Saltar al texto

Hebreos · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Hebreos 10 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Read in English
Sobre PT
  • Ortodoxa
  • NT: Texto bizantino
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1912
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
WEB World English Bible (clásica, con deuterocanónicos)
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 σκιαν γαρ εχων ο νομος των μελλοντων αγαθων, ουκ αυτην την εικονα των πραγματων, κατ ενιαυτον ταις αυταις θυσιαις ας προσφερουσιν εις το διηνεκες, ουδεποτε δυναται τους προσερχομενους τελειωσαι·
1 For the law, having a shadow of the good to come, not the very image of the things, can never with the same sacrifices year by year, which they offer continually, make perfect those who draw near.
1 Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων, κατ᾽ ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκές, οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι·
2 επει ουκ αν επαυσαντο προσφερομεναι, δια το μηδεμιαν εχειν ετι συνειδησιν αμαρτιων τους λατρευοντας, απαξ κεκαθαρμενους;
2 Or else wouldn’t they have ceased to be offered, because the worshipers, having been once cleansed, would have had no more consciousness of sins?
2 ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι, διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας, ἅπαξ κεκαθαρμένους;
3 αλλ εν αυταις αναμνησις αμαρτιων κατ ενιαυτον·
3 But in those sacrifices there is a yearly reminder of sins.
3 ἀλλ᾽ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ᾽ ἐνιαυτόν·
4 αδυνατον γαρ αιμα ταυρων και τραγων αφαιρειν αμαρτιας.
4 For it is impossible that the blood of bulls and goats should take away sins.
4 ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας.
5◆ διο εισερχομενος εις τον κοσμον λεγει· θυσιαν και προσφοραν ουκ ηθελησας, σωμα δε κατηρτισω μοι·
5 Therefore when he comes into the world, he says, “You didn’t desire sacrifice and offering, but you prepared a body for me.
5 Διὸ εἰσερχόμενος εἰς τὸν κόσμον λέγει· θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι·
6◆ ολοκαυτωματα και περι αμαρτιας ουκ ευδοκησας·
6 You had no pleasure in whole burnt offerings and sacrifices for sin.
6 ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας·
7◆ τοτε ειπον· ιδου ηκω, εν κεφαλιδι βιβλιου γεγραπται περι εμου, του ποιησαι, ο θεος, το θελημα σου.
7 Then I said, ‘Behold, I have come (in the scroll of the book it is written of me) to do your will, O God.’”
7 τότε εἶπον· ἰδοὺ ἥκω, ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ, τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου.
8 ανωτερον λεγων οτι θυσιαν και προσφοραν και ολοκαυτωματα και περι αμαρτιας ουκ ηθελησας ουδε ευδοκησας, αιτινες κατα τον νομον προσφερονται,
8 Previously saying, “Sacrifices and offerings and whole burnt offerings and sacrifices for sin you didn’t desire, neither had pleasure in them” (those which are offered according to the law),
8 ἀνώτερον λέγων ὅτι θυσίαν καὶ προσφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδὲ εὐδόκησας, αἵτινες κατὰ τὸν νόμον προσφέρονται,
9 τοτε ειρηκεν· ιδου ηκω του ποιησαι, ο θεος, το θελημα σου. αναιρει το πρωτον ινα το δευτερον στηση.
9 then he has said, “Behold, I have come to do your will.” He takes away the first, that he may establish the second,
9 τότε εἴρηκεν· ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου. ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ.
10 εν ω θεληματι ηγιασμενοι εσμεν δια της προσφορας του σωματος του ιησου χριστου εφαπαξ.
10 by which will we have been sanctified through the offering of the body of Jesus Christ once for all.
10 ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ.
11 και πας μεν ιερευς εστηκεν καθ ημεραν λειτουργων και τας αυτας πολλακις προσφερων θυσιας, αιτινες ουδεποτε δυνανται περιελειν αμαρτιας·
11 Every priest indeed stands day by day serving and offering often the same sacrifices, which can never take away sins,
11 Καὶ πᾶς μὲν ἱερεὺς ἕστηκε καθ᾽ ἡμέραν λειτουργῶν καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας·
12 αυτος δε μιαν υπερ αμαρτιων προσενεγκας θυσιαν εις το διηνεκες εκαθισεν εν δεξια του θεου,
12 but he, when he had offered one sacrifice for sins forever, sat down on the right hand of God,
12 αὐτὸς δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ,
13 το λοιπον εκδεχομενος εως τεθωσιν οι εχθροι αυτου υποποδιον των ποδων αυτου.
13 from that time waiting until his enemies are made the footstool of his feet.
13 τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
14 μια γαρ προσφορα τετελειωκεν εις το διηνεκες τους αγιαζομενους.
14 For by one offering he has perfected forever those who are being sanctified.
14 μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους.
15 μαρτυρει δε ημιν και το πνευμα το αγιον· μετα γαρ το προειρηκεναι,
15 The Holy Spirit also testifies to us, for after saying,
15 Μαρτυρεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον· μετὰ γὰρ τὸ προειρηκέναι,
16 αυτη η διαθηκη ην διαθησομαι προς αυτους μετα τας ημερας εκεινας, λεγει κυριος· διδους νομους μου επι καρδιας αυτων, και επι των διανοιων αυτων επιγραψω αυτους,
