Saltar al texto

2 Corintios · Vulgata Clementina

2 Corintios 12 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Si gloriari oportet (non expedit quidem), veniam autem ad visiones et revelationes Domini.
1 Καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι· ἐλεύσομαι γὰρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυρίου.
2 Scio hominem in Christo ante annos quatuordecim, sive in corpore nescio, sive extra corpus nescio, Deus scit, raptum hujusmodi usque ad tertium cælum.
2 οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων· εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα, εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ.
3 Et scio hujusmodi hominem sive in corpore, sive extra corpus nescio, Deus scit:
3 καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον· εἴτε ἐν σώματι εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν·
4 quoniam raptus est in paradisum: et audivit arcana verba, quæ non licet homini loqui.
4 ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι.
5 Pro hujusmodi gloriabor: pro me autem nihil gloriabor nisi in infirmitatibus meis.
5 ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι, ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι εἰ μὴ ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου.
6 Nam etsi voluero gloriari, non ero insipiens: veritatem enim dicam: parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut aliquid audit ex me.
6 ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι, οὐκ ἔσομαι ἄφρων· ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ· φείδομαι δὲ μή τις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με ἢ ἀκούει τι ἐξ ἐμοῦ.
7 Et ne magnitudo revelationum extollat me, datus est mihi stimulus carnis meæ angelus Satanæ, qui me colaphizet.
7 Καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι.
8 Propter quod ter Dominum rogavi ut discederet a me:
8 ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπ᾽ ἐμοῦ·
9 et dixit mihi: Sufficit tibi gratia mea: nam virtus in infirmitate perficitur. Libenter igitur gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Christi.
9 καὶ εἴρηκέ μοι· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.
10 Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis, in contumeliis, in necessitatibus, in persecutionibus, in angustiis pro Christo: cum enim infirmor, tunc potens sum.
10 διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις, ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.
11 Factus sum insipiens, vos me coëgistis. Ego enim a vobis debui commendari: nihil enim minus fui ab iis, qui sunt supra modum Apostoli: tametsi nihil sum:
11 Γέγονα ἄφρων καυχώμενος! ὑμεῖς με ἠναγκάσατε. ἐγὼ γὰρ ὤφειλον ὑφ᾽ ὑμῶν συνίστασθαι· οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων, εἰ καὶ οὐδέν εἰμι.
12 signa tamen apostolatus mei facta sunt super vos in omni patientia, in signis, et prodigiis, et virtutibus.
12 τὰ μὲν σημεῖα τοῦ ἀποστόλου κατειργάσθη ἐν ὑμῖν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ, ἐν σημείοις καὶ τέρασι καὶ δυνάμεσι.
13 Quid est enim, quod minus habuistis præ ceteris ecclesiis, nisi quod ego ipse non gravavi vos? donate mihi hanc injuriam.
13 τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς ἐκκλησίας, εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν; χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην.
14 Ecce tertio hoc paratus sum venire ad vos: et non ero gravis vobis. Non enim quæro quæ vestra sunt, sed vos. Nec enim debent filii parentibus thesaurizare, sed parentes filiis.
14 Ἰδοὺ τρίτον ἑτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐ καταναρκήσω ὑμῶν· οὐ γὰρ ζητῶ τὰ ὑμῶν, ἀλλὰ ὑμᾶς. οὐ γὰρ ὀφείλει τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσι θησαυρίζειν, ἀλλ᾽ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις.
15 Ego autem libentissime impendam, et super impendar ipse pro animabus vestris: licet plus vos diligens, minus diligar.
15 ἐγὼ δὲ ἥδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν, εἰ καὶ περισσοτέρως ὑμᾶς ἀγαπῶν ἧττον ἀγαπῶμαι.
16 Sed esto: ego vos non gravavi: sed cum essem astutus, dolo vos cepi.
16 Ἔστω δέ, ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς, ἀλλ᾽ ὑπάρχων πανοῦργος δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον.
17 Numquid per aliquem eorum, quod misi ad vos, circumveni vos?
17 μή τινα ὧν ἀπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς, δι᾽ αὐτοῦ ἐπλεονέκτησα ὑμᾶς;
18 Rogavi Titum, et misi cum illo fratrem. Numquid Titus vos circumvenit? nonne eodem spiritu ambulavimus? nonne iisdem vestigiis?
18 παρεκάλεσα Τίτον καὶ συναπέστειλα τὸν ἀδελφόν· μήτι ἐπλεονέκτησεν ὑμᾶς Τίτος; οὐ τῷ αὐτῷ πνεύματι περιεπατήσαμεν; οὐ τοῖς αὐτοῖς ἴχνεσι;
19 Olim putatis quod excusemus nos apud vos? coram Deo in Christo loquimur: omnia autem, carissimi, propter ædificationem vestram.
19 Πάλιν δοκεῖτε ὅτι ὑμῖν ἀπολογούμεθα; κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν· τὰ δὲ πάντα, ἀγαπητοί, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν οἰκοδομῆς.
20 Timeo enim ne forte cum venero, non quales volo, inveniam vos: et ego inveniar a vobis, qualem non vultis: ne forte contentiones, æmulationes, animositates, dissensiones, detractiones, susurrationes, inflationes, seditiones sint inter vos:
20 φοβοῦμαι γὰρ μήπως ἐλθὼν οὐχ οἵους θέλω εὕρω ὑμᾶς, κἀγὼ εὑρεθῶ ὑμῖν οἷον οὐ θέλετε, μήπως ἔρεις, ζῆλοι, θυμοί, ἐριθεῖαι, καταλαλιαί, ψιθυρισμοί, φυσιώσεις, ἀκαταστασίαι,
21 ne iterum cum venero, humiliet me Deus apud vos, et lugeam multos ex iis qui ante peccaverunt, et non egerunt pœnitentiam super immunditia, et fornicatione, et impudicitia, quam gesserunt.
21 μὴ πάλιν ἐλθόντα με ταπεινώσῃ ὁ Θεός μου πρὸς ὑμᾶς καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων καὶ μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ πορνείᾳ καὶ ἀσελγείᾳ ᾗ ἔπραξαν.
Referencias cruzadas (20)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Gálatas 1:12; 2 Corintios 12:7; 1 Juan 5:20; Hechos 22:17–21; 1 Corintios 10:23
  2. 2 Hechos 22:17; Ezequiel 8:1–3; 1 Tesalonicenses 4:17; Apocalipsis 4:2; 2 Corintios 11:11
  3. 4 Lucas 23:43; Apocalipsis 2:7; Ezequiel 31:9
  4. 5 2 Corintios 11:30; 1 Corintios 2:3; 2 Corintios 12:9–10
  5. 6 2 Corintios 11:16; 2 Corintios 10:8–10; 2 Corintios 11:31; 2 Corintios 12:11; 2 Corintios 12:7
  6. 7 Números 33:55; Jueces 2:3; 2 Crónicas 32:25–26; Gálatas 4:13; 1 Corintios 5:5
  7. 8 Hebreos 5:7; Mateo 26:39–44; 1 Samuel 15:11; 2 Samuel 12:16–18; Salmo 77:2–11
  8. 9 Filipenses 4:13; 2 Corintios 12:10; Isaías 40:29–31; Efesios 3:16; Josué 1:9
  9. 10 2 Corintios 12:9; Efesios 6:10; Romanos 5:3; 2 Corintios 13:4; Santiago 1:2
  10. 11 2 Corintios 11:5; 2 Corintios 11:1; 1 Corintios 15:8–10; Efesios 3:8; 1 Corintios 3:22
  11. 12 Romanos 15:18–19; 2 Corintios 4:2; 1 Corintios 14:18; Juan 4:48; 1 Corintios 9:1–2
  12. 13 1 Corintios 9:6; 1 Corintios 9:12; 2 Corintios 11:7–9; 2 Corintios 12:14; 1 Corintios 9:15–18
  13. 14 Proverbios 19:14; Génesis 24:35–36; 1 Corintios 10:33; Proverbios 13:22; Génesis 31:14–15
  14. 15 1 Tesalonicenses 2:8; 2 Corintios 1:6; Filipenses 2:17; Colosenses 1:24; 2 Timoteo 2:10
  15. 16 2 Corintios 1:12; 2 Corintios 7:2; 2 Corintios 10:2–3; 2 Corintios 12:13; 2 Corintios 11:9–10
  16. 17 1 Corintios 16:10; 2 Reyes 5:16; 1 Corintios 4:17; 2 Corintios 12:18; 2 Corintios 9:5
  17. 18 2 Corintios 8:6; Romanos 4:12; 2 Corintios 7:6; Filipenses 2:19–22; 2 Corintios 7:2
  18. 19 Romanos 9:1; 1 Corintios 14:26; 2 Corintios 10:8; 1 Corintios 10:14; Filipenses 4:1
  19. 20 1 Pedro 2:1; Gálatas 5:19–21; Romanos 1:29; 1 Corintios 1:11; Judas 16
  20. 21 2 Corintios 13:2; Colosenses 3:5; 1 Corintios 5:9–11; 1 Pedro 4:2–3; Apocalipsis 21:8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 12:1 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily XXVI)

