Saltar al texto

Mateo · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Mateo 18 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 En aquella hora se llegaron los discípulos á Jesús, diciendo: ¿Quién piensas que es mayor en el reyno de los cielos?
1 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;
2 Y llamando Jesús á un niño, lo puso en medio de ellos:
2 καὶ προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ εἶπεν·
3 Y dixo: En verdad os digo, que si no os volviéreis, é hiciéreis como niños, no entraréis en el reyno de los cielos.
3 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
4 Qualquiera pues que se humilláre como éste niño, éste es el mayor en el reyno de los cielos.
4 ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
5 Y el que recibiére á un niño tál en mi nombre, á mí recibe.
5 καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἓν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται·
6 Y el que escandalizáre á uno de estos pequeñitos, que en mí creen, mejor le fuera que colgasen á su cuello una piedra de molino de asno, y le anegasen en lo profundo de la mar.
6 ὃς δ᾽ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.
7 ¡Ay del mundo por los escándalos! Porque necesario es que vengan escándalos: mas ¡ay de aquel hombre, por quien viene el escándalo!
7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾽ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.
8 Por tanto si tu mano, ó tu pie, te escandaliza, córtale, y échale de tí: porque mas te vale entrar en la vida manco ó coxo, que teniendo dos manos ó dos pies, ser echado en el fuego eterno.
8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.
9 Y si tu ojo te escandaliza, sácale, y échale de ti: porque mejor te es entrar en la vida con un solo ojo, que tener dos ojos, y ser echado en la gehenna del fuego.
9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.
10 Mirad que no tengais en poco á uno de estos pequeñitos: porque os digo, que sus ángeles en los cielos siempre ven la cara de mi Padre, que está en los cielos.
10 Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
11 Porque el Hijo del hombre vino á salvar lo que había perecido.
11 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός.
12 ¿Qué os parece? Si tuviere alguno cien ovejas y se descarriáre una de ellas; ¿por ventura no dexa las noventa y nueve en los montes, y va á buscar aquella, que se extravió?
12 Τί ὑμῖν δοκεῖ; ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφεὶς τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη, πορευθεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον;
13 Y si aconteciere el hallarla, dígoos en verdad, que se goza mas con ella, que con las noventa y nueve, que no se extraviaron.
13 καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπ᾽ αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
14 Así no es la voluntad de vuestro Padre, que está en los cielos, que perezca uno de estos pequeñitos.
14 οὕτως οὐκ ἔστι θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται εἷς τῶν μικρῶν τούτων.
15 Por tanto si tu hermano pecáre contra tí, vé, y corrígele entre tí y él solo. Si te oyére, ganado habrás á tu hermano.
15 Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε [καὶ] ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου·
16 Y si no te oyére, tóma aún contigo uno ó dos, para que por boca de dos ó tres testigos conste toda palabra.
16 ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταθῇ πᾶν ῥῆμα.
17 Y si no los oyére, dílo á la Iglesia. Y si no oyére á la Iglesia, ténlo como un Gentil, y un Publicano.
17 ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ· ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης.
18 En verdad os digo, que todo aquello que ligáreis sobre la tierra, ligado será también en el cielo: y todo lo que desatáreis sobre la tierra, desatado será también en el cielo.
18 Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ.
19 Digoos otrosí, que si dos de vosotros se convinieren sobre la tierra, de toda cosa que pidieren, les será hecho por mi Padre, que está en los Cielos.
19 Πάλιν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
20 Porque donde están dos ó tres congregados en mi nombre, allí estoy en medio de ellos.
20 οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν.
21 Entónces Pedro llegándose á él, dixo: Señor, ¿quántas veces pecará mi hermano contra mí, y le perdonaré? ¿hasta siete veces?
21 Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;
22 Jesús le dice: No te digo hasta siete, sino hasta setenta veces siete veces.
22 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾽ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
23 Por ésto el reyno de los cielos es comparado á un hombre Rey, que quiso entrar en cuentas con sus siervos.
23 Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ.
24 Y habiendo comenzado á tomar las cuentas, le fué presentado uno, que le debía diez mil talentos.
