Saltar al texto

Romanos · Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Romanos 15 Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)

Read in English
Sobre Scío
  • Católica
  • NT: Vulgata latina
  • Solo Nuevo Testamento
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1797
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
Scío Nuevo Testamento de Felipe Scío de San Miguel (1797)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Y así nosotros, como mas fuertes, debemos sufrir las enfermedades de los flacos, y no complacernos á nosotros mismos.
1 Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν.
2 Cada uno de vosotros haga placer á su próximo en bien, para edificación.
2 ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν·
3 Porque Christo no se hizo placer á sí mismo; mas antes (como está escrito) los vituperios de los que te vituperan, cayéron sobre mí.
3 καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν, ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾽ ἐμέ.
4 Porque todas las cosas, que han sido escritas, para nuestra enseñanza están escritas: para que por la paciencia y consolación de las Escrituras tengamos esperanza.
4 ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν.
5 Mas el Dios de la paciencia y del consuelo os dé á sentir una misma cosa entre vosotros conforme á Jesu-Christo:
5 ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν,
6 Para que unánimes, á una boca glorifiqueis al Dios, y Padre de nuestro Señor Jesu-Christo.
6 ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
7 Por tanto recibios los unos á los otros, como Christo os recibió para gloria de Dios.
7 διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ὑμᾶς εἰς δόξαν Θεοῦ.
8 Digo pues, que Jesu-Christo fué Ministro de la circuncisión por la verdad de Dios, para confirmar las promesas de los padres.
8 Λέγω δὲ Χριστὸν Ἰησοῦν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας Θεοῦ, εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων,
9 Y los Gentiles glorifiquen á Dios por la merced que os hizo, como está escrito: Por esto yo te confesaré, Señor, entre las Gentes, y cantaré á tu nombre.
9 τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν Θεόν, καθὼς γέγραπται· διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι, Κύριε, καὶ τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ.
10 Y en otro lugar: Alegraos, Gentes, con su pueblo.
10 καὶ πάλιν λέγει· εὐφράνθητε ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
11 Y otra vez: Alabad al Señor todas las Gentes: y ensalzadle todos los pueblos.
11 καὶ πάλιν· αἰνεῖτε τὸν Κύριον πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐπαινέσατε αὐτὸν πάντες οἱ λαοί.
12 Y así mismo dice Isaías: Será raiz de Jessé, y el que se levantará á regir las Gentes, en él esperarán las Gentes.
12 καὶ πάλιν Ἡσαΐας λέγει· ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν· ἐπ᾽ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.
13 El Dios de la esperanza os colme de todo gozo, y de paz en el creer: para que abundéis en esperanza, y en la virtud del Espíritu Santo.
13 Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν, εἰς τὸ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι ἐν δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου.
14 Mas yo estoy cierto, hermanos mios, por lo que toca á vosotros, que estáis también llenos de caridad, llenos de todo saber; de manera que os podeis amonestar los unos á los otros.
14 Πέπεισμαι δέ, ἀδελφοί μου, καὶ αὐτὸς ἐγὼ περὶ ὑμῶν, ὅτι καὶ αὐτοὶ μεστοί ἐστε ἀγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καὶ ἀλλήλους νουθετεῖν.
15 No obstante, hermanos, os he escrito con alguna osadía, como trayéndoos esto á la memoria: á causa de la gracia, que á mí me es dada de Dios,
15 τολμηρότερον δὲ ἔγραψα ὑμῖν, ἀδελφοί, ἀπὸ μέρους, ὡς ἐπαναμιμνήσκων ὑμᾶς, διὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ
16 Para que yo sea ministro de Jesu-Christo en las Gentes: santificando el Evangelio de Dios, á fin que sea agradable la ofrenda de las Gentes, y santificada en Espíritu Santo.
16 εἰς τὸ εἶναί με λειτουργὸν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὰ ἔθνη, ἱερουργοῦντα τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἵνα γένηται ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτος, ἡγιασμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.
17 Tengo pues gloria en Jesu-Christo para con Dios.
17 ἔχω οὖν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὰ πρὸς τὸν Θεόν·
18 Porque no oso hablar cosa alguna de aquellas, que no hace Christo por mí, para traher á la obediencia á las Gentes por palabras, y por hechos:
18 οὐ γὰρ τολμήσω λαλεῖν τι ὧν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι᾽ ἐμοῦ εἰς ὑπακοὴν ἐθνῶν λόγῳ καὶ ἔργῳ,
19 Por eficacia de señales y de prodigios, en virtud del Espíritu Santo; de manera que desde Jerusalém y tierras comarcanas hasta el Ilírico, lo he llenado todo del Evangelio de Christo.
19 ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων, ἐν δυνάμει Πνεύματος Θεοῦ, ὥστε με ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ,
20 Y así he anunciado éste Evangelio, no en donde se había hecho ya mención de Christo, por no edificar sobre cimiento de otro: mas como está escrito:
20 οὕτω δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι οὐχ ὅπου ὠνομάσθη Χριστός, ἵνα μὴ ἐπ᾽ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ,
21 Aquellos á quienes no fué predicado de él, verán; y los que no oyéron, entenderán.
21 ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι συνήσουσι.
