Saltar al texto

Malaquías · Vulgata Clementina

Malaquías 3 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público
VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Ecce ego mitto angelum meum, et præparabit viam ante faciem meam: et statim veniet ad templum suum Dominator quem vos quæritis, et angelus testamenti quem vos vultis. Ecce venit, dicit Dominus exercituum.
1 HE aquí, yo envío mi mensajero, el cual preparará el camino delante de mí: y luego vendrá á su templo el Señor á quien vosotros buscáis, y el ángel del pacto, á quien deseáis vosotros. He aquí viene, ha dicho Jehová de los ejércitos.
2 Et quis poterit cogitare diem adventus ejus, et quis stabit ad videndum eum? ipse enim quasi ignis conflans, et quasi herba fullonum:
2 ¿Y quién podrá sufrir el tiempo de su venida? ó ¿quién podrá estar cuando él se mostrará? Porque él es como fuego purificador, y como jabón de lavadores.
3 et sedebit conflans, et emundans argentum: et purgabit filios Levi, et colabit eos quasi aurum et quasi argentum, et erunt Domino offerentes sacrificia in justitia.
3 Y sentarse ha para afinar y limpiar la plata: porque limpiará los hijos de Leví, los afinará como á oro y como á plata; y ofrecerán á Jehová ofrenda con justicia.
4 Et placebit Domino sacrificium Juda et Jerusalem, sicut dies sæculi, et sicut anni antiqui.
4 Y será suave á Jehová la ofrenda de Judá y de Jerusalem, como en los días pasados, y como en los años antiguos.
5 Et accedam ad vos in judicio, et ero testis velox maleficis, et adulteris, et perjuris, et qui calumniantur mercedem mercenarii, viduas et pupillos, et opprimunt peregrinum, nec timuerunt me, dicit Dominus exercituum.
5 Y llegarme he á vosotros á juicio; y seré pronto testigo contra los hechiceros y adúlteros; y contra los que juran mentira, y los que detienen el salario del jornalero, de la viuda, y del huérfano, y los que hacen agravio al extranjero, no teniendo temor de mí, dice Jehová de los ejércitos.
6 Ego enim Dominus, et non mutor: et vos filii Jacob, non estis consumpti.
6 Porque yo Jehová, no me mudo; y así vosotros, hijos de Jacob, no habéis sido consumidos.
7 A diebus enim patrum vestrorum recessistis a legitimis meis, et non custodistis: revertimini ad me, et revertar ad vos, dicit Dominus exercituum. Et dixistis: In quo revertemur?
7 Desde los días de vuestros padres os habéis apartado de mis leyes, y no las guardasteis. Tornaos á mí, y yo me tornaré á vosotros, ha dicho Jehová de los ejércitos. Mas dijisteis: ¿En qué hemos de tornar?
8 Si affliget homo Deum, quia vos configitis me? Et dixistis: In quo configimus te? In decimis et in primitiis.
8 ¿Robará el hombre á Dios? Pues vosotros me habéis robado. Y dijisteis: ¿En qué te hemos robado? Los diezmos y las primicias.
9 Et in penuria vos maledicti estis, et me vos configitis gens tota.
9 Malditos sois con maldición, porque vosotros, la nación toda, me habéis robado.
10 Inferte omnem decimam in horreum, et sit cibus in domo mea: et probate me super hoc, dicit Dominus: si non aperuero vobis cataractas cæli, et effudero vobis benedictionem usque ad abundantiam:
10 Traed todos los diezmos al alfolí, y haya alimento en mi casa; y probadme ahora en esto, dice Jehová de los ejércitos, si no os abriré las ventanas de los cielos, y vaciaré sobre vosotros bendición hasta que sobreabunde.
11 et increpabo pro vobis devorantem, et non corrumpet fructum terræ vestræ, nec erit sterilis vinea in agro, dicit Dominus exercituum.
11 Increparé también por vosotros al devorador, y no os corromperá el fruto de la tierra; ni vuestra vid en el campo abortará, dice Jehová de los ejércitos.
12 Et beatos vos dicent omnes gentes: eritis enim vos terra desiderabilis, dicit Dominus exercituum.
12 Y todas las gentes os dirán bienaventurados; porque seréis tierra deseable, dice Jehová de los ejércitos.
13 Invaluerunt super me verba vestra, dicit Dominus.
13 Vuestras palabras han prevalecido contra mí, dice Jehová. Y dijisteis: ¿Qué hemos hablado contra ti?
14 Et dixistis: Quid locuti sumus contra te? Dixistis: Vanus est qui servit Deo: et quod emolumentum quia custodivimus præcepta ejus, et quia ambulavimus tristes coram Domino exercituum?
14 Habéis dicho: Por demás es servir á Dios; ¿y qué aprovecha que guardemos su ley, y que andemos tristes delante de Jehová de los ejércitos?
15 Ergo nunc beatos dicimus arrogantes: siquidem ædificati sunt facientes impietatem, et tentaverunt Deum, et salvi facti sunt.
15 Decimos pues ahora, que bienaventurados los soberbios, y también que los que hacen impiedad son los prosperados: bien que tentaron á Dios, escaparon.
16 Tunc locuti sunt timentes Dominum, unusquisque cum proximo suo: et attendit Dominus, et audivit, et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum, et cogitantibus nomen ejus.
16 Entonces los que temen á Jehová hablaron cada uno á su compañero; y Jehová escuchó y oyó, y fué escrito libro de memoria delante de él para los que temen á Jehová, y para los que piensan en su nombre.
17 Et erunt mihi, ait Dominus exercituum, in die qua ego facio, in peculium: et parcam eis, sicut parcit vir filio suo servienti sibi.
17 Y serán para mí especial tesoro, ha dicho Jehová de los ejércitos, en el día que yo tengo de hacer: y perdonarélos como el hombre que perdona á su hijo que le sirve.
18 Et convertemini, et videbitis quid sit inter justum et impium, et inter servientem Deo et non servientem ei.
18 Entonces os tornaréis, y echaréis de ver la diferencia entre el justo y el malo, entre el que sirve á Dios y el que no le sirve.
Referencias cruzadas (18)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Malaquías 4:5; Lucas 1:76; Marcos 1:2–3; Isaías 63:9; Lucas 7:26–28
  2. 2 Zacarías 13:9; Isaías 4:4; 1 Corintios 3:13–15; 1 Pedro 2:7–8; Apocalipsis 6:17
  3. 3 Isaías 1:25; Proverbios 17:3; Zacarías 13:9; Hebreos 12:10; Daniel 12:10
  4. 4 2 Crónicas 7:1–3; Isaías 56:7; Zacarías 8:3; Ezequiel 43:26–27; Jeremías 30:18–20
  5. 5 Santiago 5:8–9; Hebreos 13:4; Deuteronomio 5:11; Santiago 5:4; Deuteronomio 27:19
  6. 6 Números 23:19; Hebreos 13:8; Santiago 1:17; Lamentaciones 3:22–23; Jeremías 32:27
  7. 7 Zacarías 1:3; Romanos 10:21; Santiago 4:8; Romanos 10:3; Deuteronomio 31:20
  8. 8 Proverbios 3:9–10; Mateo 22:21; Marcos 12:17; Salmo 29:2; Malaquías 1:13
  9. 9 Deuteronomio 28:15–19; Malaquías 2:2; Hageo 2:14–17; Hageo 1:6–11; Josué 22:20
  10. 10 2 Corintios 9:6–8; Mateo 6:33; Proverbios 3:9–10; Salmo 37:3; Deuteronomio 28:12
  11. 11 Deuteronomio 11:14; Joel 2:22; Zacarías 8:12; Joel 1:4; Amós 7:1–3
  12. 12 Isaías 61:9; Isaías 62:4; Zacarías 8:23; Lucas 1:48; Jeremías 33:9
  13. 13 Malaquías 2:17; Isaías 37:23; Romanos 9:20; Malaquías 1:6–8; 2 Tesalonicenses 2:4
  14. 14 Isaías 58:3; Salmo 73:8–13; Sofonías 1:12; Job 35:3; Zacarías 7:3–6
  15. 15 Jeremías 12:1–2; Job 21:7–15; Malaquías 4:1; Malaquías 2:17; Job 22:23
  16. 16 Salmo 56:8; Apocalipsis 20:12; Malaquías 4:2; Apocalipsis 15:4; Isaías 26:3
  17. 17 Éxodo 19:5; Deuteronomio 7:6; 2 Corintios 6:18; Isaías 62:3–4; 1 Pedro 2:9
  18. 18 Mateo 25:46; Génesis 18:25; Salmo 58:10–11; Josué 24:15; Malaquías 3:14–15

