1 και εγενετο εν τω ελθειν αυτον εις οικον τινος των αρχοντων των φαρισαιων σαββατω φαγειν αρτον, και αυτοι ησαν παρατηρουμενοι αυτον. 2 και ιδου ανθρωπος τις ην υδρωπικος εμπροσθεν αυτου. 3 και αποκριθεις ο ιησους ειπεν προς τους νομικους και φαρισαιους λεγων· ει εξεστιν τω σαββατω θεραπευειν; 4 οι δε ησυχασαν. και επιλαβομενος ιασατο αυτον και απελυσεν. 5 και αποκριθεις προς αυτους ειπεν· τινος υμων υιος η βους εις φρεαρ εμπεσειται, και ουκ ευθεως ανασπασει αυτον εν τη ημερα του σαββατου; 6 και ουκ ισχυσαν ανταποκριθηναι αυτω προς ταυτα. 7 ελεγεν δε προς τους κεκλημενους παραβολην, επεχων πως τας πρωτοκλισιας εξελεγοντο, λεγων προς αυτους· 8 οταν κληθης υπο τινος εις γαμους, μη κατακλιθης εις την πρωτοκλισιαν, μηποτε εντιμοτερος σου η κεκλημενος υπ αυτου, 9 και ελθων ο σε και αυτον καλεσας ερει σοι· δος τουτω τοπον· και τοτε αρξη μετ αισχυνης τον εσχατον τοπον κατεχειν. 10 αλλ οταν κληθης, πορευθεις αναπεσε εις τον εσχατον τοπον, ινα οταν ελθη ο κεκληκως σε ειπη σοι· φιλε, προσαναβηθι ανωτερον· τοτε εσται σοι δοξα ενωπιον των συνανακειμενων σοι. 11 οτι πας ο υψων εαυτον ταπεινωθησεται και ο ταπεινων εαυτον υψωθησεται. 12 ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον· οταν ποιης αριστον η δειπνον, μη φωνει τους φιλους σου μηδε τους αδελφους σου μηδε τους συγγενεις σου μηδε γειτονας πλουσιους, μηποτε και αυτοι σε αντικαλεσωσιν, και γενησεται σοι ανταποδομα. 13 αλλ οταν ποιης δοχην, καλει πτωχους, αναπηρους, χωλους, τυφλους, 14 και μακαριος εση, οτι ουκ εχουσιν ανταποδουναι σοι· ανταποδοθησεται γαρ σοι εν τη αναστασει των δικαιων. 15 ακουσας δε τις των συνανακειμενων ταυτα ειπεν αυτω· μακαριος ος φαγεται αριστον εν τη βασιλεια του θεου. 16 ο δε ειπεν αυτω· ανθρωπος τις εποιησεν δειπνον μεγα και εκαλεσεν πολλους· 17 και απεστειλεν τον δουλον αυτου τη ωρα του δειπνου ειπειν τοις κεκλημενοις· ερχεσθε, οτι ηδη ετοιμα εστιν παντα. 18 και ηρξαντο απο μιας παραιτεισθαι παντες. ο πρωτος ειπεν αυτω· αγρον ηγορασα, και εχω αναγκην εξελθειν και ιδειν αυτον· ερωτω σε, εχε με παρητημενον. 19 και ετερος ειπεν· ζευγη βοων ηγορασα πεντε, και πορευομαι δοκιμασαι αυτα· ερωτω σε, εχε με παρητημενον. 20 και ετερος ειπεν· γυναικα εγημα, και δια τουτο ου δυναμαι ελθειν. 