1 Corintios 12 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

121 περι δε των πνευματικων, αδελφοι, ου θελω υμας αγνοειν. 2 οιδατε οτι, οτε εθνη ητε, προς τα ειδωλα τα αφωνα ως αν ηγεσθε απαγομενοι. 3 διο γνωριζω υμιν οτι ουδεις εν πνευματι θεου λαλων λεγει αναθεμα ιησουν, και ουδεις δυναται ειπειν κυριον ιησουν ει μη εν πνευματι αγιω. 4 διαιρεσεις δε χαρισματων εισιν, το δε αυτο πνευμα· 5 και διαιρεσεις διακονιων εισιν, και ο αυτος κυριος· 6 και διαιρεσεις ενεργηματων εισιν, ο δε αυτος εστιν θεος, ο ενεργων τα παντα εν πασιν. 7 εκαστω δε διδοται η φανερωσις του πνευματος προς το συμφερον. 8 ω μεν γαρ δια του πνευματος διδοται λογος σοφιας, αλλω δε λογος γνωσεως κατα το αυτο πνευμα, 9 ετερω δε πιστις εν τω αυτω πνευματι, αλλω δε χαρισματα ιαματων εν τω αυτω πνευματι, 10 αλλω δε ενεργηματα δυναμεων, αλλω δε προφητεια, αλλω δε διακρισεις πνευματων, ετερω δε γενη γλωσσων, αλλω δε ερμηνεια γλωσσων· 11 παντα δε ταυτα ενεργει το εν και το αυτο πνευμα, διαιρουν ιδια εκαστω καθως βουλεται. 12 καθαπερ γαρ το σωμα εν εστιν και μελη εχει πολλα, παντα δε τα μελη του σωματος του ενος, πολλα οντα, εν εστιν σωμα, ουτως και ο χριστος· 13 και γαρ εν ενι πνευματι ημεις παντες εις εν σωμα εβαπτισθημεν, ειτε ιουδαιοι ειτε ελληνες, ειτε δουλοι ειτε ελευθεροι, και παντες εις εν πνευμα εποτισθημεν. 14 και γαρ το σωμα ουκ εστιν εν μελος, αλλα πολλα. 15 εαν ειπη ο πους, οτι ουκ ειμι χειρ, ουκ ειμι εκ του σωματος,— ου παρα τουτο ουκ εστιν εκ του σωματος; 16 και εαν ειπη το ους, οτι ουκ ειμι οφθαλμος, ουκ ειμι εκ του σωματος,— ου παρα τουτο ουκ εστιν εκ του σωματος; 17 ει ολον το σωμα οφθαλμος, που η ακοη; ει ολον ακοη, που η οσφρησις; 18 νυνι δε ο θεος εθετο τα μελη εν εκαστον αυτων εν τω σωματι καθως ηθελησεν. 19 ει δε ην τα παντα εν μελος, που το σωμα; 20 νυν δε πολλα μεν μελη, εν δε σωμα. 21 ου δυναται δε οφθαλμος ειπειν τη χειρι· χρειαν σου ουκ εχω· η παλιν η κεφαλη τοις ποσιν· χρειαν υμων ουκ εχω· 22 αλλα πολλω μαλλον τα δοκουντα μελη του σωματος ασθενεστερα υπαρχειν αναγκαια εστιν, 23 και α δοκουμεν ατιμοτερα ειναι του σωματος, τουτοις τιμην περισσοτεραν περιτιθεμεν, και τα ασχημονα ημων ευσχημοσυνην περισσοτεραν εχει, 24 τα δε ευσχημονα ημων ου χρειαν εχει. αλλ ο θεος συνεκερασεν το σωμα, τω υστερουντι περισσοτεραν δους τιμην, 25 ινα μη η σχισμα εν τω σωματι, αλλα το αυτο υπερ αλληλων μεριμνωσιν τα μελη· 26 και ειτε πασχει εν μελος, συμπασχει παντα τα μελη, ειτε δοξαζεται εν μελος, συγχαιρει παντα τα μελη. 27 υμεις δε εστε σωμα χριστου και μελη εκ μερους. 28 και ους μεν εθετο ο θεος εν τη εκκλησια πρωτον αποστολους, δευτερον προφητας, τριτον διδασκαλους, επειτα δυναμεις, ειτα χαρισματα ιαματων, αντιληψεις, κυβερνησεις, γενη γλωσσων. 29 μη παντες αποστολοι; μη παντες προφηται; μη παντες διδασκαλοι; μη παντες δυναμεις; 30 μη παντες χαρισματα εχουσιν ιαματων; μη παντες γλωσσαις λαλουσιν; μη παντες διερμηνευουσιν; 31 ζηλουτε δε τα χαρισματα τα κρειττονα. και ετι καθ υπερβολην οδον υμιν δεικνυμι.