Saltar al texto

Hebreos · Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Hebreos 12 Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)

Read in English
Sobre PT
  • Ortodoxa
  • NT: Texto bizantino
  • Solo Nuevo Testamento
  • Lengua original
  • 1912
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
PT Texto Patriarcal (Antoniades 1904/1912)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 τοιγαρουν και ημεις, τοσουτον εχοντες περικειμενον ημιν νεφος μαρτυρων, ογκον αποθεμενοι παντα και την ευπεριστατον αμαρτιαν, δι υπομονης τρεχωμεν τον προκειμενον ημιν αγωνα,
1 POR tanto nosotros también, teniendo en derredor nuestro una tan grande nube de testigos, dejando todo el peso del pecado que nos rodea, corramos con paciencia la carrera que nos es propuesta,
2 αφορωντες εις τον της πιστεως αρχηγον και τελειωτην ιησουν, ος αντι της προκειμενης αυτω χαρας υπεμεινεν σταυρον, αισχυνης καταφρονησας, εν δεξια τε του θρονου του θεου κεκαθικεν.
2 Puestos los ojos en al autor y consumador de la fe, [en] Jesús; el cual, habiéndole sido propuesto gozo, sufrió la cruz, menospreciando la vergüenza, y sentóse á la diestra del trono de Dios.
3 αναλογισασθε γαρ τον τοιαυτην υπομεμενηκοτα υπο των αμαρτωλων εις αυτον αντιλογιαν, ινα μη καμητε ταις ψυχαις υμων εκλυομενοι.
3 Reducid pues á vuestro pensamiento á aquel que sufrió tal contradicción de pecadores contra sí mismo, porque no os fatiguéis en vuestros ánimos desmayando.
4 ουπω μεχρι αιματος αντικατεστητε προς την αμαρτιαν ανταγωνιζομενοι,
4 Que aun no habéis resistido hasta la sangre, combatiendo contra el pecado:
5 και εκλελησθε της παρακλησεως, ητις υμιν ως υιοις διαλεγεται· υιε μου, μη ολιγωρει παιδειας κυριου, μηδε εκλυου υπ αυτου ελεγχομενος.
5 Y estáis ya olvidados de la exhortación que como con hijos habla con vosotros, [diciendo]: Hijo mío, no menosprecies el castigo del Señor, ni desmayes cuando eres de él reprendido.
6 ον γαρ αγαπα κυριος παιδευει, μαστιγοι δε παντα υιον ον παραδεχεται.
6 Porque el Señor al que ama castiga, y azota á cualquiera que recibe por hijo.
7 ει παιδειαν υπομενετε, ως υιοις υμιν προσφερεται ο θεος· τις γαρ εστιν υιος ον ου παιδευει πατηρ;
7 Si sufrís el castigo, Dios se os presenta como á hijos; porque ¿qué hijo es [aquel] á quien el padre no castiga?
8 ει δε χωρις εστε παιδειας, ης μετοχοι γεγονασιν παντες, αρα νοθοι εστε και ουχ υιοι.
8 Mas si estáis fuera del castigo, del cual todos han sido hechos participantes, luego sois bastardos, y no hijos.
9 ειτα τους μεν της σαρκος ημων πατερας ειχομεν παιδευτας και ενετρεπομεθα· ου πολλω μαλλον υποταγησομεθα τω πατρι των πνευματων και ζησομεν;
9 Por otra parte, tuvimos por castigadores á los padres de nuestra carne, y los reverenciábamos, ¿por qué no obedeceremos mucho mejor al Padre de los espíritus, y viviremos?
10 οι μεν γαρ προς ολιγας ημερας κατα το δοκουν αυτοις επαιδευον, ο δε επι το συμφερον, εις το μεταλαβειν της αγιοτητος αυτου.
10 Y aquéllos, á la verdad, por pocos días nos castigaban como á ellos les parecía, mas éste para lo que [nos] es provechoso, para que recibamos su santificación.
11 πασα δε παιδεια προς μεν το παρον ου δοκει χαρας ειναι, αλλα λυπης, υστερον δε καρπον ειρηνικον τοις δι αυτης γεγυμνασμενοις αποδιδωσιν δικαιοσυνης.
