Skip to the text

Ezekiel · Clementine Vulgate

Ezekiel 34 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens:
1 Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:
2 Fili hominis, propheta de pastoribus Israël: propheta, et dices pastoribus: [Hæc dicit Dominus Deus: Væ pastoribus Israël, qui pascebant semetipsos ! nonne greges a pastoribus pascuntur?
2 Hijo del hombre, profetiza contra los pastores de Israel; profetiza, y diles á los pastores: Así ha dicho el Señor Jehová: ¡Ay de los pastores de Israel, que se apacientan á sí mismos! ¿No apacientan los pastores los rebaños?
3 Lac comedebatis, et lanis operiebamini, et quod crassum erat occidebatis: gregem autem meum non pascebatis.
3 Coméis la leche, y os vestís de la lana: la gruesa degolláis, no apacentáis las ovejas.
4 Quod infirmum fuit non consolidastis, et quod ægrotum non sanastis: quod confractum est non alligastis, et quod abjectum est non reduxistis, et quod perierat non quæsistis: sed cum austeritate imperabatis eis, et cum potentia.
4 No corroborasteis las flacas, ni curasteis la enferma: no ligasteis la perniquebrada, ni tornasteis la amontada, ni buscasteis la perdida; sino que os habéis enseñoreado de ellas con dureza y con violencia;
5 Et dispersæ sunt oves meæ, eo quod non esset pastor: et factæ sunt in devorationem omnium bestiarum agri, et dispersæ sunt.
5 Y están derramadas por falta de pastor; y fueron para ser comidas de toda bestia del campo, y fueron esparcidas.
6 Erraverunt greges mei in cunctis montibus, et in universo colle excelso: et super omnem faciem terræ dispersi sunt greges mei, et non erat qui requireret: non erat, inquam, qui requireret.
6 Y anduvieron perdidas mis ovejas por todos los montes, y en todo collado alto: y en toda la haz de la tierra fueron derramadas mis ovejas, y no hubo quien buscase, ni quien requiriese.
7 Propterea, pastores, audite verbum Domini.
7 Por tanto, pastores, oid palabra de Jehová:
8 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia pro eo quod facti sunt greges mei in rapinam, et oves meæ in devorationem omnium bestiarum agri, eo quod non esset pastor: neque enim quæsierunt pastores mei gregem meum, sed pascebant pastores semetipsos, et greges meos non pascebant:
8 Vivo yo, ha dicho el Señor Jehová, que por cuanto mi rebaño fué para ser robado, y mis ovejas fueron para ser comidas de toda bestia del campo, sin pastor; ni mis pastores buscaron mis ovejas, sino que los pastores se apacentaron á sí mismos, y no apacentaron mis ovejas;
9 propterea, pastores, audite verbum Domini.
9 Por tanto, oh pastores, oid palabra de Jehová:
10 Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego ipse super pastores: requiram gregem meum de manu eorum, et cessare faciam eos, ut ultra non pascant gregem, nec pascant amplius pastores semetipsos: et liberabo gregem meum de ore eorum, et non erit ultra eis in escam.]
10 Así ha dicho el Señor Jehová: He aquí, yo á los pastores; y requeriré mis ovejas de su mano, y haréles dejar de apacentar las ovejas: ni los pastores se apacentarán más á sí mismos; pues yo libraré mis ovejas de sus bocas, y no les serán más por comida.
11 [Quia hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego ipse requiram oves meas, et visitabo eas.
11 Porque así ha dicho el Señor Jehová: He aquí, yo, yo requeriré mis ovejas, y las reconoceré.
12 Sicut visitat pastor gregem suum, in die quando fuerit in medio ovium suarum dissipatarum, sic visitabo oves meas, et liberabo eas de omnibus locis in quibus dispersæ fuerant in die nubis et caliginis.
12 Como reconoce su rebaño el pastor el día que está en medio de sus ovejas esparcidas, así reconoceré mis ovejas, y las libraré de todos los lugares en que fueron esparcidas el día del nublado y de la oscuridad.
13 Et educam eas de populis, et congregabo eas de terris, et inducam eas in terram suam, et pascam eas in montibus Israël, in rivis, et in cunctis sedibus terræ.
13 Y yo las sacaré de los pueblos, y las juntaré de las tierras: y las meteré en su tierra, y las apacentaré en los montes de Israel por las riberas, y en todas las habitaciones del país.
14 In pascuis uberrimis pascam eas, et in montibus excelsis Israël erunt pascua earum: ibi requiescent in herbis virentibus, et in pascuis pinguibus pascentur super montes Israël.
14 En buenos pastos las apacentaré, y en los altos montes de Israel será su majada: allí dormirán en buena majada, y en pastos gruesos serán apacentadas sobre los montes de Israel.
