Saltar al texto

Lucas · Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Lucas 20 Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Read in English
Sobre DK latinica
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK latinica Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 I kad On u jedan od onih dana učaše narod u crkvi i propovedaše jevanđelje, dođoše glavari sveštenički i književnici sa starešinama,
1 Y ACONTECIÓ un día, que enseñando él al pueblo en el templo, y anunciando el evangelio, llegáronse los príncipes de los sacerdotes y los escribas, con los ancianos;
2 i rekoše Mu govoreći: Kaži nam kakvom vlasti to činiš? Ili ko ti je dao vlast tu?
2 Y le hablaron, diciendo: Dinos: ¿con qué potestad haces estas cosas? ¿ó quién es el que te ha dado esta potestad?
3 A On odgovarajući reče im: I ja ću vas upitati jednu reč, i kažite mi:
3 Respondiendo entonces Jesús, les dijo: Os preguntaré yo también una palabra; respondedme:
4 Krštenje Jovanovo ili bi s neba ili od ljudi?
4 El bautismo de Juan, ¿era del cielo, ó de los hombres?
5 A oni pomišljahu u sebi govoreći: Ako kažemo s neba, reći će: Zašto mu dakle ne verovaste?
5 Mas ellos pensaban dentro de sí, diciendo: Si dijéremos, del cielo, dirá: ¿Por qué, pues, no le creísteis?
6 Ako li kažemo od ljudi, sav će nas narod pobiti kamenjem; jer svi verovahu da Jovan beše prorok.
6 Y si dijéremos, de los hombres, todo el pueblo nos apedreará: porque están ciertos que Juan era profeta.
7 I odgovoriše: Ne znamo otkuda.
7 Y respondieron que no sabían de dónde.
8 A Isus im reče: Ni ja vama neću kazati kakvom vlasti ovo činim.
8 Entonces Jesús les dijo: Ni yo os digo con qué potestad hago estas cosas.
9 A narodu poče kazivati priču ovu: Jedan čovek posadi vinograd, i dade ga vinogradarima pa otide na podugo vremena.
9 Y comenzó á decir al pueblo esta parábola: Un hombre plantó una viña, y arrendóla á labradores, y se ausentó por mucho tiempo.
10 I u vreme posla k vinogradarima slugu da mu dadu od roda vinogradskog; ali vinogradari izbiše ga, i poslaše praznog.
10 Y al tiempo, envió un siervo á los labradores, para que le diesen del fruto de la viña; mas los labradores le hirieron, y enviaron vacío.
11 I posla opet drugog slugu; a oni i onog izbiše i osramotivši poslaše praznog.
11 Y volvió á enviar otro siervo; mas ellos á éste también, herido y afrentado, le enviaron vacío.
12 I posla opet trećeg; a oni i onog raniše, i isteraše.
12 Y volvió á enviar al tercer siervo; mas ellos también á éste echaron herido.
13 Onda reče gospodar od vinograda: Šta ću činiti? Da pošaljem sina svog ljubaznog: eda se kako zastide kad vide njega.
13 Entonces el señor de la viña dijo: ¿Qué haré? Enviaré mi hijo amado: quizás cuando á éste vieren, tendrán respeto.
14 A vinogradari videvši njega mišljahu u sebi govoreći: Ovo je naslednik; hodite da ga ubijemo da naše bude dostojanje.
14 Mas los labradores, viéndole, pensaron entre sí, diciendo: Este es el heredero; venid, matémosle para que la heredad sea nuestra.
15 I izvedoše ga napolje iz vinograda i ubiše. Šta će dakle učiniti njima gospodar od vinograda?
15 Y echáronle fuera de la viña, y le mataron. ¿Qué pues, les hará el señor de la viña?
16 Doći će i pogubiće ove vinogradare, i daće vinograd drugima. A oni što slušahu rekoše: Ne dao Bog!
16 Vendrá, y destruirá á estos labradores, y dará su viña á otros. Y como ellos lo oyeron, dijeron: ¡Dios nos libre!
17 A On pogledavši na njih reče: Šta znači dakle ono u pismu: Kamen koji odbaciše zidari onaj posta glava od ugla?
17 Mas él mirándolos, dice: ¿Qué pues es lo que está escrito: La piedra que condenaron los edificadores, ésta fué por cabeza de esquina?
18 Svaki koji padne na taj kamen razbiće se; a na koga on padne satrće ga.
18 Cualquiera que cayere sobre aquella piedra, será quebrantado; mas sobre el que la piedra cayere, le desmenuzará.
19 I gledahu glavari sveštenički i književnici u onaj čas da dignu ruke na Nj; ali se pobojaše naroda, jer razumeše da njima ovu priču kaza.
19 Y procuraban los príncipes de los sacerdotes y los escribas echarle mano en aquella hora, porque entendieron que contra ellos había dicho esta parábola: mas temieron al pueblo.
