Job 31 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)

About Vamvas

Individual translator
OT: Masoretic Hebrew
NT: Textus Receptus (not verified)
Protestant (66 books)
Formal (word for word)
1850
Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (2)

The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).

Vamvas Modern Greek Bible: Vamvas (1850)

RV1909 Reina-Valera 1909

WEB World English Bible (Classic, with Deuterocanon)

1 Έκαμον συνθήκην μετά των οφθαλμών μου· και πως να έχω τον στοχασμόν μου επί παρθένον;

1 HICE pacto con mis ojos: ¿cómo pues había yo de pensar en virgen?

1 “I made a covenant with my eyes; how then should I look lustfully at a young woman?

2 και τι το μερίδιον παρά Θεού άνωθεν; και η κληρονομία του Παντοδυνάμου εκ των υψηλών;

2 Porque ¿qué galardón [me daría] de arriba Dios, y qué heredad el Omnipotente de las alturas?

2 For what is the portion from God above, and the heritage from the Almighty on high?

3 Ουχί αφανισμός διά τον ασεβή; και ταλαιπωρία διά τους εργάτας της ανομίας;

3 ¿No hay quebrantamiento para el impío, y extrañamiento para los que obran iniquidad?

3 Is it not calamity to the unrighteous, and disaster to the workers of iniquity?

4 δεν βλέπει αυτός τας οδούς μου και απαριθμεί πάντα τα βήματά μου;

4 ¿No ve él mis caminos, y cuenta todos mis pasos?

4 Doesn’t he see my ways, and count all my steps?

5 Εάν περιεπάτησα με ψεύδος, ή ο πους μου έσπευσεν εις δόλον,

5 Si anduve con mentira, y si mi pie se apresuró á engaño,

5 “If I have walked with falsehood, and my foot has hurried to deceit

6 ας με ζυγίση διά της στάθμης της δικαιοσύνης και ας γνωρίση ο Θεός την ακεραιότητά μου·

6 Péseme Dios en balanzas de justicia, y conocerá mi integridad.

6 (let me be weighed in an even balance, that God may know my integrity);

7 αν το βήμά μου εξετράπη από της οδού και η καρδία μου επηκολούθησε τους οφθαλμούς μου, και αν κηλίς προσεκολλήθη εις τας χείρας μου·

7 Si mis pasos se apartaron del camino, y si mi corazón se fué tras mis ojos, y si algo se apegó á mis manos,

7 if my step has turned out of the way, if my heart walked after my eyes, if any defilement has stuck to my hands,

8 να σπείρω, και άλλος να φάγη· και να εκριζωθώσιν οι έκγονοί μου.

8 Siembre yo, y otro coma, y mis verduras sean arrancadas.

8 then let me sow, and let another eat. Yes, let the produce of my field be rooted out.

9 Αν η καρδία μου ηπατήθη υπό γυναικός, ή παρεμόνευσα εις την θύραν του πλησίον μου,

9 Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:

9 “If my heart has been enticed to a woman, and I have laid wait at my neighbor’s door,

10 η γυνή μου να αλέση δι' άλλον, και άλλοι να πέσωσιν επ' αυτήν.

10 Muela para otro mi mujer, y sobre ella otros se encorven.

10 then let my wife grind for another, and let others sleep with her.

11 Διότι μιαρόν ανόμημα τούτο και αμάρτημα κατάδικον·

11 Porque es maldad é iniquidad, que han de castigar los jueces.

11 For that would be a heinous crime. Yes, it would be an iniquity to be punished by the judges,

12 διότι είναι πυρ κατατρώγον μέχρις αφανισμού, και ήθελεν εκριζώσει πάντα τα γεννήματά μου.

12 Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, y desarraigaría toda mi hacienda.

12 for it is a fire that consumes to destruction, and would root out all my increase.

13 Αν κατεφρόνησα την κρίσιν του δούλου μου ή της δούλης μου, ότε διεφέροντο προς εμέ,

13 Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, cuando ellos pleitearan conmigo,

13 “If I have despised the cause of my male servant or of my female servant, when they contended with me,

14 τι θέλω κάμει τότε, όταν εγερθή ο Θεός; και όταν επισκεφθή, τι θέλω αποκριθή προς αυτόν;

14 ¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?

14 what then will I do when God rises up? When he visits, what will I answer him?