11 Es verdad que ningún castigo al presente parece ser [causa] de gozo, sino de tristeza; mas después da fruto apacible de justicia á los que en él son ejercitados.
12 διο τας παρειμενας χειρας και τα παραλελυμενα γονατα ανορθωσατε,
12 Por lo cual alzad las manos caídas y las rodillas paralizadas;
13 και τροχιας ορθας ποιησατε τοις ποσιν υμων, ινα μη το χωλον εκτραπη, ιαθη δε μαλλον.
13 Y haced derechos pasos á vuestros pies, porque lo que es cojo no salga fuera de camino, antes sea sanado.
14 ειρηνην διωκετε μετα παντων, και τον αγιασμον, ου χωρις ουδεις οψεται τον κυριον,
14 Seguid la paz con todos, y la santidad, sin la cual nadie verá al Señor:
15 επισκοπουντες μη τις υστερων απο της χαριτος του θεου, μη τις ριζα πικριας ανω φυουσα ενοχλη και δια ταυτης μιανθωσιν πολλοι,
15 Mirando bien que ninguno se aparte de la gracia de Dios, que ninguna raíz de amargura brotando [os] impida, y por ella muchos sean contaminados;
16 μη τις πορνος η βεβηλος ως ησαυ, ος αντι βρωσεως μιας απεδοτο τα πρωτοτοκια αυτου.
16 Que ninguno sea fornicario, ó profano, como Esaú, que por una vianda vendió su primogenitura.
17 ιστε γαρ οτι και μετεπειτα, θελων κληρονομησαι την ευλογιαν, απεδοκιμασθη· μετανοιας γαρ τοπον ουχ ευρεν, καιπερ μετα δακρυων εκζητησας αυτην.
17 Porque ya sabéis que aun después, deseando heredar la bendición, fué reprobado (que no halló lugar de arrepentimiento), aunque la procuró con lágrimas.
18 ου γαρ προσεληλυθατε ψηλαφωμενω ορει και κεκαυμενω πυρι και γνοφω και σκοτω και θυελλη
18 Porque no os habéis llegado al monte que se podía tocar, y al fuego encendido, y al turbión, y á la oscuridad, y á la tempestad,
19 και σαλπιγγος ηχω και φωνη ρηματων, ης οι ακουσαντες παρητησαντο μη προστεθηναι αυτοις λογον·
19 Y al sonido de la trompeta, y á la voz de las palabras, la cual los que la oyeron rogaron que no se les hablase más;
20 ουκ εφερον γαρ το διαστελλομενον· καν θηριον θιγη του ορους, λιθοβοληθησεται·
20 Porque no podían tolerar lo que se mandaba: Si bestia tocare al monte, será apedreada, ó pasada con dardo.
21 και· ουτως φοβερον ην το φανταζομενον! μωυσης ειπεν· εκφοβος ειμι και εντρομος·
21 Y tan terrible cosa era lo que se veía, que Moisés dijo: Estoy asombrado y temblando.
22 αλλα προσεληλυθατε σιων ορει και πολει θεου ζωντος, ιερουσαλημ επουρανιω, και μυριασιν αγγελων,
22 Mas os habéis llegado al monte de Sión, y á la ciudad del Dios vivo, Jerusalem la celestial, y á la compañía de muchos millares de ángeles,
23 πανηγυρει και εκκλησια πρωτοτοκων εν ουρανοις απογεγραμμενων, και κριτη θεω παντων, και πνευμασιν δικαιων τετελειωμενων,
23 Y á la congregación de los primogénitos que están alistados en los cielos, y á Dios el Juez de todos, y á los espíritus de los justos hechos perfectos,
24 και διαθηκης νεας μεσιτη ιησου, και αιματι ραντισμου κρειττον λαλουντι παρα τον αβελ.
24 Y á Jesús el Mediador del nuevo testamento, y á la sangre del esparcimiento que habla mejor que la de Abel.
25 βλεπετε μη παραιτησησθε τον λαλουντα. ει γαρ εκεινοι ουκ εφυγον τον επι της γης παραιτησαμενοι χρηματιζοντα, πολλω μαλλον ημεις οι τον απ ουρανων αποστρεφομενοι·
25 Mirad que no desechéis al que habla. Porque si aquellos no escaparon que desecharon al que hablaba en la tierra, mucho menos nosotros, si desecháramos al que habla de los cielos.
26 ου η φωνη την γην εσαλευσεν τοτε, νυν δε επηγγελται λεγων· ετι απαξ εγω σειω ου μονον την γην, αλλα και τον ουρανον.