20 I pažahu na Njega, i poslaše vrebače, koji se građahu kao da su pobožni: ne bi li Ga uhvatili u reči da Ga predadu poglavarima i vlasti sudijinoj.
20 Y acechándole enviaron espías que se simulasen justos, para sorprenderle en palabras, para que le entregasen al principado y á la potestad del presidente.
21 I upitaše Ga govoreći: Učitelju! Znamo da pravo govoriš i učiš, i ne gledaš ko je ko, nego zaista učiš putu Božijem:
21 Los cuales le preguntaron, diciendo: Maestro, sabemos que dices y enseñas bien, y que no tienes respeto á persona; antes enseñas el camino de Dios con verdad.
22 Treba li nam ćesaru davati harač, ili ne?
22 ¿Nos es lícito dar tributo á César, ó no?
23 A On razumevši njihovo lukavstvo reče im: Šta me kušate?
23 Mas él, entendiendo la astucia de ellos, les dijo: ¿Por qué me tentáis?
24 Pokažite mi dinar; čiji je na njemu obraz i natpis? A oni odgovarajući rekoše: Ćesarev.
24 Mostradme la moneda. ¿De quién tiene la imagen y la inscripción? Y respondiendo dijeron: De César.
25 A On im reče: Podajte dakle šta je ćesarevo ćesaru, a šta je Božije Bogu.
25 Entonces les dijo: Pues dad á César lo que es de César; y lo que es de Dios, á Dios.
26 I ne mogoše reči Njegove pokuditi pred narodom; i diviše se odgovoru Njegovom, i umukoše.
26 Y no pudieron reprender sus palabras delante del pueblo: antes maravillados de su respuesta, callaron.
27 A pristupiše neki od sadukeja koji kažu da nema vaskrsenja, i pitahu Ga
27 Y llegándose unos de los Saduceos, los cuales niegan haber resurrección, le preguntaron,
28 govoreći: Učitelju! Mojsije nam napisa: Ako kome umre brat koji ima ženu, i umre bez dece, da brat njegov uzme ženu, i da podigne seme bratu svom.
28 Diciendo: Maestro, Moisés nos escribió: Si el hermano de alguno muriere teniendo mujer, y muriere sin hijos, que su hermano tome la mujer, y levante simiente á su hermano.
29 Beše sedam braće, i prvi uze ženu, i umre bez dece;
29 Fueron, pues, siete hermanos: y el primero tomó mujer, y murió sin hijos.
30 i uze drugi ženu, i on umre bez dece;
30 Y la tomó el segundo, el cual también murió sin hijos.
31 i treći je uze; a tako i svi sedam; i ne ostaviše dece, i pomreše;
31 Y la tomó el tercero: asimismo también todos siete: y murieron sin dejar prole.
32 a posle svih umre i žena.
32 Y á la postre de todos murió también la mujer.
33 O vaskrsenju dakle koga će od njih biti žena? Jer je ona sedmorici bila žena.
33 En la resurrección, pues, ¿mujer de cuál de ellos será? porque los siete la tuvieron por mujer.
34 I odgovarajući Isus reče im: Deca ovog sveta žene se i udaju;
34 Entonces respondiendo Jesús, les dijo: Los hijos de este siglo se casan, y son dados en casamiento:
35 a koji se udostoje dobiti onaj svet i vaskrsenje iz mrtvih niti će se ženiti ni udavati;
35 Mas los que fueren tenidos por dignos de aquel siglo y de la resurrección de los muertos, ni se casan, ni son dados en casamiento:
36 jer više ne mogu umreti; jer su kao anđeli; i sinovi su Božiji kad su sinovi vaskrsenja.
36 Porque no pueden ya más morir: porque son iguales á los ángeles, y son hijos de Dios, cuando son hijos de la resurrección.
37 A da mrtvi ustaju, i Mojsije pokaza kod kupine gde naziva Gospoda Boga Avraamovog i Boga Isakovog i Boga Jakovljevog.
37 Y que los muertos hayan de resucitar, aun Moisés lo enseñó en el [pasaje de] la zarza, cuando llama al Señor: Dios de Abraham, y Dios de Isaac, y Dios de Jacob.
38 A Bog nije Bog mrtvih nego živih; jer su Njemu svi živi.
38 Porque Dios no es [Dios] de muertos, mas de vivos: porque todos viven á él.
39 A neki od književnika odgovarajući rekoše: Učitelju! Dobro si kazao.
39 Y respondiéndole unos de los escribas, dijeron: Maestro, bien has dicho.
40 I već ne smehu ništa da Ga zapitaju. A On im reče:
40 Y no osaron más preguntarle algo.
41 Kako govore da je Hristos sin Davidov?
41 Y él les dijo: ¿Cómo dicen que el Cristo es hijo de David?
42 Kad sam David govori u psaltiru: Reče Gospod Gospodu mom: sedi meni s desne strane,
42 Y el mismo David dice en el libro de los Salmos: Dijo el Señor á mi Señor: Siéntate á mi diestra,
43 Dok položim neprijatelje tvoje podnožje nogama tvojim.
43 Entre tanto que pongo tus enemigos por estrado de tus pies.
