Skip to the text

Isaiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)

Isaiah 10 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)

Leer en español
About Vamvas
  • Individual translator
  • OT: Masoretic Hebrew
  • NT: Textus Receptus (not verified)
  • Protestant (66 books)
  • Formal (word for word)
  • 1850
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

Notes on this text (2)
Vamvas Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Ουαί εις τους ψηφίζοντας ψηφίσματα άδικα και εις τους γραμματείς τους γράφοντας καταδυνάστευσιν·
1 ¡AY de los que establecen leyes injustas, y determinando prescriben tiranía,
2 διά να στερήσωσι τον ενδεή από της κρίσεως, και διά να αρπάσωσι το δίκαιον των πτωχών του λαού μου, διά να γείνωσι λάφυρον αυτών αι χήραι, και να γυμνώσωσι τους ορφανούς.
2 Por apartar del juicio á los pobres, y por quitar el derecho á los afligidos de mi pueblo; por despojar las viudas, y robar los huérfanos!
3 Και τι θέλετε κάμει εν τη ημέρα της επισκέψεως και εν τω ολέθρω όστις θέλει ελθεί μακρόθεν; προς τίνα θέλετε προστρέξει διά βοήθειαν; και που θέλετε αφήσει την δόξαν σας,
3 ¿Y qué haréis en el día de la visitación? ¿y á quién os acogeréis que os ayude, cuando viniere de lejos el asolamiento? ¿y en dónde dejaréis vuestra gloria?
4 ειμή ότι θέλουσιν υποκύψει εις τα δεσμά, και θέλουσι πέσει υποκάτω των πεφονευμένων; Εν πάσι τούτοις ο θυμός αυτού δεν απεστράφη, αλλ' η χειρ αυτού είναι έτι εξηπλωμένη.
4 Sin mí se inclinarán entre los presos, y entre los muertos caerán. Ni con todo esto ha cesado su furor, antes todavía extendida su mano.
5 Ουαί εις τον Ασσύριον, την ράβδον του θυμού μου, αν και η εν τη χειρί αυτού μάστιξ ήναι η οργή μου.
5 Oh Assur, vara y bastón de mi furor: en su mano [he puesto] mi ira.
6 Θέλω αποστείλει αυτόν επί έθνος υποκριτικόν, και θέλω δώσει εις αυτόν προσταγήν κατά του λαού του θυμού μου, διά να λαφυραγωγήση λάφυρα και να λεηλατήση λεηλασίαν και να καταπατήση αυτούς ως τον πηλόν των οδών.
6 Mandaréle contra una gente fementida, y sobre el pueblo de mi ira le enviaré, para que quite despojos, y arrebate presa, y que lo ponga á ser hollado como lodo de las calles.
7 Πλην αυτός δεν εννοεί ούτως και η καρδία αυτού δεν διαλογίζεται ούτως· αλλά τούτο φρονεί εν τη καρδία αυτού, να καταστρέψη και να εξολοθρεύση έθνη ουκ ολίγα.
7 Aunque él no lo pensará así, ni su corazón lo imaginará de esta manera; sino que su pensamiento será desarraigar y cortar gentes no pocas.
8 Διότι λέγει, οι άρχοντές μου δεν είναι πάντες βασιλείς;
8 Porque él dice: Mis príncipes ¿no son todos reyes?
9 δεν είναι η Χαλάνη ως η Χαρχεμίς; δεν είναι η Αιμάθ ως η Αρφάδ; δεν είναι η Σαμάρεια ως η Δαμασκός;
9 ¿No es Calno como Carchêmis, Hamath como Arphad, y Samaria como Damasco?
10 Καθώς η χειρ μου κατεκράτησε τα βασίλεια των ειδώλων, των οποίων τα γλυπτά ίσχυον μάλλον παρά τα της Ιερουσαλήμ και της Σαμαρείας,
10 Como halló mi mano los reinos de los ídolos, [siendo] sus imágenes más que Jerusalem y Samaria;
11 δεν θέλω κάμει, ως έκαμον εις την Σαμάρειαν και εις τα είδωλα αυτής, ούτω και εις την Ιερουσαλήμ και εις τα είδωλα αυτής;
11 Como hice á Samaria y á sus ídolos, ¿no haré también así á Jerusalem y á sus ídolos?
12 Διά τούτο, αφού ο Κύριος εκτελέση άπαν το έργον αυτού επί το όρος Σιών και επί την Ιερουσαλήμ, θέλω παιδεύσει, λέγει, τον καρπόν της επηρμένης καρδίας του βασιλέως της Ασσυρίας και την αλαζονείαν των υψηλών οφθαλμών αυτού.