15 Ego pascam oves meas, et ego eas accubare faciam, dicit Dominus Deus.
15 Yo apacentaré mis ovejas, y yo les haré tener majada, dice el Señor Jehová.
16 Quod perierat requiram, et quod abjectum erat reducam, et quod confractum fuerat alligabo, et quod infirmum fuerat consolidabo, et quod pingue et forte custodiam: et pascam illas in judicio.
16 Yo buscaré la perdida, y tornaré la amontada, y ligaré la perniquebrada, y corroboraré la enferma: mas á la gruesa y á la fuerte destruiré. Yo las apacentaré en juicio.
17 Vos autem, greges mei, hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego judico inter pecus et pecus, arietum et hircorum.
17 Mas vosotras, ovejas mías, así ha dicho el Señor Jehová: He aquí yo juzgo entre oveja y oveja, entre carneros y machos cabríos.
18 Nonne satis vobis erat pascua bona depasci? insuper et reliquias pascuarum vestrarum conculcastis pedibus vestris: et cum purissimam aquam biberetis, reliquam pedibus vestris turbabatis:
18 ¿Os es poco que comáis los buenos pastos, sino que holléis con vuestros pies lo que de vuestros pastos queda; y que bebiendo las aguas sentadas, holléis además con vuestros pies las que quedan?
19 et oves meæ his quæ conculcata pedibus vestris fuerant, pascebantur: et quæ pedes vestri turbaverant, hæc bibebant.
19 Y mis ovejas comen lo hollado de vuestros pies, y beben lo que con vuestros pies habéis hollado.
20 Propterea hæc dicit Dominus Deus ad vos: Ecce ego ipse judico inter pecus pingue et macilentum:
20 Por tanto, así les dice el Señor Jehová: He aquí, yo, yo juzgaré entre la oveja gruesa y la oveja flaca,
21 pro eo quod lateribus et humeris impingebatis, et cornibus vestris ventilabatis omnia infirma pecora, donec dispergerentur foras,
21 Por cuanto rempujasteis con el lado y con el hombro, y acorneasteis con vuestros cuernos á todas las flacas, hasta que las esparcisteis fuera.
22 salvabo gregem meum, et non erit ultra in rapinam, et judicabo inter pecus et pecus.]
22 Yo salvaré á mis ovejas, y nunca más serán en rapiña; y juzgaré entre oveja y oveja.
23 [Et suscitabo super eas pastorem unum qui pascat eas, servum meum David: ipse pascet eas, et ipse erit eis in pastorem.
23 Y despertaré sobre ellas un pastor, y él las apacentará; á mi siervo David: él las apacentará, y él les será por pastor.
24 Ego autem Dominus ero eis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum: ego Dominus locutus sum.
24 Yo Jehová les seré por Dios, y mi siervo David príncipe en medio de ellos. Yo Jehová he hablado.
25 Et faciam cum eis pactum pacis, et cessare faciam bestias pessimas de terra: et qui habitant in deserto, securi dormient in saltibus.
25 Y estableceré con ellos pacto de paz, y haré cesar de la tierra las malas bestias; y habitarán en el desierto seguramente, y dormirán en los bosques.
26 Et ponam eos in circuitu collis mei benedictionem, et deducam imbrem in tempore suo: pluviæ benedictionis erunt.
26 Y daré á ellas, y á los alrededores de mi collado, bendición; y haré descender la lluvia en su tiempo, lluvias de bendición serán.
27 Et dabit lignum agri fructum suum, et terra dabit germen suum, et erunt in terra sua absque timore: et scient quia ego Dominus, cum contrivero catenas jugi eorum, et eruero eos de manu imperantium sibi.
27 Y el árbol del campo dará su fruto, y la tierra dará su fruto, y estarán sobre su tierra seguramente; y sabrán que yo soy Jehová, cuando quebrare las coyundas de su yugo, y los librare de mano de los que se sirven de ellos.
28 Et non erunt ultra in rapinam in gentibus, neque bestiæ terræ devorabunt eos: sed habitabunt confidenter absque ullo terrore.
28 Y no serán más presa de las gentes, ni las bestias de la tierra las devorarán; sino que habitarán seguramente, y no habrá quien espante;
29 Et suscitabo eis germen nominatum, et non erunt ultra imminuti fame in terra, neque portabunt ultra opprobrium gentium.
29 Y despertaréles una planta por nombre, y no más serán consumidos de hambre en la tierra, ni serán más avergonzados de las gentes.