26 La voz del cual entonces conmovió la tierra; mas ahora ha denunciado, diciendo: Aun una vez, y yo conmoveré no solamente la tierra, mas aun el cielo.
27 το δε ετι απαξ δηλοι των σαλευομενων την μεταθεσιν ως πεποιημενων, ινα μεινη τα μη σαλευομενα.
27 Y esta [palabra], Aun una vez, declara la mudanza de las cosas movibles, como de cosas hechas, para que queden las cosas que son firmes.
28 διο βασιλειαν ασαλευτον παραλαμβανοντες εχωμεν χαριν, δι ης λατρευωμεν ευαρεστως τω θεω μετα αιδους και ευλαβειας·
28 Así que, tomando el reino inmóvil, retengamos la gracia por la cual sirvamos á Dios agradándole con temor y reverencia;
29 και γαρ ο θεος ημων πυρ καταναλισκον.
29 Porque nuestro Dios es fuego consumidor.
Referencias cruzadas (29)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 2 Timoteo 4:7; 1 Corintios 9:24–27; Filipenses 2:16; Lucas 21:34; Hebreos 10:35–39
  2. 2 Miqueas 7:7; 1 Pedro 3:18; 1 Pedro 2:23–24; Hebreos 1:3; Filipenses 1:6
  3. 3 Gálatas 6:9; 2 Corintios 4:16; Apocalipsis 2:3; 1 Corintios 15:58; Hebreos 12:2
  4. 4 1 Corintios 10:13; Apocalipsis 2:13; Hebreos 10:32–34; Hebreos 12:2; Mateo 24:9
  5. 5 Proverbios 3:11–12; Job 5:17–18; Apocalipsis 3:19; 1 Corintios 11:32; Salmo 94:12
  6. 6 Apocalipsis 3:19; Proverbios 3:12; Salmo 119:75; Proverbios 13:24; Salmo 94:12
  7. 7 Proverbios 19:18; Deuteronomio 8:5; Proverbios 13:24; Proverbios 29:15; Proverbios 29:17
  8. 8 Hebreos 12:6; 1 Pedro 5:9–10; Salmo 73:1; Salmo 73:14–15
  9. 9 Números 16:22; Números 27:16; Isaías 42:5; Juan 3:6; Job 12:10
  10. 10 2 Pedro 1:4; Levítico 11:44–45; Tito 2:14; Efesios 5:26–27; Ezequiel 36:25–27
  11. 11 Romanos 5:3–5; 2 Corintios 4:17; Hebreos 12:5–6; 1 Pedro 1:6; Hebreos 12:10
  12. 12 Isaías 35:3; Hebreos 12:3; Job 4:3–4; 1 Tesalonicenses 5:14; Ezequiel 21:7
  13. 13 Proverbios 4:26–27; Gálatas 6:1; Isaías 35:3; Isaías 35:6; Isaías 40:3–4
  14. 14 2 Corintios 7:1; 1 Pedro 1:15–16; 1 Tesalonicenses 4:7; Mateo 5:8–9; 1 Pedro 3:11
  15. 15 Hebreos 3:12; Deuteronomio 29:18; Gálatas 5:4; 2 Corintios 6:1; 2 Juan 8
  16. 16 Génesis 25:31–34; 1 Corintios 6:15–20; Hebreos 13:4; Marcos 7:21; Apocalipsis 22:15
  17. 17 Proverbios 1:24–31; Mateo 25:11–12; Mateo 7:23; Hebreos 6:8; Hebreos 10:26–29
  18. 18 Deuteronomio 4:11; Éxodo 24:17; Deuteronomio 5:22–26; Éxodo 20:18; Romanos 6:14
  19. 19 Deuteronomio 18:16; 1 Corintios 15:52; Deuteronomio 4:12; Éxodo 20:1–19; Deuteronomio 5:3–22
  20. 20 Éxodo 19:12–13; Deuteronomio 33:2; Gálatas 3:10; Gálatas 2:19; Éxodo 19:16
  21. 21 Éxodo 19:16; Deuteronomio 9:19; Isaías 6:3–5; Éxodo 19:19; Salmo 119:120
  22. 22 Filipenses 3:20; Gálatas 4:26; Salmo 48:2; Apocalipsis 14:1; Isaías 51:11
  23. 23 Santiago 1:18; Hebreos 11:40; Lucas 10:20; Apocalipsis 14:4; Éxodo 4:22
  24. 24 Hebreos 9:15; Hebreos 11:28; Hebreos 8:6; Hebreos 11:4; Génesis 4:10
  25. 25 Hebreos 8:5; Hebreos 2:1–3; Deuteronomio 30:17; Zacarías 7:11; Proverbios 13:18
  26. 26 Hageo 2:6–7; Isaías 13:13; Éxodo 19:18; Isaías 2:19; Joel 3:16
  27. 27 Mateo 24:35; 1 Corintios 7:31; Apocalipsis 21:1; 2 Pedro 3:10–11; Apocalipsis 11:15
  28. 28 Romanos 12:1–2; Salmo 2:11; Hebreos 13:15; Daniel 2:44; Hebreos 4:16
  29. 29 Deuteronomio 4:24; Deuteronomio 9:3; Isaías 66:15; 2 Tesalonicenses 1:8; Hebreos 10:27

