Acts · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Acts 16 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Κατήντησε δε εις Δέρβην και Λύστραν. Και ιδού, ήτο εκεί μαθητής τις ονόματι Τιμόθεος, υιός γυναικός τινός Ιουδαίας πιστής, πατρός δε Έλληνος,
1 DESPUÉS llegó á Derbe, y á Listra: y he aquí, estaba allí un discípulo llamado Timoteo, hijo de una mujer Judía fiel, mas de padre Griego.
2 όστις είχε καλήν μαρτυρίαν υπό των εν Λύστροις και Ικονίω αδελφών.
2 De éste daban buen testimonio los hermanos que estaban en Listra y en Iconio.
3 Τούτον ηθέλησεν ο Παύλος να εξέλθη μεθ' εαυτού, και λαβών αυτόν περιέτεμε διά τους Ιουδαίους τους όντας εν τοις τόποις εκείνοις· επειδή εγνώριζον πάντες τον πατέρα αυτού ότι ήτο Έλλην.
3 Este quiso Pablo que fuese con él; y tomándole, le circuncidó por causa de los Judíos que estaban en aquellos lugares; porque todos sabían que su padre era Griego.
4 Ως δε διήρχοντο τας πόλεις, παρέδιδον εις αυτούς διαταγάς να φυλάττωσι τα δόγματα τα εγκεκριμένα υπό των αποστόλων και των πρεσβυτέρων των εν Ιερουσαλήμ.
4 Y como pasaban por las ciudades, les daban que guardasen los decretos que habían sido determinados por los apóstoles y los ancianos que estaban en Jerusalem.
5 Αι μεν λοιπόν εκκλησίαι εστερεούντο εις την πίστιν και ηυξάνοντο τον αριθμόν καθ' ημέραν.
5 Así que, las iglesias eran confirmadas en fe, y eran aumentadas en número cada día.
6 Διελθόντες δε την Φρυγίαν και την γην της Γαλατίας, επειδή εμποδίσθησαν υπό του Αγίου Πνεύματος να κηρύξωσι τον λόγον εν τη Ασία,
6 Y pasando á Phrygia y la provincia de Galacia, les fué prohibido por el Espíritu Santo hablar la palabra en Asia.
7 ήλθον κατά την Μυσίαν και εδοκίμαζον να υπάγωσι προς την Βιθυνίαν· πλην δεν αφήκεν αυτούς το Πνεύμα.
7 Y como vinieron á Misia, tentaron de ir á Bithynia; mas el Espíritu no les dejó.
8 Περάσαντες δε την Μυσίαν κατέβησαν εις Τρωάδα.
8 Y pasando á Misia, descendieron á Troas.
9 Και όραμα εφάνη διά νυκτός εις τον Παύλον. Ανήρ τις Μακεδών ίστατο, παρακαλών αυτόν και λέγων· Διάβα εις Μακεδονίαν και βοήθησον ημάς.
9 Y fué mostrada á Pablo de noche una visión: Un varón Macedonio se puso delante, rogándole, y diciendo: Pasa á Macedonia, y ayúdanos.
10 Και ως είδε το όραμα, ευθύς εζητήσαμεν να υπάγωμεν εις την Μακεδονίαν, συμπεραίνοντες ότι ο Κύριος προσκαλεί ημάς, διά να κηρύξωμεν το ευαγγέλιον προς αυτούς.
10 Y como vió la visión, luego procuramos partir á Macedonia, dando por cierto que Dios nos llamaba para que les anunciásemos el evangelio.
11 Αποπλεύσαντες λοιπόν από της Τρωάδος, επεράσαμεν κατ' ευθείαν εις Σαμοθράκην και την ακόλουθον ημέραν εις Νεάπολιν
11 Partidos pues de Troas, vinimos camino derecho á Samotracia, y el día siguiente á Neápolis;
12 και εκείθεν εις Φιλίππους, ήτις είναι πρώτη πόλις του μέρους εκείνου της Μακεδονίας, αποικία Ρωμαϊκή. Και διετρίβομεν εν τη πόλει ταύτη ημέρας τινάς·
12 Y de allí á Filipos, que es la primera ciudad de la parte de Macedonia, [y] una colonia; y estuvimos en aquella ciudad algunos días.
13 και τη ημέρα του σαββάτου εξήλθομεν έξω της πόλεως πλησίον του ποταμού, όπου εσυνειθίζετο να γίνηται προσευχή, και καθήσαντες ελαλούμεν προς τας εκεί συνελθούσας γυναίκας.
