1◆ Δικαιωθέντες λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, 2 διά του οποίου ελάβομεν και την είσοδον διά της πίστεως εις την χάριν ταύτην, εις την οποίαν ιστάμεθα και καυχώμεθα εις την ελπίδα της δόξης του Θεού. 3 Και ουχί μόνον τούτο, αλλά και καυχώμεθα εις τας θλίψεις, γινώσκοντες ότι θλίψις εργάζεται υπομονήν, 4 η δε υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα, 5 η δε ελπίς δεν καταισχύνει, διότι αγάπη του Θεού είναι εκκεχυμένη εν ταις καρδίαις ημών διά Πνεύματος Αγίου του δοθέντος εις ημάς. 6 Επειδή ο Χριστός, ότε ήμεθα έτι ασθενείς, απέθανε κατά τον ωρισμένον καιρόν υπέρ των ασεβών. 7 Διότι μόλις υπέρ δικαίου θέλει αποθάνει τις· επειδή υπέρ του αγαθού ίσως και τολμά τις να αποθάνη· 8 αλλ' ο Θεός δεικνύει την εαυτού αγάπην εις ημάς, διότι ενώ ημείς ήμεθα έτι αμαρτωλοί, ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών. 9 Πολλώ μάλλον λοιπόν αφού εδικαιώθημεν τώρα διά του αίματος αυτού, θέλομεν σωθή από της οργής δι' αυτού. 10 Διότι εάν εχθροί όντες εφιλιώθημεν με τον Θεόν διά του θανάτου του Υιού αυτού, πολλώ, μάλλον φιλιωθέντες θέλομεν σωθή διά της ζωής αυτού· 11 και ουχί μόνον τούτο, αλλά και καυχώμενοι εις τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, διά του οποίου ελάβομεν τώρα την φιλίωσιν. 12 Διά τούτο καθώς δι' ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον· 13 διότι μέχρι του νόμου ήτο εν τω κόσμω η αμαρτία, αμαρτία όμως δεν λογίζεται όταν δεν ήναι νόμος· 14 αλλ' εβασίλευσεν ο θάνατος από Αδάμ μέχρι Μωϋσέως και επί τους μη αμαρτήσαντας κατά την ομοιότητα της παραβάσεως του Αδάμ, όστις είναι τύπος του μέλλοντος. 15 Πλην δεν είναι καθώς το αμάρτημα, ούτω και το χάρισμα· διότι αν διά το αμάρτημα του ενός απέθανον οι πολλοί, πολύ περισσότερον η χάρις του Θεού και η δωρεά διά της χάριτος του ενός ανθρώπου Ιησού Χριστού επερίσσευσεν εις τους πολλούς. 16 Και η δωρεά δεν είναι καθώς η δι' ενός αμαρτήσαντος γενομένη κατάκρισις· διότι η κρίσις εκ του ενός έγεινεν εις κατάκρισιν των πολλών, το δε χάρισμα εκ πολλών αμαρτημάτων έγεινεν εις δικαίωσιν. 17 Διότι αν και διά το αμάρτημα του ενός ο θάνατος εβασίλευσε διά του ενός, πολύ περισσότερον οι λαμβάνοντες την αφθονίαν της χάριτος και της δωρεάς της δικαιοσύνης θέλουσι βασιλεύσει εν ζωή διά του ενός Ιησού Χριστού. 18 Καθώς λοιπόν δι' ενός αμαρτήματος ήλθε κατάκρισις εις πάντας ανθρώπους, ούτω και διά μιας δικαιοσύνης ήλθεν εις πάντας ανθρώπους δικαίωσις εις ζωήν. 19 Διότι καθώς διά της παρακοής του ενός ανθρώπου οι πολλοί κατεστάθησαν αμαρτωλοί, ούτω και διά της υπακοής του ενός οι πολλοί θέλουσι κατασταθή δίκαιοι. 20 Παρεισήλθε δε ο νόμος διά να περισσεύση το αμάρτημα. Και όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις, 21 ίνα καθώς εβασίλευσεν η αμαρτία διά του θανάτου, ούτω και η χάρις βασιλεύση διά της δικαιοσύνης εις ζωήν αιώνιον διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.
