Skip to the text

Exodus · Clementine Vulgate

Exodus 12 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

1 Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in terra Ægypti: 2 Mensis iste, vobis principium mensium: primus erit in mensibus anni. 3 Loquimini ad universum cœtum filiorum Israël, et dicite eis: Decima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per familias et domos suas. 4 Sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet vicinum suum qui junctus est domui suæ, juxta numerum animarum quæ sufficere possunt ad esum agni. 5 Erit autem agnus absque macula, masculus, anniculus: juxta quem ritum tolletis et hædum. 6 Et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis hujus: immolabitque eum universa multitudo filiorum Israël ad vesperam. 7 Et sument de sanguine ejus, ac ponent super utrumque postem, et in superliminaribus domorum, in quibus comedent illum. 8 Et edent carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lactucis agrestibus. 9 Non comedetis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni: caput cum pedibus ejus et intestinis vorabitis. 10 Nec remanebit quidquam ex eo usque mane; si quid residuum fuerit, igne comburetis. 11 Sic autem comedetis illum: renes vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter: est enim Phase (id est, transitus) Domini. 12 Et transibo per terram Ægypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra Ægypti ab homine usque ad pecus: et in cunctis diis Ægypti faciam judicia. Ego Dominus. 13 Erit autem sanguis vobis in signum in ædibus in quibus eritis: et videbo sanguinem, et transibo vos: nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Ægypti. 14 Habebitis autem hunc diem in monimentum: et celebrabitis eam solemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno. 15 Septem diebus azyma comedetis: in die primo non erit fermentum in domibus vestris: quicumque comederit fermentatum, peribit anima illa de Israël, a primo die usque ad diem septimum. 16 Dies prima erit sancta atque solemnis, et dies septima eadem festivitate venerabilis: nihil operis facietis in eis, exceptis his, quæ ad vescendum pertinent. 17 Et observabitis azyma: in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Ægypti, et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo. 18 Primo mense, quartadecima die mensis ad vesperam, comedetis azyma usque ad diem vigesimam primam ejusdem mensis ad vesperam. 19 Septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris: qui comederit fermentatum, peribit anima ejus de cœtu Israël, tam de advenis quam de indigenis terræ. 20 Omne fermentatum non comedetis: in cunctis habitaculis vestris edetis azyma. 21 Vocavit autem Moyses omnes seniores filiorum Israël, et dixit ad eos: Ite tollentes animal per familias vestras, et immolate Phase. 22 Fasciculumque hyssopi tingite in sanguine qui est in limine, et aspergite ex eo superliminare, et utrumque postem: nullus vestrum egrediatur ostium domus suæ usque mane. 23 Transibit enim Dominus percutiens Ægyptios: cumque viderit sanguinem in superliminari, et in utroque poste, transcendet ostium domus, et non sinet percussorem ingredi domos vestras et lædere. 24 Custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in æternum. 25 Cumque introieritis terram, quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est, observabitis cæremonias istas. 26 Et cum dixerint vobis filii vestri: Quæ est ista religio? 27 Dicetis eis: Victima transitus Domini est, quando transivit super domos filiorum Israël in Ægypto, percutiens Ægyptios, et domos nostras liberans. Incurvatusque populus adoravit. 28 Et egressi filii Israël fecerunt sicut præceperat Dominus Moysi et Aaron. 29 Factum est autem in noctis medio, percussit Dominus omne primogenitum in terra Ægypti, a primogenito Pharaonis, qui in solio ejus sedebat, usque ad primogenitum captivæ quæ erat in carcere, et omne primogenitum jumentorum. 30 Surrexitque Pharao nocte, et omnes servi ejus, cunctaque Ægyptus: et ortus est clamor magnus in Ægypto: neque enim erat domus in qua non jaceret mortuus. 31 Vocatisque Pharao Moyse et Aaron nocte, ait: Surgite et egredimini a populo meo, vos et filii Israël: ite, immolate Domino sicut dicitis. 32 Oves vestras et armenta assumite ut petieratis, et abeuntes benedicite mihi. 33 Urgebantque Ægyptii populum de terra exire velociter, dicentes: Omnes moriemur. 34 Tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur: et ligans in palliis, posuit super humeros suos. 35 Feceruntque filii Israël sicut præceperat Moyses: et petierunt ab Ægyptiis vasa argentea et aurea, vestemque plurimam. 36 Dominus autem dedit gratiam populo coram Ægyptiis ut commodarent eis: et spoliaverunt Ægyptios. 37 Profectique sunt filii Israël de Ramesse in Socoth, sexcenta fere millia peditum virorum, absque parvulis. 38 Sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis, oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis. 39 Coxeruntque farinam, quam dudum de Ægypto conspersam tulerant: et fecerunt subcinericios panes azymos: neque enim poterant fermentari, cogentibus exire Ægyptiis, et nullam facere sinentibus moram: nec pulmenti quidquam occurrerat præparare. 40 Habitatio autem filiorum Israël qua manserunt in Ægypto, fuit quadringentorum triginta annorum. 41 Quibus expletis, eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Ægypti. 42 Nox ista est observabilis Domini, quando eduxit eos de terra Ægypti: hanc observare debent omnes filii Israël in generationibus suis. 43 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron: Hæc est religio Phase: omnis alienigena non comedet ex eo. 44 Omnis autem servus emptitius circumcidetur, et sic comedet. 45 Advena et mercenarius non edent ex eo. 46 In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus ejus foras, nec os illius confringetis. 47 Omnis cœtus filiorum Israël faciet illud. 48 Quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam, et facere Phase Domini, circumcidetur prius omne masculinum ejus, et tunc rite celebrabit: eritque sicut indigena terræ: si quis autem circumcisus non fuerit, non vescetur ex eo. 49 Eadem lex erit indigenæ et colono qui peregrinatur apud vos. 50 Feceruntque omnes filii Israël sicut præceperat Dominus Moysi et Aaron. 51 Et eadem die eduxit Dominus filios Israël de terra Ægypti per turmas suas.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Aaron