22 Por lo qual muchas veces no he podido ir á veros Y he sido impedido hasta aquí.
22 Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς·
23 Mas ahora no teniendo ya motivo para detenerme mas en éstas tierras, y deseando, muchos años ha, pasar á veros:
23 νυνὶ δὲ μηκέτι τόπον ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις, ἐπιποθίαν δὲ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν,
24 Quando me encamináre para España, espéro que al paso os veré, y que me acompañaréis hasta allá, después de haber gozado algun tanto de vosotros.
24 ὡς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν, ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς· ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καὶ ὑφ᾽ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ, ἐὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶ.
25 Mas ahora me parto á Jerusalém en servicio de los Santos.
25 νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ διακονῶν τοῖς ἁγίοις.
26 Porque la Macedonia, y la Achâya tuviéron por bien hacer una colecta para los pobres de entre los Santos, que están en Jerusalém.
26 εὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ.
27 Porque así lo tuviéron por bien, y también les son deudores: porque si los Gentiles han sido hechos participantes de sus bienes espirituales: deben también ellos asistirles en los temporales.
27 εὐδόκησαν γὰρ καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσιν· εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη, ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς.
28 Pues quando haya cumplido esto, y les haya entregado éste fruto, iré á España pasando por ahí.
28 τοῦτο οὖν ἐπιτελέσας, καὶ σφραγισάμενος αὐτοῖς τὸν καρπὸν τοῦτον, ἀπελεύσομαι δι᾽ ὑμῶν εἰς τὴν Σπανίαν.
29 Sé en verdad, que quando venga á vosotros, vendré en abundancia de bendición del Evangelio de Christo.
29 οἶδα δὲ ὅτι ἐρχόμενος πρὸς ὑμᾶς ἐν πληρώματι εὐλογίας τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ ἐλεύσομαι.
30 Pues ruégoos, hermanos, por nuestro Señor Jesu-Christo, y por el amor del Espíritu Santo, que me ayudéis con vuestras oraciones por mí á Dios.
30 Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν,
31 Para que me libre de los infieles que hay en la Judéa, y sea grata á los Santos de Jerusalém la ofrenda de mi servicio
31 ἵνα ῥυσθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ ἵνα ἡ διακονία μου ἡ εἰς Ἱερουσαλὴμ εὐπρόσδεκτος γένηται τοῖς ἁγίοις,
32 Para que yo venga á vosotros con gozo por la voluntad de Dios, y sea recreado con vosotros.
32 ἵνα ἐν χαρᾷ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς διὰ θελήματος Θεοῦ καὶ συναναπαύσωμαι ὑμῖν.
33 Y el Dios de la paz sea con todos vosotros. Amén.
33 ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.
Referencias cruzadas (33)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Tesalonicenses 5:14; Romanos 14:1; Gálatas 6:1–2; 1 Corintios 9:22; 1 Corintios 12:22–24
  2. 2 1 Corintios 10:24; Romanos 14:19; Filipenses 2:4–5; 1 Corintios 10:33–11:1; 1 Corintios 9:19–22
  3. 3 Salmo 69:9; Filipenses 2:8; Juan 5:30; Salmo 89:50–51; Juan 4:34
  4. 4 1 Corintios 10:11; 2 Timoteo 3:16–17; Romanos 4:23–24; 2 Pedro 1:20–21; Hebreos 10:35–36
  5. 5 Filipenses 2:4–5; Romanos 15:13; 1 Pedro 3:8; Efesios 5:2; Romanos 12:16
  6. 6 Juan 10:29–30; Hechos 4:24; Efesios 1:3; Apocalipsis 1:6; 2 Corintios 11:31
  7. 7 Mateo 10:40; Juan 13:34; Romanos 14:1–3; Romanos 5:2; Lucas 9:48
  8. 8 Gálatas 4:4–5; Mateo 15:24; 2 Corintios 1:20; Juan 1:11; Hechos 3:25–26
  9. 9 2 Samuel 22:50; Salmo 18:49; Romanos 3:29; Mateo 9:8
  10. 10 Salmo 67:3–4; Deuteronomio 32:43; Isaías 42:10–12; Salmo 138:4–5; Salmo 68:32
  11. 11 Salmo 117:1
  12. 12 Isaías 11:10; Isaías 11:1; Mateo 12:21; Apocalipsis 22:16; Apocalipsis 5:5
  13. 13 2 Tesalonicenses 2:16–17; Romanos 12:12; 2 Corintios 9:8; Gálatas 5:22; Romanos 14:17
  14. 14 Colosenses 3:16; 2 Pedro 1:12; 1 Juan 2:21; 1 Corintios 8:1; 1 Corintios 8:7
  15. 15 Romanos 12:3; 1 Corintios 15:10; Romanos 1:5; Romanos 12:6; 1 Pedro 4:10–11
  16. 16 Romanos 11:13; Romanos 1:1; Hechos 9:15; 2 Timoteo 1:11; Filipenses 2:17
  17. 17 2 Corintios 2:14–16; 2 Corintios 12:11–21; 2 Corintios 7:4; Hebreos 5:1; Filipenses 3:3
  18. 18 Hechos 15:12; Romanos 1:5; Hechos 21:19; Proverbios 25:14; Gálatas 2:8
  19. 19 2 Corintios 12:12; Hebreos 2:4; Gálatas 3:5; Hechos 19:11–12; 2 Timoteo 4:17
  20. 20 2 Corintios 10:13–16; 1 Corintios 3:9–15; Efesios 2:20–22
  21. 21 Isaías 52:15; Isaías 65:1
  22. 22 Romanos 1:13; 1 Tesalonicenses 2:17–18
  23. 23 Romanos 15:32; Romanos 1:10–12; Romanos 15:29; Hechos 19:21; 1 Tesalonicenses 3:10
  24. 24 Romanos 15:28; Romanos 1:12; Hechos 15:3; 2 Corintios 1:16; Hechos 21:5
  25. 25 Hechos 24:17; Hechos 19:21; Hechos 20:22; Hechos 20:16; 1 Corintios 16:1–3
  26. 26 2 Corintios 8:1–9; Hechos 11:27–30; 2 Corintios 9:2; Santiago 2:5–6; 2 Corintios 9:12
  27. 27 Gálatas 6:6; 1 Corintios 9:11; Filemón 19; Romanos 11:17
  28. 28 Romanos 15:24; Filipenses 4:17; Colosenses 1:6; Proverbios 19:21; Lamentaciones 3:37
  29. 29 Efesios 4:13; Romanos 1:10–12; Salmo 16:11; Efesios 1:3; Efesios 3:19
  30. 30 Colosenses 4:12; 2 Corintios 1:11; 1 Tesalonicenses 5:25; 2 Corintios 4:11; Filipenses 2:1
  31. 31 2 Tesalonicenses 3:2; 2 Corintios 8:4; Romanos 15:25; 2 Corintios 9:1; Hechos 21:17–31
  32. 32 1 Corintios 16:18; Hechos 18:21; Filemón 7; Filemón 20; 2 Corintios 7:13
  33. 33 2 Corintios 13:11; Filipenses 4:9; 1 Tesalonicenses 5:23; Romanos 16:20; Hebreos 13:20

