Saltar al texto

2 Corintios · Vulgata Clementina

2 Corintios 1 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia.
1 PABLO, apóstol de Jesucristo por la voluntad de Dios, y Timoteo el hermano, á la iglesia de Dios que está en Corinto, juntamente con todos los santos que están por toda la Acaya:
2 Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.
2 Gracia y paz á vosotros de Dios nuestro Padre, y del Señor Jesucristo.
3 Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis,
3 Bendito [sea] el Dios y Padre del Señor Jesucristo, el Padre de misericordias, y el Dios de toda consolación,
4 qui consolatur nos in omni tribulatione nostra: ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo.
4 El cual nos consuela en todas nuestras tribulaciones, para que podamos también nosotros consolar á los que están en cualquiera angustia, con la consolación con que nosotros somos consolados de Dios.
5 Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis: ita et per Christum abundat consolatio nostra.
5 Porque de la manera que abundan en nosotros las aflicciones de Cristo, así abunda también por el [mismo] Cristo nuestra consolación.
6 Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quæ operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur:
6 Mas si somos atribulados, es por vuestra consolación y salud; la cual es obrada en el sufrir las mismas aflicciones que nosotros también padecemos: ó si somos consolados, es por vuestra consolación y salud;
7 ut spes nostra firma sit pro vobis: scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.
7 Y nuestra esperanza de vosotros es firme; estando ciertos que como sois compañeros de las aflicciones, así también lo sois de la consolación.
8 Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quæ facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut tæderet nos etiam vivere.
8 Porque hermanos, no queremos que ignoréis de nuestra tribulación que nos fué hecha en Asia; que sobremanera fuimos cargados sobre nuestras fuerzas de tal manera que estuviésemos en duda de la vida.
9 Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis, sed in Deo, qui suscitat mortuos:
9 Mas nosotros tuvimos en nosotros mismos respuesta de muerte, para que no confiemos en nosotros mismos, sino en Dios que levanta los muertos:
10 qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit: in quem speramus quoniam et adhuc eripiet,
10 El cual nos libró, y libra de tanta muerte; en el cual esperamos que aun nos librará;
11 adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis: ut ex multorum personis, ejus quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis.
11 Ayudándonos también vosotros con oración por nosotros, para que por la merced hecha á nos por respeto de muchos, por muchos sean hechas gracias por nosotros.
12 Nam gloria nostra hæc est: testimonium conscientiæ nostræ, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo: abundantius autem ad vos.
12 Porque nuestra gloria es esta: el testimonio de nuestra conciencia, que con simplicidad y sinceridad de Dios, no con sabiduría carnal, mas con la gracia de Dios, hemos conversado en el mundo, y muy más con vosotros.
13 Non enim alia scribimus vobis, quam quæ legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis,
13 Porque no os escribimos otras cosas de las que leéis, ó también conocéis: y espero que aun hasta el fin [las] conoceréis:
14 sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi.
14 Como también en parte habéis conocido que somos vuestra gloria, así como también vosotros la nuestra, para el día del Señor Jesús.
15 Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundum gratiam haberetis:
15 Y con esta confianza quise primero ir á vosotros, para que tuvieseis una segunda gracia;
16 et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judæam.
16 Y por vosotros pasar á Macedonia, y de Macedonia venir otra vez á vosotros, y ser vuelto de vosotros á Judea.
17 Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum? aut quæ cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non?
17 Así que, pretendiendo esto, ¿usé quizá de liviandad? ó lo que pienso hacer, ¿piénsolo según la carne, para que haya en mí Sí y No?
18 Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non.
18 Antes, Dios fiel [sabe] que nuestra palabra para con vosotros no es Sí y No.
19 Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit.
19 Porque el Hijo de Dios, Jesucristo, que por nosotros ha sido entre vosotros predicado, por mí y Silvano y Timoteo, no ha sido Sí y No; mas ha sido Sí en él.
20 Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est: ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram.
20 Porque todas las promesas de Dios son en él Sí, y en él Amén, por nosotros á gloria de Dios.
21 Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus:
21 Y el que nos confirma con vosotros en Cristo, y el que nos ungió, es Dios;
22 qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.
22 El cual también nos ha sellado, y dado la prenda del Espíritu en nuestros corazones.
23 Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum: non quia dominamur fidei vestæ, sed adjutores sumus gaudii vestri: nam fide statis.
23 Mas yo llamo á Dios por testigo sobre mi alma, que por ser indulgente con vosotros no he pasado todavía á Corinto. 24 No que nos enseñoreemos de vuestra fe, mas somos ayudadores de vuestro gozo: porque por la fe estáis firmes.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Lugares

  • Corinth

    Hoy: Southern Greece (the isthmus) · En: Second Journey · En: Third Journey

    Corinth straddled the isthmus linking mainland Greece to the Peloponnese — a hub of commerce and immorality. Paul founded the church here; a Roman bema traditionally linked to his hearing before…