21 και παραγενομενος ο δουλος εκεινος απηγγειλεν τω κυριω αυτου ταυτα. τοτε οργισθεις ο οικοδεσποτης ειπεν τω δουλω αυτου· εξελθε ταχεως εις τας πλατειας και ρυμας της πολεως, και τους πτωχους και αναπηρους και χωλους και τυφλους εισαγαγε ωδε. 22 και ειπεν ο δουλος· κυριε, γεγονεν ως επεταξας, και ετι τοπος εστιν. 23 και ειπεν ο κυριος προς τον δουλον· εξελθε εις τας οδους και φραγμους και αναγκασον εισελθειν, ινα γεμισθη ο οικος μου. 24 λεγω γαρ υμιν οτι ουδεις των ανδρων εκεινων των κεκλημενων γευσεται μου του δειπνου. 25 συνεπορευοντο δε αυτω οχλοι πολλοι. και στραφεις ειπεν προς αυτους· 26 ει τις ερχεται προς με και ου μισει τον πατερα εαυτου και την μητερα και την γυναικα και τα τεκνα και τους αδελφους και τας αδελφας, ετι δε και την εαυτου ψυχην, ου δυναται μου μαθητης ειναι. 27 και οστις ου βασταζει τον σταυρον εαυτου και ερχεται οπισω μου, ου δυναται ειναι μου μαθητης. 28 τις γαρ εξ υμων, θελων πυργον οικοδομησαι, ουχι πρωτον καθισας ψηφιζει την δαπανην, ει εχει τα προς απαρτισμον; 29 ινα μηποτε, θεντος αυτου θεμελιον και μη ισχυσαντος εκτελεσαι, παντες οι θεωρουντες αρξωνται αυτω εμπαιζειν, 30 λεγοντες οτι ουτος ο ανθρωπος ηρξατο οικοδομειν και ουκ ισχυσεν εκτελεσαι; 31 η τις βασιλευς, πορευομενος συμβαλειν ετερω βασιλει εις πολεμον, ουχι πρωτον καθισας βουλευεται ει δυνατος εστιν εν δεκα χιλιασιν απαντησαι τω μετα εικοσι χιλιαδων ερχομενω επ αυτον; 32 ει δε μηγε, ετι πορρω αυτου οντος πρεσβειαν αποστειλας ερωτα τα προς ειρηνην. 33 ουτως ουν πας εξ υμων, ος ουκ αποτασσεται πασιν τοις εαυτου υπαρχουσιν, ου δυναται ειναι μου μαθητης. 34 καλον το αλας· εαν δε και το αλας μωρανθη, εν τινι αρτυθησεται; 35 ουτε εις γην ουτε εις κοπριαν ευθετον εστιν· εξω βαλλουσιν αυτο. ο εχων ωτα ακουειν ακουετω.
Luke · Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Luke 14 Patriarchal Text (Antoniades 1904/1912)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (3)
- The digital source has no accents or capitals (as Robinson distributes it); 1912 base text, movable nu regularised.
- Double square brackets [[ ]] are marks in the digital source; at 1 John 5:7–8 they enclose the words the 1904 edition prints in smaller type.
- Credit: Maurice A. Robinson & Jussi Ala-Konni (byztxt).
