Skip to the text

2 Samuel · Clementine Vulgate

2 Samuel 7 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

1 Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis, 2 dixit ad Nathan prophetam: Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium? 3 Dixitque Nathan ad regem: Omne quod est in corde tuo, vade, fac: quia Dominus tecum est. 4 Factum est autem in illa nocte: et ecce sermo Domini ad Nathan, dicens: 5 Vade, et loquere ad servum meum David: Hæc dicit Dominus: Numquid tu ædificabis mihi domum ad habitandum? 6 Neque enim habitavi in domo ex die illa, qua eduxi filios Israël de terra Ægypti, usque in diem hanc: sed ambulabam in tabernaculo, et in tentorio. 7 Per cuncta loca quæ transivi cum omnibus filiis Israël, numquid loquens locutus sum ad unam de tribubus Israël, cui præcepi ut pasceret populum meum Israël, dicens: Quare non ædificastis mihi domum cedrinam? 8 Et nunc hæc dices servo meo David: Hæc dicit Dominus exercituum: Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israël: 9 et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua: fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnorum qui sunt in terra. 10 Et ponam locum populo meo Israël, et plantabo eum, et habitabit sub eo, et non turbabitur amplius: nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius, 11 ex die qua constitui judices super populum meum Israël: et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis: prædicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus. 12 Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de utero tuo, et firmabo regnum ejus. 13 Ipse ædificabit domum nomini meo, et stabiliam thronum regni ejus usque in sempiternum. 14 Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium: qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum, et in plagis filiorum hominum. 15 Misericordiam autem meam non auferam ab eo, sicut abstuli a Saul, quem amovi a facie mea. 16 Et fidelis erit domus tua, et regnum tuum usque in æternum ante faciem tuam, et thronus tuus erit firmus jugiter. 17 Secundum omnia verba hæc, et juxta universam visionem istam, sic locutus est Nathan ad David. 18 Ingressus est autem rex David, et sedit coram Domino, et dixit: Quis ego sum, Domine Deus, et quæ domus mea, quia adduxisti me hucusque? 19 Sed et hoc parum visum est in conspectu tuo, Domine Deus, nisi loquereris etiam de domo servi tui in longinquum: ista est enim lex Adam, Domine Deus. 20 Quid ergo addere poterit adhuc David, ut loquatur ad te? tu enim scis servum tuum, Domine Deus. 21 Propter verbum tuum, et secundum cor tuum, fecisti omnia magnalia hæc, ita ut notum faceres servo tuo. 22 Idcirco magnificatus es, Domine Deus, quia non est similis tui, neque est deus extra te, in omnibus quæ audivimus auribus nostris. 23 Quæ est autem ut populus tuus Israël gens in terra, propter quam ivit Deus ut redimeret eam sibi in populum, et poneret sibi nomen, faceretque eis magnalia et horribilia super terram a facie populi tui quem redemisti tibi ex Ægypto, gentem, et deum ejus. 24 Firmasti enim tibi populum tuum Israël in populum sempiternum: et tu, Domine Deus, factus es eis in Deum. 25 Nunc ergo Domine Deus, verbum quod locutus es super servum tuum, et super domum ejus, suscita in sempiternum: et fac sicut locutus es, 26 ut magnificetur nomen tuum usque in sempiternum, atque dicatur: Dominus exercituum, Deus super Israël. Et domus servi tui David erit stabilita coram Domino, 27 quia tu, Domine exercituum Deus Israël, revelasti aurem servi tui, dicens: Domum ædificabo tibi: propterea invenit servus tuus cor suum ut oraret te oratione hac. 28 Nunc ergo Domine Deus, tu es Deus, et verba tua erunt vera: locutus es enim ad servum tuum bona hæc. 29 Incipe ergo, et benedic domui servi tui, ut sit in sempiternum coram te: quia tu, Domine Deus, locutus es, et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • David

    King of Israel

    The shepherd who became Israel's greatest king and a man after God's own heart.

    Cited in the guide: 1 Sam. 16 - 1 Kings 2; 2 Sam. 7; 1 Chron. 2:15; Matt. 1:6

  • Nathan

    Prophet who rebuked David

    The prophet to whom David confided his wish to build a house for the ark, who carried the LORD's promise of an enduring house to David, rebuked him with the parable of the ewe…

