Skip to the text

Mark · Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Cyrillic)

Mark 4 Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Cyrillic)

Leer en español
About DK
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew (not verified)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1868
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (3)
DK Serbian Bible: Daničić–Karadžić (Cyrillic)
PT1904 Patriarchal Text 1904 (accented, eBible edition)
1 И опет поче учити код мора, и скупише се око Њега људи многи тако да мора ући у лађу, и седети на мору; а народ сав беше на земљи крај мора.
1 Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς, ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν.
2 И учаше их у причама много, и говораше им у науци својој:
2 καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·
3 Слушајте: ево изиђе сејач да сеје.
3 ἀκούετε. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι.
4 И кад сејаше, догоди се да једно паде украј пута, и дођоше птице и позобаше га.
4 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν ὃ μὲν ἔπεσεν ἐπὶ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθον τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό·
5 А друго паде на каменито место где не беше много земље; и одмах изниче; јер не беше у дубину земље:
5 καὶ ἄλλο ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς,
6 А кад обасја сунце, увену, и будући да немаше корена, усахну.
6 ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη·
7 И друго паде у трње; и нарасте трње и удави га, и не донесе род.
7 καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκε·
8 И друго паде на земљу добру; и даваше род који је напредовао и растао и доносио по тридесет и по шездесет и по сто.
8 καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν.
9 И рече: Ко има уши да чује нека чује.
9 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
10 А кад оста сам, запиташе Га који беху с Њим и са дванаесторицом за ову причу.
10 Ὅτε δὲ ἐγένετο κατὰ μόνας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.
11 И рече им: Вама је дано да знате тајне царства Божјег, а онима напољу све у причама бива;
11 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται,
12 да очима гледају и да не виде, и ушима слушају и да не разумеју; да се како не обрате и да им се не опросте греси.
12 ἵνα βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσι, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσι, μήποτε ἐπιστρέψωσι καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.
13 И рече им: Зар не разумете ову причу? А како ћете све приче разумети?
13 καὶ λέγει αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;
14 Сејач реч сеје.
14 ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.
15 А оно су крај пута, где се сеје реч и кад је чују одмах дође сотона и отме реч посејану у срцима њиховим.
15 οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθὺς ἔρχεται ὁ σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.
16 Тако су и оно што се сеје на каменитим местима, који кад чују реч одмах је приме с радошћу;
16 καὶ οὗτοι ὁμοίως εἰσὶν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον, εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,
17 али немају корена у себи, него су непостојани, па кад буде до невоље или их потерају речи ради, одмах се саблазне.
17 καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν· εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζονται.
18 А оно су што се у трњу сеје који слушају реч,
18 καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,
19 али бриге овог света и превара богатства и остале сласти уђу и загуше реч, и без рода остане.
19 καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσι τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
20 А оно су што се на доброј земљи сеје који слушају реч и примају, и доносе род по тридесет и по шездесет и по сто.
20 καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ παραδέχονται, καὶ καρποφοροῦσιν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν.
21 И говораше им: Еда ли се свећа ужиже да се метне под суд или под одар? А не да се на свећњак метне?
21 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· μήτι ἔρχεται ὁ λύχνος ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;
22 Јер нема ништа тајно што неће бити јавно; нити има шта сакривено што неће изаћи на видело.
22 οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ, οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον ἀλλ᾽ ἵνα ἔλθῃ εἰς φανερόν.
23 Ако има ко уши да чује нека чује.
23 εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.
24 И говораше им: Памтите шта чујете: каквом мером мерите онаквом ће вам се мерити и дометнуће се вама који слушате.
24 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· βλέπετε τί ἀκούετε. ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, μετρηθήσεται ὑμῖν, καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.
25 Јер ко има, даће му се; а који нема, узеће му се и оно што има.
25 ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾽ αὐτοῦ.
26 И говораше им: Тако је царство Божје као човек кад баци семе у земљу;
26 Καὶ ἔλεγεν· οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἂν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
27 и спава и устаје ноћу и дању; и семе ниче и расте, да не зна он.
27 καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.
28 Јер земља сама од себе најпре донесе траву, потом клас, па онда испуни пшеницу у класу.
28 αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.
29 А кад сазре род, одмах пошаље срп; јер наста жетва.
29 ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός, εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.
30 И говораше: Какво ћемо казати да је царство Божје? Или у каквој ћемо га причи исказати?
30 Καὶ ἔλεγε· πῶς ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; ἢ ἐν τίνι παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;
31 Оно је као зрно горушичино које кад се посеје у земљу мање је од свих семена на земљи;
31 ὡς κόκκον σινάπεως, ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
32 а кад се посеје, узрасте и буде веће од свег поврћа, и пусти гране велике да могу у његовом хладу птице небеске живети.
32 καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται μείζων πάντων τῶν λαχάνων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.
33 И таквим многим причама казиваше им реч, колико могаху слушати.
33 Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν,
34 А без прича не говораше им ни речи. А ученицима посебно казиваше све.
34 χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον· κατ᾽ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυε πάντα.
35 И рече им онај дан увече: Хајдемо на оне стране.
35 Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης· διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.
36 И отпустивши народ узеше Га како беше у лађи; а и друге лађе беху с Њим.
36 καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ· καὶ ἄλλα δὲ πλοῖα ἦν μετ᾽ αὐτοῦ.
37 И постаде велика олуја; и валови тако заливаху у лађу да се већ напуни.
37 καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη, τὰ δὲ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε ἤδη αὐτὸ βυθίζεσθαι.
38 А Он на крми спаваше на узглављу; и пробудише Га, и рекоше Му: Учитељу! Зар Ти не мариш што гинемо?
38 καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ διεγείρουσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;
39 И уставши запрети ветру, и рече мору: Ћути, престани. И утоли ветар, и постаде тишина велика.
39 καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπε τῇ θαλάσσῃ· σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
40 И рече им: Зашто сте тако страшљиви? Како немате вере.
40 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί δειλοί ἐστε οὕτω; πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;
41 И уплашише се врло, и говораху један другом: Ко је Овај, дакле, да Га и ветар и море слушају?
41 καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