13 Y un día de sábado salimos de la puerta junto al río, donde solía ser la oración; y sentándonos, hablamos á las mujeres que se habían juntado.
14 Και γυνή τις Λυδία το όνομα, πωλήτρια πορφύρας εκ πόλεως Θυατείρων, σεβομένη τον Θεόν, ήκουε, της οποίας ο Κύριος διήνοιξε την καρδίαν διά να προσέχη εις τα λαλούμενα υπό του Παύλου.
14 Entonces una mujer llamada Lidia, que vendía púrpura en la ciudad de Tiatira, temerosa de Dios, estaba oyendo; el corazón de la cual abrió el Señor para que estuviese atenta á lo que Pablo decía.
15 Αφού δε εβαπτίσθη αυτή και ο οίκος αυτής, παρεκάλεσε λέγουσα· Εάν με εκρίνατε ότι είμαι πιστή εις τον Κύριον, εισέλθετε εις τον οίκόν μου και μείνατε· και μας εβίασεν.
15 Y cuando fué bautizada, y su familia, nos rogó, diciendo: Si habéis juzgado que yo sea fiel al Señor, entrad en mi casa, y posad: y constriñónos.
16 Ενώ δε επορευόμεθα εις την προσευχήν, απήντησεν ημάς δούλη τις έχουσα πνεύμα πύθωνος, ήτις έδιδε πολύ κέρδος εις τους κυρίους αυτής μαντευομένη.
16 Y aconteció, que yendo nosotros á la oración, una muchacha que tenía espíritu pitónico, nos salió al encuentro, la cual daba grande ganancia á sus amos adivinando.
17 Αύτη ακολουθήσασα τον Παύλον και ημάς έκραζε, λέγουσα· Ούτοι οι άνθρωποι είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου, οίτινες κηρύττουσι προς ημάς οδόν σωτηρίας.
17 Esta, siguiendo á Pablo y á nosotros, daba voces, diciendo: Estos hombres son siervos del Dios Alto, los cuales os anuncian el camino de salud.
18 Τούτο δε έκαμνεν επί πολλάς ημέρας. Βαρυνθείς δε ο Παύλος και στραφείς, είπε προς το πνεύμα, Προστάζω σε εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού να εξέλθης απ' αυτής. Και εξήλθε την αυτήν ώραν.
18 Y esto hacía por muchos días; mas desagradando á Pablo, se volvió y dijo al espíritu: Te mando en el nombre de Jesucristo, que salgas de ella. Y salió en la misma hora.
19 Ιδόντες δε οι κύριοι αυτής ότι εξήλθεν η ελπίς του κέρδους αυτών, πιάσαντες τον Παύλον και τον Σίλαν, έσυραν εις την αγοράν προς τους άρχοντας,
19 Y viendo sus amos que había salido la esperanza de su ganancia, prendieron á Pablo y á Silas, y los trajeron al foro, al magistrado;
20 και φέροντες αυτούς προς τους στρατηγούς, είπον· Ούτοι οι άνθρωποι εκταράττουσι την πόλιν ημών, Ιουδαίοι όντες,
20 Y presentándolos á los magistrados, dijeron: Estos hombres, siendo Judíos, alborotan nuestra ciudad,
21 και διδάσκουσιν έθιμα, τα οποία δεν είναι εις ημάς συγκεχωρημένον να παραδεχώμεθα μηδέ να πράττωμεν, Ρωμαίοι όντες.
21 Y predican ritos, los cuales no nos es lícito recibir ni hacer, pues somos Romanos.
22 Και συνεφώρμησεν ο όχλος κατ' αυτών. Και οι στρατηγοί διασχίσαντες αυτών τα ιμάτια, προσέταττον να ραβδίζωσιν αυτούς,
22 Y agolpóse el pueblo contra ellos: y los magistrados rompiéndoles sus ropas, les mandaron azotar con varas.
23 και αφού έδωκαν εις αυτούς πολλούς ραβδισμούς, έβαλον εις φυλακήν, παραγγείλαντες τον δεσμοφύλακα να φυλάττη αυτούς ασφαλώς·
23 Y después que los hubieron herido de muchos azotes, los echaron en la cárcel, mandando al carcelero que los guardase con diligencia:
24 όστις λαβών τοιαύτην παραγγελίαν, έβαλεν αυτούς εις την εσωτέραν φυλακήν και συνέκλεισε τους πόδας αυτών εις το ξύλον.
