Saltar al texto

Éxodo · Vulgata Clementina

Éxodo 3 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Moyses autem pascebat oves Jethro soceri sui sacerdotis Madian: cumque minasset gregem ad interiora deserti, venit ad montem Dei Horeb.
1 Y APACENTANDO Moisés las ovejas de Jethro su suegro, sacerdote de Madián, llevó las ovejas detrás del desierto, y vino á Horeb, monte de Dios.
2 Apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi: et videbat quod rubus arderet, et non combureretur.
2 Y apareciósele el Angel de Jehová en una llama de fuego en medio de una zarza: y él miró, y vió que la zarza ardía en fuego, y la zarza no se consumía.
3 Dixit ergo Moyses: Vadam, et videbo visionem hanc magnam, quare non comburatur rubus.
3 Entonces Moisés dijo: Iré yo ahora, y veré esta grande visión, por qué causa la zarza no se quema.
4 Cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum, vocavit eum de medio rubi, et ait: Moyses, Moyses. Qui respondit: Adsum.
4 Y viendo Jehová que iba á ver, llamólo Dios de en medio de la zarza, y dijo: ¡Moisés, Moisés! Y él respondió: Heme aquí.
5 At ille: Ne appropies, inquit, huc: solve calceamentum de pedibus tuis: locus enim, in quo stas, terra sancta est.
5 Y dijo: No te llegues acá: quita tus zapatos de tus pies, porque el lugar en que tú estás, tierra santa es.
6 Et ait: Ego sum Deus patris tui, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob. Abscondit Moyses faciem suam: non enim audebat aspicere contra Deum.
6 Y dijo: Yo soy el Dios de tu padre, Dios de Abraham, Dios de Isaac, Dios de Jacob. Entonces Moisés cubrió su rostro, porque tuvo miedo de mirar á Dios.
7 Cui ait Dominus: Vidi afflictionem populi mei in Ægypto, et clamorem ejus audivi propter duritiam eorum qui præsunt operibus:
7 Y dijo Jehová: Bien he visto la aflicción de mi pueblo que está en Egipto, y he oído su clamor á causa de sus exactores; pues tengo conocidas sus angustias:
8 et sciens dolorem ejus, descendi ut liberem eum de manibus Ægyptiorum, et educam de terra illa in terram bonam, et spatiosam, in terram quæ fluit lacte et melle, ad loca Chananæi et Hethæi, et Amorrhæi, et Pherezæi, et Hevæi, et Jebusæi.
8 Y he descendido para librarlos de mano de los Egipcios, y sacarlos de aquella tierra á una tierra buena y ancha, á tierra que fluye leche y miel, á los lugares del Cananeo, del Hetheo, del Amorrheo, del Pherezeo, del Heveo, y del Jebuseo.
9 Clamor ergo filiorum Israël venit ad me: vidique afflictionem eorum, qua ab Ægyptiis opprimuntur.
9 El clamor, pues, de los hijos de Israel ha venido delante de mí, y también he visto la opresión con que los Egipcios los oprimen.
10 Sed veni, et mittam te ad Pharaonem, ut educas populum meum, filios Israël, de Ægypto.
10 Ven por tanto ahora, y enviarte he á Faraón, para que saques á mi pueblo, los hijos de Israel, de Egipto.
11 Dixitque Moyses ad Deum: Quis sum ego ut vadam ad Pharaonem, et educam filios Israël de Ægypto?
11 Entonces Moisés respondió á Dios: ¿Quién soy yo, para que vaya á Faraón, y saque de Egipto á los hijos de Israel?
12 Qui dixit ei: Ego ero tecum: et hoc habebis signum, quod miserim te: cum eduxeris populum meum de Ægypto, immolabis Deo super montem istum.
12 Y él [le] respondió: [Ve], porque yo seré contigo; y esto te será por señal de que yo te he enviado: luego que hubieres sacado este pueblo de Egipto, serviréis á Dios sobre este monte.