    Cited in the guide: 2 Samuel 7:2; 2 Samuel 7:4; 2 Samuel 12:1

Cross references (29)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Proverbs 16:7; Luke 1:74–75; 1 Kings 5:4; 2 Chronicles 14:6; Daniel 4:29–30
  2. 2 2 Samuel 5:11; 1 Chronicles 16:1; 2 Samuel 12:1; Acts 7:46; Haggai 1:4
  3. 3 1 Chronicles 22:7; 1 Kings 8:17–18; 1 Chronicles 28:2; 2 Kings 4:27; Psalm 37:4
  4. 4 1 Chronicles 17:3; Numbers 12:6; Amos 3:7
  5. 5 1 Kings 5:3–4; 1 Chronicles 22:7–8; 1 Chronicles 23:3–32; 1 Kings 8:16–19; 1 Chronicles 17:4
  6. 6 1 Kings 8:16; Joshua 18:1; Exodus 40:18–19; Exodus 40:34–38; Deuteronomy 23:14
  7. 7 1 Chronicles 17:6; 2 Samuel 5:2; Leviticus 26:11–12; John 21:15–17; Psalm 78:71–72
  8. 8 Psalm 78:70–71; 1 Samuel 16:11–12; 2 Samuel 6:21; 1 Chronicles 17:7; 2 Samuel 12:7
  9. 9 2 Samuel 5:10; 1 Chronicles 17:8; 2 Samuel 8:6; 1 Samuel 18:14; Psalm 18:37–42
  10. 10 Amos 9:15; 1 Chronicles 17:9; Jeremiah 24:6; Isaiah 60:18; Ezekiel 37:25–27
  11. 11 2 Samuel 7:27; 1 Samuel 12:9–11; Judges 2:14–16; 2 Samuel 7:1; Psalm 89:3–4
  12. 12 Acts 2:30; 1 Kings 2:1; 1 Kings 8:20; Psalm 132:11–12; Acts 13:36
  13. 13 Luke 1:31–33; 1 Kings 8:19; 1 Kings 5:5; 2 Samuel 7:16; Psalm 89:4
  14. 14 Hebrews 1:5; Revelation 3:19; 1 Chronicles 28:6; 1 Chronicles 17:13; Deuteronomy 8:5
  15. 15 1 Samuel 15:23; 1 Samuel 15:28; Psalm 89:28; Isaiah 9:7; 1 Kings 11:13
  16. 16 Luke 1:32–33; Psalm 89:36–37; 2 Samuel 7:13; Isaiah 9:7; Daniel 2:44
  17. 17 1 Chronicles 17:15; 1 Corinthians 15:3; Acts 20:20; Acts 20:27
  18. 18 Psalm 8:4; 1 Chronicles 17:16; 1 Samuel 18:18; Genesis 32:10; Exodus 3:11
  19. 19 Isaiah 55:8–9; 1 Chronicles 17:17; Psalm 36:7; 2 Samuel 7:11–16; 2 Samuel 12:8
  20. 20 1 Samuel 16:7; John 21:17; Psalm 139:1; Revelation 2:23; Hebrews 4:13
  21. 21 Psalm 138:2; Psalm 115:1; Ephesians 3:11; Luke 12:32; Ephesians 1:9
  22. 22 Psalm 86:10; Exodus 15:11; Psalm 86:8; 1 Chronicles 16:25; Micah 7:18
  23. 23 Deuteronomy 9:26; Deuteronomy 10:21; Psalm 147:20; Nehemiah 1:10; Deuteronomy 15:15
  24. 24 Deuteronomy 26:18; 1 Peter 2:10; Psalm 48:14; Jeremiah 31:33; Isaiah 12:2
  25. 25 Psalm 119:49; Ezekiel 36:37; Genesis 32:12; Jeremiah 11:4–5
  26. 26 1 Chronicles 17:23–24; Psalm 72:18–19; Matthew 6:9; John 12:28; 1 Chronicles 29:10–13
  27. 27 1 Chronicles 17:25–26; Psalm 10:17; Ruth 4:4; 1 Samuel 9:15; Psalm 40:6
  28. 28 John 17:17; Numbers 23:19; Exodus 34:6; Titus 1:2
  29. 29 Numbers 6:24–26; 1 Chronicles 17:27; Psalm 115:12–15; 2 Samuel 22:51

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 7:8–16 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVII, Chapters 7–8)

    And his house shall be faithful, and his kingdom even for evermore before me, and his throne shall be set up even for evermore." He who thinks this grand promise was fulfilled in Solomon greatly errs; for he attends to the saying, "He shall build me an house," but he does not attend to the saying, "His house shall be …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Quotes verse 7:14 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVII, Chapters 9–11)

    For there, that is, in the Book of Samuel, he says, "And if he commit iniquity I will chasten him with the rod of men, and with the stripes of the sons of men; but my mercy will I not take away from him," meaning by stripes the strokes of correction.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  3. Quotes verse 7:19 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVII, Chapters 12–13)

    Therefore David understanding this, says in the second Book of Kings, in the passage from which we digressed to this psalm, "Thou hast spoken also for Thy servant's house for a great while to come." Therefore also a little after he says, "Now begin, and bless the house of Thy servant for evermore," etc., because the son was then about …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)