Skip to the text

Mark · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Cyrillic)

Mark 2 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Cyrillic)

Leer en español
About DK
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Cyrillic)
PT1904 Patriarchal Text 1904 (accented, eBible edition)
1 И уђе опет у Капернаум после неколико дана; и чу се да је у кући.
1 Καὶ εἰσῆλθε πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι᾽ ἡμερῶν καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι.
2 И одмах скупише се многи тако да не могаху ни пред вратима да се збију; и казиваше им реч.
2 καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
3 И дођоше к Њему с одузетим кога су носили четворо.
3 καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων·
4 И не могући приближити се к Њему од народа открише кућу где Он беше, и прокопавши спустише одар на коме одузети лежаше.
4 καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾽ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
5 А Исус видевши веру њихову рече узетоме: Синко! Опраштају ти се греси твоји.
5 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
6 А онде сеђаху неки од књижевника и помишљаху у срцима својим:
6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·
7 Шта овај тако хули на Бога? Ко може опраштати грехе осим једног Бога?
7 τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;
8 И одмах разумевши Исус духом својим да они тако помишљају у себи, рече им: Што тако помишљате у срцима својим?
8 καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
9 Шта је лакше? Рећи узетоме: Опраштају ти се греси, или рећи: Устани и узми одар свој, и ходи?
9 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
10 Но да знате да власт има Син човечји на земљи опраштати грехе, (рече узетоме:)
10 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας — λέγει τῷ παραλυτικῷ·
11 Теби говорим: устани и узми одар свој, и иди дома.
11 σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
12 И уста одмах, и узевши одар изађе пред свима тако да се сви дивљаху и хваљаху Бога говорећи: Никада тога видели нисмо.
12 καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.
13 И изађе опет к мору; и сав народ иђаше к Њему, и учаше их.
13 Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς.
14 И пролазећи виде Левију Алфејевог где седи на царини, и рече му: Хајде за мном. И уставши оде за Њим.
14 Καὶ παράγων εἶδε Λευῒν τὸν τοῦ Ἀλφαίου, καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.
15 И кад сеђаше Исус за трпезом у кући његовој, цариници и грешници многи сеђаху с Њим и с ученицима Његовим: јер их беше много који иђаху за Њим.
15 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἦσαν γὰρ πολλοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.
16 А књижевници и фарисеји видевши Га где једе с цариницима и с грешницима говораху ученицима Његовим: Зашто с цариницима и грешницима једе и пије?
16 καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει;
17 И чувши Исус рече им: Не требају здрави лекара него болесни. Ја нисам дошао да дозовем праведнике но грешнике на покајање.
17 καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾽ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.
18 И беху ученици Јованови и фарисејски који пошћаху; и дођоше и рекоше Му: Зашто ученици Јованови и фарисејски посте, а твоји ученици не посте?
18 Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύοντες. καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ· διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσι;
19 И рече им Исус: Еда ли могу сватови постити док је женик с њима? Докле год имају са собом женика не могу постити.
19 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ᾽ αὐτῶν ἐστι, νηστεύειν; ὅσον χρόνον μεθ᾽ ἑαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμφίον, οὐ δύνανται νηστεύειν.
20 Него ће доћи дани кад ће се отети од њих женик, и тада ће постити, у оне дане.
20 ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ᾽ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
21 И нико не пришива нову закрпу на стару хаљину; иначе ће одадрети нова закрпа од старог, и гора ће рупа бити.
21 οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιρράπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ· εἰ δὲ μήγε, αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ, τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.
22 И нико не сипа ново вино у мехове старе; иначе ново вино продре мехове, и вино се пролије, и мехови пропадну; него ново вино у нове мехове сипати треба.
22 καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον.
23 И догоди Му се да су ишли у суботу кроз усеве, и ученици Његови тргаху путем класје.
23 Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας.
24 И фарисеји говораху Му: Гледај, зашто чине у суботу шта не ваља?
24 καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ· ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστι.
25 А Он рече им: Нисте ли никад читали шта учини Давид кад му би до невоље и огладне с онима што беху с њим?
25 καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυῒδ ὅτε χρείαν ἔσχε καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾽ αὐτοῦ;
26 Како уђе у Божју кућу пред Авијатаром поглаваром свештеничким и хлебове постављене поједе којих не беше слободно никоме јести осим свештеницима, и даде их онима који беху с њим?
26 πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ ἀρχιερέως καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσι;
27 И говораше им: Субота је начињена човека ради, а није човек суботе ради.
27 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον·
28 Дакле је Господар Син човечји и од суботе.
28 ὥστε κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Alphaeus

    Father of James (and of Levi)

    Named as father of James, one of the Twelve (Matthew 10:3), and as the father of Levi the tax collector (Mark 2:14); the text does not say whether these are two different men…

    Cited in the guide: Matthew 10:3; Mark 2:14; Mark 3:18

  • Matthew

    Tax collector, apostle

    A tax collector sitting at the tax booth whom Jesus told 'Follow Me'; Matthew calls him Matthew, while Mark and Luke tell the same call and name him Levi, and Mark 2:14 calls Levi…

    Cited in the guide: Matthew 9:9; Matthew 10:3; Mark 2:14

Places

  • Capernaum

    Today: Northern Israel (Sea of Galilee)

    A fishing and customs town on the Sea of Galilee where Jesus healed, taught, and called disciples. Its ruins include a 4th–5th c. synagogue built over an earlier one.