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 15:8 John Chrysostom, Homilies on Romans (Homily XXVIII)

    Again, he is speaking of Christ's concern for us, still holding to the same topic, and showing what great things He hath done for us, and how "He pleased not Himself." (Rom. xv. 3.) And besides this, there is another point which he makes good, that those of the Gentiles are debtors to a larger amount unto God.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)

  2. Cita 15:1 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon XXVI)

    because the Church of Christ hath both strong and weak ones; and cannot be without either strong or weak; whence the Apostle Paul says, "Now we that are strong ought to bear the infirmities of the weak." In that Peter said, "Thou art the Christ, the Son of the living God," he represents the strong: but in that he totters, …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  3. Cita 15:12 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily VII)

    … which was produced after the ascension, manifests His equality with the Father; thus saying, "The Lord said unto my Lord, Sit Thou on my right hand." And Isaiah too saith, "He that riseth up to rule over the Gentiles, in Him shall the Gentiles trust." But how saith he that Bethlehem is "not the least among the princes of Judah?" …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 15:12 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XII)

    Receive thou therefore Him that was born of David, believing the prophecy which saith, And in that day there shall be a root of Jesse, and He that shall rise to rule over the Gentiles: in Him shall the Gentiles trust.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 15:29 Basil of Caesarea, On the Holy Spirit (Chapter XV)

    … adoption of sons, our liberty to call God our Father, our being made partakers of the grace of Christ, our being called children of light, our sharing in eternal glory, and, in a word, our being brought into a state of all "fulness of blessing," both in this world and in the world to come, of all the good gifts …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)