Saltar al texto

2 Corintios · Vulgata Clementina

2 Corintios 5 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Scimus enim quoniam si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, quod ædificationem ex Deo habemus, domum non manufactam, æternam in cælis.
1 PORQUE sabemos, que si la casa terrestre de nuestra habitación se deshiciere, tenemos de Dios un edificio, una casa no hecha de manos, eterna en los cielos.
2 Nam et in hoc ingemiscimus, habitationem nostram, quæ de cælo est, superindui cupientes:
2 Y por esto también gemimos, deseando ser sobrevestidos de aquella nuestra habitación celestial;
3 si tamen vestiti, non nudi inveniamur.
3 Puesto que en verdad habremos sido hallados vestidos, y no desnudos.
4 Nam et qui sumus in hoc tabernaculo, ingemiscimus gravati: eo quod nolumus expoliari, sed supervestiri, ut absorbeatur quod mortale est, a vita.
4 Porque asimismo los que estamos en este tabernáculo, gemimos agravados; porque no quisiéramos ser desnudados, sino sobrevestidos, para que lo mortal sea absorbido por la vida.
5 Qui autem efficit nos in hoc ipsum, Deus, qui dedit nobis pignus Spiritus.
5 Mas el que nos hizo para esto mismo, es Dios; el cual nos ha dado la prenda del Espíritu.
6 Audentes igitur semper, scientes quoniam dum sumus in corpore, peregrinamur a Domino
6 Así que [vivimos] confiados siempre, y sabiendo, que entre tanto que estamos en el cuerpo, peregrinamos [ausentes] del Señor;
7 (per fidem enim ambulamus, et non per speciem):
7 (Porque por fe andamos, no por vista;)
8 audemus autem, et bonam voluntatem habemus magis peregrinari a corpore, et præsentes esse ad Dominum.
8 Mas confiamos, y más quisiéramos partir del cuerpo, y estar presentes al Señor.
9 Et ideo contendimus, sive absentes, sive præsentes, placere illi.
9 Por tanto procuramos también, ó ausentes, ó presentes, serle agradables:
10 Omnes enim nos manifestari oportet ante tribunal Christi, ut referat unusquisque propria corporis, prout gessit, sive bonum, sive malum.
10 Porque es menester que todos nosotros parezcamos ante el tribunal de Cristo, para que cada uno reciba según lo que hubiere hecho por medio del cuerpo, ora [sea] bueno ó malo.
11 Scientes ergo timorem Domini, hominibus suademus, Deo autem manifesti sumus. Spero autem et in conscientiis vestris manifestos nos esse.
11 Estando pues poseídos del temor del Señor, persuadimos á los hombres, mas á Dios somos manifiestos; y espero que también en vuestras conciencias somos manifiestos.
12 Non iterum commendamus nos vobis, sed occasionem damus vobis gloriandi pro nobis: ut habeatis ad eos qui in facie gloriantur, et non in corde.
12 No nos encomendamos pues otra vez á vosotros, sino os damos ocasión de gloriaros por nosotros, para que tengáis qué responder contra los que se glorían en las apariencias, y no en el corazón.
13 Sive enim mente excedimus Deo: sive sobrii sumus, vobis.
13 Porque si loqueamos, es para Dios; y si estamos en seso, es para vosotros.
14 Caritas enim Christi urget nos: æstimantes hoc, quoniam si unus pro omnibus mortuus est, ergo omnes mortui sunt:
14 Porque el amor de Cristo nos constriñe, pensando esto: Que si uno murió por todos, luego todos son muertos;
15 et pro omnibus mortuus est Christus: ut, et qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est et resurrexit.
15 Y por todos murió, para que los que viven, ya no vivan para sí, mas para aquel que murió y resucitó por ellos.
16 Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem. Et si cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc jam non novimus.
16 De manera que nosotros de aquí adelante á nadie conocemos según la carne: y aun si á Cristo conocimos según la carne, empero ahora ya no [le] conocemos.
17 Si qua ergo in Christo nova creatura, vetera transierunt: ecce facta sunt omnia nova.
17 De modo que si alguno está en Cristo, nueva criatura [es]: las cosas viejas pasaron; he aquí todas son hechas nuevas.
18 Omnia autem ex Deo, qui nos reconciliavit sibi per Christum: et dedit nobis ministerium reconciliationis,
18 Y todo esto es de Dios, el cual nos reconcilió á sí por Cristo; y nos dió el ministerio de la reconciliación.
19 quoniam quidem Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi, non reputans illis delicta ipsorum, et posuit in nobis verbum reconciliationis.
19 Porque ciertamente Dios estaba en Cristo reconciliando el mundo á sí, no imputándole sus pecados, y puso en nosotros la palabra de la reconciliación.
20 Pro Christo ergo legatione fungimur, tamquam Deo exhortante per nos. Obsecramus pro Christo, reconciliamini Deo.
20 Así que, somos embajadores en nombre de Cristo, como si Dios rogase por medio nuestro; [os] rogamos en nombre de Cristo: Reconciliaos con Dios.
21 Eum, qui non noverat peccatum, pro nobis peccatum fecit, ut nos efficeremur justitia Dei in ipso.
21 Al que no conoció pecado, hizo pecado por nosotros, para que nosotros fuésemos hechos justicia de Dios en él.
Referencias cruzadas (21)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Job 19:25–26; 1 Juan 3:2; 2 Pedro 1:13–14; 2 Corintios 4:7; Hebreos 9:24
  2. 2 Romanos 8:23; 1 Corintios 15:53–54; Romanos 7:24; 2 Corintios 5:3–4; Filipenses 1:23
  3. 3 Génesis 3:7–11; Apocalipsis 16:15; Apocalipsis 3:18; Éxodo 32:25
  4. 4 1 Corintios 15:53–54; 2 Corintios 5:2; Isaías 25:8; 2 Pedro 1:13
  5. 5 2 Corintios 1:22; Efesios 1:13–14; Romanos 8:23; Efesios 4:30; 1 Juan 3:24
  6. 6 Filipenses 3:20–21; 2 Corintios 5:1; Hebreos 13:14; Salmo 39:12; Hebreos 11:13
  7. 7 Hebreos 11:1–27; 2 Corintios 4:18; Romanos 8:24–25; 1 Pedro 1:8; Hebreos 10:38
  8. 8 Filipenses 1:20–24; 2 Corintios 5:6; Juan 14:3; 1 Juan 3:2; 2 Corintios 12:2–3
  9. 9 Colosenses 1:10; 2 Pedro 3:14; Romanos 14:18; 1 Tesalonicenses 4:11; 1 Timoteo 4:10
  10. 10 Mateo 16:27; Apocalipsis 22:12; Eclesiastés 12:14; Efesios 6:8; Salmo 62:12
  11. 11 Judas 23; Hebreos 10:31; 2 Timoteo 2:24–26; Apocalipsis 20:15; 2 Corintios 4:1–2
  12. 12 2 Corintios 3:1; 2 Corintios 1:14; Gálatas 6:12–14; 2 Corintios 11:12–16; 2 Corintios 10:18
  13. 13 2 Corintios 11:16–17; 2 Corintios 12:6; 2 Corintios 11:1; Romanos 12:3; 1 Corintios 4:10–13
  14. 14 Gálatas 2:20; Romanos 14:7–9; Mateo 10:37–38; 1 Pedro 1:8; Romanos 5:15
  15. 15 Romanos 14:7–9; 1 Pedro 4:2–4; 1 Pedro 1:14–15; Colosenses 3:1; Colosenses 3:17
  16. 16 Colosenses 3:11; Filipenses 3:7–8; Juan 6:63; Santiago 2:1–4; Santiago 3:17
  17. 17 Ezequiel 36:26; Efesios 4:22–24; Isaías 43:18–19; Juan 3:3; Salmo 51:10
  18. 18 Colosenses 1:20–21; Romanos 5:10–11; 2 Corintios 5:19–20; Efesios 2:16–17; 1 Juan 4:10
  19. 19 Isaías 43:25; Isaías 44:22; 1 Juan 4:10; 1 Juan 2:1–2; 1 Timoteo 3:16
  20. 20 Efesios 6:20; Lucas 14:23; Malaquías 2:7; Ezequiel 18:31–32; Lucas 10:16
  21. 21 1 Pedro 2:22–24; 1 Pedro 3:18; Romanos 5:19; Gálatas 3:13; 1 Corintios 1:30