Places

  • Sea of Galilee

    Today: Northern Israel

    This harp-shaped lake (~13 miles long) lies in the Jordan Rift Valley. Cool air dropping onto the warm water spawns sudden storms — the setting of several Gospel miracles.

    Cited in the guide: Matthew 4:18; Mark 4:39; John 21:1

    Bible map game · View on OpenStreetMap

Cross references (41)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Mark 2:13; Luke 5:1–3; Luke 8:4–10; Matthew 13:1–15; Mark 3:7
  2. 2 Matthew 13:34–35; Mark 3:23; Mark 4:11; Matthew 13:10; Matthew 13:3
  3. 3 James 2:5; 1 Corinthians 3:6–9; John 4:35–38; Matthew 13:26; Mark 4:26–29
  4. 4 Matthew 13:19; Mark 4:15; Matthew 13:4; Luke 8:12; Genesis 15:11
  5. 5 Ezekiel 36:26; Luke 8:6; Luke 8:13; Hosea 10:12; Matthew 13:5–6
  6. 6 Jeremiah 17:5–8; James 1:11; Jonah 4:8; Isaiah 25:4; Colossians 2:7
  7. 7 Jeremiah 4:3; 1 John 2:15–16; Genesis 3:17–18; Luke 12:15; Luke 21:34
  8. 8 John 15:5; Colossians 1:6; Genesis 26:12; Mark 4:20; Philippians 1:11
  9. 9 Matthew 11:15; Mark 4:23–24; Revelation 3:22; Revelation 3:13; Revelation 3:6
  10. 10 Matthew 13:10–17; Luke 8:9–15; Mark 7:17; Matthew 13:36; Mark 4:34
  11. 11 Matthew 11:25; Luke 8:10; 1 Thessalonians 4:12; James 1:16–18; 1 Corinthians 5:12–13
  12. 12 Isaiah 6:9–10; Isaiah 44:18; Matthew 13:14–15; Jeremiah 5:21; Deuteronomy 29:4
  13. 13 Revelation 3:19; Luke 8:11–15; Matthew 13:51–52; 1 Corinthians 3:1–2; Hebrews 5:11–14
  14. 14 Acts 8:4; Matthew 13:19; 1 Peter 1:23–25; Luke 8:11; Matthew 13:37
  15. 15 1 Peter 5:8; Matthew 13:19; 2 Corinthians 2:11; Luke 8:12; 2 Corinthians 4:3–4
  16. 16 Luke 8:13; Matthew 13:20–21; Mark 6:20; John 5:35; Ezekiel 33:31–32
  17. 17 Matthew 11:6; 1 Thessalonians 3:3–5; Revelation 2:10; Matthew 12:31; John 15:2–7
  18. 18 Luke 8:14; Jeremiah 4:3; Matthew 13:22; Mark 4:7
  19. 19 1 John 2:15–17; 1 Timothy 6:9–10; 1 Timothy 6:17; 1 Peter 4:2–3; Philippians 4:6
  20. 20 Colossians 1:10; Luke 8:15; John 15:4–5; Matthew 13:23; Mark 4:8
  21. 21 Matthew 5:15; Luke 11:33; Luke 8:16; Isaiah 60:1–3; Ephesians 5:3–15
  22. 22 Luke 8:17; Ecclesiastes 12:14; 1 Corinthians 4:5; Psalm 78:2–4; Matthew 10:26–27
  23. 23 Matthew 11:15; Mark 4:9; Revelation 2:29; Revelation 2:7; Revelation 2:17
  24. 24 Hebrews 2:1; Luke 8:18; Matthew 7:2; 2 Corinthians 9:6; Acts 17:11