13 Ait Moyses ad Deum: Ecce ego vadam ad filios Israël, et dicam eis: Deus patrum vestrorum misit me ad vos. Si dixerint mihi: Quod est nomen ejus? quid dicam eis?
13 Y dijo Moisés á Dios: He aquí que llego yo á los hijos de Israel, y les digo, El Dios de vuestros padres me ha enviado á vosotros; si ellos me preguntaren: ¿Cuál es su nombre? ¿qué les responderé?
14 Dixit Deus ad Moysen: Ego sum qui sum. Ait: Sic dices filiis Israël: Qui est, misit me ad vos.
14 Y respondió Dios á Moisés: YO SOY EL QUE SOY. Y dijo: Así dirás á los hijos de Israel: YO SOY me ha enviado á vosotros.
15 Dixitque iterum Deus ad Moysen: Hæc dices filiis Israël: Dominus Deus patrum vestrorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, misit me ad vos: hoc nomen mihi est in æternum, et hoc memoriale meum in generationem et generationem.
15 Y dijo más Dios á Moisés: Así dirás á los hijos de Israel: Jehová, el Dios de vuestros padres, el Dios de Abraham, Dios de Isaac y Dios de Jacob, me ha enviado á vosotros. Este es mi nombre para siempre, este es mi memorial por todos los siglos.
16 Vade, et congrega seniores Israël, et dices ad eos: Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, dicens: Visitans visitavi vos: et vidi omnia quæ acciderunt vobis in Ægypto.
16 Ve, y junta los ancianos de Israel, y diles: Jehová, el Dios de vuestros padres, el Dios de Abraham, de Isaac, y de Jacob, me apareció, diciendo: De cierto os he visitado, y [visto] lo que se os hace en Egipto;
17 Et dixi ut educam vos de afflictione Ægypti in terram Chananæi, et Hethæi, et Amorrhæi, et Pherezæi, et Hevæi, et Jebusæi, ad terram fluentem lacte et melle.
17 Y he dicho: Yo os sacaré de la aflicción de Egipto á la tierra del Cananeo, y del Hetheo, y del Amorrheo, y del Pherezeo, y del Heveo, y del Jebuseo, á una tierra que fluye leche y miel.
18 Et audient vocem tuam: ingredierisque tu, et seniores Israël, ad regem Ægypti, et dices ad eum: Dominus Deus Hebræorum vocavit nos: ibimus viam trium dierum in solitudinem, ut immolemus Domino Deo nostro.
18 Y oirán tu voz; é irás tú, y los ancianos de Israel, al rey de Egipto, y le diréis: Jehová, el Dios de los Hebreos, nos ha encontrado; por tanto nosotros iremos ahora camino de tres días por el desierto, para que sacrifiquemos á Jehová nuestro Dios.
19 Sed ego scio quod non dimittet vos rex Ægypti ut eatis nisi per manum validam.
19 Mas yo sé que el rey de Egipto no os dejará ir sino por mano fuerte.
20 Extendam enim manum meam, et percutiam Ægyptum in cunctis mirabilibus meis, quæ facturus sum in medio eorum: post hæc dimittet vos.
20 Empero yo extenderé mi mano, y heriré á Egipto con todas mis maravillas que haré en él, y entonces os dejará ir.
21 Daboque gratiam populo huic coram Ægyptiis: et cum egrediemini, non exibitis vacui:
21 Y yo daré á este pueblo gracia en los ojos de los Egipcios, para que cuando os partiereis, no salgáis vacíos:
22 sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita sua, vasa argentea et aurea, ac vestes: ponetisque eas super filios et filias vestras, et spoliabitis Ægyptum.
22 Sino que demandará cada mujer á su vecina y á su huéspeda vasos de plata, vasos de oro, y vestidos: los cuales pondréis sobre vuestros hijos y vuestras hijas; y despojaréis á Egipto.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Moses

