Saltar al texto

Romanos · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Romanos 14 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Y al que es flaco en la fé, sobrellevadlo, no en contestaciones de opiniones.
1 Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν.
2 Porque uno cree, que puede comer de todas cosas: mas el que es flaco, no come sino legumbres.
2 ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει.
3 El que come, no desprecie al que no come: y el que no come, no juzgue al que come: porque Dios lo ha recibido por suyo.
3 ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο.
4 ¿Quién eres tú, que juzgas al siervo ageno? Para su Señor está en pie, ó cae: mas estará firme: porque poderoso es Dios para hacerlo estar firme.
4 σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.
5 Uno hace diferencia entre día y día: y otro considera iguales todos los días: cada uno abunde en su sentido.
5 ὃς μὲν κρίνει ἡμέραν παρ᾽ ἡμέραν, ὃς δὲ κρίνει πᾶσαν ἡμέραν. ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοῒ πληροφορείσθω.
6 El que distingue el día, para el Señor lo distingue: y el que come, para el Señor come: porque á Dios dá gracias. Y el que no come, para el Señor no come, y dá gracias á Dios.
6 ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν Κυρίῳ φρονεῖ, καὶ ὁ μὴ φρονῶν τὴν ἡμέραν Κυρίῳ οὐ φρονεῖ. καὶ ὁ ἐσθίων Κυρίῳ ἐσθίει· εὐχαριστεῖ γὰρ τῷ Θεῷ· καὶ ὁ μὴ ἐσθίων Κυρίῳ οὐκ ἐσθίει, καὶ εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ.
7 Porque ninguno de nosotros para sí vive, y ninguno para sí muere.
7 οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει·
8 Porque si vivimos, para el Señor vivimos: y si morimos, para el Señor morimos. Y así, que vivamos, que muramos, del Señor somos.
8 ἐάν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν. ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν.
9 Porque por esto murió el Señor, y resucitó para ser Señor de muertos y de vivos.
9 εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς καὶ ἀπέθανε καὶ ἀνέστη καὶ ἔζησεν, ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ.
10 Y tú ¿por qué juzgas á tu hermano? ó tú ¿por qué menosprecias á tu hermano? Pues todos compareceremos ante el tribunal de Christo.
10 Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου; ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου; πάντες γὰρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ.
11 Porque escrito está: Vivo yo, dice el Señor, que ante mí se doblará toda rodilla; y toda lengua dará loor á Dios.
11 γέγραπται γάρ· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ.
12 Y así cada uno de nosotros dará cuenta á Dios de sí mismo.
12 ἄρα οὖν ἕκαστος ἡμῶν περὶ ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ Θεῷ.
13 Pues no nos juzguemos ya mas los unos á los otros: antes bien pensad de no poner tropiezo, ó escándalo al hermano.
13 Μηκέτι οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν, ἀλλὰ τοῦτο κρίνατε μᾶλλον, τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον.
14 Yo sé, y estoy persuadido en el Señor, que nada hay inmundo de suyo: y que no hay cosa inmunda, sino para aquel que cree, que es inmunda.
14 οἶδα καὶ πέπεισμαι ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ ὅτι οὐδὲν κοινὸν δι᾽ αὐτοῦ· εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ τι κοινὸν εἶναι, ἐκείνῳ κοινόν.
15 Pues si por causa de la comida contristas á tu hermano, ya no andas en caridad. No pierdas tú por tu manjar á aquel, por quien Christo murió.
15 εἰ δὲ διὰ βρῶμα ὁ ἀδελφός σου λυπεῖται, οὐκέτι κατὰ ἀγάπην περιπατεῖς. μὴ τῷ βρώματί σου ἐκεῖνον ἀπόλλυε, ὑπὲρ οὗ Χριστὸς ἀπέθανε.
16 Pues no sea blasphemado nuestro bien.
16 μὴ βλασφημείσθω οὖν ὑμῶν τὸ ἀγαθόν.
17 Porque el reyno de Dios no es comida ni bebida: sino justicia, y paz, y gozo en el Espíritu Santo:
17 οὐ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη καὶ χαρὰ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ·
18 Y quien en esto sirve á Christo, agrada á Dios, y tiene la aprobación de los hombres.
18 ὁ γὰρ ἐν τούτοις δουλεύων τῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ Θεῷ καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις.
19 Por lo qual sigamos las cosas, que son de paz: y las que son de edificación, guardemoslas los unos con los otros.
19 ἄρα οὖν τὰ τῆς εἰρήνης διώκωμεν καὶ τὰ τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους.
20 No quieras destruir la obra de Dios por causa de la vianda. Todas las cosas en verdad son limpias: pero malo es al hombre, que come con escándalo.
20 μὴ ἕνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ. πάντα μὲν καθαρά, ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι.
21 Bueno es no comer carne, ni beber vino, ni cosa en que tu hermano halla tropiezo, ó se le escandaliza, ó se le enflaquece.