  25. 25 Matthew 13:12; Luke 8:18; Matthew 25:28–29; John 15:2; Luke 16:9–12
  26. 26 Matthew 13:24; 1 Corinthians 3:6–9; 1 Peter 1:23–25; Luke 8:11; Luke 8:5
  27. 27 Ecclesiastes 11:5; 2 Thessalonians 1:3; Ecclesiastes 8:17; 1 Corinthians 15:37–38; John 3:7–8
  28. 28 Philippians 1:9–11; Hosea 6:3; Mark 4:31–32; Colossians 1:10; Matthew 13:26
  29. 29 Joel 3:13; Matthew 13:30; Isaiah 57:1–2; Matthew 13:40–43; Job 5:26
  30. 30 Matthew 13:31–32; Luke 13:18–21; Lamentations 2:13; Matthew 13:24; Matthew 11:16
  31. 31 Acts 19:20; Genesis 22:17–18; Luke 13:18–19; Daniel 2:44–45; Malachi 1:11
  32. 32 Daniel 4:20–22; Daniel 4:10–14; Ezekiel 31:3–10; Psalm 80:9–11; Psalm 91:1
  33. 33 Matthew 13:34–35; John 16:12; 1 Corinthians 3:1–2; Hebrews 5:11–14
  34. 34 John 16:25; Luke 24:27; Mark 4:10; Matthew 13:36–43; Matthew 15:15–20
  35. 35 Matthew 8:18; Luke 8:25; Luke 8:22; Matthew 8:23–27; Matthew 14:22
  36. 36 Mark 4:1; Mark 3:9; Mark 5:2; Mark 5:21
  37. 37 Matthew 8:23–24; Job 1:19; Luke 8:22–23; Jonah 1:4; Psalm 107:23–31
  38. 38 1 Peter 5:7; Hebrews 4:15; Matthew 8:25; Isaiah 54:6–8; Luke 8:24
  39. 39 Psalm 107:29; Psalm 89:9; Psalm 29:10; Psalm 65:7; Jeremiah 5:22
  40. 40 Luke 8:25; Matthew 8:26; Matthew 14:31; Isaiah 43:2; Matthew 16:8
  41. 41 Luke 8:25; Job 38:11; 1 Samuel 12:18–20; Jonah 1:9–10; Jonah 1:15–16

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

Articles and answers on this site that cite Mark 4.

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 4:28 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XVIII)

    … if they do not call Himself the Son of the Creator of the world, that is, His Word, through whom the wood fructifies, and the fountains gush forth, and the earth gives "first the blade, then the ear, then the full corn in the ear."

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Quotes verse 4:13 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XLIV)

    Therefore also another evangelist saith that He reproved them, because they do not understand; saying, "How knew ye not the parable?" But not for this cause only doth He speak in parables, but that He may also make His discourse more vivid, and fix the memory of it in them more perfectly, and bring the things before their sight.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)