    First high priest

    Moses' brother and spokesman, Israel's first high priest.

    Cited in the guide: Exodus 4–40; Leviticus 8–10

  • Moses

    Deliverer and lawgiver

    Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.

    Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34

Cross references (48)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 2 Exodus 13:4; Deuteronomy 16:1; Exodus 34:18; Exodus 23:15; Leviticus 23:5
  2. 3 Leviticus 1:2; Leviticus 5:6; John 1:29; 1 Corinthians 5:7; Exodus 4:30
  3. 5 Hebrews 9:13–14; 1 Peter 1:18–19; Malachi 1:14; Malachi 1:7–8; Deuteronomy 17:1
  4. 6 Leviticus 23:5; Numbers 28:16; 2 Chronicles 30:15–18; Numbers 9:11; Exodus 12:18
  5. 7 Hebrews 11:28; Exodus 12:22–23; Hebrews 9:22; Ephesians 1:7; Hebrews 10:14
  6. 8 Exodus 34:25; Deuteronomy 16:7; Deuteronomy 16:3–4; 1 Corinthians 5:6–8; John 6:52–57
  7. 9 Exodus 12:8; Deuteronomy 16:7; Lamentations 1:13
  8. 10 Exodus 23:18; Exodus 34:25; Leviticus 22:30; Exodus 29:34; Deuteronomy 16:4–5
  9. 11 Exodus 12:27; Ephesians 6:15; 1 Peter 1:13; 1 Corinthians 5:7; Leviticus 23:5
  10. 12 Numbers 33:4; Psalm 82:6; Exodus 12:23; Zephaniah 2:11; Psalm 82:1
  11. 13 Hebrews 11:28; Exodus 12:23; 1 John 1:7; Genesis 17:11; Joshua 2:12
  12. 14 2 Kings 23:21; Exodus 12:17; Exodus 12:24; Exodus 13:9–10; 1 Corinthians 5:7–8
  13. 15 Genesis 17:14; Deuteronomy 16:3; Exodus 34:18; Exodus 23:15; Deuteronomy 16:8
  14. 16 Numbers 28:18; Leviticus 23:7–8; Numbers 28:25; Exodus 16:23; Exodus 35:2–3
  15. 17 Exodus 13:3; Exodus 7:5; Exodus 13:8; Exodus 12:41; Numbers 20:16
  16. 18 Exodus 12:15; Leviticus 23:5–8; Numbers 28:16–25; Exodus 12:1–2
  17. 19 Exodus 12:15; Deuteronomy 16:3; Exodus 23:15; Exodus 12:48; Exodus 34:18
  18. 21 Exodus 12:3; 2 Kings 23:21; Mark 14:12–16; Joshua 5:10; Ezra 6:20
  19. 22 Hebrews 11:28; Psalm 51:7; Exodus 12:7; Numbers 19:18; Hebrews 9:14
  20. 23 Revelation 7:3; Revelation 9:4; Hebrews 11:28; Exodus 12:12–13; 1 Corinthians 10:10
  21. 24 Exodus 12:14; Genesis 17:8–10
  22. 25 Exodus 3:17; Exodus 3:8; Psalm 105:44–45; Deuteronomy 4:5; Deuteronomy 12:8–9
  23. 26 Exodus 13:14–15; Deuteronomy 32:7; Psalm 145:4; Psalm 78:3–6; Joshua 4:21–24
  24. 27 Exodus 4:31; Exodus 12:11; Exodus 12:23; 1 Corinthians 5:7; 1 Chronicles 29:20
  25. 28 Hebrews 11:28
  26. 29 Psalm 78:51; Exodus 4:23; Psalm 105:36; Psalm 135:8; Psalm 136:10
  27. 30 Exodus 11:6; Amos 5:17; James 2:13; Matthew 25:6; Proverbs 21:13
  28. 31 Exodus 6:1; Exodus 10:9; Exodus 3:19–20; Exodus 8:8; Psalm 105:38
  29. 32 Exodus 10:26; Genesis 27:34; Genesis 27:38; Exodus 10:9; Exodus 9:28
  30. 33 Psalm 105:38; Exodus 11:1; Genesis 20:3; Numbers 17:12–13
  31. 34 Exodus 8:3
  32. 35 Exodus 3:21–22; Exodus 11:2–3; Psalm 105:37; Genesis 15:14
  33. 36 Genesis 15:14; Acts 7:10; Exodus 11:3; Exodus 3:21–22; Psalm 105:37
  34. 37 Numbers 1:46; Exodus 38:26; Numbers 33:5; Numbers 33:3; Numbers 11:21
  35. 38 Numbers 11:4; Zechariah 8:23
  36. 39 Exodus 6:1; Exodus 11:1; Exodus 12:31–33
  37. 40 Genesis 15:13; Acts 7:6; Acts 13:17; Genesis 12:1–3; Galatians 3:16–17
  38. 41 Habakkuk 2:3; John 7:8; Exodus 7:4; Acts 1:7; Joshua 5:14
  39. 42 Exodus 12:14; Deuteronomy 16:1–6; Exodus 13:10
  40. 43 Exodus 12:48; Numbers 9:14; Exodus 12:11; Leviticus 22:10; Ephesians 2:12
  41. 44 Genesis 17:12–13; Genesis 17:23
  42. 45 Leviticus 22:10; Ephesians 2:12
  43. 46 John 19:36; Numbers 9:12; John 19:33; Ephesians 2:19–22; Psalm 34:20
  44. 47 Exodus 12:6; Numbers 9:13; Exodus 12:3
  45. 48 Numbers 9:14; Colossians 3:11; Numbers 15:15–16; Galatians 3:28; Ezekiel 47:22
  46. 49 Numbers 15:15–16; Numbers 15:29; Numbers 9:14; Leviticus 24:22; Galatians 3:28
  47. 50 Matthew 7:24–25; Exodus 6:26; Matthew 28:20; John 15:14; Exodus 7:4
  48. 51 Exodus 12:41; Exodus 6:26