24 El cual, recibido este mandamiento, los metió en la cárcel de más adentro; y les apretó los pies en el cepo.
25 Κατά δε το μεσονύκτιον ο Παύλος και ο Σίλας προσευχόμενοι ύμνουν τον Θεόν· και ηκροάζοντο αυτούς οι δέσμιοι.
25 Mas á media noche, orando Pablo y Silas, cantaban himnos á Dios: y los que estaban presos los oían.
26 Και εξαίφνης έγεινε σεισμός μέγας, ώστε εσαλεύθησαν τα θεμέλια του δεσμωτηρίου, και παρευθύς ηνοίχθησαν πάσαι αι θύραι και ελύθησαν πάντων τα δεσμά.
26 Entonces fué hecho de repente un gran terremoto, de tal manera que los cimientos de la cárcel se movían; y luego todas las puertas se abrieron, y las prisiones de todos se soltaron.
27 Εξυπνήσας δε ο δεσμοφύλαξ και ιδών ανεωγμένας τας θύρας της φυλακής, έσυρε μάχαιραν και έμελλε να θανατώση εαυτόν, νομίζων ότι έφυγον οι δέσμιοι.
27 Y despertado el carcelero, como vió abiertas las puertas de la cárcel, sacando la espada se quería matar, pensando que los presos se habían huído.
28 Πλην ο Παύλος έκραξε μετά φωνής μεγάλης, λέγων· Μη πράξης μηδέν κακόν εις σεαυτόν· διότι πάντες είμεθα εδώ.
28 Mas Pablo clamó á gran voz, diciendo: No te hagas ningún mal; que todos estamos aquí.
29 Ζητήσας δε φώτα εισεπήδησε, και έντρομος γενόμενος έπεσεν έμπροσθεν του Παύλου και του Σίλα,
29 El entonces pidiendo luz, entró dentro, y temblando, derribóse á los pies de Pablo y de Silas;
30 και εκβαλών αυτούς έξω, είπε· Κύριοι, τι πρέπει να κάμω διά να σωθώ;
30 Y sacándolos fuera, les dice: Señores, ¿qué es menester que yo haga para ser salvo?
31 Οι δε είπον· Πίστευσον εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και θέλεις σωθή, συ και ο οίκός σου.
31 Y ellos dijeron: Cree en el Señor Jesucristo, y serás salvo tú, y tu casa.
32 Και ελάλησαν προς αυτόν τον λόγον του Κυρίου και προς πάντας τους εν τη οικία αυτού.
32 Y le hablaron la palabra del Señor, y á todos los que estaban en su casa.
33 Και παραλαβών αυτούς εν εκείνη τη ώρα της νυκτός, έλουσε τας πληγάς αυτών και εβαπτίσθη ευθύς αυτός και πάντες οι αυτού,
33 Y tomándolos en aquella misma hora de la noche, les lavó los azotes; y se bautizó luego él, y todos los suyos.
34 και αναβιβάσας αυτούς εις τον οίκον αυτού παρέθηκε τράπεζαν, και ευφράνθη πανοικί πιστεύσας εις το Θεόν.
34 Y llevándolos á su casa, les puso la mesa: y se gozó de que con toda su casa había creído á Dios.
35 Αφού δε έγεινεν ημέρα, έστειλαν οι στρατηγοί τους ραβδούχους, λέγοντες· Απόλυσον τους ανθρώπους εκείνους.
35 Y como fué de día, los magistrados enviaron los alguaciles, diciendo: Deja ir á aquellos hombres.
36 Και ο δεσμοφύλαξ απήγγειλε τους λόγους τούτους προς τον Παύλον, λέγων ότι οι στρατηγοί έστειλαν διά να απολυθήτε· τώρα λοιπόν εξέλθετε και υπάγετε εν ειρήνη.
36 Y el carcelero hizo saber estas palabras á Pablo: Los magistrados han enviado [á decir] que seáis sueltos: así que ahora salid, é id en paz.
37 Αλλ' ο Παύλος είπε προς αυτούς· Αφού έδειραν ημάς δημοσία χωρίς να καταδικασθώμεν, ανθρώπους Ρωμαίους όντας, έβαλον εις φυλακήν· και τώρα μας εκβάλλουσι κρυφίως; ουχί βεβαίως, αλλ' αυτοί ας έλθωσι και ας μας εκβάλωσιν.
37 Entonces Pablo les dijo: Azotados públicamente sin ser condenados, siendo hombres Romanos, nos echaron en la cárcel; y ¿ahora nos echan encubiertamente? No, de cierto, sino vengan ellos y sáquennos.