24 ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων.
25 Y como no tuviese con qué pagarlos, mandó su señor que fuese vendido él, y su muger, y sus hijos, y quanto tenia, y que se le pagase.
25 μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἀποδοθῆναι.
26 Entonces el siervo, arrojándose á sus pies, le rogaba, diciendo: Señor, espérame, que todo te lo pagaré.
26 πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων· κύριε, μακροθύμησον ἐπ᾽ ἐμοὶ καὶ πάντα σοι ἀποδώσω.
27 Y compadecido el señor de aquel siervo, le dexó libre, y le perdonó la deuda.
27 σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτὸν καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ.
28 Mas luego que salió aquel siervo, halló á uno de sus consiervos, que le debia cien denarios: y trabando de él, le quería ahogar, diciendo: Paga lo que me debes.
28 ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε λέγων· ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις.
29 Y arrojándose á sus pies su compañero, le rogaba, diciendo: Ten un poco de paciencia, y todo te lo pagaré.
29 πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων· μακροθύμησον ἐπ᾽ ἐμοὶ καὶ ἀποδώσω σοι.
30 Mas él no quiso: sino que fué, y le hizo poner en la cárcel, hasta que pagáse lo que debía.
30 ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον.
31 Y viendo los otros siervos sus compañeros lo que pasaba, se entristeciéron mucho, y fuéron á contar á su señor todo lo que habia pasado.
31 ἰδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα, καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα.
32 Entonces le llamó su señor, y le dixo: Siervo malo, toda la deuda te perdoné, porque me lo rogaste:
32 τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με.
33 ¿Pues no debias tú también tener compasión de tu compañero, así como yo la tuve de tí?
33 οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς καὶ ἐγώ σε ἠλέησα;
34 Y enojado su señor le hizo entregar á los atormentadores, hasta que pagáse todo lo que debía.
34 καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ.
35 Del mismo modo hará también con vosotros mi Padre celestial, si no perdonáreis de vuestros corazones cada uno á su hermano.
35 Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν.
Referencias cruzadas (34)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Marcos 9:33–37; Lucas 9:46–48; Mateo 20:20–28; Lucas 22:24–27; Filipenses 2:3
  2. 2 Mateo 19:13–14; Marcos 9:36–37; 1 Reyes 3:7; Jeremías 1:7
  3. 3 Marcos 10:14–15; 1 Pedro 2:2; Mateo 19:14; 1 Corintios 14:20; Lucas 18:16–17
  4. 4 Santiago 4:10; Marcos 10:43; Lucas 14:11; Lucas 9:48; Mateo 23:11–12
  5. 5 Mateo 25:40; Juan 13:20; Marcos 9:37; Gálatas 4:14; Lucas 17:1–2
  6. 6 Marcos 9:42; Lucas 17:1–2; Mateo 18:10; 2 Tesalonicenses 1:6–9; Mateo 18:14
  7. 7 Lucas 17:1; 1 Corintios 11:19; Mateo 26:24; 1 Timoteo 4:1–3; Judas 4
  8. 8 Mateo 5:29–30; Filipenses 3:8–9; Romanos 13:12; Lucas 18:22–23; Ezequiel 18:31
  9. 9 Hechos 14:22; Mateo 18:8; Apocalipsis 21:27; Mateo 5:22; Mateo 5:29
  10. 10 Salmo 91:11; Salmo 34:7; Hebreos 1:14; Lucas 16:22; Hechos 12:7–11
  11. 12 Ezequiel 34:12; Lucas 15:4–7; Ezequiel 34:16; Isaías 53:6; Ezequiel 34:28
  12. 13 Lucas 15:5–10; Sofonías 3:17; Salmo 147:11; Lucas 15:23–24; Juan 4:34–36
  13. 14 Juan 17:12; 2 Pedro 3:9; Juan 6:39–40; Juan 10:27–30; Isaías 40:11
  14. 15 Levítico 19:17; Gálatas 6:1; Lucas 17:3–4; 2 Tesalonicenses 3:15; Colosenses 3:13
  15. 16 Deuteronomio 19:15; 2 Corintios 13:1; Juan 8:17; 1 Timoteo 5:19; Hebreos 10:28
  16. 17 2 Tesalonicenses 3:6; 1 Corintios 5:9–6:7; 2 Tesalonicenses 3:14–15; 1 Corintios 5:3–5; 2 Juan 10–11
  17. 18 Mateo 16:19; 2 Corintios 2:10; Juan 20:23; 1 Corintios 5:4–5; Apocalipsis 3:7–8
  18. 19 Mateo 7:7; 1 Juan 5:14–16; Marcos 11:24; Juan 14:13–14; Filipenses 1:19
  19. 20 1 Corintios 5:4; Apocalipsis 21:3; Mateo 28:20; Zacarías 2:5; Juan 20:26
  20. 21 Lucas 17:3–4; Mateo 18:15
  21. 22 Colosenses 3:13; Marcos 11:25; Génesis 4:24; Efesios 4:31–5:1; Mateo 6:14–15
  22. 23 Romanos 14:12; Mateo 13:24; Mateo 3:2; Mateo 13:44–45; Mateo 13:47
  23. 24 Salmo 38:4; Salmo 130:3–4; Salmo 40:12; Lucas 13:4; Lucas 16:5
  24. 25 Nehemías 5:5; 2 Reyes 4:1; Lucas 7:42; Levítico 25:39; Nehemías 5:8
  25. 26 Mateo 18:29; Lucas 7:43; Mateo 8:2; Romanos 10:3
  26. 27 Salmo 145:8; Salmo 86:15; Salmo 86:5; Nehemías 9:17; Salmo 78:38
  27. 28 Ezequiel 45:9; Mateo 20:2; Deuteronomio 15:2; Isaías 58:3; Nehemías 5:10–11
  28. 29 Mateo 6:12; Mateo 18:26; Filemón 18–19
  29. 30 1 Reyes 22:27; 1 Reyes 21:27–29
  30. 31 Romanos 12:15; Hebreos 13:3; Marcos 3:5; Jeremías 9:1; Hebreos 13:17
  31. 32 Romanos 3:19; Lucas 19:22; Mateo 25:26
  32. 33 Colosenses 3:13; Efesios 4:32–5:2; Mateo 6:12; Lucas 6:35–36; Mateo 5:44–45
  33. 34 Santiago 2:13; Mateo 5:25–26; Lucas 12:58–59; 2 Tesalonicenses 1:8–9; Apocalipsis 14:10–11
  34. 35 Mateo 6:14–15; Santiago 2:13; Lucas 6:37–38; Marcos 11:25; Mateo 6:12

