Mark · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Mark 13 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Και ενώ εξήρχετο εκ του ιερού, λέγει προς αυτόν εις των μαθητών αυτού· Διδάσκαλε, ίδε οποίοι λίθοι και οποίαι οικοδομαί.
1 Y SALIENDO del templo, le dice uno de sus discípulos: Maestro, mira qué piedras, y qué edificios.
2 Και ο Ιησούς αποκριθείς είπε προς αυτόν· Βλέπεις ταύτας τας μεγάλας οικοδομάς; δεν θέλει αφεθή λίθος επί λίθον, όστις να μη κατακρημνισθή.
2 Y Jesús respondiendo, le dijo: ¿Ves estos grandes edificios? no quedará piedra sobre piedra que no sea derribada.
3 Και ενώ εκάθητο εις το όρος των Ελαιών κατέναντι του ιερού, ηρώτων αυτόν κατ' ιδίαν ο Πέτρος και Ιάκωβος και Ιωάννης και Ανδρέας.
3 Y sentándose en el monte de las Olivas delante del templo, le preguntaron aparte Pedro y Jacobo y Juan y Andrés:
4 Ειπέ προς ημάς πότε θέλουσι γείνει ταύτα, και τι το σημείον όταν ταύτα πάντα μέλλωσι να συντελεσθώσιν;
4 Dinos, ¿cuándo serán estas cosas? ¿y qué señal [habrá] cuando todas estas cosas han de cumplirse?
5 Ο δε Ιησούς αποκριθείς προς αυτούς, ήρχισε να λέγη· Βλέπετε μη σας πλανήση τις.
5 Y Jesús respondiéndoles, comenzó á decir: Mirad, que nadie os engañe;
6 Διότι πολλοί θέλουσιν ελθεί εν τω ονόματί μου, λέγοντες ότι εγώ είμαι, και πολλούς θέλουσι πλανήσει.
6 Porque vendrán muchos en mi nombre, diciendo: Yo soy [el Cristo]; y engañarán á muchos.
7 Όταν δε ακούσητε πολέμους και φήμας πολέμων, μη ταράττεσθε· διότι πρέπει να γείνωσι ταύτα, αλλά δεν είναι έτι το τέλος.
7 Mas cuando oyereis de guerras y de rumores de guerras no os turbéis, porque conviene hacerse [así]; mas aun no [será] el fin.
8 Διότι θέλει εγερθή έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και θέλουσι γείνει σεισμοί κατά τόπους και θέλουσι γείνει πείναι και ταραχαί. Ταύτα είναι αρχαί ωδίνων.
8 Porque se levantará nación contra nación, y reino contra reino; y habrá terremotos en muchos lugares, y habrá hambres y alborotos; principios de dolores [serán] estos.
9 Σεις δε προσέχετε εις εαυτούς. Διότι θέλουσι σας παραδώσει εις συνέδρια, και εις συναγωγάς θέλετε δαρθή, και ενώπιον ηγεμόνων και βασιλέων θέλετε σταθή ένεκεν εμού προς μαρτυρίαν εις αυτούς·
9 Mas vosotros mirad por vosotros: porque os entregarán en los concilios, y en sinagogas seréis azotados: y delante de presidentes y de reyes seréis llamados por causa de mí, en testimonio á ellos.
10 και πρέπει πρώτον να κηρυχθή το ευαγγέλιον εις πάντα τα έθνη.
10 Y á todas las gentes conviene que el evangelio sea predicado antes.
11 Όταν δε σας φέρωσι διά να σας παραδώσωσι, μη προμεριμνάτε τι θέλετε λαλήσει, μηδέ μελετάτε, αλλ' ό,τι δοθή εις εσάς εν εκείνη τη ώρα, τούτο λαλείτε· διότι δεν είσθε σεις οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα το Άγιον.
11 Y cuando os trajeren para entregaros, no premeditéis qué habéis de decir, ni [lo] penséis: mas lo que os fuere dado en aquella hora, eso hablad; porque no sois vosotros los que habláis, sino el Espíritu Santo.
