Exodus · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Exodus 20 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Και ελάλησεν ο Θεός πάντας τους λόγους τούτους, λέγων,
1 Y HABLÓ Dios todas estas palabras, diciendo:
2 Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας.
2 Yo soy JEHOVÁ tu Dios, que te saqué de la tierra de Egipto, de casa de siervos.
3 Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού.
3 No tendrás dioses ajenos delante de mí.
4 Μη κάμης εις σεαυτόν είδωλον, μηδέ ομοίωμά τινός, όσα είναι εν τω ουρανώ άνω, ή όσα εν τη γη κάτω, όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γής·
4 No te harás imagen, ni ninguna semejanza [de cosa] que esté arriba en el cielo, ni abajo en la tierra, ni en las aguas debajo de la tierra:
5 μη προσκυνήσης αυτά μηδέ λατρεύσης αυτά· διότι εγώ Κύριος ο Θεός σου είμαι Θεός ζηλότυπος, ανταποδίδων τας αμαρτίας των πατέρων επί τα τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς των μισούντων με·
5 No te inclinarás á ellas, ni las honrarás; porque yo soy Jehová tu Dios, fuerte, celoso, que visito la maldad de los padres sobre los hijos, sobre los terceros y sobre los cuartos, á los que me aborrecen,
6 και κάμνων έλεος εις χιλιάδας γενεών των αγαπώντων με και φυλαττόντων τα προστάγματά μου.
6 Y que hago misericordia en millares á los que me aman, y guardan mis mandamientos.
7 Μη λάβης το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω· διότι δεν θέλει αθωώσει ο Κύριος τον λαμβάνοντα επί ματαίω το όνομα αυτού.
7 No tomarás el nombre de Jehová tu Dios en vano; porque no dará por inocente Jehová al que tomare su nombre en vano.
8 Ενθυμού την ημέραν του σαββάτου, διά να αγιάζης αυτήν·
8 Acordarte has del día del reposo, para santificarlo:
9 εξ ημέρας εργάζου και κάμνε πάντα τα έργα σου·
9 Seis días trabajarás, y harás toda tu obra;
10 η ημέρα όμως η εβδόμη είναι σάββατον Κυρίου του Θεού σου· μη κάμης εν ταύτη ουδέν έργον, μήτε συ, μήτε ο υιός σου, μήτε η θυγάτηρ σου, μήτε ο δούλός σου, μήτε η δούλη σου, μήτε το κτήνός σου, μήτε ο ξένος σου, ο εντός των πυλών σου·
10 Mas el séptimo día será reposo para Jehová tu Dios: no hagas [en él] obra alguna, tú, ni tu hijo, ni tu hija, ni tu siervo, ni tu criada ni tu bestia, ni tu extranjero que está dentro de tus puertas:
11 διότι εις εξ ημέρας εποίησεν ο Κύριος τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς· εν δε τη ημέρα τη εβδόμη κατέπαυσε· διά τούτο ευλόγησε Κύριος την ημέραν του σαββάτου και ηγίασεν αυτήν.
11 Porque en seis días hizo Jehová los cielos y la tierra, la mar y todas las cosas que en ellos hay, y reposó en el séptimo día: por tanto Jehová bendijo el día del reposo y lo santificó.
12 Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, διά να γείνης μακροχρόνιος επί της γης, την οποίαν σοι δίδει Κύριος ο Θεός σου.
12 Honra á tu padre y á tu madre, porque tus días se alarguen en la tierra que Jehová tu Dios te da.
13 Μη φονεύσης.
13 No matarás.
14 Μη μοιχεύσης.
14 No cometerás adulterio.
15 Μη κλέψης.
15 No hurtarás.
16 Μη ψευδομαρτυρήσης κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.
16 No hablarás contra tu prójimo falso testimonio.
17 Μη επιθυμήσης την οικίαν του πλησίον σου· μη επιθυμήσης την γυναίκα του πλησίον σου· μηδέ τον δούλον αυτού· μηδέ την δούλην αυτού, μηδέ τον βουν αυτού, μηδέ τον όνον αυτού, μηδέ παν ό,τι είναι του πλησίον σου.
