Saltar al texto

Miqueas · Vulgata Clementina

Miqueas 7 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público
VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 [Væ mihi, quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiæ ! non est botrus ad comedendum, præcoquas ficus desideravit anima mea.
1 ¡AY de mí! que he venido á ser como cuando han cogido los frutos del verano, como cuando han rebuscado después de la vendimia, [que] no [queda] racimo para comer; mi alma deseó primeros frutos.
2 Periit sanctus de terra, et rectus in hominibus non est: omnes in sanguine insidiantur; vir fratrem suum ad mortem venatur.
2 Faltó el misericordioso de la tierra, y ninguno hay recto entre los hombres: todos acechan á la sangre; cada cual arma red á su hermano.
3 Malum manuum suarum dicunt bonum: princeps postulat, et judex in reddendo est; et magnus locutus est desiderium animæ suæ, et conturbaverunt eam.
3 Para completar la maldad con sus manos, el príncipe demanda, y el juez [juzga] por recompensa; y el grande habla el antojo de su alma, y lo confirman.
4 Qui optimus in eis est, quasi paliurus, et qui rectus, quasi spina de sepe. Dies speculationis tuæ, visitatio tua venit: nunc erit vastitas eorum.
4 El mejor de ellos es como el cambrón; el más recto, [como] zarzal: el día de tus atalayas, tu visitación, viene; ahora será su confusión.
5 Nolite credere amico, et nolite confidere in duce: ab ea quæ dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui.
5 No creáis en amigo, ni confiéis en príncipe: de la que duerme á tu lado, guarda, no abras tu boca.
6 Quia filius contumeliam facit patri, et filia consurgit adversus matrem suam: nurus adversus socrum suam, et inimici hominis domestici ejus.]
6 Porque el hijo deshonra al padre, la hija se levanta contra la madre, la nuera contra su suegra: y los enemigos del hombre son los de su casa.
7 [Ego autem ad Dominum aspiciam; exspectabo Deum, salvatorem meum: audiet me Deus meus.
7 Yo empero á Jehová esperaré, esperaré al Dios de mi salud: el Dios mío me oirá.
8 Ne læteris, inimica mea, super me, quia cecidi: consurgam cum sedero in tenebris: Dominus lux mea est.
8 Tú, enemiga mía, no te huelgues de mí: porque aunque caí, he de levantarme; aunque more en tinieblas, Jehová será mi luz.
9 Iram Domini portabo, quoniam peccavi ei, donec causam meam judicet, et faciat judicium meum. Educet me in lucem: videbo justitiam ejus.
9 La ira de Jehová soportaré, porque pequé contra él, hasta que juzgue mi causa y haga mi juicio; él me sacará á luz; veré su justicia.
10 Et aspiciet inimica mea, et operietur confusione, quæ dicit ad me: Ubi est Dominus Deus tuus? Oculi mei videbunt in eam: nunc erit in conculcationem ut lutum platearum.
10 Y mi enemiga verá, y la cubrirá vergüenza: la que me decía: ¿Dónde está Jehová tu Dios? Mis ojos la verán; ahora será hollada como lodo de las calles.
11 Dies, ut ædificentur maceriæ tuæ; in die illa longe fiet lex.
11 El día en que se edificarán tus muros, aquel día será alejado el mandamiento.
12 In die illa et usque ad te veniet de Assur, et usque ad civitates munitas, et a civitatibus munitis usque ad flumen, et ad mare de mari, et ad montem de monte.
12 En ese día vendrán hasta ti desde Asiria y las ciudades fuertes, y desde las ciudades fuertes hasta el Río, y de mar á mar, y de monte á monte.
13 Et terra erit in desolationem propter habitatores suos, et propter fructum cogitationum eorum.]
13 Y la tierra con sus moradores será asolada por el fruto de sus obras.
14 [Pasce populum tuum in virga tua, gregem hæreditatis tuæ, habitantes solos, in saltu, in medio Carmeli. Pascentur Basan et Galaad juxta dies antiquos.
14 Apacienta tu pueblo con tu cayado, el rebaño de tu heredad, que mora solo en la montaña, en medio del Carmelo: pazcan en Basán y Galaad, como en el tiempo pasado.
15 Secundum dies egressionis tuæ de terra Ægypti, ostendam ei mirabilia.
15 Yo les mostraré maravillas como el día que saliste de Egipto.
16 Videbunt gentes, et confundentur super omni fortitudine sua. Ponent manum super os, aures eorum surdæ erunt.
16 Las gentes verán, y se avergonzarán de todas sus valentías; pondrán la mano sobre su boca, ensordecerán sus oídos.
