirit, said unto God the Father, "I confess to Thee, O Father, Lord of heaven and earth, because Thou hast hid these things from the wise and prudent, and hast revealed them unto babes. Even so, Father: for so it seemed good in Thy sight.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
Having constantly left Judæa on account of the envy of those men, now He frequents it from this time forth, because the passion was to be nigh at hand; He goeth not up, however, unto Jerusalem for a while, but "into the coasts of Judæa." "And," when He was come, "great multitudes followed Him, and He healed them."
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… her that is divorced from another husband, committeth adultery." And, "There are some who have been made eunuchs of men, and some who were born eunuchs, and some who have made themselves eunuchs for the kingdom of heaven's sake; but all cannot receive this saying." So that all who, by human law, are twice married, are in the eye of …
For this reason did the Lord declare that the first should in truth be last, and the last first. And the prophet, too, indicates the same, saying, "instead of fathers, children have been born unto thee." For the Lord, having been born "the First-begotten of the dead," and receiving into His bosom the ancient fathers, has regenerated them into the …
… how he may please the Lord; but he that is married careth for the things that are of the world, how he may please his wife." I should, therefore, have listened more attentively to these words, and, being severed "for the kingdom of heaven's sake," I would with greater happiness have expected Thy embraces.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)