Saltar al texto

Éxodo · Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Éxodo 3 Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Read in English
Sobre DK latinica
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK latinica Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 A Mojsije pasaše stado Jotoru tastu svom, svešteniku madijanskom, i odvede stado preko pustinje, i dođe na goru Božiju Horiv.
1 Y APACENTANDO Moisés las ovejas de Jethro su suegro, sacerdote de Madián, llevó las ovejas detrás del desierto, y vino á Horeb, monte de Dios.
2 I javi mu se anđeo Gospodnji u plamenu ognjenom iz kupine. I pogleda, a to kupina ognjem gori a ne sagoreva.
2 Y apareciósele el Angel de Jehová en una llama de fuego en medio de una zarza: y él miró, y vió que la zarza ardía en fuego, y la zarza no se consumía.
3 I Mojsije reče: Idem da vidim tu utvaru veliku, zašto ne sagoreva kupina.
3 Entonces Moisés dijo: Iré yo ahora, y veré esta grande visión, por qué causa la zarza no se quema.
4 A Gospod kad ga vide gde ide da vidi, viknu ga Bog iz kupine, i reče: Mojsije! Mojsije! A on odgovori: Evo me.
4 Y viendo Jehová que iba á ver, llamólo Dios de en medio de la zarza, y dijo: ¡Moisés, Moisés! Y él respondió: Heme aquí.
5 A Bog reče: Ne idi ovamo. Izuj obuću svoju s nogu svojih, jer je mesto gde stojiš sveta zemlja.
5 Y dijo: No te llegues acá: quita tus zapatos de tus pies, porque el lugar en que tú estás, tierra santa es.
6 Još reče: Ja sam Bog oca tvog, Bog Avramov, Bog Isakov i Bog Jakovljev. A Mojsije zakloni lice svoje, jer ga strah beše gledati u Boga.
6 Y dijo: Yo soy el Dios de tu padre, Dios de Abraham, Dios de Isaac, Dios de Jacob. Entonces Moisés cubrió su rostro, porque tuvo miedo de mirar á Dios.
7 I reče Gospod: Dobro videh nevolju naroda svog u Misiru, i čuh viku njegovu od zla koje mu čine nastojnici, jer poznah muku njegovu.
7 Y dijo Jehová: Bien he visto la aflicción de mi pueblo que está en Egipto, y he oído su clamor á causa de sus exactores; pues tengo conocidas sus angustias:
8 I siđoh da ga izbavim iz ruku misirskih, i da ga izvedem iz one zemlje u zemlju dobru i prostranu, u zemlju gde mleko i med teče, na mesto gde su Hananeji i Heteji i Amoreji i Ferezeji i Jeveji i Jevuseji.
8 Y he descendido para librarlos de mano de los Egipcios, y sacarlos de aquella tierra á una tierra buena y ancha, á tierra que fluye leche y miel, á los lugares del Cananeo, del Hetheo, del Amorrheo, del Pherezeo, del Heveo, y del Jebuseo.
9 I sada evo vika sinova Izrailjevih dođe preda me, i videh muku, kojom ih muče Misirci.
9 El clamor, pues, de los hijos de Israel ha venido delante de mí, y también he visto la opresión con que los Egipcios los oprimen.
10 Sada hajde da te pošaljem k Faraonu, da izvedeš narod moj, sinove Izrailjeve, iz Misira.
10 Ven por tanto ahora, y enviarte he á Faraón, para que saques á mi pueblo, los hijos de Israel, de Egipto.
11 A Mojsije reče Bogu: Ko sam ja da idem k Faraonu i da izvedem sinove Izrailjeve iz Misira?
11 Entonces Moisés respondió á Dios: ¿Quién soy yo, para que vaya á Faraón, y saque de Egipto á los hijos de Israel?
12 A Bog mu reče: Ja ću biti s tobom, i ovo neka ti bude znak da sam te ja poslao: kad izvedeš narod iz Misira, služićete Bogu na ovoj gori.
12 Y él [le] respondió: [Ve], porque yo seré contigo; y esto te será por señal de que yo te he enviado: luego que hubieres sacado este pueblo de Egipto, serviréis á Dios sobre este monte.