12 Mas acontecerá que después que el Señor hubiere acabado toda su obra en el monte de Sión, y en Jerusalem, visitaré sobre el fruto de la soberbia del corazón del rey de Asiria, y sobre la gloria de la altivez de sus ojos.
13 Διότι λέγει, Εν τη δυνάμει της χειρός μου έκαμον τούτο και διά της σοφίας μου, επειδή είμαι συνετός· και μετέστησα τα όρια των λαών και διήρπασα τους θησαυρούς αυτών και καθήρεσα, ως ισχυρός, τους εν ύψει καθημένους·
13 Porque dijo: Con la fortaleza de mi mano [lo] he hecho, y con mi sabiduría; porque he sido prudente: y quité los términos de los pueblos, y saqueé sus tesoros, y derribé como valientes los que estaban sentados:
14 και η χειρ μου εύρηκεν ως φωλεάν τα πλούτη των λαών· και καθώς συνάγει τις ωά αφειμένα, ούτω συνήγαγον πάσαν την γην εγώ· και ουδείς εκίνησε πτέρυγα ή ήνοιξε στόμα ή εψιθύρισεν.
14 Y halló mi mano como nido las riquezas de los pueblos; y como se cogen los huevos dejados, [así] me apoderé yo de toda la tierra; y no hubo quien moviese ala, ó abriese boca y graznase.
15 Ήθελε καυχηθή η αξίνη κατά του κόπτοντος δι' αυτής; ήθελε μεγαλαυχήσει το πριόνιον κατά του κινούντος αυτό; ως εάν ήθελε κινηθή η ράβδος κατά των υψούντων αυτήν, ως εάν ήθελεν υψώσει εαυτήν η βακτηρία ως μη ούσα ξύλον.
15 ¿Gloriaráse el hacha contra el que con ella corta? ¿se ensoberbecerá la sierra contra el que la mueve? como si el bordón se levantase contra los que lo levantan; como si se levantase la vara: ¿no [es] leño?
16 Διά τούτο ο Κύριος, ο Κύριος των δυνάμεων, θέλει αποστείλει εις τους παχείς αυτού ισχνότητα· και υπό την δόξαν αυτού θέλει εξαφθή καύσις, ως καύσις πυρός.
16 Por tanto el Señor Jehová de los ejércitos enviará flaqueza sobre sus gordos; y debajo de su gloria encenderá encendimiento, como ardor de fuego.
17 Και το φως του Ισραήλ θέλει γείνει πυρ και ο Άγιος αυτού φλόξ· και θέλει καύσει και καταφάγει τας ακάνθας αυτού και τους τριβόλους αυτού εν μιά ημέρα·
17 Y la luz de Israel será por fuego, y su Santo por llama que abrase y consuma en un día sus cardos y sus espinas.
18 και θέλει αφανίσει την δόξαν του δάσους αυτού και του καρποφόρου αγρού αυτού από ψυχής έως σαρκός· και θέλουσιν είσθαι ως όταν σημαιοφόρος λιποψυχή.
18 La gloria de su bosque y de su campo fértil consumirá, desde el alma hasta la carne: y vendrá á ser como abanderado en derrota.
19 Το δε υπόλοιπον των δένδρων του δάσους αυτού θέλει είσθαι ευάριθμον, ώστε παιδίον να καταγράψη αυτά.
19 Y los árboles que quedaren en su bosque, serán en número que un niño los pueda contar.
20 Και εν εκείνη τη ημέρα, το υπόλοιπον του Ισραήλ και οι διασεσωσμένοι του οίκου Ιακώβ δεν θέλουσι πλέον επιστηρίζεσθαι επί τον πατάξαντα αυτούς, αλλά θέλουσιν επιστηρίζεσθαι επί Κύριον, τον Άγιον του Ισραήλ, κατά αλήθειαν.
20 Y acontecerá en aquel tiempo, que los que hubieren quedado de Israel, y los que hubieren quedado de la casa de Jacob, nunca más estriben sobre el que los hirió; sino que se apoyarán con verdad en Jehová Santo de Israel.
21 Το υπόλοιπον θέλει επιστρέψει, το υπόλοιπον του Ιακώβ, προς τον ισχυρόν Θεόν.
21 Las reliquias se convertirán, las reliquias de Jacob, al Dios fuerte.
22 Διότι αν και ο λαός σου, Ισραήλ, ήναι ως η άμμος της θαλάσσης, υπόλοιπον εξ αυτών θέλει επιστρέψει· η αποφασισθείσα κατανάλωσις θέλει συντελεσθή εν δικαιοσύνη.
22 Porque si tu pueblo, oh Israel, fuere como las arenas de la mar, las reliquias de él se convertirán: la destrucción acordada rebosará justicia.