12 Θέλει δε παραδώσει αδελφός αδελφόν εις θάνατον και πατήρ τέκνον, και θέλουσιν επαναστή τέκνα επί γονείς και θέλουσι θανατώσει αυτούς.
12 Y entregará á la muerte el hermano al hermano, y el padre al hijo: y se levantarán los hijos contra los padres, y los matarán.
13 Και θέλετε είσθαι μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά μου· ο δε υπομείνας έως τέλους, ούτος θέλει σωθή.
13 Y seréis aborrecidos de todos por mi nombre: mas el que perseverare hasta el fin, éste será salvo.
14 Όταν δε ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως, το λαληθέν υπό Δανιήλ του προφήτου, ιστάμενον όπου δεν πρέπει -ο αναγινώσκων ας εννοή- τότε οι εν τη Ιουδαία ας φεύγωσιν εις τα όρη·
14 Empero cuando viereis la abominación de asolamiento, que fué dicha por el profeta Daniel, que estará donde no debe (el que lee, entienda), entonces los que estén en Judea huyan á los montes;
15 και ο επί του δώματος ας μη καταβή εις την οικίαν, μηδ' ας εισέλθη διά να λάβη τι εκ της οικίας αυτού,
15 Y el que esté sobre el terrado, no descienda á la casa, ni entre para tomar algo de su casa;
16 και όστις είναι εις τον αγρόν, ας μη επιστρέψη εις τα οπίσω διά να λάβη το ιμάτιον αυτού.
16 Y el que estuviere en el campo, no vuelva atrás á tomar su capa.
17 Ουαί δε εις τας εγκυμονούσας και τας θηλαζούσας εν εκείναις ταις ημέραις.
17 Mas ¡ay de las preñadas, y de las que criaren en aquellos días!
18 Προσεύχεσθε δε διά να μη γείνη η φυγή υμών εν χειμώνι.
18 Orad pues, que no acontezca vuestra huída en invierno.
19 Διότι αι ημέραι εκείναι θέλουσιν είσθαι θλίψις τοιαύτη, οποία δεν έγεινεν απ' αρχής της κτίσεως, την οποίαν έκτισεν ο Θεός έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει.
19 Porque aquellos días serán de aflicción, cual nunca fué desde el principio de la creación que crió Dios, hasta este tiempo, ni será.
20 Και εάν ο Κύριος δεν ήθελε συντέμει τας ημέρας εκείνας, δεν ήθελε σωθή ουδεμία σάρξ· αλλά διά τους εκλεκτούς, τους οποίους εξέλεξε, συνέτεμε τας ημέρας.
20 Y si el Señor no hubiese abreviado aquellos días, ninguna carne se salvaría; mas por causa de los escogidos que él escogió, abrevió aquellos días.
21 Και τότε εάν τις είπη προς υμάς, Ιδού, εδώ είναι ο Χριστός, ή, Ιδού, εκεί, μη πιστεύσητε.
21 Y entonces si alguno os dijere: He aquí, aquí está el Cristo; ó, He aquí, allí [está], no [le] creáis.
22 Διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία και τέρατα, διά να αποπλανώσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς.
22 Porque se levantarán falsos Cristos y falsos profetas, y darán señales y prodigios, para engañar, si se pudiese hacer, aun á los escogidos.
23 Σεις όμως προσέχετε· ιδού, σας προείπον πάντα.
23 Mas vosotros mirad; os lo he dicho antes todo.
24 Αλλ' εν εκείναις ταις ημέραις, μετά την θλίψιν εκείνην, ο ήλιος θέλει σκοτισθή και η σελήνη δεν θέλει δώσει το φέγγος αυτής
24 Empero en aquellos días, después de aquella aflicción, el sol se obscurecerá, y la luna no dará su resplandor;
25 και οι αστέρες του ουρανού θέλουσι πίπτει και αι δυνάμεις αι εν τοις ουρανοίς θέλουσι σαλευθή.
25 Y las estrellas caerán del cielo, y las virtudes que están en los cielos serán conmovidas;
26 Και τότε θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλαις μετά δυνάμεως πολλής και δόξης.
