Isaiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Isaiah 42 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Ιδού, ο δούλός μου, τον οποίον υπεστήριξα· ο εκλεκτός μου, εις τον οποίον η ψυχή μου ευηρεστήθη· έθεσα το πνεύμά μου επ' αυτόν· θέλει εξαγγείλει κρίσιν εις τα έθνη.
1 HE aquí mi siervo, yo le sostendré; mi escogido, en quien mi alma toma contentamiento: he puesto sobre él mi espíritu, dará juicio á las gentes.
2 Δεν θέλει φωνάξει ουδέ θέλει ανακράξει ουδέ θέλει κάμει την φωνήν αυτού να ακουσθή εν ταις οδοίς.
2 No clamará, ni alzará, ni hará oir su voz en las plazas.
3 Κάλαμον συντεθλασμένον δεν θέλει συντρίψει και λινάριον καπνίζον δεν θέλει σβύσει· θέλει εκφέρει κρίσιν εν αληθεία.
3 No quebrará la caña cascada, ni apagará el pábilo que humeare: sacará el juicio á verdad.
4 Δεν θέλει εκλίπει ουδέ θέλει μικροψυχήσει, εωσού βάλη κρίσιν εν τη γή· και αι νήσοι θέλουσι προσμένει τον νόμον αυτού.
4 No se cansará, ni desmayará, hasta que ponga en la tierra juicio; y las islas esperarán su ley.
5 Ούτω λέγει ο Θεός ο Κύριος, ο ποιήσας τους ουρανούς και εκτείνας αυτούς· ο στερεώσας την γην και τα γεννώμενα εξ αυτής· ο διδούς πνοήν εις τον λαόν τον επ' αυτής και πνεύμα εις τους περιπατούντας επ' αυτής·
5 Así dice el Dios Jehová, el Criador de los cielos, y el que los extiende; el que extiende la tierra y sus verduras; el que da respiración al pueblo que [mora] sobre ella, y espíritu á los que por ella andan:
6 Εγώ ο Κύριος σε εκάλεσα εν δικαιοσύνη, και θέλω κρατεί την χείρα σου και θέλω σε φυλάττει και θέλω σε καταστήσει διαθήκην του λαού, φως των εθνών·
6 Yo Jehová te he llamado en justicia, y te tendré por la mano; te guardaré y te pondré por alianza del pueblo, por luz de las gentes;
7 διά να ανοίξης τους οφθαλμούς των τυφλών, να εκβάλης τους δεσμίους εκ των δεσμών, τους καθημένους εν σκότει εκ του οίκου της φυλακής.
7 Para que abras ojos de ciegos, para que saques de la cárcel á los presos, y de casas de prisión á los que están de asiento en tinieblas.
8 Εγώ είμαι ο Κύριος· τούτο είναι το όνομά μου· και δεν θέλω δώσει την δόξαν μου εις άλλον ουδέ την αίνεσίν μου εις τα γλυπτά.
8 Yo Jehová: este es mi nombre; y á otro no daré mi gloria, ni mi alabanza á esculturas.
9 Ιδού, ήλθον τα απ' αρχής· και εγώ αναγγέλλω νέα πράγματα· πριν εκφύωσι, λαλώ περί αυτών εις εσάς.
9 Las cosas primeras he aquí vinieron, y yo anuncio nuevas cosas: antes que salgan á luz, yo os las haré notorias.
10 Ψάλλετε εις τον Κύριον άσμα νέον, την δόξαν αυτού εκ των άκρων της γης, σεις οι καταβαίνοντες εις την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτή· αι νήσοι και οι κατοικούντες αυτάς.
10 Cantad á Jehová un nuevo cántico, su alabanza desde el fin de la tierra; los que descendéis á la mar, y lo que la hinche, las islas y los moradores de ellas.
11 Η έρημος και αι πόλεις αυτής ας υψώσωσι φωνήν, αι κώμαι τας οποίας κατοικεί ο Κηδάρ· ας ψάλλωσιν οι κάτοικοι της Σελά, ας αλαλάζωσιν εκ των κορυφών των ορέων.
11 Alcen [la voz] el desierto y sus ciudades, las aldeas donde habita Cedar: canten los moradores de la Piedra, y desde la cumbre de los montes den voces de júbilo.
12 Ας δώσωσι δόξαν εις τον Κύριον και ας αναγγείλωσι την αίνεσιν αυτού εν ταις νήσοις.
12 Den gloria á Jehová, y prediquen sus loores en las islas.
13 Ο Κύριος θέλει εξέλθει ως ισχυρός· θέλει διεγείρει ζήλον ως πολεμιστής· θέλει φωνάξει, μάλιστα θέλει βρυχήσει, θέλει υπερισχύσει κατά των πολεμίων αυτού.
13 Jehová saldrá como gigante, y como hombre de guerra despertará celo: gritará, voceará, esforzaráse sobre sus enemigos.