30 Et scient quia ego Dominus Deus eorum cum eis, et ipsi populus meus domus Israël, ait Dominus Deus.
30 Y sabrán que yo su Dios Jehová soy con ellos, y ellos son mi pueblo, la casa de Israel, dice el Señor Jehová.
31 Vos autem, greges mei, greges pascuæ meæ, homines estis: et ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus.]
31 Y vosotras, ovejas mías, ovejas de mi pasto, hombres sois, y yo vuestro Dios, dice el Señor Jehová.
Cross references (28)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 2 Jeremiah 23:1; Jeremiah 3:15; Isaiah 40:11; Luke 20:46–47; Ezekiel 34:8–10
  2. 3 Zechariah 11:16; 2 Kings 21:16; Isaiah 1:15; 1 Kings 21:13–16; Isaiah 56:11–12
  3. 4 Matthew 18:12–13; Matthew 9:36; Ezekiel 34:16; Matthew 10:6; Zechariah 11:15–16
  4. 5 Matthew 9:36; 2 Chronicles 18:16; Ezekiel 34:8; Jeremiah 23:2; 1 Kings 22:17
  5. 6 1 Peter 2:25; Psalm 142:4; Ezekiel 7:16; John 10:16; Jeremiah 40:11–12
  6. 7 Jeremiah 13:18; Isaiah 1:10; Matthew 23:13–36; Jeremiah 22:2–3; Jeremiah 13:13
  7. 8 2 Peter 2:13; Ezekiel 34:18; 1 Corinthians 9:15; Jude 12; Ezekiel 34:2–3
  8. 10 Zechariah 10:3; Ezekiel 34:2; Ezekiel 13:8; Jeremiah 21:13; Hebrews 13:17
  9. 11 Luke 19:10; John 10:16; Isaiah 40:10–11; Jeremiah 23:3; Jeremiah 31:8
  10. 12 John 10:11–12; Isaiah 40:11; Luke 19:10; Luke 15:4–6; Ezekiel 30:3
  11. 13 Ezekiel 28:25–26; Ezekiel 11:17; Isaiah 11:11–16; Zephaniah 3:19–20; Psalm 106:47
  12. 14 John 10:9; Jeremiah 31:25; Psalm 23:1–2; Jeremiah 31:12–14; Ezekiel 36:29–30
  13. 15 Psalm 23:1–2; Jeremiah 3:15; John 21:15; Ezekiel 34:23; Isaiah 11:6–7
  14. 16 Luke 19:10; Ezekiel 34:4; Ezekiel 34:11; Isaiah 49:26; Luke 15:4–7
  15. 17 Ezekiel 34:20–22; Zechariah 10:3; Matthew 25:32–33; Ezekiel 20:37–38
  16. 18 Matthew 23:13; Luke 11:52; 2 Samuel 7:19; Numbers 16:13; Numbers 16:9
  17. 20 Psalm 22:12–16; Ezekiel 34:10; Matthew 25:31–46; Ezekiel 34:17
  18. 21 Luke 13:14–16; Ezekiel 34:3–5; Zechariah 11:16–17; Zechariah 11:5; Deuteronomy 33:17
  19. 22 Jeremiah 23:2–3; Psalm 72:12–14; Ezekiel 34:10; Zechariah 11:7–9
  20. 23 Ezekiel 37:24–25; Jeremiah 30:9; Isaiah 40:11; John 10:11; Hosea 3:5
  21. 24 Ezekiel 36:28; Jeremiah 31:33; Jeremiah 23:5–6; Ezekiel 37:27; Revelation 21:3
  22. 25 Isaiah 11:6–9; Ezekiel 37:26; Leviticus 26:6; Psalm 4:8; Jeremiah 33:16
  23. 26 Deuteronomy 28:12; Isaiah 44:3; Leviticus 26:4; Psalm 68:9; Genesis 12:2
  24. 27 Jeremiah 30:8; Leviticus 26:13; Leviticus 26:4; Isaiah 52:2–3; Psalm 92:12–14
  25. 28 Jeremiah 46:27; Jeremiah 30:10; Ezekiel 39:26; Ezekiel 36:15; Ezekiel 34:29
  26. 29 Ezekiel 36:29; Isaiah 4:2; Ezekiel 34:26–27; Ezekiel 36:15; Isaiah 49:9–10
  27. 30 Ezekiel 37:27; Ezekiel 34:24; Ezekiel 14:11; Psalm 46:7; Psalm 46:11
  28. 31 Psalm 100:3; John 10:16; Ezekiel 36:38; Psalm 78:52; Psalm 80:1

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 34:23 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVIII, Chapters 33–35)

    And I the Lord will be their God, and my servant David a prince in the midst of them. I the Lord have spoken." And in another place he says, "And one King shall be over them all: and they shall no more be two nations, neither shall they be divided any more into two kingdoms: neither shall they defile …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)