1 Et venerunt ad me viri seniorum Israël, et sederunt coram me. 2 Et factus est sermo Domini ad me, dicens: 3 Fili hominis, viri isti posuerunt immunditias suas in cordibus suis, et scandalum iniquitatis suæ statuerunt contra faciem suam: numquid interrogatus respondebo eis? 4 Propter hoc loquere eis, et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Homo, homo de domo Israël, qui posuerit immunditias suas in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam interrogans per eum me: ego Dominus respondebo ei in multitudine immunditiarum suarum, 5 ut capiatur domus Israël in corde suo, quo recesserunt a me in cunctis idolis suis. 6 Propterea dic ad domum Israël: Hæc dicit Dominus Deus: Convertimini, et recedite ab idolis vestris, et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras. 7 Quia homo, homo de domo Israël, et de proselytis quicumque advena fuerit in Israël, si alienatus fuerit a me, et posuerit idola sua in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam ut interroget per eum me: ego Dominus respondebo ei per me: 8 et ponam faciem meam super hominem illum, et faciam eum in exemplum et in proverbium, et disperdam eum de medio populi mei: et scietis quia ego Dominus. 9 Et propheta cum erraverit, et locutus fuerit verbum, ego Dominus decepi prophetam illum, et extendam manum meam super illum, et delebo eum de medio populi mei Israël. 10 Et portabunt iniquitatem suam: juxta iniquitatem interrogantis, sic iniquitas prophetæ erit: 11 ut non erret ultra domus Israël a me, neque polluatur in universis prævaricationibus suis: sed sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum, ait Dominus exercituum. 12 Et factus est sermo Domini ad me, dicens: 13 [Fili hominis, terra cum peccaverit mihi, ut prævaricetur prævaricans, extendam manum meam super eam, et conteram virgam panis ejus, et immittam in eam famem, et interficiam de ea hominem et jumentum. 14 Et si fuerint tres viri isti in medio ejus, Noë, Daniel, et Job, ipsi justitia sua liberabunt animas suas, ait Dominus exercituum. 15 Quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam, et fuerit invia, eo quod non sit pertransiens propter bestias: 16 tres viri isti si fuerint in ea, vivo ego, dicit Dominus Deus, quia nec filios nec filias liberabunt, sed ipsi soli liberabuntur, terra autem desolabitur. 17 Vel si gladium induxero super terram illam, et dixero gladio: Transi per terram: et interfecero de ea hominem et jumentum, 18 et tres viri isti fuerint in medio ejus: vivo ego, dicit Dominus Deus, non liberabunt filios neque filias, sed ipsi soli liberabuntur. 19 Si autem et pestilentiam immisero super terram illam, et effudero indignationem meam super eam in sanguine, ut auferam ex ea hominem et jumentum, 20 et Noë, et Daniel, et Job fuerint in medio ejus: vivo ego, dicit Dominus Deus, quia filium et filiam non liberabunt, sed ipsi justitia sua liberabunt animas suas. 21 Quoniam hæc dicit Dominus Deus: Quod etsi quatuor judicia mea pessima, gladium, et famem, ac bestias malas, et pestilentiam, immisero in Jerusalem, ut interficiam de ea hominem et pecus, 22 tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias: ecce ipsi ingredientur ad vos, et videbitis viam eorum et adinventiones eorum, et consolabimini super malo quod induxi in Jerusalem, in omnibus quæ importavi super eam. 23 Et consolabuntur vos, cum videritis viam eorum et adinventiones eorum: et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quæ feci in ea, ait Dominus Deus.]
Ezekiel 14 Clementine Vulgate
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Daniel
A young man of Judah taken to Babylon, renamed Belteshazzar, who interpreted dreams and visions and served the kings of Babylon and Persia.
Cited in the guide: Ezekiel 14:14; Daniel 1:6; Daniel 1:7
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Ezekiel 8:1; 2 Kings 6:32; Isaiah 29:13; Ezekiel 20:1; Ezekiel 33:31
- 2 Amos 3:7; 1 Kings 14:4
- 3 Ezekiel 14:7; Ezekiel 7:19; Ezekiel 20:16; Ezekiel 20:3; Isaiah 1:15
- 4 Ezekiel 14:7; Isaiah 66:4; Ezekiel 3:17–21; Isaiah 3:11; 2 Kings 1:16
- 5 Isaiah 1:4; Zechariah 11:8; Ezekiel 14:9–10; Jeremiah 2:11–13; Deuteronomy 32:15–16
- 6 Ezekiel 18:30; James 4:8–10; Lamentations 3:39–41; Ezekiel 36:31–32; Isaiah 30:22
- 7 Exodus 12:48; Isaiah 58:1–2; Leviticus 24:22; Hosea 4:14; Jeremiah 37:1–3
- 8 Ezekiel 15:7; Jeremiah 44:11; Ezekiel 5:15; Leviticus 17:10; Isaiah 65:15
- 9 Ezekiel 20:25; Jeremiah 4:10; Isaiah 9:21; Jeremiah 14:15; Isaiah 63:16
- 10 Ezekiel 23:49; Jeremiah 8:11–12; Micah 7:9; Jeremiah 14:15; Deuteronomy 17:2–7
- 11 Ezekiel 37:23; Ezekiel 48:11; Ezekiel 44:10; Revelation 21:7; Jeremiah 11:4
- 13 Ezekiel 4:16; Leviticus 26:26; Isaiah 3:1; Ezekiel 14:21; Ezekiel 15:8
- 14 Ezekiel 14:20; Jeremiah 15:1; Ezekiel 28:3; Genesis 7:1; Job 1:1
- 15 Ezekiel 5:17; Leviticus 26:22; Jeremiah 15:3; 2 Kings 17:25; 1 Kings 20:36
- 16 Genesis 19:29; Job 22:20; Ezekiel 14:14; Ezekiel 14:18; Acts 27:24
- 17 Ezekiel 21:3–4; Leviticus 26:25; Zephaniah 1:3; Ezekiel 5:12; Jeremiah 47:6
- 19 Ezekiel 38:22; Jeremiah 14:12; 2 Samuel 24:15; Ezekiel 7:8; Ezekiel 5:12
- 20 Ezekiel 14:14; 1 John 3:10; 1 John 3:7; Acts 10:35; Isaiah 3:10
- 21 Ezekiel 33:27; Ezekiel 5:17; Ezekiel 14:17; Ezekiel 14:15; Ezekiel 14:13
- 22 Ezekiel 12:16; Ezekiel 20:43; Hebrews 12:6–11; Jeremiah 30:11; Jeremiah 4:27
- 23 Jeremiah 22:8–9; Revelation 16:6; Ezekiel 8:6–18; Ezekiel 9:8–9; Revelation 15:4
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
"Though Moses himself and Samuel stood before me," I would not receive their supplication for these men." Yea, if it be Ezekiel who entreats, he will be told, "Though Noah stand forth, and Job, and Daniel, they shall deliver neither sons nor daughters." Though the patriarch Abraham be supplicating for them that are most incurably diseased, and change not, God …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… at the doors, whether he be old or young; and it is not possible for men after they have gone hence, either to buy oil any more, or to obtain pardon by prayers, though he that entreats be Abraham, or Noah, or Job, or Daniel. While then we have opportunity, let us store up for ourselves beforehand much confidence, let …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)