15 Ο ποιήσας εμέ εν τη κοιλία, δεν εποίησε και εκείνον; και δεν εμόρφωσεν ημάς ο αυτός εν τη μήτρα;

15 El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿y no nos dispuso uno mismo en la matriz?

15 Didn’t he who made me in the womb make him? Didn’t one fashion us in the womb?

16 Αν ηρνήθην την επιθυμίαν των πτωχών, ή εμάρανα τους οφθαλμούς της χήρας,

16 Si estorbé el contento de los pobres, é hice desfallecer los ojos de la viuda;

16 “If I have withheld the poor from their desire, or have caused the eyes of the widow to fail,

17 ή έφαγον μόνος τον άρτον μου, και ο ορφανός δεν έφαγεν εξ αυτού·

17 Y si comí mi bocado solo, y no comió de él el huérfano;

17 or have eaten my morsel alone, and the fatherless has not eaten of it

18 διότι ο μεν εκ νεότητος μου ετρέφετο μετ' εμού, ως μετά πατρός, την δε εκ κοιλίας της μητρός μου ωδήγησα·

18 (Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)

18 (no, from my youth he grew up with me as with a father, I have guided her from my mother’s womb);

19 αν είδον τινά απολλύμενον δι' έλλειψιν ενδύματος ή πτωχόν χωρίς σκεπάσματος,

19 Si he visto que pereciera alguno sin vestido, y al menesteroso sin cobertura;

19 if I have seen any perish for want of clothing, or that the needy had no covering;

20 αν οι νεφροί αυτού δεν με ευλόγησαν και δεν εθερμάνθη με το μαλλίον των προβάτων μου,

20 Si no me bendijeron sus lomos, y del vellón de mis ovejas se calentaron;

20 if his heart hasn’t blessed me, if he hasn’t been warmed with my sheep’s fleece;

21 αν εσήκωσα την χείρα μου κατά του ορφανού, βλέπων ότι υπερίσχυον εν τη πύλη,

21 Si alcé contra el huérfano mi mano, aunque viese que me ayudarían en la puerta;

21 if I have lifted up my hand against the fatherless, because I saw my help in the gate;

22 να πέση ο βραχίων μου εκ του ώμου, και η χειρ μου να συντριφθή εκ του αγκώνος.

22 Mi espalda se caiga de mi hombro, y mi brazo sea quebrado de mi canilla.

22 then let my shoulder fall from the shoulder blade, and my arm be broken from the bone.

23 Διότι ο παρά του Θεού όλεθρος ήτο εις εμέ φρίκη και διά την μεγαλειότητα αυτού δεν ήθελον δυνηθή να ανθέξω.

23 Porque temí el castigo de Dios, contra cuya alteza yo no tendría poder.

23 For calamity from God is a terror to me. Because of his majesty, I can do nothing.

24 Αν έθεσα εις το χρυσίον την ελπίδα μου, ή είπα προς το καθαρόν χρυσίον, Συ είσαι το θάρρος μου,

24 Si puse en oro mi esperanza, y dije al oro: Mi confianza [eres] tú;

24 “If I have made gold my hope, and have said to the fine gold, ‘You are my confidence;’

25 αν ευφράνθην διότι ο πλούτος μου ήτο μέγας και διότι η χειρ μου εύρηκεν αφθονίαν,

25 Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, y de que mi mano hallase mucho;

25 If I have rejoiced because my wealth was great, and because my hand had gotten much;

26 αν εθεώρουν τον ήλιον αναλάμποντα ή την σελήνην περιπατούσαν εν τη λαμπρότητι αυτής,

26 Si he mirado al sol cuando resplandecía, y á la luna cuando iba hermosa,

26 if I have seen the sun when it shined, or the moon moving in splendor,

27 και η καρδία μου εθέλχθη κρυφίως, ή με το στόμα μου εφίλησα την χείρα μου,

27 Y mi corazón se engañó en secreto, y mi boca besó mi mano:

27 and my heart has been secretly enticed, and my hand threw a kiss from my mouth;

28 και τούτο ήθελεν είσθαι ανόμημα κατάδικον· διότι ήθελον αρνηθή τον Θεόν τον Ύψιστον.

28 Esto también fuera maldad juzgada; porque habría negado al Dios soberano.

28 this also would be an iniquity to be punished by the judges, for I would have denied the God who is above.