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 12:4 John Chrysostom, Homilies on Hebrews (Homily XXIX)

    There are two kinds of consolation, apparently opposed to one another, but yet contributing great strength each to the other; both of which he has here put forward.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 14 (1889)

  2. Cita 12:6 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters LIII–LVIII)

    For thus saith the holy Word: "The Lord hath severely chastened me, yet hath not given me over to death." "For whom the Lord loveth He chasteneth, and scourgeth every son whom He receiveth." "The righteous," saith it, "shall chasten me in mercy, and reprove me; but let not the oil of sinners make fat my head." And again he …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 12:14 Augustine of Hippo, The City of God (Book XV, Chapters 3–5)

    … between thee and him alone." So too of sins which may create scandal the apostle says, "Them that sin rebuke before all, that others also may fear." For this purpose, and that we may keep that peace without which no man can see the Lord, many precepts are given which carefully inculcate mutual forgiveness; among which we may number that …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 12:18 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily II)

    Since, if the Jews, when they were to approach "a mountain that burned, and fire, and blackness, and darkness, and tempest;" --or rather when they were not so much as to approach, but both to see and to hear these things from afar;--were commanded for three days before to abstain from their wives, and to wash their garments, and were …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 12:16 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture IV)

    For you, brethren, a great crown is laid up: barter not away a great dignity for a petty pleasure: listen to the Apostle speaking: Lest there be any fornicator or profane person, as Esau, who for one mess of meat sold his own birthright.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)