    What is this? Doth he who has spoken such great things say, [It is not expedient] "doubtless to glory?" as if he had said nothing?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 12:2 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book II, Chapters XXIX–XXX)

    For that there are spiritual creatures in the heavens, all the Scriptures loudly proclaim; and Paul expressly testifies that there are spiritual things when he declares that he was caught up into the third heaven, and again, that he was carried away to paradise, and heard unspeakable words which it is not lawful for a man to utter.

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 12:21 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIV, Chapter 9)

    … ignorant of God's righteousness, and going about to establish their own righteousness, have not submitted themselves unto the righteousness of God; and expressing not only his sorrow, but bitter lamentation over some who had formally sinned and had not repented of their uncleanness and fornications. If these emotions and affections, arising as they do from the love of what is …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 12:9 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXV)

    … when in much danger and affliction, often besought God that the temptations might depart from him: nevertheless God regarded not his request, but his profit, and to signify this He said, "My grace is sufficient for thee, for my strength is made perfect in weakness." So that before He hath told him the reason, He benefits him against his will, …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 12:2 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VI)

    For Peter was there, who carrieth the keys of heaven: and nothing wonderful, for Paul was there, who was caught up to the third heaven, and into Paradise, and heard unspeakable words, which it is not lawful far a man to utter.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)