29 Αν εχάρην εις τον αφανισμόν του μισούντός με, ή επεχάρην ότε εύρηκεν αυτόν κακόν·

29 Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, y me regocijé cuando le halló el mal;

29 “If I have rejoiced at the destruction of him who hated me, or lifted up myself when evil found him

30 διότι ουδέ αφήκα το στόμα μου να αμαρτήση, ευχόμενος κατάραν εις την ψυχήν αυτού·

30 (Que ni aun entregué al pecado mi paladar, pidiendo maldición para su alma;)

30 (I have certainly not allowed my mouth to sin by asking his life with a curse);

31 αν οι άνθρωποι της σκηνής μου δεν είπον, τις θέλει δείξει άνθρωπον μη χορτασθέντα από των κρεάτων αυτού;

31 Cuando mis domésticos decían: ¡Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.

31 if the men of my tent have not said, ‘Who can find one who has not been filled with his meat?’

32 Ο ξένος δεν διενυκτέρευεν έξω· ήνοιγον την θύραν μου εις τον οδοιπόρον·

32 El extranjero no tenía fuera la noche; mis puertas abría al caminante.

32 (the foreigner has not camped in the street, but I have opened my doors to the traveler);

33 αν εσκέπασα την παράβασίν μου ως ο Αδάμ, κρύπτων την ανομίαν μου εν τω κόλπω μου·

33 Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, escondiendo en mi seno mi iniquidad;

33 if like Adam I have covered my transgressions, by hiding my iniquity in my heart,

34 διότι μήπως εφοβούμην μέγα πλήθος, ή με ετρόμαζεν η καταφρόνησις των οικογενειών, ώστε να σιωπήσω και να μη εκβώ εκ της θύρας;

34 Porque quebrantaba á la gran multitud, y el menosprecio de las familias me atemorizó, y callé, y no salí de mi puerta:

34 because I feared the great multitude, and the contempt of families terrified me, so that I kept silence, and didn’t go out of the door—

35 Ω να ήτο τις να με ήκουεν. Ιδού, η επιθυμία μου είναι να απεκρίνετο ο Παντοδύναμος εις εμέ, και ο αντίδικός μου να έγραφε βιβλίον.

35 ¡Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión [es] que el Omnipotente testificaría por mí, aunque mi adversario me hiciera el proceso.

35 oh that I had one to hear me! Behold, here is my signature! Let the Almighty answer me! Let the accuser write my indictment!

36 Βεβαίως ήθελον βαστάσει αυτό επί του ώμου μου, ήθελον περιδέσει αυτό στέφανον επ' εμέ·

36 Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, y me lo ataría en lugar de corona.

36 Surely I would carry it on my shoulder, and I would bind it to me as a crown.

37 ήθελον φανερώσει προς αυτόν τον αριθμόν των βημάτων μου· ως άρχων ήθελον πλησιάσει εις αυτόν.

37 Yo le contaría el número de mis pasos, y como príncipe me llegaría á él.

37 I would declare to him the number of my steps. I would go near to him like a prince.

38 Αν ο αγρός μου καταβοά εναντίον μου και κλαίωσιν ομού οι αύλακες αυτού,

38 Si mi tierra clama contra mí, y lloran todos sus surcos;

38 If my land cries out against me, and its furrows weep together;

39 αν έφαγον τον καρπόν αυτόν χωρίς μισθόν, ή έκαμον να εκβή η ψυχή των γεωργών αυτού,

39 Si comí su sustancia sin dinero, ó afligí el alma de sus dueños;

39 if I have eaten its fruits without money, or have caused its owners to lose their life,

40 Ας φυτρώσωσι τρίβολοι αντί σίτου και ζιζάνια αντί κριθής. Ετελείωσαν οι λόγοι του Ιώβ.

40 En lugar de trigo me nazcan abrojos, y espinas en lugar de cebada. Acábanse las palabras de Job.

40 let briers grow instead of wheat, and stinkweed instead of barley.” The words of Job are ended.

Cross references (39)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

Quotes verse 31:25 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXI)
And what is more, when he had them they were no joy to him: so he also declared, saying, "If I did so much as rejoice when my wealth waxed great:" wherefore neither did he grieve when it was gone.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Quotes verse 31:1 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXXIII)
And if thou wouldest also hear of his strivings after continence, hearken to him when he saith, "I made a covenant with mine eyes, that I should not think upon a maid." For this cause his wife did not break his spirit, for he loved her even before this, not however immoderately, but as is due to a wife.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

Old Testament

New Testament

In our library

What the Fathers said