1 Agrippa vero ad Paulum ait: Permittitur tibi loqui pro temetipso. Tunc Paulus extenta manu cœpit rationem reddere: 2 De omnibus quibus accusor a Judæis, rex Agrippa, æstimo me beatum apud te cum sim defensurus me hodie, 3 maxime te sciente omnia, et quæ apud Judæos sunt consuetudines et quæstiones: propter quod obsecro patienter me audias. 4 Et quidem vitam meam a juventute, quæ ab initio fuit in gente mea in Jerosolymis, noverunt omnes Judæi: 5 præscientes me ab initio (si velint testimonium perhibere) quoniam secundum certissimam sectam nostræ religionis vixi pharisæus. 6 Et nunc, in spe quæ ad patres nostros repromissionis facta est a Deo, sto judicio subjectus: 7 in quam duodecim tribus nostræ nocte ac die deservientes, sperant devenire. De qua spe accusor a Judæis, rex. 8 Quid incredibile judicatur apud vos, si Deus mortuos suscitat? 9 Et ego quidem existimaveram me adversus nomen Jesu Nazareni debere multa contraria agere, 10 quod et feci Jerosolymis, et multos sanctorum ego in carceribus inclusi, a principibus sacerdotum potestate accepta: et cum occiderentur, detuli sententiam. 11 Et per omnes synagogas frequenter puniens eos, compellebam blasphemare: et amplius insaniens in eos, persequebar usque in exteras civitates. 12 In quibus dum irem Damascum cum potestate et permissu principum sacerdotum, 13 die media in via vidi, rex, de cælo supra splendorem solis circumfulsisse me lumen, et eos qui mecum simul erant. 14 Omnesque nos cum decidissemus in terram, audivi vocem loquentem mihi hebraica lingua: Saule, Saule, quid me persequeris? durum est tibi contra stimulum calcitrare. 15 Ego autem dixi: Quis es, domine? Dominus autem dixit: Ego sum Jesus, quem tu persequeris. 16 Sed exsurge, et sta super pedes tuos: ad hoc enim apparui tibi, ut constituam te ministrum, et testem eorum quæ vidisti, et eorum quibus apparebo tibi, 17 eripiens te de populo et gentibus, in quas nunc ego mitto te, 18 aperire oculos eorum, ut convertantur a tenebris ad lucem, et de potestate Satanæ ad Deum, ut accipiant remissionem peccatorum, et sortem inter sanctos, per fidem quæ est in me. 19 Unde, rex Agrippa, non fui incredulus cælesti visioni: 20 sed his qui sunt Damasci primum, et Jerosolymis, et in omnem regionem Judææ, et gentibus, annuntiabam, ut pœnitentiam agerent, et converterentur ad Deum, digna pœnitentiæ opera facientes. 21 Hac ex causa me Judæi, cum essem in templo, comprehensum tentabant interficere. 22 Auxilio autem adjutus Dei usque in hodiernum diem, sto, testificans minori atque majori, nihil extra dicens quam ea quæ prophetæ locuti sunt futura esse, et Moyses, 23 si passibilis Christus, si primus ex resurrectione mortuorum, lumen annuntiaturus est populo et gentibus. 24 Hæc loquente eo, et rationem reddente, Festus magna voce dixit: Insanis, Paule: multæ te litteræ ad insaniam convertunt. 25 Et Paulus: Non insanio, inquit, optime Feste, sed veritatis et sobrietatis verba loquor. 26 Scit enim de his rex, ad quem et constanter loquor: latere enim eum nihil horum arbitror. Neque enim in angulo quidquam horum gestum est. 27 Credis, rex Agrippa, prophetis? Scio quia credis. 28 Agrippa autem ad Paulum: In modico suades me christianum fieri. 29 Et Paulus: Opto apud Deum, et in modico et in magno, non tantum te, sed etiam omnes qui audiunt hodie fieri tales, qualis et ego sum, exceptis vinculis his. 30 Et exsurrexit rex, et præses, et Bernice, et qui assidebant eis. 31 Et cum secessissent, loquebantur ad invicem, dicentes: Quia nihil morte aut vinculis dignum quid fecit homo iste. 32 Agrippa autem Festo dixit: Dimitti poterat homo hic, si non appellasset Cæsarem.
Acts 26 Clementine Vulgate
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Agrippa
King Agrippa, who with Bernice visited Festus and heard Paul's defense, replying that Paul almost persuaded him to become a Christian.
