Saltar al texto

2 Corintios · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

2 Corintios 7 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Read in English
Sobre PT
  • Ortodoxa
  • NT: Texto bizantino
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1912
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 ταυτας ουν εχοντες τας επαγγελιας, αγαπητοι, καθαρισωμεν εαυτους απο παντος μολυσμου σαρκος και πνευματος, επιτελουντες αγιωσυνην εν φοβω θεου.
1 Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.
2 χωρησατε ημας· ουδενα ηδικησαμεν, ουδενα εφθειραμεν, ουδενα επλεονεκτησαμεν.
2 Χωρήσατε ἡμᾶς· οὐδένα ἠδικήσαμεν, οὐδένα ἐφθείραμεν, οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν.
3 ου προς κατακρισιν λεγω· προειρηκα γαρ οτι εν ταις καρδιαις ημων εστε εις το συναποθανειν και συζην.
3 οὐ πρὸς κατάκρισιν λέγω· προείρηκα γὰρ ὅτι ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐστε εἰς τὸ συναποθανεῖν καὶ συζῆν.
4 πολλη μοι παρρησια προς υμας, πολλη μοι καυχησις υπερ υμων· πεπληρωμαι τη παρακλησει, υπερπερισσευομαι τη χαρα επι παση τη θλιψει ημων.
4 πολλή μοι παρρησία πρὸς ὑμᾶς, πολλή μοι καύχησις ὑπὲρ ὑμῶν· πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει, ὑπερπερισσεύομαι τῇ χαρᾷ ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν.
5 και γαρ ελθοντων ημων εις μακεδονιαν ουδεμιαν εσχηκεν ανεσιν η σαρξ ημων, αλλ εν παντι θλιβομενοι· εξωθεν μαχαι, εσωθεν φοβοι.
5 Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν οὐδεμίαν ἔσχηκεν ἄνεσιν ἡ σὰρξ ἡμῶν, ἀλλ᾽ ἐν παντὶ θλιβόμενοι· ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι.
6 αλλ ο παρακαλων τους ταπεινους παρεκαλεσεν ημας ο θεος εν τη παρουσια τιτου·
6 ἀλλ᾽ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου·
7 ου μονον δε εν τη παρουσια αυτου, αλλα και εν τη παρακλησει η παρεκληθη εφ υμιν, αναγγελλων ημιν την υμων επιποθησιν, τον υμων οδυρμον, τον υμων ζηλον υπερ εμου, ωστε με μαλλον χαρηναι,
7 οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ᾽ ὑμῖν, ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν, τὸν ὑμῶν ὀδυρμόν, τὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπὲρ ἐμοῦ, ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι,
8 οτι ει και ελυπησα υμας εν τη επιστολη, ου μεταμελομαι, ει και μετεμελομην· βλεπω γαρ οτι η επιστολη εκεινη, ει και προς ωραν, ελυπησεν υμας.
8 ὅτι εἰ καὶ ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ, οὐ μεταμέλομαι, εἰ καὶ μετεμελόμην· βλέπω γὰρ ὅτι ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη, εἰ καὶ πρὸς ὥραν, ἐλύπησεν ὑμᾶς.
9 νυν χαιρω, ουχ οτι ελυπηθητε, αλλ οτι ελυπηθητε εις μετανοιαν· ελυπηθητε γαρ κατα θεον, ινα εν μηδενι ζημιωθητε εξ ημων.
9 νῦν χαίρω, οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε, ἀλλ᾽ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν· ἐλυπήθητε γὰρ κατὰ Θεόν, ἵνα ἐν μηδενὶ ζημιωθῆτε ἐξ ἡμῶν.
10 η γαρ κατα θεον λυπη μετανοιαν εις σωτηριαν αμεταμελητον κατεργαζεται· η δε του κοσμου λυπη θανατον κατεργαζεται.
10 ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται· ἡ δὲ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται.
11 ιδου γαρ αυτο τουτο, το κατα θεον λυπηθηναι υμας, ποσην κατειργασατο υμιν σπουδην, αλλα απολογιαν, αλλα αγανακτησιν, αλλα φοβον, αλλα επιποθησιν, αλλα ζηλον, αλλα εκδικησιν! εν παντι συνεστησατε εαυτους αγνους ειναι εν τω πραγματι.
11 ἰδοὺ γὰρ αὐτὸ τοῦτο, τὸ κατὰ Θεὸν λυπηθῆναι ὑμᾶς, πόσην κατειργάσατο ὑμῖν σπουδήν, ἀλλὰ ἀπολογίαν, ἀλλὰ ἀγανάκτησιν, ἀλλὰ φόβον, ἀλλὰ ἐπιπόθησιν, ἀλλὰ ζῆλον, ἀλλὰ ἐκδίκησιν! ἐν παντὶ συνεστήσατε ἑαυτοὺς ἁγνοὺς εἶναι ἐν τῷ πράγματι.
12 αρα ει και εγραψα υμιν, ουχ εινεκεν του αδικησαντος, ουδε εινεκεν του αδικηθεντος, αλλ εινεκεν του φανερωθηναι την σπουδην υμων την υπερ ημων προς υμας ενωπιον του θεου.
12 ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ εἵνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, οὐδὲ εἵνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλ᾽ εἵνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
13 δια τουτο παρακεκλημεθα. επι δε τη παρακλησει υμων περισσοτερως μαλλον εχαρημεν επι τη χαρα τιτου, οτι αναπεπαυται το πνευμα αυτου απο παντων υμων·
13 Διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. ἐπὶ δὲ τῇ παρακλήσει ὑμῶν περισσοτέρως μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν·
14 οτι ει τι αυτω υπερ υμων κεκαυχημαι, ου κατησχυνθην, αλλ ως παντα εν αληθεια ελαλησαμεν υμιν, ουτως και η καυχησις ημων η επι τιτου αληθεια εγενηθη.
14 ὅτι εἴ τι αὐτῷ ὑπὲρ ὑμῶν κεκαύχημαι, οὐ κατῃσχύνθην, ἀλλ᾽ ὡς πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν ὑμῖν, οὕτω καὶ ἡ καύχησις ἡμῶν ἡ ἐπὶ Τίτου ἀλήθεια ἐγενήθη.
15 και τα σπλαγχνα αυτου περισσοτερως εις υμας εστιν αναμιμνησκομενου την παντων υμων υπακοην, ως μετα φοβου και τρομου εδεξασθε αυτον.
15 καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς ἐστιν ἀναμιμνησκομένου τὴν πάντων ὑμῶν ὑπακοήν, ὡς μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐδέξασθε αὐτόν.
16 χαιρω οτι εν παντι θαρρω εν υμιν.
16 χαίρω ὅτι ἐν παντὶ θαρρῶ ἐν ὑμῖν.
Referencias cruzadas (16)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Tesalonicenses 4:7; 1 Pedro 2:11; Santiago 4:8; Proverbios 8:13; Salmo 51:10
  2. 2 Hechos 20:33; 2 Corintios 6:12–13; 2 Corintios 11:9; Romanos 16:18; 1 Tesalonicenses 2:3–6
  3. 3 Filipenses 1:8–9; 2 Corintios 6:11–12; Rut 1:16–17; 1 Tesalonicenses 2:8; 2 Corintios 12:15
  4. 4 2 Corintios 1:4; Santiago 1:2; 2 Corintios 3:12; Romanos 5:3; 1 Corintios 1:4
  5. 5 2 Corintios 2:13; Deuteronomio 32:25; 2 Corintios 11:23–30; Mateo 11:28–30; Hechos 20:1
  6. 6 2 Tesalonicenses 2:16–17; 2 Corintios 1:3–4; 3 Juan 2–4; 2 Corintios 7:13; Jeremías 31:13
  7. 7 Judas 3; 2 Juan 4; Santiago 5:17; Santiago 4:9–10; Colosenses 2:5
  8. 8 Apocalipsis 3:19; Juan 16:6; Éxodo 5:22–23; Hebreos 12:9–11; Jeremías 20:7–9
  9. 9 Lucas 15:7; Jeremías 31:18–20; Eclesiastés 7:3; 2 Corintios 13:8–10; 2 Corintios 7:10–11
  10. 10 Hechos 3:19; Hechos 11:18; 2 Timoteo 2:25–26; 2 Samuel 12:13; Lucas 18:13
  11. 11 Romanos 14:18; 1 Timoteo 5:21–22; 2 Timoteo 2:15; Salmo 2:11; Efesios 5:11
  12. 12 2 Corintios 2:9; 1 Timoteo 3:5; 2 Corintios 7:8; 2 Corintios 2:17; 2 Corintios 2:3–4
  13. 13 2 Corintios 7:6; Romanos 15:32; 1 Pedro 3:8; 1 Corintios 16:13; Romanos 12:15
  14. 14 2 Corintios 7:4; 2 Tesalonicenses 1:4; 2 Corintios 1:18–20; 2 Corintios 9:2–4; 2 Corintios 8:24
  15. 15 Filipenses 2:12; 2 Corintios 2:9; 1 Juan 3:17; Salmo 119:120; Isaías 66:2
  16. 16 2 Corintios 2:3; Filemón 8; Filemón 21; 2 Tesalonicenses 3:4