44 David dakle Njega naziva Gospodom; pa kako mu je sin?
44 Así que David le llama Señor: ¿cómo pues es su hijo?
45 A kad sav narod slušaše, reče učenicima svojim:
45 Y oyéndole todo el pueblo, dijo á sus discípulos:
46 Čuvajte se od književnika, koji hoće da idu u dugačkim haljinama, i traže da im se klanja po ulicama, i prvih mesta po zbornicama, i začelja na gozbama;
46 Guardaos de los escribas, que quieren andar con ropas largas, y aman las salutaciones en las plazas, y las primeras sillas en las sinagogas, y los primeros asientos en las cenas;
47 koji jedu kuće udovičke, i lažno se mole Bogu dugo. Oni će još većma biti osuđeni.
47 Que devoran las casas de las viudas, poniendo por pretexto la larga oración: éstos recibirán mayor condenación.
Referencias cruzadas (44)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Mateo 21:23–27; Lucas 8:1; Hechos 6:12; Lucas 19:47–48; Hechos 4:1
  2. 2 Juan 2:18; Hechos 7:27; Mateo 21:23–27; Marcos 11:28–33; Éxodo 2:14
  3. 3 Colosenses 4:6; Lucas 22:68; Mateo 15:2–3
  4. 4 Mateo 11:7–19; Daniel 4:25–26; Lucas 15:18; Mateo 17:11–12; Juan 1:19–28
  5. 5 Hechos 13:25; Juan 1:34; Juan 5:33–35; Juan 1:30; Juan 3:36
  6. 6 Mateo 21:26; Mateo 11:9; Lucas 1:76; Marcos 12:12; Juan 10:41
  7. 7 Isaías 41:28; Isaías 42:19–20; Juan 3:19–20; Jeremías 8:7–9; 2 Pedro 3:3
  8. 8 Mateo 16:4; Mateo 21:27; Marcos 11:33; Proverbios 26:4–5; Job 5:12–13
  9. 9 Mateo 21:33–46; Marcos 12:1–12; Jeremías 2:21; Isaías 5:1–7; Salmo 80:8–14
  10. 10 Nehemías 9:26; 2 Crónicas 36:15–16; Nehemías 9:30; 2 Reyes 17:13; Mateo 21:34–36
  11. 11 Hechos 7:52; 1 Tesalonicenses 2:2; Mateo 23:30–37; Hebreos 11:36–37; Oseas 10:1
  12. 13 Mateo 3:17; Juan 3:16–17; Juan 1:34; 1 Juan 4:9–15; Juan 3:35–36
  13. 14 Hebreos 1:2; Romanos 8:17; Salmo 2:1–6; Mateo 27:21–25; Mateo 2:2–16
  14. 15 Hebreos 13:12; Marcos 12:6–9; Mateo 21:37–40
  15. 16 Lucas 19:27; Hechos 13:46; Mateo 21:41; Salmo 2:8–9; Mateo 22:7
  16. 17 Salmo 118:22; Isaías 28:16; Hechos 4:11; Mateo 21:42; 1 Pedro 2:7–8
  17. 18 Isaías 8:14–15; Daniel 2:44–45; Daniel 2:34–35; Zacarías 12:3; Mateo 21:44
  18. 19 Lucas 19:47–48; Mateo 26:3–4; Lucas 20:14; Mateo 21:45–46; Marcos 12:12
  19. 20 Lucas 11:54; Mateo 22:15–22; Salmo 81:15; Jeremías 11:19; Lucas 20:26
  20. 21 1 Tesalonicenses 2:4–5; Mateo 22:16; Mateo 26:49–50; 2 Corintios 2:17; Salmo 55:21
  21. 22 Nehemías 9:37; Mateo 22:17–21; Esdras 4:19–22; Hechos 5:37; Deuteronomio 17:15
  22. 23 Lucas 5:22; 1 Corintios 3:19; Mateo 22:18; 1 Corintios 10:9; Lucas 11:16–17
  23. 24 Mateo 18:28; Lucas 23:2; Hechos 11:28; Lucas 2:1; Filipenses 4:22
  24. 25 Romanos 13:6–7; 1 Pedro 2:13–17; Marcos 12:17; Hechos 5:29; Mateo 17:27
  25. 26 Lucas 20:20; Mateo 22:22; Mateo 22:12; Lucas 20:39–40; Lucas 13:17
  26. 27 Hechos 4:1–2; 1 Corintios 15:12; Marcos 12:18–27; Mateo 22:23–33; Hechos 23:6–8
  27. 28 Deuteronomio 25:5–10; Génesis 38:8; Génesis 38:11; Génesis 38:26; Rut 1:11–12
  28. 29 Jeremías 22:30; Levítico 20:20
  29. 32 Eclesiastés 9:5; Eclesiastés 1:4; Jueces 2:10; Hebreos 9:27
  30. 33 Mateo 22:24–28; Marcos 12:19–23
  31. 34 Lucas 16:8; Hebreos 13:4; Lucas 17:27; 1 Corintios 7:2–16; Efesios 5:31
  32. 35 2 Tesalonicenses 1:5; Daniel 12:2–3; Juan 5:29; Mateo 12:32; Hechos 24:15
  33. 36 Filipenses 3:21; Apocalipsis 21:4; Mateo 22:30; 1 Corintios 15:42; Apocalipsis 20:6
  34. 37 Éxodo 3:2–6; Marcos 12:26–27; Hechos 7:30–32; Génesis 17:7; Génesis 32:9
  35. 38 Juan 11:25–26; Colosenses 3:3–4; Romanos 6:10–11; Juan 14:19; Romanos 14:7–9
  36. 39 Marcos 12:28–34; Mateo 22:34–40; Hechos 23:9
  37. 40 Mateo 22:46; Marcos 12:34; Proverbios 26:5
  38. 41 Marcos 12:35–37; Jeremías 23:5–6; Mateo 1:1; Isaías 11:1–2; Mateo 22:41–45
  39. 42 Salmo 110:1; Hechos 2:34–35; Hebreos 1:13; Marcos 12:36–37; Mateo 22:43–45
  40. 43 Lucas 19:27; Salmo 110:1; Apocalipsis 19:14–21; Salmo 110:5–6; Salmo 2:1–9
  41. 44 Apocalipsis 22:16; Lucas 2:11; Mateo 1:23; Romanos 9:5; Gálatas 4:4
  42. 45 1 Timoteo 5:20; Mateo 15:10; Mateo 23:1–2; Mateo 23:5–7; Marcos 12:38–39
  43. 46 Marcos 12:38–39; Lucas 11:43; Lucas 14:7; Lucas 12:1; Mateo 16:6
  44. 47 Marcos 12:40; Santiago 3:1; Lucas 12:1; Tito 1:16; Lucas 12:47–48