23 Διότι Κύριος ο Θεός των δυνάμεων θέλει κάμει κατανάλωσιν, βεβαίως προσδιωρισμένην, εν μέσω πάσης της γής·
23 Pues el Señor Jehová de los ejércitos hará consumación y fenecimiento en medio de la tierra.
24 διά τούτο, ούτω λέγει Κύριος ο Θεός των δυνάμεων. Λαέ μου, όστις κατοικείς εν Σιών, μη φοβηθής από του Ασσυρίου· θέλει σε πατάξει εν ράβδω και θέλει σηκώσει την βακτηρίαν αυτού εναντίον σου κατά τον τρόπον της Αιγύπτου·
24 Por tanto el Señor Jehová de los ejércitos dice así: Pueblo mío, morador de Sión, no temas de Assur. Con vara te herirá, y contra ti alzará su palo, á la manera de Egipto:
25 διότι έτι ολίγον και η οργή θέλει παύσει· και ο θυμός μου θέλει είσθαι εις όλεθρον εκείνων.
25 Mas de aquí á muy poco tiempo, se acabará el furor y mi enojo, para fenecimiento de ellos.
26 Και ο Κύριος των δυνάμεων θέλει σηκώσει επ' αυτόν μάστιγα, κατά την πληγήν της Μαδιάμ εν τω βράχω Ωρήβ· και καθώς η ράβδος αυτού υψώθη επί την θάλασσαν, ούτω θέλει υψώσει αυτήν κατά τον τρόπον της Αιγύπτου.
26 Y levantará Jehová de los ejércitos azote contra él, cual la matanza de Madián en la peña de Oreb: y alzará su vara sobre la mar, [según hizo] por la vía de Egipto.
27 Και εν εκείνη τη ημέρα το φορτίον αυτού θέλει αφαιρεθή από του ώμου σου και ο ζυγός αυτού από του τραχήλου σου, και ο ζυγός θέλει συντριφθή εξ αιτίας του χρίσματος.
27 Y acaecerá en aquel tiempo, que su carga será quitada de tu hombro, y su yugo de tu cerviz, y el yugo se empodrecerá por causa de la unción.
28 Αυτός ήλθεν εις Αϊάθ, επέρασεν εις Μιγρών. Εν Μιχμάς θέλει αποθέσει τα σκεύη αυτού·
28 Vino hasta Ajad, pasó hasta Migrón; en Michmas contará su ejército:
29 διέβησαν το πέρασμα· κατέλυσαν εν Γεβά· η Ραμά ετρόμαξεν· η Γαβαά του Σαούλ έφυγεν.
29 Pasaron el vado; alojaron en Geba: Ramá tembló; Gabaa de Saúl huyó.
30 Ύψωσον την φωνήν σου, θυγάτηρ της Γαλλείμ· κάμε αυτήν, πτωχή Αναθώθ, να ακουσθή εν Λαισά.
30 Grita en alta voz, hija de Galim; haz que se oiga hacia Lais, pobrecilla Anathoth.
31 Η Μαδμηνά μετετοπίσθη· οι κάτοικοι της Γεβείμ έφυγον ομού.
31 Madmena se alborotó: los moradores de Gebim se juntarán.
32 Και εν τη ημέρα εκείνη θέλει μείνει εν Νωβ, θέλει σείσει την χείρα αυτού κατά του όρους της θυγατρός της Σιών, κατά του λόφου της Ιερουσαλήμ.
32 Aún [vendrá] día cuando reposará en Nob: alzará su mano al monte de la hija de Sión, al collado de Jerusalem.
33 Ιδού, ο Κύριος, ο Κύριος των δυνάμεων, θέλει κόψει τους κλάδους μετά κρότου τρομερού· και οι υψωμένοι θέλουσι συντριφθή και οι επηρμένοι θέλουσι ταπεινωθή.
33 He aquí el Señor Jehová de los ejércitos desgajará el ramo con fortaleza: y los de grande altura serán cortados, y los altos serán humillados.
34 Και τα πυκνά τού δάσους θέλει κόψει εν σιδήρω, και ο Λίβανος θέλει πέσει δι' ισχυρού.
34 Y cortará con hierro la espesura del bosque, y el Líbano caerá con fortaleza.
Cross references (34)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Luke 11:52; Micah 3:1–4; Matthew 23:23; Psalm 94:20–21; Habakkuk 2:6
  2. 2 Malachi 3:5; Isaiah 3:14; Ezekiel 22:7; Isaiah 29:21; Isaiah 5:23
  3. 3 Hosea 9:7; Luke 19:44; Job 31:14; Isaiah 20:6; Isaiah 26:21
  4. 4 Isaiah 5:25; Jeremiah 37:10; Isaiah 9:12; Deuteronomy 32:30; Leviticus 26:17
  5. 5 Jeremiah 51:20–24; Isaiah 30:30; Zephaniah 2:13; Isaiah 14:25; Isaiah 10:15
  6. 6 Isaiah 9:17; Isaiah 10:13–14; Isaiah 37:26–27; Isaiah 19:17; Zechariah 10:5
  7. 7 Genesis 50:20; Acts 2:23; Micah 4:11–12; Isaiah 36:18–20; Acts 13:27–30
  8. 8 2 Kings 18:24; 2 Kings 19:10; Daniel 2:37; Ezekiel 26:7; Isaiah 36:8