    Deliverer and lawgiver

    Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.

    Citado en la guía: Exodus 2–Deuteronomy 34

  • Jethro

    Priest of Midian; Moses' father-in-law

    The priest of Midian, also called Reuel, who gave his daughter Zipporah to Moses, brought her and her two sons to Moses at the mountain of God, and advised him to appoint capable…

    Citado en la guía: Exodus 2:18; Exodus 3:1; Exodus 18:1

Lugares

  • Mount Sinai

    Hoy: Sinai Peninsula (traditional site)

    The location is strongly debated — traditional Jebel Musa in the southern Sinai Peninsula is only one of several proposals (approximate location). It is where the Law was given.

    Citado en la guía: Exodus 19:20; Exodus 3:1; Exodus 24:12

Referencias cruzadas (22)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Reyes 19:8; Salmo 78:70–72; Éxodo 17:6; Números 10:29; Jueces 4:11
  2. 2 Hechos 7:30–35; Isaías 43:2; Deuteronomio 33:16; Marcos 12:26; Lucas 20:37
  3. 3 Hechos 7:31; Salmo 107:8; Job 37:14; Salmo 111:2–4
  4. 4 Deuteronomio 33:16; Génesis 22:11; Génesis 46:2; 1 Samuel 3:6; 1 Samuel 3:4
  5. 5 Josué 5:15; Hechos 7:33; Éxodo 19:12; Eclesiastés 5:1; Hebreos 12:20
  6. 6 Lucas 20:37; Mateo 22:32; Éxodo 4:5; Marcos 12:26; Hechos 7:32
  7. 7 Salmo 145:19; Salmo 106:44; Éxodo 2:23–25; Salmo 34:6; Éxodo 22:23
  8. 8 Génesis 50:24; Génesis 15:18–21; Éxodo 3:17; Éxodo 13:5; Deuteronomio 1:25
  9. 9 Proverbios 22:22–23; Éxodo 2:23; Éxodo 1:11; Éxodo 1:13–14; Éxodo 3:7
  10. 10 Miqueas 6:4; Isaías 63:11–12; 1 Samuel 12:6; Salmo 105:26; Hechos 7:34
  11. 11 1 Samuel 18:18; Éxodo 6:12; 2 Corintios 3:5; Jeremías 1:6; 2 Corintios 2:16
  12. 12 Josué 1:5; Romanos 8:31; Isaías 41:10; Deuteronomio 31:23; Génesis 31:3
  13. 13 Proverbios 30:4; Isaías 9:6; Mateo 1:21; Isaías 7:14; Éxodo 3:14
  14. 14 Juan 8:58; Hebreos 13:8; Apocalipsis 1:8; Salmo 90:2; Isaías 44:6
  15. 15 Génesis 17:7–8; Hebreos 13:8; Oseas 12:5; Malaquías 3:6; Miqueas 4:5
  16. 16 Salmo 8:4; Éxodo 4:31; Éxodo 4:29; Génesis 50:24; Hechos 15:14
  17. 17 Génesis 15:13–21; Éxodo 3:8–9; Génesis 50:24; Éxodo 2:23–25; Génesis 46:4
  18. 18 Éxodo 9:1; Éxodo 7:16; Éxodo 10:24–26; Éxodo 9:13; Números 23:15–16
  19. 19 Éxodo 5:2; Éxodo 6:1; Salmo 136:11–12; Éxodo 7:1–14; Isaías 63:12–13
  20. 20 Hechos 7:36; Nehemías 9:10; Deuteronomio 6:22; Éxodo 9:15; Éxodo 6:6
  21. 21 Éxodo 12:36; Éxodo 11:3; Salmo 105:37; Proverbios 16:7; Salmo 106:46
  22. 22 Ezequiel 39:10; Éxodo 11:2; Salmo 105:37; Éxodo 12:35–36; Génesis 15:14

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 3:6 Justin Martyr, First Apology (Chapters LXII–LXV)

    … spake to Moses, in a flame of fire out of the bush, and said, I am that I am, the God of Abraham, the God of Isaac, the God of Jacob, the God of thy fathers; go down into Egypt, and bring forth My people." And if you wish to learn what follows, you can do so from the same …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 3:14 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter VI)

    And thus shalt thou say to the children of Israel: He who is, hath sent me unto you;" and His Son Jesus Christ our Lord, who makes those that believe in His name the sons of God.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 3:14 Augustine of Hippo, The City of God (Book VIII, Chapters 9–11)

    … what was the name of that God who was commanding him to go and deliver the Hebrew people out of Egypt, this answer was given: "I am who am; and thou shalt say to the children of Israel, He who is sent me unto you;" as though compared with Him that truly is, because He is unchangeable, those things which …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 3:6 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VII)

    We worship, therefore, as the Father of Christ, the Maker of heaven and earth, the God of Abraham, Isaac, and Jacob; to whose honour the former temple also, over against us here, was built.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 3:14 Gregory of Nazianzus, Theological Orations (The Fourth Theological Oration, Which is the Second Concerning the Son)

    … of His Essence; and of these especially He Who Is, not only because when He spake to Moses in the mount, and Moses asked what His Name was, this was what He called Himself, bidding him say to the people "I Am hath sent me," but also because we find that this Name is the more strictly appropriate.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)