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 20:34 Augustine of Hippo, The City of God (Book XIV, Chapters 20–22)

    … complete this most blessed city would have been as great though no one had sinned, as it is now that the grace of God gathers its citizens out of the multitude of sinners, so long as the children of this world generate and are generated. And therefore that marriage, worthy of the happiness of Paradise, should have had desirable fruit …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Cita 20:17 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXVIII)

    The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner; and every one that falleth upon it shall be broken." But Matthew, that they themselves delivered the sentence.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Cita 20:35 Augustine of Hippo, The City of God (Book XV, Chapters 17–19)

    But Enos means man in so restricted a sense, that Hebrew linguists tell us it cannot be applied to woman: it is the equivalent of the "child of the resurrection," when they neither marry nor are given in marriage. For there shall be no generation in that place to which regeneration shall have brought us.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 20:36 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXX)

    "For in the resurrection," saith He, "they neither marry, nor are given in marriage, but are as angels of God in Heaven." But Luke saith, "As Sons of God." If then they marry not, the question is vain.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 20:2–8 Augustine of Hippo, Tractates on the Gospel of John (Chapter I — 6-14)

    And the Lord says to them, Neither tell I you by what authority I do these things." And they were confounded by means of John; and in them were the words fulfilled, "I have ordained a lamp for mine anointed.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)