17 Lingent pulverem sicut serpentes; velut reptilia terræ perturbabuntur in ædibus suis. Dominum Deum nostrum formidabunt, et timebunt te.
17 Lamerán el polvo como la culebra; como las serpientes de la tierra, temblarán en sus encierros: despavorirse han de Jehová nuestro Dios, y temerán de ti.
18 Quis, Deus, similis tui, qui aufers iniquitatem, et transis peccatum reliquiarum hæreditatis tuæ? Non immittet ultra furorem suum, quoniam volens misericordiam est.
18 ¿Qué Dios como tú, que perdonas la maldad, y olvidas el pecado del resto de su heredad? No retuvo para siempre su enojo, porque es amador de misericordia.
19 Revertetur, et miserebitur nostri; deponet iniquitates nostras, et projiciet in profundum maris omnia peccata nostra.
19 El tornará, él tendrá misericordia de nosotros; él sujetará nuestras iniquidades, y echará en los profundos de la mar todos nuestros pecados.
20 Dabis veritatem Jacob, misericordiam Abraham, quæ jurasti patribus nostris a diebus antiquis.]
20 Otorgarás á Jacob la verdad, y á Abraham la misericordia, que tú juraste á nuestros padres desde tiempos antiguos.
Referencias cruzadas (20)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Isaías 28:4; Oseas 9:10; Isaías 24:13; Isaías 17:6; Jeremías 45:3
  2. 2 Salmo 12:1; Salmo 14:1–3; Isaías 59:7; Isaías 57:1; Jeremías 5:26
  3. 3 Miqueas 3:11; Proverbios 4:16–17; Amós 5:12; Jeremías 8:10; Jeremías 3:5
  4. 4 Isaías 22:5; Ezequiel 2:6; Isaías 10:3; 2 Samuel 23:6–7; Oseas 9:7–8
  5. 5 Jeremías 9:4; Salmo 118:8–9; Mateo 10:16; Job 6:14–15; Jueces 16:5–20
  6. 6 Mateo 10:35–36; Lucas 12:53; Mateo 10:21; Salmo 41:9; Ezequiel 22:7
  7. 7 Lamentaciones 3:25–26; Salmo 37:7; 1 Juan 5:14–15; Isaías 45:22; Isaías 25:9
  8. 8 Juan 8:12; Salmo 27:1; Isaías 9:2; Salmo 112:4; Proverbios 24:16–18
  9. 9 1 Corintios 4:5; Salmo 37:6; 2 Tesalonicenses 1:5–10; 1 Samuel 24:15; Hebreos 12:6–7
  10. 10 Zacarías 10:5; Salmo 42:10; Jeremías 50:33–34; Apocalipsis 18:20; Salmo 35:26
  11. 11 Amós 9:11–15; Nehemías 4:6; Isaías 54:11; Nehemías 2:8; Esdras 4:12–24
  12. 12 Isaías 19:23–25; Oseas 11:11; Isaías 11:16; Jeremías 23:3; Ezequiel 29:21
  13. 13 Isaías 3:10–11; Jeremías 25:11; Miqueas 6:13; Jeremías 17:10; Levítico 26:33–39
  14. 14 Salmo 23:1–4; Miqueas 5:4; Salmo 100:3; Isaías 40:11; Isaías 49:10
  15. 15 Salmo 78:12–72; Éxodo 3:20; Isaías 51:9; Salmo 68:22; Isaías 63:11–15
  16. 16 Isaías 26:11; Isaías 52:15; Job 40:4; Job 29:9–10; Romanos 3:19
  17. 17 Isaías 49:23; Salmo 72:9; Salmo 18:45; Génesis 3:14–15; Apocalipsis 6:15–17
  18. 18 Isaías 43:25; Isaías 44:22; Efesios 2:4–5; Salmo 103:8–9; Jeremías 50:20
  19. 19 Isaías 38:17; Isaías 43:25; Romanos 6:14; Jeremías 31:34; Salmo 103:12
  20. 20 Génesis 28:13–14; Lucas 1:72–74; Génesis 17:7–8; Génesis 12:2–3; Génesis 22:16–18

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 7:15–19 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm CXIV)

    "According to the days of thy coming out of Egypt will I show unto him marvellous things, etc....In this Psalm, therefore, although the wonderful spirit of prophecy doth look into the future, yet it seemeth, as it were, to be merely detailing to the past.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)

  2. Cita 7:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXXV)

    Wherefore the prophet admonishes, saying, "Trust ye not in friends, have not hope in guides; yea, even of her that lieth in thy bosom beware, in respect of communicating aught to her:" and, "A man's enemies are the men that are in his own house." And this He said, preparing him that should receive the word to be above all.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Cita 7:2 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XII)

    for the godly man is perished out of the earth, and there is none that doeth right among men: and again, They are all gone out of the way, they are together became unprofitable; there is none that doeth good, no, not one: and again, Cursing and stealing, and adultery, and murder are poured out upon the land.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)