14 Από πολλού εσιώπησα· θέλω μείνει ήσυχος; θέλω κρατήσει εμαυτόν; τώρα θέλω φωνάξει ως η τίκτουσα· θέλω καταστρέψει και καταπίει ομού.
14 Desde el siglo he callado, tenido he silencio, y heme detenido: daré voces como la que está de parto; asolaré y devoraré juntamente.
15 Θέλω ερημώσει όρη και λόφους και καταξηράνει πάντα τον χόρτον αυτών· και θέλω καταστήσει τους ποταμούς νήσους και τας λίμνας θέλω ξηράνει.
15 Tornaré en soledad montes y collados, haré secar toda su hierba; los ríos tornaré en islas, y secaré los estanques.
16 Και θέλω φέρει τους τυφλούς δι' οδού την οποίαν δεν ήξευρον, θέλω οδηγήσει αυτούς εις τρίβους τας οποίας δεν εγνώριζον· το σκότος θέλω κάμει φως έμπροσθεν αυτών και τα σκολιά ευθέα. Ταύτα τα πράγματα θέλω κάμει εις αυτούς και δεν θέλω εγκαταλείψει αυτούς.
16 Y guiaré los ciegos por camino que no sabían, haréles pisar por las sendas que no habían conocido; delante de ellos tornaré las tinieblas en luz, y los rodeos en llanura. Estas cosas les haré, y no los desampararé.
17 Εστράφησαν εις τα οπίσω, κατησχύνθησαν οι θαρρούντες επί τα γλυπτά, οι λέγοντες προς τα χωνευτά, σεις είσθε οι θεοί ημών.
17 Serán vueltos atrás, y en extremo confundidos, los que confían en las esculturas, y dicen á las estatuas de fundición: Vosotros sois nuestros dioses.
18 Ακούσατε, κωφοί· και ανοίξατε τους οφθαλμούς σας, τυφλοί, διά να ίδητε.
18 Sordos, oid; y vosotros ciegos, mirad para ver.
19 Τις τυφλός, παρά ο δούλός μου; ή κωφός, παρά ο μηνυτής μου, τον οποίον απέστειλα; τις τυφλός, παρά ο τέλειος; και τις τυφλός, παρά ο δούλος του Κυρίου;
19 ¿Quién ciego, sino mi siervo? ¿quién sordo, como mi mensajero que envié? ¿quién ciego como el perfecto, y ciego como el siervo de Jehová,
20 Βλέπεις πολλά αλλά δεν παρατηρείς· ανοίγεις τα ώτα αλλά δεν ακούεις.
20 Que ve muchas cosas y no advierte, que abre los oídos y no oye?
21 Ο Κύριος ευνόησε προς αυτόν ένεκεν της δικαιοσύνης αυτού· θέλει μεγαλύνει τον νόμον αυτού και καταστήσει έντιμον.
21 Jehová se complació por amor de su justicia en magnificar la ley y engrandecerla.
22 Πλην αυτός είναι λαός διηρπαγμένος και γεγυμνωμένος· είναι πάντες πεπαγιδευμένοι εν σπηλαίοις και κεκρυμμένοι εν ταις φυλακαίς· είναι λάφυρον και δεν υπάρχει ο λυτρόνων· διάρπαγμα, και ουδείς ο λέγων, Επίστρεψον αυτό.
22 Mas este es pueblo saqueado y hollado, todos ellos enlazados en cavernas y escondidos en cárceles: son puestos á saco, y no [hay] quien libre; hollados, y no [hay] quien diga, Restituid.
23 Τις από σας θέλει δώσει ακρόασιν εις τούτο; θέλει προσέξει και ακούσει εις το μετά ταύτα;
23 ¿Quién de vosotros oirá esto? ¿quién atenderá y escuchará en orden al porvernir?
24 Τις παρέδωκε τον Ιακώβ εις διαρπαγήν και τον Ισραήλ εις λεηλατιστάς; ουχί ο Κύριος, αυτός εις τον οποίον ημαρτήσαμεν; διότι δεν ηθέλησαν να περιπατήσωσιν εν ταις οδοίς αυτού ουδέ υπήκουσαν εις τον νόμον αυτού.
24 ¿Quién dió á Jacob en presa, y entregó á Israel á saqueadores? ¿No fué Jehová, contra quien pecamos? y no quisieron andar en sus caminos, ni oyeron su ley.
25 Διά τούτο εξέχεεν επ' αυτόν την σφοδρότητα της οργής αυτού και την ορμήν του πολέμου· και συνέφλεξεν αυτόν πανταχόθεν αλλ' αυτός δεν ενόησε· και έκαυσεν αυτόν αλλ' αυτός δεν έβαλε τούτο εν τη καρδία αυτού.
25 Por tanto derramó sobre él el furor de su ira, y fuerza de guerra; púsole fuego de todas partes, empero no entendió; y encendióle, mas no ha parado mientes.