16 “This is the covenant that I will make with them after those days,” says the Lord, “I will put my laws on their heart, I will also write them on their mind;” then he says,
16 αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος· διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τῶν διανοιῶν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς,
17 και των αμαρτιων αυτων και των ανομιων αυτων ου μη μνησθω ετι.
17 “I will remember their sins and their iniquities no more.”
17 καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι.
18 οπου δε αφεσις τουτων, ουκετι προσφορα περι αμαρτιας.
18 Now where remission of these is, there is no more offering for sin.
18 ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.
19 εχοντες ουν, αδελφοι, παρρησιαν εις την εισοδον των αγιων εν τω αιματι του ιησου,
19 Having therefore, brothers, boldness to enter into the holy place by the blood of Jesus,
19 Ἔχοντες οὖν, ἀδελφοί, παρρησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν Ἁγίων ἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἰησοῦ,
20 ην ενεκαινισεν ημιν οδον προσφατον και ζωσαν δια του καταπετασματος, τουτ εστιν της σαρκος αυτου,
20 by the way which he dedicated for us, a new and living way, through the veil, that is to say, his flesh,
20 ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾽ ἔστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ,
21 και ιερεα μεγαν επι τον οικον του θεου,
21 and having a great priest over God’s house,
21 καὶ ἱερέα μέγαν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ,
22 προσερχωμεθα μετα αληθινης καρδιας εν πληροφορια πιστεως ερραντισμενοι τας καρδιας απο συνειδησεως πονηρας, και λελουμενοι το σωμα υδατι καθαρω
22 let’s draw near with a true heart in fullness of faith, having our hearts sprinkled from an evil conscience and having our body washed with pure water,
22 προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως ἐρραντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς,
23 κατεχωμεν την ομολογιαν της ελπιδος ακλινη· πιστος γαρ ο επαγγειλαμενος·
23 let’s hold fast the confession of our hope without wavering; for he who promised is faithful.
23 καὶ λελουμένοι τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἀκλινῆ· πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος·
24 και κατανοωμεν αλληλους εις παροξυσμον αγαπης και καλων εργων,
24 Let’s consider how to provoke one another to love and good works,
24 καὶ κατανοῶμεν ἀλλήλους εἰς παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων,
25 μη εγκαταλειποντες την επισυναγωγην εαυτων, καθως εθος τισιν, αλλα παρακαλουντες, και τοσουτω μαλλον, οσω βλεπετε εγγιζουσαν την ημεραν.
25 not forsaking our own assembling together, as the custom of some is, but exhorting one another, and so much the more as you see the Day approaching.
25 μὴ ἐγκαταλείποντες τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν, καθὼς ἔθος τισίν, ἀλλὰ παρακαλοῦντες, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον, ὅσῳ βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν.
26 εκουσιως γαρ αμαρτανοντων ημων μετα το λαβειν την επιγνωσιν της αληθειας, ουκετι περι αμαρτιων απολειπεται θυσια,
26 For if we sin willfully after we have received the knowledge of the truth, there remains no more a sacrifice for sins,
26 Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία,
27 φοβερα δε τις εκδοχη κρισεως και πυρος ζηλος εσθιειν μελλοντος τους υπεναντιους.
27 but a certain fearful expectation of judgment, and a fierceness of fire which will devour the adversaries.
27 φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους.
28 αθετησας τις νομον μωυσεως χωρις οικτιρμων επι δυσιν η τρισιν μαρτυσιν αποθνησκει·
28 A man who disregards Moses’ law dies without compassion on the word of two or three witnesses.
28 ἀθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνήσκει·
29 ποσω δοκειτε χειρονος αξιωθησεται τιμωριας ο τον υιον του θεου καταπατησας και το αιμα της διαθηκης κοινον ηγησαμενος, εν ω ηγιασθη, και το πνευμα της χαριτος ενυβρισας;
29 How much worse punishment do you think he will be judged worthy of who has trodden under foot the Son of God, and has counted the blood of the covenant with which he was sanctified an unholy thing, and has insulted the Spirit of grace?
29 πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος, ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας;
30 οιδαμεν γαρ τον ειποντα· εμοι εκδικησις, εγω ανταποδωσω, [λεγει κυριος]· και παλιν· κυριος κρινει τον λαον αυτου.
30 For we know him who said, “Vengeance belongs to me. I will repay,” says the Lord. Again, “The Lord will judge his people.”
30 οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω[, λέγει Κύριος]· καὶ πάλιν· Κύριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ.
31 φοβερον το εμπεσειν εις χειρας θεου ζωντος.
31 It is a fearful thing to fall into the hands of the living God.
31 φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος.
32 αναμιμνησκεσθε δε τας προτερον ημερας, εν αις φωτισθεντες πολλην αθλησιν υπεμεινατε παθηματων,
32 But remember the former days, in which, after you were enlightened, you endured a great struggle with sufferings:
32 Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας, ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων,