38 Ανήγγειλαν δε προς τους στρατηγούς οι ραβδούχοι τους λόγους τούτους· και εφοβήθησαν ακούσαντες ότι είναι Ρωμαίοι,
38 Y los alguaciles volvieron á decir á los magistrados estas palabras: y tuvieron miedo, oído que eran Romanos.
39 και ελθόντες παρεκάλεσαν αυτούς, και αφού εξέβαλον, παρεκάλουν αυτούς να εξέλθωσιν εκ της πόλεως.
39 Y viniendo, les rogaron; y sacándolos, les pidieron que se saliesen de la ciudad.
40 Οι δε εξελθόντες εκ της φυλακής, υπήγον εις τον οίκον της Λυδίας, και ιδόντες τους αδελφούς, παρηγόρησαν αυτούς και ανεχώρησαν.
40 Entonces salidos de la cárcel, entraron en [casa de] Lidia; y habiendo visto á los hermanos, los consolaron, y se salieron.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Lydia
A worshiper of God from Thyatira and a dealer in purple cloth at Philippi whose heart the Lord opened to Paul's message; she and her household were baptized.
Cited in the guide: Acts 16:14; Acts 16:40
Silas
A leading man among the brothers in Jerusalem and a prophet, chosen to accompany Paul on his second journey; he was imprisoned with Paul at Philippi and is elsewhere called…
Cited in the guide: Acts 15:22; Acts 15:40; Acts 16:25
Timothy
A disciple from Lystra with a Greek father and a believing Jewish mother, whom Paul circumcised and took with him as a coworker; he received two letters from Paul.
Cited in the guide: Acts 16:1; 1 Corinthians 4:17; Philippians 2:19
Places
Antioch (Syrian)
The empire's third-largest city and the first major Gentile church — the launching base for Paul's journeys. (Distinct from Pisidian Antioch.)
Cited in the guide: Acts 11:26; Acts 13:1-3; Galatians 2:11
Athens
The philosophical center of the Greco-Roman world. Paul engaged Stoic and Epicurean thinkers on Mars Hill (the Areopagus), reasoning toward the resurrection.
Cited in the guide: Acts 17:16; Acts 17:22
Corinth
Corinth straddled the isthmus linking mainland Greece to the Peloponnese — a hub of commerce and immorality. Paul founded the church here; a Roman bema traditionally linked to his hearing before…
Cited in the guide: Acts 18:1; 1 Corinthians 1:2; 2 Corinthians 1:1
Ephesus
The chief city of Roman Asia, famed for the temple of Artemis. Paul's long ministry sparked the silversmiths' riot; the city is also the first addressed in Revelation.
Cited in the guide: Acts 19:1; Acts 19:28; Revelation 2:1
Philippi
A Roman colony on the Via Egnatia and the site of Paul's first European converts — a beloved church to which he later wrote from prison.
Cited in the guide: Acts 16:12; Acts 16:25; Philippians 1:1
Thessalonica
Capital of the Roman province of Macedonia and a key stop on the Via Egnatia. Paul's brief ministry produced a strong church and two of his earliest letters.
Cited in the guide: Acts 17:1; 1 Thessalonians 1:1; Acts 17:6
Cross references (40)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 2 Timothy 1:5; 1 Thessalonians 3:2; 2 Timothy 1:2; Acts 18:5; 1 Timothy 1:2
- 2 1 Timothy 5:10; 2 Timothy 3:15; Acts 16:40; 1 Timothy 3:7; 2 Timothy 3:11
- 3 Galatians 2:3; 1 Corinthians 9:20; Galatians 5:6; Galatians 5:1–3; Acts 15:40
- 4 Acts 15:28–29; Acts 15:2; Acts 11:30; Acts 15:6
- 5 Acts 9:31; Acts 2:47; Acts 6:7; 1 Peter 5:10; Acts 15:41
- 6 Acts 18:23; Acts 16:7; Galatians 1:2; Acts 11:12; Acts 13:2–4
- 7 Philippians 1:19; Galatians 4:6; Romans 8:9; Acts 8:29; 1 Peter 1:1
- 8 2 Timothy 4:13; 2 Corinthians 2:12; Acts 16:11; Acts 20:5
