1 Dixit quoque Dominus ad Moysen: Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum: Hæc dicit Dominus: Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi: 2 sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis, 3 et ebulliet fluvius ranas: quæ ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum: 4 et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ranæ. 5 Dixitque Dominus ad Moysen: Dic ad Aaron: Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram Ægypti. 6 Et extendit Aaron manum super aquas Ægypti, et ascenderunt ranæ, operueruntque terram Ægypti. 7 Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram Ægypti. 8 Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis: Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino. 9 Dixitque Moyses ad Pharaonem: Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ranæ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo: et tantum in flumine remaneant. 10 Qui respondit: Cras. At ille: Juxta, inquit, verbum tuum faciam: ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster. 11 Et recedent ranæ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo: et tantum in flumine remanebunt. 12 Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone: et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni. 13 Fecitque Dominus juxta verbum Moysi: et mortuæ sunt ranæ de domibus, et de villis, et de agris. 14 Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra. 15 Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut præceperat Dominus. 16 Dixitque Dominus ad Moysen: Loquere ad Aaron: Extende virgam tuam, et percute pulverem terræ: et sint sciniphes in universa terra Ægypti. 17 Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens: percussitque pulverem terræ, et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis: omnis pulvis terræ versus est in sciniphes per totam terram Ægypti. 18 Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt: erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis. 19 Et dixerunt malefici ad Pharaonem: Digitus Dei est hic; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut præceperat Dominus. 20 Dixit quoque Dominus ad Moysen: Consurge diluculo, et sta coram Pharaone: egredietur enim ad aquas: et dices ad eum: Hæc dicit Dominus: Dimitte populum meum ut sacrificet mihi. 21 Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum: et implebuntur domus Ægyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint. 22 Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscæ: et scias quoniam ego Dominus in medio terræ. 23 Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum: cras erit signum istud. 24 Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram Ægypti: corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis. 25 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis: Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac. 26 Et ait Moyses: Non potest ita fieri: abominationes enim Ægyptiorum immolabimus Domino Deo nostro: quod si mactaverimus ea quæ colunt Ægyptii coram eis, lapidibus nos obruent. 27 Viam trium dierum pergemus in solitudinem: et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut præcepit nobis. 28 Dixitque Pharao: Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto: verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me. 29 At ait Moyses: Egressus a te, orabo Dominum: et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras: verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino. 30 Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum. 31 Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus: non superfuit ne una quidem. 32 Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum.
Exodus 8 Clementine Vulgate
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Aaron
Moses' brother and spokesman, Israel's first high priest.
Cited in the guide: Exodus 4–40; Leviticus 8–10
Moses
Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.
Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34
Cross references (30)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Exodus 3:18; Exodus 3:12; Exodus 5:1; Jeremiah 1:17–19; Ezekiel 2:6–7
- 2 Exodus 7:14; Psalm 78:45; Exodus 9:2; Revelation 16:13–14; Psalm 105:30
- 3 Psalm 105:30; Exodus 12:34
- 4 Isaiah 19:11; Psalm 107:40; Isaiah 23:9; Acts 12:22–23; Daniel 4:37
- 5 Exodus 7:19
- 6 Psalm 105:30; Psalm 78:45; Leviticus 11:12; Revelation 16:13
- 7 Exodus 7:11; Exodus 7:22; 2 Timothy 3:8; Deuteronomy 13:1–3; Matthew 24:24
- 8 Exodus 10:17; Exodus 9:28; Exodus 8:25–28; Numbers 21:7; Exodus 12:31–32
- 9 Judges 7:2; 1 Kings 18:25; Isaiah 10:15
- 10 Psalm 86:8; 2 Samuel 7:22; Isaiah 46:9; 1 Chronicles 17:20; Deuteronomy 33:26
- 11 Exodus 8:3; Exodus 8:9
- 12 James 5:16–18; Exodus 10:18; 1 Samuel 12:23; Exodus 8:30; Exodus 9:33
- 13 Deuteronomy 34:10–12
- 14 Exodus 7:21; Isaiah 34:2; Exodus 8:24; Joel 2:20; Ezekiel 39:11
- 15 Ecclesiastes 8:11; Isaiah 26:10; Hebrews 3:15; Exodus 7:4; Hebrews 3:8
- 16 Exodus 8:5; Exodus 8:17
- 17 Psalm 105:31; Isaiah 23:9; Acts 12:23
- 18 Exodus 7:11; Exodus 9:11; Daniel 5:8; Daniel 4:7; Luke 10:18
- 19 Luke 11:20; Psalm 8:3; Matthew 12:28; Exodus 7:5; Acts 4:16
- 20 Exodus 7:15; Exodus 9:13; Exodus 3:18; Exodus 8:1
- 21 Psalm 78:45; Isaiah 7:18; Psalm 105:31
- 22 Exodus 9:4; Malachi 3:18; Exodus 10:23; Exodus 9:6; Ezekiel 30:19
- 24 Psalm 78:45; Psalm 105:31; Exodus 8:21
- 25 Exodus 8:8; Exodus 9:27; Exodus 10:16; Exodus 12:31; Revelation 3:9
- 26 Genesis 43:32; Genesis 46:34; Isaiah 44:19; Exodus 3:18; 1 Kings 11:5–7
- 27 Exodus 3:18; Exodus 3:12; Exodus 5:1; Exodus 10:26; Exodus 34:11
- 28 Exodus 8:8; Exodus 9:28; 1 Kings 13:6; Acts 8:24; Exodus 10:17
- 29 Exodus 8:15; Jeremiah 42:20–21; Exodus 8:8; Galatians 6:7; Acts 5:3–4
- 30 Exodus 8:12; James 5:16; Exodus 9:33
- 32 Exodus 8:15; Exodus 4:21; Romans 2:5; Isaiah 63:17; Acts 28:26–27
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… us; we understand consistently with this, that, in this place, the books of both Testaments are called "the heavens." Now it is said too of Moses himself, by the magicians of king Pharaoh, when they were conquered by him, "This is the finger of God." And what is written, "The heavens shall be rolled up as a book." Although it …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)
… Egyptians, shall we dare to say that the water also was turned into blood by means of those same angels, and that frogs were created by means of the same, the like whereunto even the magicians of Pharaoh were able to make by their enchantments; so as that evil angels stood on both sides, on the one side afflicting them, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)
For whence was it that the magicians of Pharaoh could by no means make lice? Was it not because even these same evil angels were not suffered to do this?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)