    Cited in the guide: Matthew 4:13; Mark 2:1; Matthew 11:23

Cross references (28)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Luke 5:18; John 4:47; Luke 18:35–38; Matthew 9:1; Mark 7:24
  2. 2 Mark 2:13; Mark 1:45; Mark 6:34; Mark 1:33; Mark 4:1–2
  3. 3 Luke 5:18–26; Matthew 9:1–8; Matthew 4:24
  4. 4 Luke 5:19; Deuteronomy 22:8
  5. 5 Matthew 9:2; James 5:15; Mark 2:9–10; Luke 7:47–50; Luke 5:20
  6. 6 Luke 5:21–22; Mark 8:17; 2 Corinthians 10:5; Matthew 16:7–8
  7. 7 Isaiah 43:25; Luke 5:21; Daniel 9:9; Micah 7:18; Luke 7:49
  8. 8 Psalm 139:2; Ezekiel 38:10; John 2:24–25; John 6:64; Luke 24:38
  9. 9 Luke 5:22–25; Matthew 9:5
  10. 10 Daniel 7:13–14; Matthew 9:6–8; Acts 5:31; John 5:20–27; 1 Timothy 1:13–16
  11. 11 Mark 1:41; John 5:8–10; John 6:63
  12. 12 Matthew 9:33; Matthew 9:8; Luke 7:16; John 9:32; John 7:31
  13. 13 Proverbs 1:20–22; Mark 4:1; Luke 21:38; Mark 3:20–21; Mark 2:2
  14. 14 Luke 5:27–32; Mark 1:17–20; Luke 6:15; Matthew 9:9–13; Mark 3:18
  15. 15 Luke 15:1; Matthew 9:10–11; Luke 5:29–30; Matthew 21:31–32; Luke 6:17
  16. 16 Luke 18:11; Luke 19:7; Luke 19:10; Acts 23:9; Isaiah 65:5
  17. 17 Luke 15:7; Matthew 9:12–13; Luke 19:10; Luke 5:31–32; 1 Timothy 1:15–16
  18. 18 Luke 18:12; Matthew 6:18; Matthew 9:14–17; Matthew 6:16; Luke 5:33–39
  19. 19 Matthew 25:1–10; Genesis 29:22; Judges 14:10–11
  20. 20 Luke 17:22; Revelation 21:9; Isaiah 62:5; Revelation 19:7; Zechariah 13:7
  21. 21 Matthew 9:16; 1 Corinthians 10:13; Isaiah 57:16; Psalm 103:13–15
  22. 22 Matthew 9:17; Psalm 119:83; Luke 5:37–38; Job 32:19; Joshua 9:4
  23. 23 Deuteronomy 23:24–25; Matthew 12:1–8; Luke 6:1–5
  24. 24 Exodus 20:10; Hebrews 12:3; Matthew 12:2; Isaiah 58:13; Exodus 31:15
  25. 25 1 Samuel 21:3–6; Luke 10:26
  26. 26 2 Samuel 8:17; Leviticus 24:5–9; 1 Samuel 21:1; 1 Chronicles 24:6; 1 Kings 2:26–27
  27. 27 Colossians 2:16; Luke 6:9; Deuteronomy 5:14; Ezekiel 20:12; Isaiah 58:13
  28. 28 Matthew 12:8; Revelation 1:10; John 9:14; John 5:17; Ephesians 1:22

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 2:11 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm XXXVIII)

    Thy bed did carry thee, thou carriedst not thy bed, but wast a paralytic inwardly; He cometh who saith to thee, "Take up thy bed, and go thy way into thy house." "The Lord help him on his bed of pain." Then to the Lord Himself He turneth, as though it were asked, Why then, since the Lord helpeth us, …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)

  2. Quotes verse 2:4 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIX)

    Now Matthew indeed saith, that "they brought him," but the others, that they also broke up the roof, and let him down. And they put the sick man before Christ, saying nothing, but committing the whole to Him.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Quotes verse 2:19 Gregory of Nazianzus, Theological Orations (The Fourth Theological Oration, Which is the Second Concerning the Son)

    Or in another sense they are used of a thing which is not reasonable; as, Can the Children of the Bridechamber fast while the Bridegroom is with them; whether He be considered as visible in bodily form (for the time of His sojourning among us was not one of mourning, but of gladness), or, as the Word.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  4. Quotes verse 2:7 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIX)

    Upon their murmuring, then, and saying, "This man blasphemeth; who can forgive sins but God only?" let us see what He saith.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Quotes verse 2:14 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXX)

    And we have cause also to admire the self-denial of the evangelist, how he disguises not his own former life, but adds even his name, when the others had concealed him under another appellation. But why did he say he was "sitting at the receipt of custom?" To indicate the power of Him that called him, that it was not …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)