26 Y entonces verán al Hijo del hombre, que vendrá en las nubes con mucha potestad y gloria.
27 Και τότε θέλει αποστείλει τους αγγέλους αυτού και συνάξει τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων, απ' άκρου της γης έως άκρου του ουρανού.
27 Y entonces enviará sus ángeles, y juntará sus escogidos de los cuatro vientos, desde el cabo de la tierra hasta el cabo del cielo.
28 Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν. Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι το θέρος·
28 De la higuera aprended la semejanza: Cuando su rama ya se enternece, y brota hojas, conocéis que el verano está cerca:
29 ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα γινόμενα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας.
29 Así también vosotros, cuando viereis hacerse estas cosas, conoced que está cerca, á las puertas.
30 Αληθώς σας λέγω ότι δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα.
30 De cierto os digo que no pasará esta generación, que todas estas cosas no sean hechas.
31 Ο ουρανός και η γη θέλουσι παρέλθει, οι δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει.
31 El cielo y la tierra pasarán, mas mis palabras no pasarán.
32 Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι οι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ειμή ο Πατήρ.
32 Empero de aquel día y de la hora, nadie sabe; ni aun los ángeles que están en el cielo, ni el Hijo, sino el Padre.
33 Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε· διότι δεν εξεύρετε πότε είναι ο καιρός.
33 Mirad, velad y orad: porque no sabéis cuándo será el tiempo.
34 Επειδή τούτο θέλει είσθαι ως άνθρωπος αποδημών, όστις αφήκε την οικίαν αυτού και έδωκεν εις τους δούλους αυτού την εξουσίαν και εις έκαστον το έργον αυτού και εις τον θυρωρόν προσέταξε να αγρυπνή.
34 Como el hombre que partiéndose lejos, dejó su casa, y dió facultad á sus siervos, y á cada uno su obra, y al portero mandó que velase:
35 Αγρυπνείτε λοιπόν· διότι δεν εξεύρετε πότε έρχεται ο κύριος της οικίας, την εσπέραν ή το μεσονύκτιον ή όταν φωνάζη ο αλέκτωρ ή το πρωΐ·
35 Velad pues, porque no sabéis cuándo el señor de la casa vendrá; [si] á la tarde, ó á la media noche, ó al canto del gallo, ó á la mañana;
36 μήποτε ελθών εξαίφνης, σας εύρη κοιμωμένους.
36 Porque cuando viniere de repente, no os halle durmiendo.
37 Και όσα λέγω προς εσάς προς πάντας λέγω· Αγρυπνείτε.
37 Y las cosas que á vosotros digo, á todos [las] digo: Velad.
Cross references (35)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 24:1–51; Ezekiel 11:22–23; Malachi 3:1–2; Ezekiel 8:6; Ezekiel 10:19
- 2 Luke 21:6; Matthew 24:2; Micah 3:12; Jeremiah 26:18; 1 Kings 9:7–8
- 3 Matthew 21:1; Mark 4:34; Mark 9:2; Mark 10:35; Mark 1:16–19
- 4 Acts 1:6–7; Matthew 24:3; John 21:21–22; Daniel 12:6; Daniel 12:8
- 5 Ephesians 5:6; Colossians 2:8; Jeremiah 29:8; 1 John 4:1; 2 Thessalonians 2:3
- 6 Mark 13:22; 1 John 4:1; John 5:43; Acts 5:36–39; Jeremiah 14:14
- 7 Luke 21:9–11; John 14:27; Matthew 24:6–7; Psalm 112:7; Psalm 27:3
- 8 Psalm 48:6; Matthew 24:8; Isaiah 37:3; Haggai 2:22; 1 Thessalonians 5:3
- 9 Matthew 10:17–18; John 16:2; 1 Corinthians 4:9–13; Mark 13:5; Philippians 1:29
- 10 Matthew 24:14; Colossians 1:23; Romans 10:18; Revelation 14:6; Colossians 1:6
- 11 Luke 21:14–15; Luke 12:11–12; Matthew 10:19–21; Acts 6:10; 1 Corinthians 2:13
- 12 Matthew 10:21; Luke 12:52–53; Luke 21:16; Micah 7:4–6; Matthew 24:10
- 13 John 15:18–19; Matthew 10:22; Luke 6:22; Matthew 24:13; Galatians 6:9