Cross references (25)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 12:18–21; Luke 3:22; Isaiah 52:13; Isaiah 61:1; Isaiah 43:10
- 2 Matthew 12:16–20; 2 Timothy 2:24; 1 Peter 2:23; Matthew 11:29; Luke 17:20
- 3 Ezekiel 34:16; Jeremiah 31:25; Psalm 147:3; Matthew 11:28; Isaiah 40:11
- 4 Isaiah 53:2–12; Isaiah 55:5; Genesis 49:10; Psalm 22:27; Isaiah 52:13–15
- 5 Isaiah 40:22; Isaiah 45:12; Jeremiah 10:12; Zechariah 12:1; Isaiah 48:13
- 6 John 8:12; Luke 2:32; Isaiah 26:3; Acts 13:47; Isaiah 49:8
- 7 Ephesians 1:17–18; Isaiah 61:1; Isaiah 49:9; Isaiah 35:5; 2 Timothy 2:26
- 8 Isaiah 48:11; Isaiah 43:11; Exodus 34:14; Exodus 20:3–5; Psalm 83:18
- 9 Isaiah 43:19; Isaiah 46:9–10; John 13:19; 2 Peter 1:19–21; Isaiah 44:7–8
- 10 Psalm 33:3; Isaiah 42:4; Psalm 40:3; Romans 15:9–11; Psalm 98:1–4
- 11 Isaiah 32:16; Isaiah 60:7; Psalm 72:8–10; Isaiah 41:18–19; Psalm 120:5
- 12 Romans 15:9–11; Psalm 117:1–2; Isaiah 66:18–19; Revelation 7:9–12; Isaiah 42:4
- 13 Exodus 15:1–3; Psalm 78:65; Isaiah 59:16–19; Amos 1:2; Psalm 110:5–6
- 14 Psalm 83:1–2; Luke 18:7; Jeremiah 44:22; 2 Peter 3:9–10; 2 Peter 3:15
- 15 Isaiah 50:2; Nahum 1:4–6; Isaiah 44:27; Isaiah 2:12–16; Revelation 20:11
- 16 Isaiah 30:21; Luke 3:5; Isaiah 35:8; Isaiah 60:19–20; Luke 1:78–79
- 17 Psalm 97:7; Isaiah 1:29; Isaiah 44:11; Isaiah 45:16–17; Isaiah 44:17
- 18 Isaiah 43:8; Mark 7:34–37; Isaiah 29:18; Proverbs 20:12; Isaiah 35:5
- 19 2 Corinthians 4:4; Ezekiel 12:2; Jeremiah 5:21; Romans 2:17–23; Matthew 15:14–16
- 20 Deuteronomy 29:2–4; Acts 28:22–27; Isaiah 1:3; Isaiah 58:2; John 11:37–50
- 21 Hebrews 8:10; Romans 3:31; Romans 7:12; Matthew 5:17–20; Isaiah 42:4
- 22 Psalm 102:20; Jeremiah 50:17; Isaiah 51:23; Isaiah 24:22; Psalm 50:22
- 23 Acts 3:22–23; Isaiah 48:18; Leviticus 26:40–42; Matthew 21:28–31; Deuteronomy 4:29–31
- 24 Isaiah 59:1–2; Judges 10:7; Lamentations 1:14; Jeremiah 25:8–9; Lamentations 1:18
- 25 Isaiah 57:11; Hosea 7:9; Ezekiel 7:8–9; Malachi 2:2; Revelation 16:1–21
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… for the Lord hath spoken." And again: "Thus saith the Lord God, who made the heaven, and stretched it out; who established the earth, and the things in it; and who giveth breath to the people upon it, and spirit to them who walk therein."
He shall shine and shall not be broken, until He sets judgment in the earth: and the nations shall hope in His name." The Hebrew has not "Jacob" and "Israel;" but the Septuagint translators, wishing to show the significance of the expression "my servant," and that it refers to the form of a servant in which the Most High humbled …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
A bruised reed shall He not break, and smoking flax shall He not quench, till He send forth judgment unto victory. And in His name shall the Gentiles trust." The prophet celebrates His meekness, and His unspeakable power, and opens to the Gentiles "a great door and effectual;" he foretells also the ills that are to overtake the Jews, and …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
… it seeth Him not,...but ye know Him; for he dwelleth with you." And so says Isaiah;--"He that spread forth the earth and that which cometh out of it; he that giveth breath unto the people upon it, and Spirit to them that trample on it"; for they that trample down earthly things and rise above them are borne witness …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)
… in a more gentle manner; and the Lord's advent as a man was pointed out, that it should be subsequent to that law which was given by Moses, mild and tranquil, in which He would neither break the bruised reed, nor quench the smoking flax. The mild and peaceful repose of His kingdom was indicated likewise.