Cited in the guide: Acts 25:13; Acts 26:1; Acts 26:28
Bernice
Arrived with King Agrippa at Caesarea to pay respects to Festus and sat with him to hear Paul.
Cited in the guide: Acts 25:13; Acts 25:23; Acts 26:30
Cross references (31)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Acts 9:15; John 7:51; Proverbs 1:24; Acts 26:2; Acts 22:1
- 3 Acts 6:14; Acts 26:26; Acts 24:4; Acts 28:17; 1 Corinthians 13:2
- 4 Galatians 1:13; 2 Timothy 3:10; Acts 22:3; Philippians 3:5
- 5 Acts 23:6; Acts 22:3; Acts 22:5; Acts 24:5; Philippians 3:5–6
- 6 Titus 2:13; Acts 28:20; Daniel 7:13–14; Acts 24:15; Romans 15:8
- 7 James 1:1; 1 Timothy 5:5; Philippians 3:11; Luke 22:30; Ezra 6:17
- 8 1 Corinthians 15:12–20; Acts 4:2; Acts 17:31–32; Philippians 3:21; Acts 10:40–42
- 9 1 Timothy 1:13; Acts 22:8; Galatians 1:13–14; Philippians 3:6; John 16:2–3
- 10 Acts 8:3; Acts 9:13–14; Acts 9:21; Acts 22:4–5; Acts 8:1
- 11 Acts 13:45; Acts 22:19; Matthew 10:17; Acts 9:1; Acts 22:5
- 12 Acts 26:10; Acts 9:1–8; Acts 22:5–11; Jeremiah 26:8; John 11:57
- 13 Revelation 1:16; Revelation 21:23; Matthew 17:2; Acts 22:6; Acts 9:3
- 14 Acts 21:40; Acts 22:2; Acts 9:7; Acts 22:7–9; Zechariah 2:8
- 15 John 15:20–21; Matthew 25:45; Matthew 25:40; Exodus 16:8
- 16 Acts 22:14–15; Ezekiel 2:1; Daniel 10:11; 1 Timothy 1:12; Galatians 1:12
- 17 Acts 9:15; 1 Timothy 2:7; Jeremiah 1:19; Romans 11:13; 2 Timothy 4:16–17
- 18 1 Peter 2:9; Ephesians 1:18; Acts 20:32; Ephesians 5:8; Isaiah 42:7
- 19 Isaiah 50:5; Ezekiel 2:7–8; Galatians 1:16; Jeremiah 20:9; Exodus 4:13–14
- 20 Acts 3:19; Matthew 3:8; 2 Timothy 2:25–26; Acts 2:38; Matthew 9:13
- 21 Acts 21:30–31; Acts 21:27; Acts 25:3; Acts 22:22; Acts 23:12–15
- 22 John 5:46; Acts 24:14; Luke 24:44; Acts 10:43; Romans 3:21
- 23 Isaiah 53:1–12; Luke 24:26; Colossians 1:18; Revelation 1:5; Hebrews 2:10
- 24 1 Corinthians 2:13–14; 1 Corinthians 1:23; 2 Corinthians 5:13; 1 Corinthians 4:10; Mark 3:21
- 25 Acts 23:26; Titus 1:9; Titus 2:7–8; John 8:49; Luke 1:3
- 26 Acts 26:2–3; Acts 2:1–12; Acts 5:18–42; Isaiah 30:20; Acts 4:16–21
- 27 Acts 26:22–23
- 28 Acts 11:26; Matthew 10:18; Acts 26:29; Mark 10:17–22; Acts 24:25
- 29 Ephesians 6:20; Colossians 1:28; Romans 10:1; Acts 21:33; John 5:34
- 30 Acts 28:22; Acts 18:15; Acts 25:23
- 31 Acts 23:29; Acts 23:9; Acts 28:18; Luke 23:4; Acts 25:25
- 32 Acts 28:18; Acts 25:11–12; Acts 25:25
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
See how again also they pass sentence in his favor, and after having said, "Thou art beside thyself," (v. 24) they acquit him, as undeserving not only of death, but also of bonds, and indeed would have released him entirely, if he had not appealed to Cæsar. But this was done providentially, that he should also depart with bonds.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 11 (1889)
… or else, if they do receive all these, they must necessarily admit also that testimony concerning Paul, when he (Luke) tells us that the Lord spoke at first to him from heaven: "Saul, Saul, why persecutest thou Me? I am Jesus Christ, whom thou persecutest;" and then to Ananias, saying regarding him: "Go thy way; for he is a chosen …