- 14 Daniel 9:27; Daniel 12:11; Daniel 11:31; Matthew 24:15–28; Luke 21:20–24
- 15 Hebrews 11:7; Luke 17:31–33; Philippians 3:7–8; Matthew 24:16–18; Proverbs 6:4–5
- 17 Luke 23:29; Lamentations 4:10; Hosea 13:16; Luke 21:23; Matthew 24:19–21
- 19 Daniel 12:1; Joel 2:2; Matthew 24:21; Daniel 9:26; Daniel 9:12
- 20 Matthew 24:22; Isaiah 65:8–9; Zechariah 13:8–9; Romans 11:28–32; Isaiah 1:9
- 21 Luke 21:8; Matthew 24:23–25; Matthew 24:5; Deuteronomy 13:1–3; Luke 17:23–24
- 22 Matthew 24:24; 2 Thessalonians 2:8–14; Mark 13:6; 1 John 2:26; Matthew 7:15
- 23 2 Peter 3:17; John 14:29; Luke 21:8; Isaiah 44:7–8; Mark 13:5
- 24 Isaiah 13:10; Acts 2:19–20; Revelation 6:12–14; Matthew 24:29–31; 2 Peter 3:10
- 25 Isaiah 34:4; Revelation 6:13
- 26 Revelation 1:7; Mark 14:62; Matthew 24:30; Matthew 16:27; Matthew 25:31
- 27 Zechariah 2:6; Matthew 24:31; Deuteronomy 30:4; Revelation 7:1–3; 2 Thessalonians 2:1
- 28 Luke 21:29–31; Matthew 24:32–33
- 29 James 5:9; 1 Peter 4:17–18; Hebrews 10:25–37; Ezekiel 12:25–28; Ezekiel 7:10–12
- 30 Matthew 24:34; Luke 21:32; Mark 9:1; Matthew 23:36; Matthew 16:28
- 31 Isaiah 40:8; Isaiah 51:6; Matthew 24:35; Luke 21:33; Matthew 5:18
- 32 Matthew 24:36–42; Acts 1:7; Matthew 25:13; Revelation 3:3; 1 Thessalonians 5:1–2
- 33 Romans 13:11–12; Luke 12:40; Ephesians 6:18; Revelation 16:15; Matthew 25:13
- 34 John 10:3; Matthew 25:14–30; Luke 12:36–40; Matthew 24:45–47; 1 Corinthians 15:58
- 35 Matthew 24:42; Mark 13:33; Matthew 24:44; Mark 14:30; Mark 6:48
- 36 1 Thessalonians 5:6–7; Matthew 24:48–51; Luke 21:34; Romans 13:11–14; Mark 14:40
- 37 Luke 12:41–46; Mark 13:33; Mark 13:35
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
The advice, Brethren, which ye have just heard Scripture give, when it tells us to watch for the last day, every one should think of as concerning his own last day; lest haply when ye judge or think the last day of the world to be far distant, ye slumber with respect to your own last day.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
… of God; while even the Lord, the very Son of God, allowed that the Father alone knows the very day and hour of judgment, when He plainly declares, "But of that day and that hour knoweth no man, neither the Son, but the Father only." If, then, the Son was not ashamed to ascribe the knowledge of that day to …
Ye have heard what Jesus said concerning the last day of this world, "That neither the Angels of heaven, nor the Son knew it, but the Father." Where indeed there is a great difficulty, lest understanding this in a carnal way, we think that the Father knoweth anything which the Son knoweth not.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)
"But of that day and hour knoweth no man, no, not the angels of Heaven, neither the Son, but the Father." By saying, not the angels, He stopped their mouths, that they should not seek to learn what these angels know not; and by saying, "neither the Son," forbids them not only to learn, but even to inquire.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Their tenth objection is the ignorance, and the statement that Of the last day and hour knoweth no man, not even the Son Himself, but the Father. And yet how can Wisdom be ignorant of anything--that is, Wisdom Who made the worlds, Who perfects them, Who remodels them, Who is the Limit of all things that were made, Who knoweth …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)