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 5:1 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily X)

    Again he arouses their zeal because many trials drew on. For it was likely that they, in consequence of his absence, were weaker in respect to this [need]. What then saith he? One ought not to wonder that we suffer affliction; nor to be confounded, for we even reap many gains thereby.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 5:10 Polycarp of Smyrna, Epistle to the Philippians (The Epistle of Polycarp to the Philippians)

    If then we entreat the Lord to forgive us, we ought also ourselves to forgive; for we are before the eyes of our Lord and God, and "we must all appear at the judgment-seat of Christ, and must every one give an account of himself." Let us then serve Him in fear, and with all reverence, even as He Himself …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 5:4 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XXXVI)

    … adorned with works of righteousness, so that the Spirit of God may rest upon us; for this is the wedding garment, of which also the apostle speaks, "Not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up by immortality." But those who have indeed been called to God's supper, yet have not received the …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Cita 5:5 Augustine of Hippo, Confessions (Book VII, Chapters XX–XXI)

    Those pages contain not the expression of this piety,--the tears of confession, Thy sacrifice, a troubled spirit, "a broken and a contrite heart," the salvation of the people, the espoused city, the earnest of the Holy Ghost, the cup of our redemption.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  5. Cita 5:19 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XVI)

    … merely, "If he hath ought against thee." For though it be justly, not even in that case oughtest thou to protract the enmity; since Christ also was justly angered with us, yet nevertheless He gave Himself for us to be slain, "not imputing those trespasses." For this cause Paul also, when urging us in another way to reconciliation, said, "Let …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)