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 3:1 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters XIX–XXV)

    Of a truth, soon and suddenly shall His will be accomplished, as the Scripture also bears witness, saying, "Speedily will He come, and will not tarry;" and, "The Lord shall suddenly come to His temple, even the Holy One, for whom ye look." Chapter XXIV — God continually shows us in nature that there will be a resurrection Let us …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 3:1 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XI)

    Truly it was by Him, of whom Gabriel is the angel, who also announced the glad tidings of his birth: [that God] who also had promised by the prophets that He would send His messenger before the face of His Son, who should prepare His way, that is, that he should bear witness of that Light in the spirit and …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 3:1 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVIII, Chapters 33–35)

    Behold, He cometh, saith the Lord Almighty, and who shall abide the day of His entry, or who shall stand at His appearing?" In this place he has foretold both the first and second advent of Christ: the first, to wit, of which he says, "And He shall come suddenly into His temple;" that is, into His flesh, of which …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 3:1 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XII)

    The Father disregarded not the perishing of our race; He sent forth His Son, the Lord from heaven, as healer: and one of the Prophets saith, The Lord whom ye seek, cometh, and shall suddenly come.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 3:1 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXXVII)

    Yea I say unto you, and more than a prophet;" He goes on, "For this is he of whom it is written, Behold, I send my messenger before Thy face, which shall prepare Thy way before Thee." Having before set down the testimony of the Jews, He then applies that of the prophets; or rather, He puts in the first …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)