33 τουτο μεν ονειδισμοις τε και θλιψεσιν θεατριζομενοι, τουτο δε κοινωνοι των ουτως αναστρεφομενων γενηθεντες.
33 partly, being exposed to both reproaches and oppressions, and partly, becoming partakers with those who were treated so.
33 τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι, τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες.
34 και γαρ τοις δεσμοις μου συνεπαθησατε και την αρπαγην των υπαρχοντων υμων μετα χαρας προσεδεξασθε, γινωσκοντες εχειν εν εαυτοις κρειττονα υπαρξιν εν ουρανοις και μενουσαν.
34 For you both had compassion on me in my chains and joyfully accepted the plundering of your possessions, knowing that you have for yourselves a better possession and an enduring one in the heavens.
34 καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν.
35 μη αποβαλητε ουν την παρρησιαν υμων, ητις εχει μισθαποδοσιαν μεγαλην.
35 Therefore don’t throw away your boldness, which has a great reward.
35 Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην.
36 υπομονης γαρ εχετε χρειαν, ινα το θελημα του θεου ποιησαντες κομισησθε την επαγγελιαν.
36 For you need endurance so that, having done the will of God, you may receive the promise.
36 ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν, ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν.
37 ετι γαρ μικρον οσον οσον, ο ερχομενος ηξει και ου χρονιει.
37 “In a very little while, he who comes will come and will not wait.
37 ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ.
38 ο δε δικαιος εκ πιστεως ζησεται· και εαν υποστειληται, ουκ ευδοκει η ψυχη μου εν αυτω.
38 But the righteous one will live by faith. If he shrinks back, my soul has no pleasure in him.”
38 ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται· καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ.
39 ημεις δε ουκ εσμεν υποστολης εις απωλειαν, αλλα πιστεως εις περιποιησιν ψυχης.
39 But we are not of those who shrink back to destruction, but of those who have faith to the saving of the soul.
39 ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς.
Referencias cruzadas (39)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Hebreos 8:5; Colosenses 2:17; Hebreos 9:11; Hebreos 9:23; Hebreos 7:18–19
  2. 2 Isaías 43:25; Miqueas 7:19; Salmo 103:12; Isaías 44:22; Hebreos 9:13–14
  3. 3 Hebreos 9:7; Éxodo 30:10; Levítico 23:27–28; Levítico 16:34; Levítico 16:6–11
  4. 4 Hebreos 10:11; Isaías 1:11–15; Miqueas 6:6–8; Romanos 11:27; 1 Juan 3:5
  5. 5 Salmo 40:6–8; Isaías 1:11; Isaías 7:14; 1 Pedro 2:24; Mateo 1:20–23
  6. 6 Hebreos 10:4; Mateo 3:17; Malaquías 1:10; Levítico 1:1–6; Salmo 147:11
  7. 7 Salmo 40:7–8; Juan 4:34; Juan 6:38; Juan 5:30; Hebreos 10:9–10
  8. 8 Hebreos 10:5; Marcos 12:33
  9. 9 Hebreos 7:18–19; Hebreos 12:27–28; Hebreos 10:7; Hebreos 9:11–14; Hebreos 8:7–13
  10. 10 Hebreos 10:14; Hebreos 10:12; 1 Corintios 6:11; Hebreos 7:27; Juan 17:19
  11. 11 Hebreos 10:4; Hebreos 5:1; Números 28:3; Salmo 50:8–13; Hebreos 7:27
  12. 12 Hebreos 1:3; Colosenses 3:1; Romanos 8:34; Hebreos 8:1; Hechos 2:33–34
  13. 13 Hebreos 1:13; Salmo 110:1; Lucas 20:43; 1 Corintios 15:25; Marcos 12:36
  14. 14 Hebreos 9:14; Hebreos 7:25; Hebreos 10:1; Hebreos 2:11; Romanos 15:16
  15. 15 Hebreos 3:7; Apocalipsis 2:11; Apocalipsis 3:6; 2 Pedro 1:21; Juan 15:26
  16. 16 Jeremías 31:33–34; Hebreos 8:8–12; Romanos 11:27
  17. 17 Hebreos 8:12; Jeremías 31:34
  18. 18 Hebreos 10:2; Hebreos 10:14
  19. 19 Efesios 2:18; Hebreos 9:12; Hebreos 4:16; Efesios 3:12; Romanos 5:2
  20. 20 Juan 14:6; Juan 10:9; Hebreos 9:3; Hebreos 9:8; Hebreos 6:19
  21. 21 Hebreos 2:17; Hebreos 4:14–16; Hebreos 6:20; Hebreos 8:1; Hebreos 3:1
  22. 22 Ezequiel 36:25; Juan 3:5; Efesios 5:26; 1 Pedro 3:21; 1 Corintios 6:11
  23. 23 1 Tesalonicenses 5:24; 1 Corintios 1:9; 2 Tesalonicenses 3:3; Hebreos 6:18; Tito 1:2
  24. 24 1 Tesalonicenses 5:11; 1 Juan 3:18; Hebreos 13:1; Gálatas 5:13; Colosenses 3:16
  25. 25 Hechos 2:42; 1 Tesalonicenses 5:11; Mateo 18:20; Hebreos 3:13; Hebreos 10:24
  26. 26 2 Pedro 2:20–22; Hebreos 6:4–6; Juan 9:41; Lucas 12:47; Mateo 12:43–45
  27. 27 Isaías 26:11; Sofonías 1:18; Hebreos 2:3; Hebreos 9:27; Hebreos 12:25
  28. 28 Hebreos 2:2; Deuteronomio 19:15; Deuteronomio 17:2–13; 2 Corintios 13:1; Deuteronomio 19:13
  29. 29 Efesios 4:30; Hebreos 6:6; Isaías 63:10; 1 Corintios 11:27; Lucas 12:10
  30. 30 Deuteronomio 32:35–36; Romanos 12:19; Nahúm 1:2; Salmo 50:4; 2 Corintios 5:10
  31. 31 Mateo 10:28; Lucas 12:5; Hebreos 12:29; Isaías 33:14; Salmo 76:7
  32. 32 Hebreos 6:4; Gálatas 3:3–4; 2 Timoteo 4:7–8; 2 Timoteo 2:3–13; Hebreos 12:4
  33. 33 1 Corintios 4:9; Filipenses 4:14; Isaías 51:7; 2 Corintios 12:10; Filipenses 1:7
  34. 34 1 Pedro 1:4; 2 Timoteo 1:16; Mateo 6:19–20; Santiago 1:2; Colosenses 1:5
  35. 35 1 Corintios 15:58; Gálatas 6:8–10; Hebreos 3:6; Lucas 14:14; Hebreos 11:26
  36. 36 Hebreos 12:1; Salmo 37:7; Santiago 5:7–11; 1 Corintios 13:7; Lucas 21:19
  37. 37 Santiago 5:7–9; Habacuc 2:3–4; Lucas 18:8; Isaías 26:20; Isaías 60:22
  38. 38 Gálatas 3:11; Habacuc 2:4; Romanos 1:17; Salmo 85:8; Hebreos 6:4–6
  39. 39 1 Juan 5:5; 1 Pedro 1:5; Marcos 16:16; 2 Tesalonicenses 2:12–14; 1 Samuel 15:11