Romans · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Romans 5 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Cross references (21)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Isaiah 32:17; John 16:33; Romans 15:13; Colossians 1:20; Acts 13:38–39
- 2 Ephesians 2:18; Ephesians 3:12; Romans 12:12; 1 Corinthians 15:1; 1 Peter 3:18
- 3 James 1:2–3; James 1:12; 1 Peter 3:14; 2 Corinthians 12:9–10; 2 Corinthians 4:17
- 4 1 Peter 5:10; James 1:12; 2 Corinthians 4:8–12; 2 Timothy 4:16–18; 1 Peter 1:6–7
- 5 Galatians 4:6; Ephesians 3:16–19; Philippians 1:20; 2 Timothy 1:12; 2 Corinthians 1:22
- 6 Ephesians 2:1–5; Romans 5:8; Colossians 2:13; Titus 3:3–5; Romans 5:10
- 7 John 15:13; 1 John 3:16; Romans 16:4; Acts 11:24; Psalm 112:5
- 8 John 15:13; John 3:16; Romans 5:6; 1 Peter 3:18; 1 John 4:9–10
- 9 1 Thessalonians 1:10; Romans 8:1; Ephesians 2:13; Romans 3:24–26; John 5:24
- 10 2 Corinthians 5:18–19; 2 Corinthians 4:10–11; Romans 8:32; Colossians 1:20–21; Hebrews 7:25
- 11 2 Corinthians 5:18–19; Romans 5:10; Isaiah 61:10; Habakkuk 3:17–18; Philippians 4:4
- 12 1 Corinthians 15:21–22; Romans 5:19; Romans 6:23; Romans 3:23; James 1:15
- 13 Romans 4:15; 1 Corinthians 15:56; 1 John 3:4; Genesis 4:7–11; Genesis 38:10
- 14 1 Corinthians 15:45; Hebrews 9:27; Romans 5:17; Genesis 7:22; Romans 8:22
- 15 Romans 5:12; Ephesians 2:8; Romans 6:23; 1 John 5:11; 2 Corinthians 9:15
- 16 Acts 13:38–39; Isaiah 44:22; Isaiah 1:18; Isaiah 43:25; 1 Corinthians 11:32
- 17 1 Corinthians 15:21–22; 1 Corinthians 15:49; Romans 5:12; John 10:10; 2 Timothy 2:12
- 18 1 Corinthians 15:22; Romans 5:12; Romans 5:15; Acts 13:39; Romans 5:19
- 19 Romans 5:18; 2 Corinthians 5:21; Philippians 2:8; Romans 5:12; Ephesians 1:6
- 20 Romans 6:1; Titus 3:3–7; Psalm 25:11; Romans 6:14; Galatians 3:19–25
- 21 Titus 2:11; Romans 6:14; Romans 5:14; John 1:16–17; Romans 8:10
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
Why does my Bible say something different?
- Romans 5:1: “we have peace” or “let us have peace”?
Most English Bibles read “being justified by faith, we have peace with God.” The Douay-Rheims reads “let us have peace.” The difference in Greek is a single vowel, echomen or echōmen, which sounded alike when read aloud. The oldest manuscripts mostly favour “let us have,” but most scholars and the Patriarchal Text read “we have.” The teaching of the passage is the same either way.
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
As the best physicians always take great pains to discover the source of diseases, and go to the very fountain of the mischief, so doth the blessed Paul also.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
Concurring with these statements, Paul, speaking to the Romans, declares: "Much more they who receive abundance of grace and righteousness for [eternal] life, shall reign by one, Christ Jesus." It follows from this, that he knew nothing of that Christ who flew away from Jesus; nor did he of the Saviour above, whom they hold to be impassible.
… not then my friend, nor, indeed, afterwards, as true friendship is; for true it is not but in such as Thou bindest together, cleaving unto Thee by that love which is shed abroad in our hearts by the Holy Ghost, which is given unto us. But yet it was too sweet, being ripened by the fervour of similar studies.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
"For if when we were enemies, we were reconciled to God, much more, being reconciled, shall we be saved." "But this way," it will be said, "is strait and narrow." Well, but the former, through which thou hast come, is not strait and narrow only, but even impassable, and full of savage wild beasts.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Moreover one man's sin, even Adam's, had power to bring death to the world; but if by the trespass of the one death reigned over the world, how shall not life much rather reign by the righteousness of the One?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)