13 A Mojsije reče Bogu: Evo, kad otidem k sinovima Izrailjevim, pa im kažem: Bog otaca vaših posla me k vama, ako mi kažu: Kako Mu je ime? Šta ću im kazati?
13 Y dijo Moisés á Dios: He aquí que llego yo á los hijos de Israel, y les digo, El Dios de vuestros padres me ha enviado á vosotros; si ellos me preguntaren: ¿Cuál es su nombre? ¿qué les responderé?
14 A Gospod reče Mojsiju: Ja sam Onaj što jeste. I reče: Tako ćeš kazati sinovima Izrailjevim: Koji jeste, On me posla k vama.
14 Y respondió Dios á Moisés: YO SOY EL QUE SOY. Y dijo: Así dirás á los hijos de Israel: YO SOY me ha enviado á vosotros.
15 I opet reče Bog Mojsiju: Ovako kaži sinovima Izrailjevim: Gospod Bog otaca vaših, Bog Avramov, Bog Isakov i Bog Jakovljev, posla me k vama; to je ime moje doveka, i to je spomen moj od kolena na koleno.
15 Y dijo más Dios á Moisés: Así dirás á los hijos de Israel: Jehová, el Dios de vuestros padres, el Dios de Abraham, Dios de Isaac y Dios de Jacob, me ha enviado á vosotros. Este es mi nombre para siempre, este es mi memorial por todos los siglos.
16 Idi, i skupi starešine izrailjske, pa im reci: Gospod Bog otaca vaših javi mi se, Bog Avramov, Isakov i Jakovljev, govoreći: Doista obiđoh vas, i videh kako vam je u Misiru.
16 Ve, y junta los ancianos de Israel, y diles: Jehová, el Dios de vuestros padres, el Dios de Abraham, de Isaac, y de Jacob, me apareció, diciendo: De cierto os he visitado, y [visto] lo que se os hace en Egipto;
17 Pa rekoh: Izvešću vas iz nevolje misirske u zemlju hananejsku i hetejsku i amorejsku i ferezejsku i jevejsku i jevusejsku, u zemlju gde teče mleko i med.
17 Y he dicho: Yo os sacaré de la aflicción de Egipto á la tierra del Cananeo, y del Hetheo, y del Amorrheo, y del Pherezeo, y del Heveo, y del Jebuseo, á una tierra que fluye leche y miel.
18 I oni će poslušati glas tvoj; pa ćeš ti i starešine izrailjske otići k caru misirskom, i reći ćete mu: Gospod Bog jevrejski srete nas, pa ti se molimo da izađemo tri dana hoda u pustinju da prinesemo žrtvu Gospodu Bogu svom.
18 Y oirán tu voz; é irás tú, y los ancianos de Israel, al rey de Egipto, y le diréis: Jehová, el Dios de los Hebreos, nos ha encontrado; por tanto nosotros iremos ahora camino de tres días por el desierto, para que sacrifiquemos á Jehová nuestro Dios.
19 A ja znam da vam neće dopustiti car misirski da izađete bez ruke krepke.
19 Mas yo sé que el rey de Egipto no os dejará ir sino por mano fuerte.
20 Ali ću pružiti ruku svoju, i udariću Misir svim čudesima svojim, koja ću učiniti u njemu: i posle će vas pustiti.
20 Empero yo extenderé mi mano, y heriré á Egipto con todas mis maravillas que haré en él, y entonces os dejará ir.
21 I učiniću da narod nađe ljubav u Misiraca, pa kad pođete, nećete poći prazni;
21 Y yo daré á este pueblo gracia en los ojos de los Egipcios, para que cuando os partiereis, no salgáis vacíos:
22 nego će svaka žena zaiskati u susede svoje i u domaćice svoje nakita srebrnog i nakita zlatnog i haljina; i metnućete na sinove svoje i na kćeri svoje, i oplenićete Misir.
22 Sino que demandará cada mujer á su vecina y á su huéspeda vasos de plata, vasos de oro, y vestidos: los cuales pondréis sobre vuestros hijos y vuestras hijas; y despojaréis á Egipto.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Moses