  9. 9 2 Kings 16:9; 2 Chronicles 35:20; Genesis 10:10; Jeremiah 46:2; 2 Kings 17:5–6
  10. 10 2 Chronicles 32:19; 2 Chronicles 32:12–16; 2 Kings 19:12–13; 2 Kings 18:33–35; 2 Kings 19:17–19
  11. 11 Isaiah 37:10–13; Isaiah 2:8; Isaiah 36:19–20
  12. 12 Jeremiah 50:18; Daniel 4:37; Isaiah 50:11; Isaiah 30:30–33; Isaiah 31:5–9
  13. 13 Deuteronomy 8:17; Daniel 4:30; Ezekiel 29:3; Hosea 13:15–16; 2 Kings 16:8
  14. 14 Job 31:25; Proverbs 18:12; Obadiah 4; Nahum 2:9–3:1; Jeremiah 49:16
  15. 15 Romans 9:20–21; Isaiah 45:9; Isaiah 10:5; Isaiah 29:16; Jeremiah 51:20–23
  16. 16 2 Chronicles 32:21; Psalm 106:15; Acts 12:23; Isaiah 37:6–7; Isaiah 33:10–14
  17. 17 Isaiah 27:4; Isaiah 37:23; Revelation 22:5; Jeremiah 7:20; Numbers 11:1–3
  18. 18 Isaiah 10:33–34; 2 Kings 19:23; Jeremiah 21:14; Isaiah 9:18; Ezekiel 20:47–48
  19. 19 Isaiah 37:36; Isaiah 21:17
  20. 20 Isaiah 37:31–32; 2 Kings 16:7; 2 Chronicles 28:20; Isaiah 17:7–8; Isaiah 1:9
  21. 21 Isaiah 9:6; 2 Corinthians 3:14–16; Hosea 6:1; Acts 26:20; Isaiah 65:8–9
  22. 22 Romans 9:27–28; Isaiah 6:13; Romans 11:5–6; Revelation 20:8; Daniel 9:27
  23. 23 Isaiah 28:22; Isaiah 24:1–23; Romans 9:28; Daniel 4:35; Isaiah 14:26–27
  24. 24 Hebrews 12:22–24; Isaiah 37:6; Isaiah 61:3; Isaiah 35:4; Isaiah 46:13
  25. 25 Daniel 11:36; 2 Kings 19:35; Hebrews 10:37; Isaiah 10:5; Isaiah 54:7
  26. 26 Isaiah 9:4; Judges 7:25; 2 Kings 19:35; Exodus 14:16; Revelation 11:18
  27. 27 Isaiah 9:4; Luke 4:18; Isaiah 14:25; Psalm 105:15; 1 John 2:20
  28. 28 1 Samuel 14:2; 1 Samuel 13:2; 1 Samuel 13:5; 1 Samuel 17:22; 1 Samuel 14:31
  29. 29 1 Samuel 13:23; 1 Samuel 7:17; Joshua 21:17; Jeremiah 31:15; 1 Samuel 11:4
  30. 30 1 Samuel 25:44; Jeremiah 1:1; Joshua 21:18; Judges 18:29; 1 Kings 2:26
  31. 31 Joshua 15:31
  32. 32 1 Samuel 21:1; Isaiah 19:16; Isaiah 37:22; Zechariah 2:9; 1 Samuel 22:19
  33. 33 Amos 2:9; Isaiah 37:38; Daniel 4:37; Isaiah 37:24–36; 2 Kings 19:21–37
  34. 34 Isaiah 37:24; 2 Thessalonians 1:7; Nahum 1:12; Daniel 4:23; Psalm 103:20

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 10:22 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVIII, Chapters 33–35)

    … be left of Israel shall fear the name of the Lord." These are the remnant of whom the apostle quotes that which is elsewhere prophesied: "Though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, a remnant shall be saved." These are the remnant of that nation who have believed in Christ.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Quotes verse 10:22 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVIII, Chapters 46–47)

    And very many of them, considering this, even before His passion, but chiefly after His resurrection, believed on Him, of whom it was predicted, "Though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, the remnant shall be saved." But the rest are blinded, of whom it was predicted, "Let their table be made before …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  3. Quotes verse 10:22 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 31–34)

    … of the New Testament, to which pertain not only the remnant of that one nation of which it is elsewhere said, "For though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, yet a remnant of them shall be saved," but also the other nations which were promised to their fathers and our fathers; and …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)