- 9 Acts 19:21; Acts 18:5; Acts 9:10–12; Romans 15:26; Acts 18:9–10
- 10 2 Corinthians 2:12–13; Acts 14:7; Psalm 119:60; Acts 21:1–18; Acts 27:1–28:16
- 11 Acts 21:1; Acts 16:8
- 12 1 Thessalonians 2:2; Philippians 1:1; Acts 20:6; Acts 16:9; Acts 16:21
- 13 Acts 13:14; Acts 21:5; Colossians 1:23; Acts 18:4; Acts 20:7
- 14 Luke 24:45; Ephesians 1:17–18; Isaiah 50:5; John 6:44–45; Revelation 3:20
- 15 Acts 11:14; Hebrews 13:2; Acts 16:33; Luke 24:29; Genesis 19:3
- 16 Leviticus 19:31; Deuteronomy 18:9–11; Isaiah 8:19; 1 Chronicles 10:13; 1 Samuel 28:7
- 17 John 14:6; 1 Peter 2:16; Mark 5:7; Daniel 6:20; Daniel 3:28
- 18 Mark 16:17; Luke 10:17–19; Acts 3:6; Acts 19:12–17; Acts 9:34
- 19 Acts 17:6; Acts 21:30; 2 Corinthians 6:5; Acts 16:16; Acts 8:3
- 20 James 4:4; Romans 12:2; Acts 28:22; John 15:18–20; Acts 17:6–8
- 21 Esther 3:8; Acts 16:12; Jeremiah 10:3; Acts 26:3
- 22 1 Thessalonians 2:2; 2 Corinthians 6:5; Acts 22:22–26; Hebrews 11:36; 2 Corinthians 11:23–25
- 23 Revelation 2:10; 2 Timothy 2:9; 1 Samuel 23:22–23; Matthew 27:63–66; Ephesians 3:1
- 24 Job 13:27; Job 33:11; Jeremiah 29:26; Jeremiah 38:26; Psalm 105:18
- 25 1 Thessalonians 5:16–18; Psalm 119:62; James 1:2; Romans 5:3; 1 Peter 1:6–8
- 26 Acts 4:31; Acts 5:19; Acts 12:10; Acts 12:7; Psalm 146:7
- 27 Acts 12:19; Matthew 27:5; 1 Kings 16:18; 2 Samuel 17:23; 1 Samuel 31:4–5
- 28 1 Thessalonians 5:15; Luke 6:27–28; Luke 23:34; Exodus 20:13; Matthew 5:44
- 29 Revelation 3:9; Daniel 6:26; Jeremiah 10:10; Acts 9:5–6; Isaiah 66:5
- 30 John 6:27–29; Acts 2:37; Acts 22:10; Luke 3:10; Acts 14:15
- 31 John 1:12; John 3:36; Acts 2:38–39; Romans 10:9–10; Acts 11:13–14
- 32 Romans 1:16; Colossians 1:27–28; 1 Timothy 1:13–16; 1 Thessalonians 2:8; Mark 16:15
- 33 1 Corinthians 1:16; Acts 16:15; Luke 10:33–34; Acts 16:25; Galatians 5:13
- 34 Romans 15:13; Acts 2:46; Romans 5:11; Philemon 7; Isaiah 61:10
- 35 Acts 5:40; Acts 4:21; Jeremiah 5:22; Psalm 76:10
- 36 Acts 15:33; John 14:27; Mark 5:34; 1 Samuel 29:7; Exodus 4:18
- 37 Acts 22:25–29; Proverbs 28:1; Acts 16:20–24; Matthew 10:16; Psalm 94:20
- 38 Acts 22:29; Matthew 21:46; Matthew 14:5
- 39 Matthew 8:34; Mark 5:17; Daniel 6:23; Daniel 6:16; Isaiah 49:23
- 40 Acts 14:22; Acts 16:14; 1 Thessalonians 3:2–3; 2 Corinthians 4:16–18; 2 Corinthians 1:3–7
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
was thought likely") to be made; and we sat down, and spake unto the women which resorted thither. And a certain woman named Lydia, a seller of purple, of the city of Thyatira, which worshipped God, heard us: whose heart the Lord opened, that she attended unto the things which were spoken of Paul." See again Paul judaizing.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
… sailing from Troas, we directed our ship's course towards Samothracia." And then he carefully indicates all the rest of their journey as far as Philippi, and how they delivered their first address: "for, sitting down," he says, "we spake unto the women who had assembled;" and certain believed, even a great many.
Hear, for instance, the seller of purple saying, "If ye have judged me to be faithful to the Lord, come in, and abide with me." Hear the women, who went about with the apostles, having taken unto themselves manly courage, Priscilla, Persis, and the rest; from whom our present women are as far removed as our men from their men.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)