    Deliverer and lawgiver

    Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.

    Citado en la guía: Exodus 2–Deuteronomy 34

  • Jethro

    Priest of Midian; Moses' father-in-law

    The priest of Midian, also called Reuel, who gave his daughter Zipporah to Moses, brought her and her two sons to Moses at the mountain of God, and advised him to appoint capable…

    Citado en la guía: Exodus 2:18; Exodus 3:1; Exodus 18:1

Lugares

  • Mount Sinai

    Hoy: Sinai Peninsula (traditional site)

    The location is strongly debated — traditional Jebel Musa in the southern Sinai Peninsula is only one of several proposals (approximate location). It is where the Law was given.

    Citado en la guía: Exodus 19:20; Exodus 3:1; Exodus 24:12

Referencias cruzadas (22)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Reyes 19:8; Salmo 78:70–72; Éxodo 17:6; Números 10:29; Jueces 4:11
  2. 2 Hechos 7:30–35; Isaías 43:2; Deuteronomio 33:16; Marcos 12:26; Lucas 20:37
  3. 3 Hechos 7:31; Salmo 107:8; Job 37:14; Salmo 111:2–4
  4. 4 Deuteronomio 33:16; Génesis 22:11; Génesis 46:2; 1 Samuel 3:6; 1 Samuel 3:4
  5. 5 Josué 5:15; Hechos 7:33; Éxodo 19:12; Eclesiastés 5:1; Hebreos 12:20
  6. 6 Lucas 20:37; Mateo 22:32; Éxodo 4:5; Marcos 12:26; Hechos 7:32
  7. 7 Salmo 145:19; Salmo 106:44; Éxodo 2:23–25; Salmo 34:6; Éxodo 22:23
  8. 8 Génesis 50:24; Génesis 15:18–21; Éxodo 3:17; Éxodo 13:5; Deuteronomio 1:25
  9. 9 Proverbios 22:22–23; Éxodo 2:23; Éxodo 1:11; Éxodo 1:13–14; Éxodo 3:7
  10. 10 Miqueas 6:4; Isaías 63:11–12; 1 Samuel 12:6; Salmo 105:26; Hechos 7:34
  11. 11 1 Samuel 18:18; Éxodo 6:12; 2 Corintios 3:5; Jeremías 1:6; 2 Corintios 2:16
  12. 12 Josué 1:5; Romanos 8:31; Isaías 41:10; Deuteronomio 31:23; Génesis 31:3
  13. 13 Proverbios 30:4; Isaías 9:6; Mateo 1:21; Isaías 7:14; Éxodo 3:14
  14. 14 Juan 8:58; Hebreos 13:8; Apocalipsis 1:8; Salmo 90:2; Isaías 44:6
  15. 15 Génesis 17:7–8; Hebreos 13:8; Oseas 12:5; Malaquías 3:6; Miqueas 4:5
  16. 16 Salmo 8:4; Éxodo 4:31; Éxodo 4:29; Génesis 50:24; Hechos 15:14
  17. 17 Génesis 15:13–21; Éxodo 3:8–9; Génesis 50:24; Éxodo 2:23–25; Génesis 46:4
  18. 18 Éxodo 9:1; Éxodo 7:16; Éxodo 10:24–26; Éxodo 9:13; Números 23:15–16
  19. 19 Éxodo 5:2; Éxodo 6:1; Salmo 136:11–12; Éxodo 7:1–14; Isaías 63:12–13
  20. 20 Hechos 7:36; Nehemías 9:10; Deuteronomio 6:22; Éxodo 9:15; Éxodo 6:6
  21. 21 Éxodo 12:36; Éxodo 11:3; Salmo 105:37; Proverbios 16:7; Salmo 106:46
  22. 22 Ezequiel 39:10; Éxodo 11:2; Salmo 105:37; Éxodo 12:35–36; Génesis 15:14

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 3:6 Justin Martyr, First Apology (Chapters LXII–LXV)

    … spake to Moses, in a flame of fire out of the bush, and said, I am that I am, the God of Abraham, the God of Isaac, the God of Jacob, the God of thy fathers; go down into Egypt, and bring forth My people." And if you wish to learn what follows, you can do so from the same …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 3:14 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter VI)

    And thus shalt thou say to the children of Israel: He who is, hath sent me unto you;" and His Son Jesus Christ our Lord, who makes those that believe in His name the sons of God.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 3:14 Augustine of Hippo, The City of God (Book VIII, Chapters 9–11)

    … what was the name of that God who was commanding him to go and deliver the Hebrew people out of Egypt, this answer was given: "I am who am; and thou shalt say to the children of Israel, He who is sent me unto you;" as though compared with Him that truly is, because He is unchangeable, those things which …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 3:6 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VII)

    We worship, therefore, as the Father of Christ, the Maker of heaven and earth, the God of Abraham, Isaac, and Jacob; to whose honour the former temple also, over against us here, was built.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 3:14 Gregory of Nazianzus, Theological Orations (The Fourth Theological Oration, Which is the Second Concerning the Son)

    … of His Essence; and of these especially He Who Is, not only because when He spake to Moses in the mount, and Moses asked what His Name was, this was what He called Himself, bidding him say to the people "I Am hath sent me," but also because we find that this Name is the more strictly appropriate.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)