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 12:37 Augustine of Hippo, The City of God (Book XV, Chapters 8–9)

    … fact that from one man, Abraham, in not much more than four hundred years, the numbers of the Hebrew race so increased, that in the exodus of that people from Egypt there are recorded to have been six hundred thousand men capable of bearing arms, and this over and above the Idumæans, who, though not numbered with Israel's descendants, were …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Quotes verse 12:38 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily IV)

    … for the aliens' sake, to increase the number of the proselytes; and for manifestation of God's power, if haply their enemies having taken them captives, fancied they prevailed, because their own gods were mighty: like as in Egypt, out of which no small "mixed multitude" went up; and, after that, in Babylon, what befell touching the furnace and the dreams.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Quotes verse 12:22 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book II, Chapters 40–42)

    Let them remember, then, that those who celebrated the passover at that time in type and shadow, when they were ordered to mark their door-posts with the blood of the lamb, used hyssop to mark them with. Now this is a meek and lowly herb, and yet nothing is stronger and more penetrating than its roots; that being rooted and …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Quotes verse 12:16 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXXIX)

    … He Himself, in the very act of giving the law of the Sabbath, did even therein darkly signify that He will have them refrain from the evil works only, by the saying, "Ye must do no work, except what shall be done for your life." And in the temple too all went on, and with more diligence and double toil.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Quotes verse 12:23 Augustine of Hippo, Tractates on the Gospel of John (Chapter XIII — 1-5)

    … a sheep to the slaughter, that by His blood sprinkled on our doorposts, that is, by the sign of His cross marked on our foreheads, we may be delivered from the perdition awaiting this world, as Israel from the bondage and destruction of the Egyptians; and a most salutary transit we make when we pass over from the devil to …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)