1 Igitur perfecti sunt cæli et terra, et omnis ornatus eorum. 2 Complevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat: et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat. 3 Et benedixit diei septimo, et sanctificavit illum, quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret. 4 Istæ sunt generationes cæli et terræ, quando creata sunt, in die quo fecit Dominus Deus cælum et terram, 5 et omne virgultum agri antequam oriretur in terra, omnemque herbam regionis priusquam germinaret: non enim pluerat Dominus Deus super terram, et homo non erat qui operaretur terram: 6 sed fons ascendebat e terra, irrigans universam superficiem terræ. 7 Formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terræ, et inspiravit in faciem ejus spiraculum vitæ, et factus est homo in animam viventem. 8 Plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio, in quo posuit hominem quem formaverat. 9 Produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu, et ad vescendum suave lignum etiam vitæ in medio paradisi, lignumque scientiæ boni et mali. 10 Et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quatuor capita. 11 Nomen uni Phison: ipse est qui circuit omnem terram Hevilath, ubi nascitur aurum: 12 et aurum terræ illius optimum est; ibi invenitur bdellium, et lapis onychinus. 13 Et nomen fluvii secundi Gehon; ipse est qui circumit omnem terram Æthiopiæ. 14 Nomen vero fluminis tertii, Tigris: ipse vadit contra Assyrios. Fluvius autem quartus, ipse est Euphrates. 15 Tulit ergo Dominus Deus hominem, et posuit eum in paradiso voluptatis, ut operaretur, et custodiret illum: 16 præcepitque ei, dicens: Ex omni ligno paradisi comede; 17 de ligno autem scientiæ boni et mali ne comedas: in quocumque enim die comederis ex eo, morte morieris. 18 Dixit quoque Dominus Deus: Non est bonum esse hominem solum: faciamus ei adjutorium simile sibi. 19 Formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terræ, et universis volatilibus cæli, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea: omne enim quod vocavit Adam animæ viventis, ipsum est nomen ejus. 20 Appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia, et universa volatilia cæli, et omnes bestias terræ: Adæ vero non inveniebatur adjutor similis ejus. 21 Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam: cumque obdormisset, tulit unam de costis ejus, et replevit carnem pro ea. 22 Et ædificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem: et adduxit eam ad Adam. 23 Dixitque Adam: Hoc nunc os ex ossibus meis, et caro de carne mea: hæc vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est. 24 Quam ob rem relinquet homo patrem suum, et matrem, et adhærebit uxori suæ: et erunt duo in carne una. 25 Erat autem uterque nudus, Adam scilicet et uxor ejus: et non erubescebant.
Génesis 2 Vulgata Clementina
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Personas y lugares de este capítulo
Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.
Personas
Adam
Formed from the dust by God's own hand, the father of all who live.
Citado en la guía: Genesis 1–5
Eve
The first woman, formed from Adam and named "the mother of all living."
Citado en la guía: Genesis 2-4
Referencias cruzadas (24)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Éxodo 31:17; Éxodo 20:11; Salmo 33:6; Génesis 1:1; Isaías 45:18
- 2 Hebreos 4:4; Éxodo 31:17; Deuteronomio 5:14; Éxodo 20:8–11; Éxodo 23:12
- 3 Levítico 23:3; Marcos 2:27; Ezequiel 20:12; Éxodo 31:13–17; Lucas 23:56
- 4 Génesis 5:1; Apocalipsis 1:8; Éxodo 15:3; Génesis 1:4; Génesis 36:1
- 5 Génesis 3:23; Job 5:10; Hebreos 6:7; Génesis 4:2; Job 38:26–28
- 7 Eclesiastés 12:7; 1 Corintios 15:45; Job 33:4; Isaías 64:8; Hechos 17:25
- 8 Génesis 3:24; Ezequiel 28:13; Génesis 13:10; 2 Reyes 19:12; Génesis 4:16
- 9 Génesis 3:22; Apocalipsis 2:7; Apocalipsis 22:14; Apocalipsis 22:2; Ezequiel 47:12
- 10 Apocalipsis 22:1; Salmo 46:4
- 11 Génesis 25:18; Génesis 10:29; 1 Samuel 15:7; Génesis 10:7
- 12 Ezequiel 28:13; Job 28:16; Éxodo 28:20; Éxodo 39:13; Números 11:7
- 13 Génesis 10:6; Isaías 11:11
- 14 Daniel 10:4; Génesis 15:18; Génesis 10:22; Deuteronomio 1:7; Deuteronomio 11:24
- 15 Salmo 128:2; Génesis 2:8; Efesios 4:28; Génesis 2:2
- 16 1 Samuel 15:22; 1 Timoteo 4:4; 1 Timoteo 6:17; Génesis 2:9; Génesis 3:1–2
- 17 Romanos 6:23; Santiago 1:15; Génesis 3:19; 1 Corintios 15:56; Gálatas 3:10
- 18 Eclesiastés 4:9–12; Proverbios 18:22; 1 Pedro 3:7; 1 Corintios 11:7–12; Rut 3:1
- 19 Salmo 8:4–8; Génesis 1:28; Génesis 1:20–26; Génesis 9:2; Génesis 6:20
- 20 Génesis 2:18
- 21 Génesis 15:12; Job 4:13; Job 33:15; 1 Samuel 26:12; Daniel 8:18
- 22 1 Corintios 11:8–9; 1 Timoteo 2:13; Hebreos 13:4; Proverbios 18:22; Proverbios 19:14
- 23 Efesios 5:28–30; 1 Corintios 11:8–9; 2 Samuel 5:1; Jueces 9:2; Génesis 29:14
- 24 Mateo 19:3–9; Efesios 5:28–31; Marcos 10:6–12; Romanos 7:2; 1 Pedro 3:1–7
- 25 Génesis 3:7; Génesis 3:10–11; Romanos 10:11; Jeremías 17:13; Joel 2:26
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
Envy has alienated wives from their husbands, and changed that saying of our father Adam, "This is now bone of my bones, and flesh of my flesh." Envy and strife have overthrown great cities and rooted up mighty nations.
Wherefore also the prophetic word declares of the first-formed man, "He became a living soul," teaching us that by the participation of life the soul became alive; so that the soul, and the life which it possesses, must be understood as being separate existences.
And hereby, in Thy Word, not the depth of the sea, but the earth parted from the bitterness of the waters, bringeth forth not the creeping and flying creature that hath life, but the living soul itself. For now hath it no longer need of baptism, as the heathen have, and as itself had when it was covered with the …
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
As then Moses calleth it the book of heaven and earth, although he hath not discoursed of heaven and earth only, but also of all things that are in the midst thereof; so also this man hath named his book from that which is the sum of all the great things done.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
Go to the first book of the Scripture, which even you receive; And God formed man of the dust of the ground.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)