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

¿Por qué mi Biblia dice algo distinto?

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 10:8 John Chrysostom, Homilies on Hebrews (Homily XVIII)

    In what has gone before he had shown that the sacrifices were unavailing for perfect purification, and were a type, and greatly defective. Since then there was this objection to his argument, If they are types, how is it that, after the truth is come, they have not ceased, nor given place, but are still performed?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)

  2. Cita 10:32 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XV)

    … incur danger, or are deprived of their goods, but of these also, thus saying, "Call to remembrance the former days, in which after ye were illuminated ye endured a great fight of afflictions; partly whilst ye were made a gazing stock by reproaches, and afflictions." On this account then Christ hath appointed the reward also to be great.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Cita 10:22 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture III)

    … one incorporeal for the incorporeal part, and the other bodily for the body: the water cleanses the body, and the Spirit seals the soul; that we may draw near unto God, having our heart sprinkled by the Spirit, and our body washed with pure water.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  4. Cita 10:29 Basil of Caesarea, On the Holy Spirit (Chapters XXVIII–XXIX)

    You hope to "reign with" Christ; but you "do despite unto the Spirit of grace" by assigning Him the rank of a slave and a subordinate.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)

  5. Cita 10:37 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXXIV)

    Hear him saying, "Yet a little while, and He that cometh will come, and will not tarry. The Lord is at hand, be careful for nothing;" and again, "The fashion of this world passeth away." For neither doth he command only, but also soothes, as a physician should.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)