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 7:2 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily XIV)

    Again he raiseth the discourse about love, mitigating the harshness of his rebuke. For since he had convicted and reproached them as being beloved indeed, yet not loving in an equal degree, but breaking away from his love and mixing up with other pestilent fellows; again he softens the vehemence of his rebuke, saying, "Make room for us," that is, …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 7:8–11 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIV, Chapters 6–7)

    For, behold, this selfsame thing that ye sorrowed after a godly sort, what carefulness it wrought in you!" Consequently the Stoics may defend themselves by replying, that sorrow is indeed useful for repentance of sin, but that this can have no place in the mind of the wise man, inasmuch as no sin attaches to him of which he could …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  3. Cita 7:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XV)

    This Paul also clearly declared, when he said, "The sorrow of the world worketh death, but godly sorrow worketh repentance unto salvation, not to be repented of." These then He too Himself calls blessed, whose sorrow is of that kind; yet not simply them that sorrow did He designate, but them that sorrow intensely.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 7:5 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIV, Chapter 9)

    … spectacle to angels and men, and pressing onwards for the prize of his high calling, --very joyfully do we with the eyes of faith behold him rejoicing with them that rejoice, and weeping with them that weep; though hampered by fightings without and fears within; desiring to depart and to be with Christ; longing to see the Romans, that he …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  5. Cita 7:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LIX)

    Declaring this, Paul said, "Without were fightings, within were fears;" and, "In perils among false brethren;" and in his discourse to the Milesians too He said, "Also of you shall some arise speaking perverse things;" and He Himself too said, "The man's foes shall be they of his own household." But when He said, "It must needs be," it is …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)