Saltar al texto

Santiago · Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Santiago 3 Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Read in English
Sobre DK latinica
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK latinica Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Ne tražite, braćo moja, da budete mnogi učitelji, znajući da ćemo većma biti osuđeni,
1 HERMANOS míos, no os hagáis muchos maestros, sabiendo que recibiremos mayor condenación.
2 jer svi pogrešujemo mnogo puta. Ali ko u reči ne pogrešuje, onaj je savršen čovek, može zauzdati i sve telo.
2 Porque todos ofendemos en muchas cosas. Si alguno no ofende en palabra, éste es varón perfecto, que también puede con freno gobernar todo el cuerpo.
3 Jer gle, i konjima mećemo žvale u usta da nam se pokoravaju, i sve telo njihovo okrećemo.
3 He aquí nosotros ponemos frenos en las bocas de los caballos para que nos obedezcan, y gobernamos todo su cuerpo.
4 Gle i lađe, ako su i velike i silni ih vetrovi gone, okreću se malom krmicom kuda hoće onaj koji upravlja.
4 Mirad también las naves: aunque tan grandes, y llevadas de impetuosos vientos, son gobernadas con un muy pequeño timón por donde quisiere el que las gobierna.
5 A tako je i jezik mali ud, i mnogo čini. Gle, mala vatra, i kolike velike šume sažeže.
5 Así también, la lengua es un miembro pequeño, y se gloría de grandes cosas. He aquí, un pequeño fuego ¡cuán grande bosque enciende!
6 I jezik je vatra, svet put nepravde. Tako i jezik živi među našim udima, poganeći sve telo, i paleći vreme života našeg, i zapaljujući se od pakla.
6 Y la lengua es un fuego, un mundo de maldad. Así la lengua está puesta entre nuestros miembros, la cual contamina todo el cuerpo, é inflama la rueda de la creación, y es inflamada del infierno.
7 Jer sav rod zverinja i ptica, i bubina i riba, pripitomljava se i pripitomio se rodu čovečijem;
7 Porque toda naturaleza de bestias, y de aves, y de serpientes, y de seres de la mar, se doma y es domada de la naturaleza humana:
8 a jezik niko od ljudi ne može pripitomiti, jer je nemirno zlo, puno jeda smrtonosnoga.
8 Pero ningún hombre puede domar la lengua, [que es] un mal que no puede ser refrenado; llena de veneno mortal.
9 Njime blagosiljamo Boga i Oca, i njime kunemo ljude, koji su stvoreni po obličju Božijem.
9 Con ella bendecimos al Dios y Padre, y con ella maldecimos á los hombres, los cuales son hechos á la semejanza de Dios.
10 Iz jednih usta izlazi blagoslov i kletva. Ne valja, ljubazna braćo moja, da ovo tako biva.
10 De una misma boca proceden bendición y maldición. Hermanos míos, no conviene que estas cosas sean así hechas.
11 Eda li može izvor iz jedne glave točiti slatko i gorko?
11 ¿Echa alguna fuente por una misma abertura agua dulce y amarga?
12 Može li, braćo moja, smokva masline rađati ili vinova loza smokve? Tako nijedan izvor ne daje slane i slatke vode.
12 Hermanos míos, ¿puede la higuera producir aceitunas, ó la vid higos? Así ninguna fuente puede hacer agua salada y dulce.
13 Ko je među vama mudar i pametan neka pokaže od dobrog življenja dela svoja u krotosti i premudrosti.
13 ¿Quién es sabio y avisado entre vosotros? muestre por buena conversación sus obras en mansedumbre de sabiduría.
14 Ako li imate gorku zavist i svađu u srcima svojim, ne hvalite se, ni lažite na istinu.
14 Pero si tenéis envidia amarga y contención en vuestros corazones, no os gloriéis, ni seáis mentirosos contra la verdad:
15 Ovo nije ona premudrost što silazi odozgo, nego zemaljska, ljudska, đavolska.
15 Que esta sabiduría no es la que desciende de lo alto, sino terrena, animal, diabólica.
16 Jer gde je zavist i svađa onde je nesloga i svaka zla stvar.
16 Porque donde hay envidia y contención, allí hay perturbación y toda obra perversa.
17 A koja je premudrost odozgo ona je najpre čista, a potom mirna, krotka, pokorna, puna milosti i dobrih plodova, bez hatera, i nelicemerna.
17 Mas la sabiduría que es de lo alto, primeramente es pura, después pacífica, modesta, benigna, llena de misericordia y de buenos frutos, no juzgadora, no fingida.
18 A plod pravde u miru seje se onima koji mir čine.
18 Y el fruto de justicia se siembra en paz para aquellos que hacen paz.
Referencias cruzadas (16)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 1 Timoteo 1:7; Lucas 12:47–48; 1 Pedro 5:3; Mateo 23:13; 1 Corintios 12:28
  2. 2 Santiago 1:26; Proverbios 13:3; 1 Pedro 3:10; Mateo 12:37; Salmo 34:13
  3. 3 Salmo 32:9; Salmo 39:1; Santiago 1:26; 2 Reyes 19:28
  4. 4 Mateo 8:24; Salmo 107:25–27; Hechos 27:14–38
  5. 5 Proverbios 18:21; Proverbios 12:18; Jeremías 9:3–8; Proverbios 15:2; Salmo 17:10
  6. 6 Salmo 120:2–3; Proverbios 16:27; Marcos 7:15; Mateo 15:11–20; Proverbios 15:1
  7. 8 Romanos 3:13; Salmo 140:3; Salmo 55:21; Santiago 3:6; Salmo 57:4
  8. 9 Salmo 10:7; Génesis 1:26–27; Génesis 9:6; Salmo 62:4; Salmo 59:12
  9. 10 Romanos 12:14; 1 Pedro 3:9; 1 Corintios 3:3; Salmo 50:16–20; 1 Timoteo 5:13
  10. 12 Lucas 6:43–44; Mateo 12:33; Mateo 7:16–20; Jeremías 2:21; Romanos 11:16–18
  11. 13 Gálatas 5:23; Santiago 3:17; Mateo 5:5; Colosenses 3:12; 1 Pedro 2:12
  12. 14 Santiago 3:16; 1 Corintios 13:4; Filipenses 2:3; 1 Corintios 3:3; Romanos 13:13
  13. 15 Santiago 3:17; Santiago 1:17; 1 Corintios 3:19; Filipenses 3:19; 1 Corintios 2:14
  14. 16 Santiago 3:14; 1 Corintios 3:3; 1 Corintios 14:33; 1 Juan 3:12; Gálatas 5:20
  15. 17 Gálatas 5:22–23; Proverbios 2:6; 1 Corintios 13:4–7; Santiago 3:15; Romanos 12:9
  16. 18 Mateo 5:9; Oseas 10:12; Filipenses 1:11; Isaías 32:16–17; Gálatas 6:8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 3:1 Augustine of Hippo, Tractates on the Gospel of John (Chapter XIII)

    "I have washed my feet; how shall I defile them?" At times I read and hear: "My brethren, be not many masters, seeing that ye shall receive the greater condemnation: for in many things we offend all." "I have washed my feet; how shall I defile them?" But see, I rise and open.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)