    Citado en la guía: Acts 18:1; 1 Corinthians 1:2; 2 Corinthians 1:1

Referencias cruzadas (23)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 2 Timoteo 1:1; Efesios 1:1; Filipenses 1:1; Tito 1:1; Colosenses 1:1–2
  2. 2 Romanos 1:7; Efesios 6:23; Filipenses 1:2; Filemón 3; 1 Tesalonicenses 1:1
  3. 3 Efesios 1:3; 1 Pedro 1:3; Romanos 15:5–6; Salmo 86:5; Miqueas 7:18
  4. 4 1 Tesalonicenses 5:11; Isaías 51:12; 2 Tesalonicenses 2:16–17; 2 Corintios 7:6–7; Isaías 40:1
  5. 5 Colosenses 1:24; Filipenses 3:10; Filipenses 1:20; 2 Tesalonicenses 2:16–17; 2 Corintios 4:10–11
  6. 6 2 Timoteo 2:10; 2 Corintios 4:15–18; 2 Corintios 1:4; Romanos 8:28; Filipenses 1:19
  7. 7 Romanos 8:17–18; 2 Tesalonicenses 1:4–7; Santiago 1:12; 1 Tesalonicenses 1:3–4; Santiago 1:2–4
  8. 8 2 Corintios 4:7–12; 1 Corintios 4:8; 1 Corintios 15:32; 1 Corintios 16:9; Hechos 19:23–35
  9. 9 2 Corintios 3:5; 2 Corintios 4:7; Hebreos 11:19; 2 Corintios 12:7–10; Romanos 4:17–25
  10. 10 1 Timoteo 4:10; 2 Pedro 2:9; Salmo 34:19; 1 Samuel 17:37; Romanos 15:31
  11. 11 Filipenses 1:19; 2 Corintios 4:15; Hechos 12:5; Colosenses 4:3; Hebreos 13:18
  12. 12 1 Corintios 2:13; 2 Corintios 2:17; Santiago 3:13–18; 1 Tesalonicenses 2:10; Hebreos 13:18
  13. 13 Filemón 6; 2 Corintios 4:2; 2 Corintios 13:6; 2 Corintios 5:11
  14. 14 1 Tesalonicenses 2:19–20; Filipenses 2:16; 1 Corintios 1:8; 1 Tesalonicenses 3:13; Filipenses 4:1
  15. 15 Romanos 15:29; Romanos 1:11; 1 Corintios 4:19; 2 Corintios 6:1; 1 Corintios 11:34
  16. 16 1 Corintios 16:5–7; Hechos 19:21–22; Hechos 21:5
  17. 17 Mateo 5:37; Santiago 5:12; 2 Corintios 10:2–3; 2 Corintios 1:18–20; Juan 8:15
  18. 18 1 Corintios 1:9; Apocalipsis 3:7; Apocalipsis 3:14; Juan 7:28; 2 Corintios 11:31
  19. 19 Hebreos 13:8; Apocalipsis 1:17; 2 Juan 9; Apocalipsis 1:8; Apocalipsis 2:18
  20. 20 1 Juan 2:24–25; Gálatas 3:22; Apocalipsis 7:12; Hebreos 13:8; Efesios 1:6
  21. 21 1 Juan 2:27; 1 Juan 2:20; 1 Pedro 5:10; Romanos 8:9; Isaías 61:1
  22. 22 Efesios 4:30; 2 Corintios 5:5; Efesios 1:13–14; Juan 6:27; Romanos 8:14–16
  23. 23 Gálatas 1:20; 1 Corintios 4:21; Romanos 1:9; 2 Corintios 13:10; 2 Corintios 13:2

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Comentario 1:1 John Chrysostom, Homilies on Second Corinthians (Homily I)

    It is meet to enquire, first, why to the former Epistle he adds a second: and what can be his reason for thus beginning with the mercies and consolation of God. Why then does he add a second Epistle?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)

  2. Cita 1:11 Augustine of Hippo, Confessions (Book X)

    For it is no small fruit, O Lord my God, that by many thanks should be given to Thee on our behalf, and that by many Thou shouldest be entreated for us.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 1:8 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXVIII)

    Wherefore Paul also said, "I would not, brethren, have you ignorant, that we were pressed out of measure beyond strength, insomuch that we despaired even of life;" and after this again, "Who delivered us from so great deaths." Signifying therefore hereby, that they ought to be confident, though the waves rise high, and that He orders all things for good, …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 1:22 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (First Catechetical Lecture)

    Put off, by confession, the old man, which waxeth corrupt after the lusts of deceit, that ye may put on the new man, which is renewed according to knowledge of Him that created him. Get you the earnest of the Holy Spirit through faith, that ye may be able to be received into the everlasting habitations.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 1:22 Basil of Caesarea, On the Holy Spirit (Chapter XVI)

    How then is it possible to conceive that the judgment is accomplished without the Holy Spirit, wherein the word points out that He is Himself the prize of the righteous, when instead of the earnest is given that which is perfect, and the first condemnation of sinners, when they are deprived of that which they seem to have?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)