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 18:7 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon XXXI)

    The divine lessons, which we have just heard as they were being read, warn us to gather in a stock of virtues, to fortify a Christian heart, against the offences which were predicted to come, and this from the mercy of the Lord.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  2. Comentario 18:7 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LIX)

    "And if it must needs be that offenses come,'" (some one of our adversaries may perchance say), "why doth He lament over the world, when He ought rather to afford succor, and to stretch forth His hand in its behalf?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Cita 18:10 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapter XIV)

    The diverse sounds (he adds) are those which give form to that Æon who is without material substance and unbegotten, and these, again, are the forms which the Lord has called angels, who continually behold the face of the Father.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 18:10 Augustine of Hippo, Confessions (Book XIII, Chapters XII–XV)

    Let them praise Thy Name,--those super-celestial people, Thine angels, who have no need to look up at this firmament, or by reading to attain the knowledge of Thy Word,--let them praise Thee. For they always behold Thy face, and therein read without any syllables in time what Thy eternal will willeth.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 18:15 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIII)

    How then doth He say elsewhere, "Reprove, rebuke, exhort," and, "Them that sin rebuke before all?" And Christ too to Peter, "Go and tell him his fault between thee and him alone," and if he neglect to hear, add to thyself another also; and if not even so doth he yield, declare it to the church likewise?" And how hath …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)