17 No codiciarás la casa de tu prójimo, no codiciarás la mujer de tu prójimo, ni su siervo, ni su criada, ni su buey, ni su asno, ni cosa alguna de tu prójimo.
18 Και πας ο λαός έβλεπε τας βροντάς και τας αστραπάς και την φωνήν της σάλπιγγος και το όρος καπνίζον· και ότε ο λαός είδε ταύτα, απεσύρθησαν και εστάθησαν μακρόθεν.
18 Todo el pueblo consideraba las voces, y las llamas, y el sonido de la bocina, y el monte que humeaba: y viéndolo el pueblo, temblaron, y pusiéronse de lejos.
19 Και είπον προς τον Μωϋσήν, συ λάλησον προς ημάς και θέλομεν ακούσει και ας μη λαλήση προς ημάς ο Θεός, διά να μη αποθάνωμεν.
19 Y dijeron á Moisés: Habla tú con nosotros, que nosotros oiremos; mas no hable Dios con nosotros, porque no muramos.
20 Και είπεν ο Μωϋσής προς τον λαόν, Μη φοβείσθε· διότι ο Θεός ήλθε διά να σας δοκιμάση, και διά να ήναι ο φόβος αυτού έμπροσθέν σας διά να μη αμαρτάνητε.
20 Y Moisés respondió al pueblo: No temáis; que por probaros vino Dios, y porque su temor esté en vuestra presencia para que no pequéis.
21 Και εστάθη ο λαός μακρόθεν· ο δε Μωϋσής επλησίασεν εις την ομίχλην όπου ήτο ο Θεός.
21 Entonces el pueblo se puso de lejos, y Moisés se llegó á la osbcuridad, en la cual estaba Dios.
22 Είπε δε Κύριος προς τον Μωϋσήν, Ούτως ειπέ προς τους υιούς Ισραήλ· Σεις είδετε ότι εκ του ουρανού ελάλησα με σάς·
22 Y Jehová dijo á Moisés: Así dirás á los hijos de Israel: Vosotros habéis visto que he hablado desde el cielo con vosotros.
23 μη κάμητε θεούς μετ' εμού αργυρούς· μηδέ κάμητε εις εαυτούς θεούς χρυσούς·
23 No hagáis conmigo dioses de plata, ni dioses de oro os haréis.
24 θυσιαστήριον εκ γης κάμε εις εμέ· και θυσίαζε επ' αυτού τα ολοκαυτώματά σου και τας ειρηνικάς προσφοράς σου, τα πρόβατά σου και τους βόας σου· εν παντί τόπω όπου αναμνήσω το όνομά μου, θέλω έρχεσθαι προς σε και θέλω σε ευλογεί·
24 Altar de tierra harás para mí, y sacrificarás sobre él tus holocaustos y tus pacíficos, tus ovejas y tus vacas: en cualquier lugar donde yo hiciere que esté la memoria de mi nombre, vendré á ti, y te bendeciré.
25 εάν δε εκ λίθων κάμης θυσιαστήριον εις εμέ, δεν θέλεις οικοδομήσει αυτό εκ πέτρας πελεκητής· διότι εάν περάσης επάνω αυτού το εργαλείόν σου, θέλεις μολύνει αυτό·
25 Y si me hicieres altar de piedras, no las labres de cantería; porque si alzares tu pico sobre él, tú lo profanarás.
26 και μη αναβής δι' αναβαθμίδων επί το θυσιαστήριόν μου, διά να μη αποκαλυφθή επ' αυτού η γυμνωσίς σου.
26 Y no subirás por gradas á mi altar, porque tu desnudez no sea junto á él descubierta.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Aaron
Moses' brother and spokesman, Israel's first high priest.
Cited in the guide: Exodus 4–40; Leviticus 8–10
Moses
Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.
Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34
Cross references (26)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Deuteronomy 5:22; Deuteronomy 5:4; Deuteronomy 4:36; Deuteronomy 4:33; Acts 7:38
- 2 Deuteronomy 5:6; Hosea 13:4; Leviticus 26:13; Psalm 81:10; Exodus 13:3
- 3 Deuteronomy 5:7; Matthew 4:10; Psalm 81:9; Isaiah 46:9; Deuteronomy 6:14
- 4 Deuteronomy 5:8; Leviticus 26:1; Deuteronomy 4:15–19; Psalm 97:7; Leviticus 19:4
- 5 Deuteronomy 5:9; Numbers 14:18; Deuteronomy 4:24; Exodus 34:14; Deuteronomy 6:15
- 6 Deuteronomy 7:9; 1 John 5:3; John 14:21; Jeremiah 32:39–40; Deuteronomy 5:29
- 7 Deuteronomy 5:11; Leviticus 19:12; James 5:12; Matthew 5:33–37; Psalm 50:14–16
- 8 Leviticus 26:2; Leviticus 19:3; Exodus 31:13–16; Genesis 2:3; Leviticus 23:3
- 9 Luke 13:14; Exodus 23:12; Exodus 34:21; Leviticus 23:3; Exodus 35:2
- 10 Deuteronomy 5:14–15; Exodus 34:21; Exodus 16:27–28; Numbers 15:32–36; Deuteronomy 24:14–22
- 11 Genesis 1:1–2; Genesis 2:2–3; Exodus 31:17; Mark 2:27–28; Psalm 95:4–7
- 12 Ephesians 6:1–3; Colossians 3:20; Deuteronomy 5:16; Mark 7:10; Proverbs 23:22–25
- 13 Romans 13:9; Deuteronomy 5:17; Genesis 9:5–6; Matthew 5:21–22; Exodus 21:14
- 14 Hebrews 13:4; Deuteronomy 5:18; Romans 7:2–3; Romans 13:9; Leviticus 20:10
- 15 Romans 13:9; Ephesians 4:28; Leviticus 19:11; Leviticus 19:13; Matthew 19:18
- 16 Proverbs 19:5; Matthew 19:18; Psalm 15:3; Exodus 23:1; Deuteronomy 19:15–21
- 17 Romans 13:9; Luke 12:15; Hebrews 13:5; Ephesians 5:5; Colossians 3:5
- 18 Exodus 19:16–18; Jeremiah 23:23; Hebrews 12:18–19; Psalm 139:7–8
- 19 Deuteronomy 18:16; Acts 7:38; Deuteronomy 5:23–27; Exodus 33:20; Galatians 3:19
- 20 Deuteronomy 13:3; Proverbs 3:7; Isaiah 8:13; 1 Samuel 12:20; Proverbs 16:6
- 21 1 Kings 8:12; Psalm 97:2; Psalm 18:9; 1 Timothy 6:16; 2 Chronicles 6:1
- 22 Nehemiah 9:13; Deuteronomy 4:36
- 23 Ezekiel 20:39; Zephaniah 1:5; 2 Kings 17:33; Revelation 22:15; Exodus 20:3–5
- 24 Deuteronomy 12:5; Psalm 132:13–14; 2 Chronicles 6:6; 1 Kings 9:3; Deuteronomy 12:11
- 25 Joshua 8:31; Deuteronomy 27:5–6
- 26 1 Peter 1:16; Ecclesiastes 5:1; Psalm 89:7; Leviticus 10:3; Hebrews 12:28–29
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… second time: "And ye have made void the word of God by reason of your tradition;" Christ confessing in the plainest manner Him to be Father and God, who said in the law, "Honour thy father and mother; that it may be well with thee." For the true God did confess the commandment of the law as the word of …
If it is said, "Thou shall not commit adultery, Thou shall not kill, Thou shall not steal," and other similar commandments, not human lips but the divine oracles have enounced them.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
For, "honor," saith He, "thy father and thy mother, that thou mayest live long upon the earth." And again, "He that curseth father or mother, let him die the death." But He, omitting the first, the reward appointed for them that honor their parents, states that which is more awful, the punishment, I mean, threatened to such as dishonor them; …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
The Lord came down in fire on Mount Sinai, and the people could not bear it, but said to Moses, Speak thou with us, and we will hear; and let not God speak to us, lest we die: and again, For who is there of all flesh that hath heard the voice of the living God speaking out of …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
… things pertaining to God, was not a minister of the Spirit; for the law was given, "ordained by angels in the hand of a mediator," namely Moses, in accordance with the summons of the people, "Speak thou with us,...but let not God speak with us." Thus faith in Moses is referred to the Lord, the Mediator between God and men, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)