21 καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα μηδὲ πιεῖν οἶνον μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει ἢ σκανδαλίζεται ἢ ἀσθενεῖ.
22 ¿Tú tienes fé? Pues tenla en tí mismo delante de Dios. Bienaventurado el que se condena á sí mismo en aquello que aprueba.
22 σὺ πίστιν ἔχεις; κατὰ σεαυτὸν ἔχε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. μακάριος ὁ μὴ κρίνων ἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει.
23 Mas el que hace distinción, si lo comiere, es condenado: porque no lo come por fé. Y todo lo que no es según fé, es pecado.
23 ὁ δὲ διακρινόμενος ἐὰν φάγῃ, κατακέκριται, ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως· πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν.
24 No está en esta traducción
24 Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου,
25 No está en esta traducción
25 φανερωθέντος δὲ νῦν, διά τε γραφῶν προφητικῶν κατ᾽ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ εἰς ὑπακοὴν πίστεως εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος,
26 No está en esta traducción
26 μόνῳ σοφῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
Referencias cruzadas (23)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Romanos 15:1; 1 Corintios 8:7–13; 1 Corintios 9:22; Romanos 15:7; Romanos 14:21
  2. 2 1 Timoteo 4:4; Proverbios 15:17; Romanos 14:14; Gálatas 2:12; Romanos 14:22–23
  3. 3 Romanos 14:10; Colosenses 2:16–17; Lucas 18:9; Romanos 14:13; 1 Corintios 10:29–30
  4. 4 Santiago 4:11–12; Romanos 9:20; Romanos 8:31–39; Judas 24; 1 Corintios 4:4–5
  5. 5 Colosenses 2:16–17; Gálatas 4:9–10; Romanos 14:23; 1 Corintios 8:7; 1 Juan 3:19–21
  6. 6 1 Corintios 10:30–31; 1 Timoteo 4:3–5; Juan 6:28; Mateo 14:19; Isaías 58:5
  7. 7 1 Pedro 4:2; 2 Corintios 5:15; 1 Corintios 6:19–20; Tito 2:14; 1 Tesalonicenses 5:10
  8. 8 Filipenses 1:20; 1 Tesalonicenses 5:10; Hechos 21:13; 1 Corintios 15:23; Apocalipsis 14:13
  9. 9 Apocalipsis 1:18; Lucas 24:26; Hebreos 12:2; Juan 5:22–23; Efesios 1:20–23
  10. 10 2 Corintios 5:10; Eclesiastés 12:14; 1 Corintios 4:5; Romanos 2:16; Romanos 14:3–4
  11. 11 Isaías 45:22–25; Filipenses 2:10–11; Salmo 72:11; Romanos 10:9; Mateo 10:32
  12. 12 Mateo 12:36; 1 Pedro 4:5; Mateo 16:27; Gálatas 6:5; Eclesiastés 11:9
  13. 13 2 Corintios 6:3; 1 Corintios 8:9–13; Santiago 4:11; Lucas 17:2; Romanos 16:17
  14. 14 Tito 1:15; 1 Timoteo 4:4; Romanos 14:2; 1 Corintios 8:7; Hechos 10:14–15
  15. 15 1 Corintios 8:11–12; Gálatas 5:13; Filipenses 2:2–4; Romanos 14:20; 1 Corintios 8:1
  16. 16 1 Corintios 10:29–30; Romanos 12:17; 1 Tesalonicenses 5:22; 2 Corintios 8:20–21
  17. 17 Mateo 6:33; Romanos 15:13; 1 Corintios 4:20; 1 Corintios 8:8; Gálatas 5:22
  18. 18 2 Corintios 8:21; 1 Pedro 2:5; 1 Pedro 2:20; 2 Corintios 5:11; 1 Tesalonicenses 1:3–4
  19. 19 Romanos 12:18; Efesios 4:29; Salmo 34:14; Romanos 15:2; Hebreos 12:14
  20. 20 Romanos 14:14–15; Mateo 18:6; Tito 1:15; Hechos 10:15; 1 Corintios 10:31–33
  21. 21 1 Corintios 8:13; Romanos 14:13; Romanos 15:1–2; Lucas 17:1–2; Mateo 16:23
  22. 22 1 Juan 3:21; Romanos 14:5; Santiago 3:13; Gálatas 6:1; Romanos 14:23
  23. 23 Hebreos 11:6; Tito 1:15; 1 Corintios 8:7; 1 Corintios 11:29–31; Romanos 14:5

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 14:1 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XXV)

    I Am aware that to most what is here said is a difficulty. And therefore I must first give the subject of the whole of this passage, and what he wishes to correct in writing this. What does he wish to correct then?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Cita 14:10–12 Polycarp of Smyrna, Epistle to the Philippians (The Epistle of Polycarp to the Philippians)

    If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 14:9 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XVII)

    … hath raised Him from the dead, thou shall be saved." And he renders the reason why the Son of God did these things, saying, "For to this end Christ both lived, and died, and revived, that He might rule over the living and the dead." And again, writing to the Corinthians, he declares, "But we preach Christ Jesus crucified;" and …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 14:1 Augustine of Hippo, Confessions (Book VIII, Chapter XI)

    This it was, verily, "Him that is weak in the faith, receive ye;" which he applied to himself, and discovered to me.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 14:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIII)

    Because Paul also saith this selfsame thing: or rather, there too it is Christ, speaking by Paul, and saying, "Why dost thou judge thy brother?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)