Cross references (32)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Mark 3:2; Psalm 62:4; Luke 20:20; Proverbs 23:7; Luke 6:7
- 3 Luke 6:9; Matthew 12:10; Mark 3:4; Luke 13:14–16; John 7:23
- 4 Matthew 22:46; Matthew 21:25–27
- 5 Luke 13:15; Exodus 23:4–5; Matthew 12:11–12
- 6 Luke 20:40; Acts 6:10; Luke 20:26; Luke 21:15; Luke 13:17
- 7 Philippians 2:3; Luke 11:43; Matthew 23:6; Luke 20:46; Mark 12:38–39
- 8 Proverbs 25:6–7
- 9 Proverbs 16:18; Proverbs 11:2; Proverbs 3:35; Esther 6:6–12; Ezekiel 28:2–10
- 10 Proverbs 25:6–7; Proverbs 15:33; Isaiah 60:14; Revelation 3:9; 1 Samuel 15:17
- 11 Luke 18:14; Matthew 23:12; Proverbs 29:23; James 4:6; 1 Peter 5:5
- 12 James 2:1–6; Matthew 5:46; Proverbs 22:16; Luke 6:32–36; Proverbs 14:20
- 13 Luke 14:21; Isaiah 58:10; Proverbs 14:31; Isaiah 58:7; Job 29:15–16
- 14 Proverbs 19:17; Acts 24:15; John 5:29; Matthew 6:4; Matthew 25:34–40
- 15 Revelation 19:9; Luke 22:30; Luke 13:29; Matthew 25:10; Matthew 8:11
- 16 Matthew 22:2–14; Revelation 22:17; Isaiah 55:1–7; Luke 14:16–24; Isaiah 25:6–7
- 17 Proverbs 9:1–5; John 7:37; Matthew 22:3–4; Luke 3:4–6; Matthew 10:1–4
- 18 Luke 18:24; Luke 17:26–31; 1 Timothy 6:9–10; Isaiah 29:11–12; Acts 18:5–6
- 20 Deuteronomy 24:5; 1 Corinthians 7:33; Luke 18:29–30; Luke 14:26–28; 1 Corinthians 7:29–31
- 21 Luke 14:13; Matthew 11:5; Luke 14:24; Matthew 22:7–8; Hebrews 2:3
- 22 John 14:2; 1 Timothy 2:5–6; Colossians 2:9; Ephesians 3:8; Revelation 7:4–9
- 23 Matthew 22:9–10; Colossians 1:28; 2 Corinthians 5:11; Acts 13:47–48; 2 Timothy 4:2
- 24 Matthew 21:43; Acts 13:46; Matthew 22:8; John 3:36; John 8:24
- 25 John 6:24–27
- 26 Matthew 10:37; John 12:25; Philippians 3:8; Acts 20:24; Psalm 73:25–26
- 27 Matthew 10:38; Luke 9:23–25; Mark 10:21; Matthew 16:24–26; Mark 8:34–37
- 28 Proverbs 24:27; Matthew 10:22; Joshua 24:19–24; Luke 14:33; Acts 21:13
- 30 Hebrews 6:11; 2 John 8; Hebrews 6:4–8; 2 Peter 2:19–22; Hebrews 10:38
- 31 Proverbs 20:18; Proverbs 25:8; 1 Kings 20:11; 2 Kings 18:20–22
- 32 Acts 12:20; 2 Kings 10:4–5; Job 40:9; Luke 12:58; James 4:6–10
- 33 Philippians 3:7–8; 1 John 2:15–16; Luke 5:28; Luke 14:26; Luke 18:28–30
- 34 Matthew 5:13; Colossians 4:6; Mark 9:49–50; Hebrews 2:4–8
- 35 Matthew 11:15; Revelation 2:11; Revelation 2:7; Luke 9:44; Matthew 13:9
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Holy lessons have been set forth before us, to which we should both give ear, and upon which by the Lord's help I would deliver some observations. In the Apostolic lesson thanks are rendered unto the Lord for the faith of the Gentiles, of course, because it was His work.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
They then represent the Saviour as having indicated this twofold faculty: first, the sustaining power, when He said, "Whosoever doth not bear his cross (Stauros), and follow after me, cannot be my disciple;" and again, "Taking up the cross, follow me;" but the separating power when He said, "I came not to send peace, but a sword." They also maintain …
Thus both of them, being now Thine, were building a tower at the necessary cost, --of forsaking all that they had and following Thee.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
For this reason Luke saith, "If any man come to me, and hate not his father, and mother, and wife, and children, and brethren, and sisters, yea, and his own life also, he cannot be my disciple;" not commanding simply to hate them, since this were even quite contrary to the law; but "when one desires to be loved more …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
John, therefore, did distinctly foresee the first "resurrection of the just," and the inheritance in the kingdom of the earth; and what the prophets have prophesied concerning it harmonize [with his vision].